Η ειρήνη αποτελεί φυσική κατάσταση στην κοινωνική ζωή του ανθρώπου κατά την οποία οι σχέσεις λειτουργούν αρμονικά και χωρίς βίαιες αντιπαραθέσεις. Επιδιώκεται η διατήρησή της με τη δημιουργία εθίμων που ρυθμίζουν τις αναδυόμενες διαφορές και μέσω της σύναψης συμφωνιών μεταξύ δυο γειτνιαζόντων φυλών

Στο Διεθνές Δίκαιο, ειρήνη είναι η μετά τη λήξη ενός πολέμου αποκατάσταση των φιλικών σχέσεων μεταξύ δύο εμπόλεμων κρατών. Οι συνθήκες που σχετίζονται με την ειρήνη διακρίνονται σε προκαταρκτικές και οριστικές. Οι προκαταρκτικές συνθήκες έπονται συνήθως της ανακωχής και περιλαμβάνουν τους ουσιωδέστερους όρους της ειρήνης. Αρμόδιος για την σύναψη συνθηκών ειρήνης είναι ο διεθνής παραστάτης της κάθε χώρας, ο οποίος ορίζεται από το εσωτερικό δημόσιο δίκαιο ή οι πληρεξούσιοι αυτού. Ο διεθνής παραστάτης Ελλάδας, με βάση το ισχύον Σύνταγμα, είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Οι συνθήκες ειρήνης ποικίλουν ως προς το περιεχόμενο, αλλά όλες περιέχουν τους όρους με τους οποίους οι εχθροπραξίες σταματούν και ο πόλεμος λήγει.

Η ιστορία έχει καταγράψει πλήθος πολέμων που έχουν λάβει χώρα καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ειρήνη αποτελεί την ορθή κατάσταση που πρέπει να επικρατεί μέσα σε μία πολιτισμένη κοινωνία.Η διεξαγωγή πολέμου επιφέρει αρνητικές συνέπειες στα μέλη μίας κοινωνίας.Τα αποτελέσματα ενός πολέμου είναι ο θάνατος, δηλαδή η απώλεια της ανθρώπινης ζωής, οι τραυματισμοί, οι υλικές ζημιές, οι οικολογικές ζημιές, η καταστροφή της οικονομίας η οποία οδηγεί στην κατάσταση της φτώχειας, η στασιμότητα της κοινωνίας και η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων και των λαών.Αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι πόλεμοι πρέπει να αποφεύγονται και οι διαφορές πρέπει να επιλύονται με διαφορετικές μεθόδους, όπως είναι η επικοινωνία και ο διάλογος.Η επικράτηση της ειρήνης έχει θετικά αποτελέσματα μέσα στην κοινωνία, όπως είναι η ζωή με την ευρύτερη έννοια, η ελευθερία των ανθρώπων, η αξιοπρέπεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η άνθηση της οικονομίας, η επικοινωνία των ανθρώπων και η δημιουργία σχέσεων μεταξύ των λαών.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) δημιουργήθηκε στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, για να προστατέψει τις μελλοντικές γενιές από τη μάστιγα του πολέμου. Ένας από τους κύριους στόχους του είναι η διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας

Πρωταρχική αρμοδιότητα του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι να διαπιστώνει την ύπαρξη απειλής για την ειρήνη ή επιθετικής πράξης. Το Συμβούλιο Ασφαλείας καλεί τα μέρη που εμπλέκονται σε διαφορά να τη διευθετήσουν με ειρηνικά μέσα και προτείνει τις μεθόδους προσαρμογής και τους όρους διευθέτησης που κρίνει κατάλληλους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να επιβάλει κυρώσεις ή ακόμη και να επιτρέψει τη χρήση βίας για τη διατήρηση ή την αποκατάσταση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.

Η δικαιοσύνη ορίζεται ως αγαθό που δεν στοχεύει στην ευδαιμονία όποιου την ασκεί, αλλά στον άλλον άνθρωπο. Κατά συνέπεια είναι η κρατίστη των αρετών γιατί δεν ασκείται για ίδιο όφελος, αλλά προς χάριν τρίτου. Η πιο μεγάλη και η πιο όμορφη φρόνηση είναι η κυβέρνηση της πολιτείας, δηλαδή η δικαιοσύνη.Η δικαιοσύνη όμως έχει την πηγή της μέσα στην ανιδιοτέλεια και στην ελευθερία της ψυχής, που πάντα βέβαια την ενεδρεύει η ανάγκη και η νομοτέλεια.

Επί το πλείστον όμως με τον όρο δικαιοσύνη νοείται από τους μυθικούς χρόνους μέχρι σήμερα η ικανοποίηση του, αποκαλούμενου γενικά, περί δικαίου αισθήματος.

Η δικαιοσύνη φέρεται να είναι ανεξάρτητη λειτουργία του κράτους και στη λειτουργία της δεν επιτρέπονται επεμβάσεις από οποιαδήποτε άλλη λειτουργία και δη την πολιτική ηγεσία, που ασκεί μεν την εκτελεστική λειτουργία, αλλά εποπτεύει αυτήν, διατηρώντας τα όργανά της ασυλία έναντι αυτής..

Αποφθέγματα για τη δικαιοσύνη

1. Καλό δεν είναι το να μην αδικείς, αλλά να μην θέλεις να αδικείς.  (Δημόκριτος)

2. Δικαιοσύνη μπορεί να υπάρξει μόνο όταν οι αντίπαλοι είναι ισοδύναμοι, κατά τα άλλα οι  ισχυροί κάνουν αυτά που μπορούν και οι αδύναμοι συγχωρούν. (Θουκιδίδης)

3. Η  δικαιοσύνη δε θα ‘ρθει μοναχή της, δεν έχει πόδια. Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε».  (Νίκος Καζαντζάκης)

4.  Όλον το έθνος αδικείται, όταν αδικείται ένας μόνος πολίτης.   (Ρ. Φεραίος)

5. Να μην ζηλεύεις κανέναν από εκείνους που κερδίζουν με αδικίες, αλλά περισσότερο να τιμάς εκείνους που με δικαιοσύνη ζημιώθηκαν.  (Ισοκράτης)

Αιμίλιος Καπέρδος (Α΄2)

 Το άρθρο αποτελεί τμήμα εργασίας  που παραδόθηκε στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων