5ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης

Δεκέμβριος, Πέμπτη πρωί. Χαρακτηριστικό χειμωνιάτικο πρωινό. 07:29, ασυνήθιστη κίνηση στο σχολείο.

Παιδιά που συνήθως έρχονται εκεί νυσταγμένα γύρω στις 8.30 εμφανίζονται γελώντας και φωνάζοντας! Η ομάδα μπάσκετ του σχολείου μας. Όλοι έτοιμοι για τους πρώτους αγώνες στη μεταcovid εποχή.  Μπάλες, τσάντες στο χέρι και γρήγορα στη στάση του λεωφορείου. Άτυχοι οι λίγοι επιβάτες δεν μπόρεσαν να απολαύσουν λίγη ησυχία στο λεωφορείο πριν πάνε στη δουλειά τους.

Κλειστό Γυμναστήριο Μίκρας. Δε φτάσαμε πρώτοι αλλά βρήκαμε μπασκέτα για προθέρμανση. Ευκαιρία να κατασκοπεύσουμε τους αντιπάλους. Μαθητές σε ρόλο πρακτόρων. Μμμ… καλοί φαίνονται. Προσαρμογές στα «σχέδια μάχης». 4ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς, ιδιωτικό Βασιλειάδη, Γυμνάσιο Φιλύρου, Γυμνάσιο κάπου στην Κασσάνδρου.

Πρώτος αγώνας με το 4ο. Ε… μια ομάδα έτοιμη, κάτι καταλάβαμε από τις ίδιες τσάντες: έπαιζαν όλοι μαζί στον ίδιο σύλλογο. Το παλέψαμε όμως. Όλα τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, αλλά χάσαμε και μάλιστα με καλύτερο αντίπαλο παίκτη τον πιο μικρόσωμο στο γήπεδο! Το ταλέντο και το πάθος είναι αυτά που σε ψηλώνουν και σε κάνουν μεγάλο παίκτη!

Δεν απογοητευτήκαμε! Τον επόμενο αγώνα τον πήραμε με εκπληκτική ανατροπή αν και ο αντίπαλος φάνταζε πιο δύσκολος. Δεν είναι τυχαίο που όλοι μας έδωσαν συγχαρητήρια για το εντυπωσιακό φίνις!

Ωραία εμπειρία ήταν, αποκτήσαμε όμορφες εικόνες από το πρώτο μας φιλικό σχολικό τουρνουά!

ΥΓ. Παραλίγο να μας πετάξουν κάτω από το γεμάτο λεωφορείο της επιστροφής!

Μιχαηλίδης Λ.