H ευγένεια είναι πολύ σημαντική και δείχνει σεβασμό προς τους άλλους. Ευγένεια θα έπρεπε να έχουμε όλοι και να μην μιλάμε άσχημα ο ένας στον άλλον. Ακόμα και αν διαφωνούμε με κάποιον, μπορούμε να του μιλήσουμε με ευγενικό τρόπο. Όταν μιλάμε ευγενικά σε έναν άνθρωπο, εκείνος νιώθει πολύ όμορφα.

Η ευγένεια βοηθάει στο να έχουμε καλή επικοινωνία με τους φίλους μας και την οικογένεια μας.

Ελπίζω όλοι να σταματήσουμε να είμαστε αγενής για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος και ξεχωριστός!

Η υγιεινή διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει πολλά πράγματα σε καθημερινή βάση όπως για παράδειγμα
φρούτα, λαχανικά, όσπρια, γαλακτοκομικά, κρέας, ψάρι και σιτηρά. Η υγιεινή διατροφή αποτελείται από
γεύματα που μαγειρεύεις μόνος σου με φρέσκα υλικά.
Το μεγάλο στοίχημα είναι να προετοιμάζουμε κάτι στο σπίτι μας παρά να προτιμούμε γρήγορο φαγητό
που δεν έχει θρεπτικά συστατικά. Ακόμη και για γλυκά μπορούμε να βρούμε συνταγές με φαντασία χωρίς
ζάχαρη.
Την υγιεινή διατροφή μπορούμε να την προωθήσουμε στο σχολείο φέρνοντας κάθε μέρα κολατσιό από το
σπίτι και όχι τυποποιημένα τρόφιμα ή γλυκά. Τι γίνεται όμως με τα σχολεία που έχουν κυλικείο και
πουλούν τυρόπιτες, γλυκά,παγωτά τσίχλες και καραμέλες με ζάχαρη; Τι θα διαλέξουμε; Ίσως η λύση
είναι να επιτρέπουμε στον εαυτό μας καμία λιχουδιά που και που αλλά να μην ξεχνάμε το θρεπτικό
φαγητό.
Η επιλογή είναι δική μας!

Το ποδήλατο είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μέσα μεταφοράς και άσκησης. Μπορεί να φαίνεται απλό, αλλά στην πραγματικότητα μάς προσφέρει πολλά στη ζωή μας. Πρώτα από όλα, το ποδήλατο μάς βοηθά να κινούμαστε εύκολα χωρίς να μολύνουμε το περιβάλλον. Δεν χρειάζεται βενζίνη και δεν βγάζει καυσαέρια, όπως τα αυτοκίνητα. Έτσι, όταν κάνουμε ποδήλατο, προστατεύουμε τον πλανήτη μας και αναπνέουμε καθαρότερο αέρα. Επίσης, το ποδήλατο είναι πολύ καλό για την υγεία μας. Όταν κάνουμε ποδήλατο, γυμνάζουμε τα πόδια μας, την καρδιά μας και δυναμώνουμε το σώμα μας. Είναι ένας ευχάριστος τρόπος να ασκούμαστε χωρίς να βαριόμαστε. Μπορούμε να κάνουμε ποδήλατο με τους φίλους μας και να περνάμε όμορφα. Ακόμα, το ποδήλατο μας κάνει πιο ανεξάρτητους. Μαθαίνουμε να προσέχουμε στον δρόμο, να κρατάμε ισορροπία και να είμαστε υπεύθυνοι. Μπορούμε να πάμε στο σχολείο, στη γιαγιά ή στο πάρκο μόνοι μας .Τέλος, το ποδήλατο μάς προσφέρει χαρά. Νιώθουμε ελεύθεροι όταν κάνουμε πετάλι και ο αέρας φυσάει στο πρόσωπό μας. Είναι ένα μέσο που μας φέρνει κοντά στη φύση και μάς φτιάχνει τη διάθεση. Για όλους αυτούς τους λόγους, το ποδήλατο είναι πολύ σημαντικό στη ζωή μας. Δεν είναι μόνο ένα παιχνίδι, αλλά ένας φίλος που μας βοηθά να ζούμε καλύτερα!

Τι είναι τα πρότυπα γυμνάσια;

Τα πρότυπα γυμνάσια είναι σχολεία που προσφέρουν ένα πιο απαιτητικό αλλά και πλούσιο πρόγραμμα μάθησης, δίνοντας στους μαθητές τη δυνατότητα να αναπτυχθούν γνωστικά, πνευματικά και κοινωνικά. Το επίπεδο είναι υψηλό, και αυτό συχνά οδηγεί πολλά παιδιά στο να παρακολουθούν φροντιστήρια ή εξωσχολικά μαθήματα, είτε για στήριξη είτε για ενίσχυση.

Πώς ετοιμάζονται τα παιδιά για να μπουν σε πρότυπα γυμνάσια;

Πολλά παιδιά επιλέγουν να παρακολουθούν φροντιστήρια για καλύτερη οργάνωση και στήριξη. Αν και αυτό μπορεί να δημιουργεί μια αίσθηση πίεσης, δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό. Με σωστή καθοδήγηση, η πίεση μετατρέπεται σε κίνητρο, πειθαρχία και προσωπική πρόοδο. Οι μαθητές μαθαίνουν να διαχειρίζονται τον χρόνο τους και να αναπτύσσουν αυτοπεποίθηση μέσα από τη μελέτη και την προσπάθεια.

Είναι μεγάλος ο ανταγωνισμός για τα πρότυπα γυμνάσια;

Στα πρότυπα γυμνάσια, ο ανταγωνισμός αποτελεί ένα βασικό χαρακτηριστικό της μαθητικής ζωής, όμως δεν έχει αρνητική χροιά. Αντιθέτως, λειτουργεί ως ισχυρό κίνητρο για τα παιδιά να προσπαθούν συνεχώς να γίνονται καλύτερα, να ξεπερνούν τον εαυτό τους και να θέτουν υψηλότερους στόχους. Ο ανταγωνισμός δεν περιορίζεται στους βαθμούς, αλλά επεκτείνεται σε όλους τους τομείς – από τις σχολικές δραστηριότητες μέχρι τους διαγωνισμούς και τα ομαδικά έργα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι μαθητές δεν απομακρύνονται μεταξύ τους, αλλά ενώνουν τις δυνάμεις τους, συνεργάζονται, εμπνέονται από τους συμμαθητές τους και μαθαίνουν να εκτιμούν την προσπάθεια του άλλου. Έτσι, ο ανταγωνισμός μετατρέπεται σε ένα μέσο αυτογνωσίας, ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης και καλλιέργειας του ήθους. Δεν δημιουργεί πίεση, αλλά δίνει ώθηση και εσωτερική δύναμη, προετοιμάζοντας τα παιδιά για τις μελλοντικές προκλήσεις της ζωής, με σεβασμό, ευγένεια και διάθεση για εξέλιξη.

Τελικά, τα πρότυπα γυμνάσια δεν είναι μόνο σχολεία αυξημένων απαιτήσεων, αλλά και χώροι όπου καλλιεργείται ο χαρακτήρας, η φιλομάθεια και το ήθος των μαθητών, προετοιμάζοντάς τους για το μέλλον με γερά θεμέλια.

Εδώ και πολλά χρόνια οι αρρώστιες βασανίζουν την ανθρωπότητα. Ένας λόγος που αρρωσταίνουμε μπορεί να είναι η συναναστροφή μας με άρρωστους ανθρώπους. Μπορεί να είναι μία πανδημία που έχει ξεσπάσει πρόσφατα. Μπορεί πάλι να φταίμε εμείς γιατί δεν τηρούμε κάποιους βασικούς κανόνες ατομικής υγιεινής. Για να προστατευόμαστε λοιπόν είναι καλό να υιοθετήσουμε κάποιους από τους παρακάτω κανόνες ατομικής υγιεινής:

• Πλένουμε τα χέρια συχνά (ειδικά πριν το φαγητό).
• Αποφεύγουμε την επαφή με ανθρώπους που πάσχουν από κάποια μεταδοτική ασθένεια.
• Καλύπτουμε τα τραύματα και τις πληγές μας ώστε να μην μολυνθούν.
• Δεν βάζουμε τα χέρια μας στο πρόσωπο.
• Δεν χρησιμοποιούμε προσωπικά αντικείμενα άλλων (π.χ. οδοντόβουρτσα, ποτήρι).
• Βάζουμε πάντα τον αγκώνα μας μπροστά από το στόμα μας, όταν βήχουμε ή φτερνιζόμστε.
• Δεν χαϊδεύουμε κάποιο ζώο αν δεν μπορούμε να πλύνουμε τα χέρια μας αμέσως μετά.
• Είναι καλό να ακολουθούμε αυτούς τους κανόνες ώστε να προστατεύουμε όχι μόνο τους εαυτούς μας αλλά και τους γύρω μας!

Ο Πύργος του Ήλιου από την μαθήτρια της Δ” τάξης Ε.Δ.

Πέρα εκεί, στη τελείωση του κόσμου, στην άκρη του ουρανού, ζούσε ο δράκοντας, ο ήλιος ο οποίος ήταν πολύ ισχυρός!

Μόλις μπήκε ο κακός δράκοντας στο τεράστιο παλάτι του, ξαφνικά, εμφανίστηκαν ανδρειωμένα και γενναία βασιλόπουλα! Καθώς περπατούσαν αντίκρισαν πολλούς λιθωμένους ανθρώπους  που ανοιγόκλειναν τα μάτια τους φοβισμένα!

Ξαφνικά ακούστηκε μια δυνατή κι έντονη φωνή που έλεγε: «Όποιος τολμήσει να μπει στον πύργο μου θα το μετανιώσει πικρά!!!»

Τα δυνατά βασιλόπουλα άρχισαν να τρέχουν έντρομα, όμως ο δράκοντας Ήλιος τους πάγωσε. Δεν μπορούσαν να κουνηθούν, δεν μπορούσαν να ανασάνουν! Μπορούσαν μόνο, να ανοιγοκλείνουν κι αυτοί τα μάτια τους για βοήθεια.

Τότε παρουσιάστηκε μια λαμπερή βασιλοπούλα! Εκείνη ήταν η πηγή, ήταν το νερό, ο ουρανός κι όλη η φύση! Ήταν… Αυτή που γεννά το καλό στον κόσμο!!! Ο δράκοντας Ήλιος θαμπώθηκε από την ομορφιά της. Κατάφερε να κάνει τον δράκοντα καλόκαρδο και να ξελιθώσει τους ανθρώπους και τα βασιλόπουλα.

Όλοι πια ήταν ελεύθεροι! Μαζί κάνανε έναν περίπατο στη καταπράσινη φύση, που πια δε φοβότανε τον Ήλιο, και κοίταζαν με θαυμασμό, τη βασιλοπούλα, που, καθώς έφευγε, ξεχώριζε κι έλαμπε από όλους πιο πολύ…

Η επαφή με την Τέχνη, τους πίνακες, τη μουσική και το σπάνιο φωτογραφικό υλικό  ενεργοποίησαν το χέρι μας προκειμένου να μας ενώσουν και να «μιλήσουμε»- όπως έπραξαν τόσοι λογοτέχνες και ποιητές ανά τους αιώνες- για όλα όσα αισθανόμαστε και θέλουμε να ακουστούν.

Ένα από τα βιβλία που επεξεργαστήκαμε ήταν το «Αντίο Σμύρνη» της Ιωάννας Μπαμπέτα… Η ανάγνωση του βιβλίου της, αλλά και οι εικόνες και τα ακούσματα παραδοσιακών τραγουδιών της εποχής, μάς έδωσε την έμπνευση και το μοναδικό έναυσμα για να δημιουργήσει ο καθένας ξεχωριστά, αλλά και όλοι μαζί τη δική μας  ξεχωριστή, προσωπική ιστορία.

Η εκπ/κός της Δ” τάξης
Μαγδαληνή (Λίνα) Μίνη

Ακολουθεί παραμύθι του μαθητή της Δ” τάξης Σ. Ζ.

H κυρία Σμύρνη-Ειρήνη

Τι όμορφα που περνούσα στην καταπληκτική Σμύρνη!

Μου άρεσε να χαζεύω το μεγάλο λιμάνι που φώτιζε τη θάλασσα, τους καλοντυμένους κύριους και τις εύμορφες κυρίες που κρατούσαν τις μοδάτες ομπρέλες τους. Η Σμύρνη ήταν μοναδική πόλη! Χαιρετάγαμε τους πάντες και απολαμβάναμε κάθε στιγμή!

Ζούσαμε σε ένα μικρό Παρίσι γεμάτο κόσμο από όλον τον κόσμο, μουσικές, έντονη φύση, καλούς φίλους κι ευωδίες που αναδύονταν από τα μυρωδάτα μαγαζιά και από τους μεγάλους φούρνους που πουλούσαν φρέσκα ψωμιά.

Είχα δύο πολύ καλούς φίλους! Τον Πόντιο τον φίλο μου, τον Γιώργη και τον Αρμένιο φίλο μου, τον Τιγκράν. Είχα κι έναν αδελφό, τον Άλεξ. Παίζαμε κάθε πρωί, όλοι μαζί στην αυλή!!!

Ξημέρωσε η 11^η Σεπτεμβρίου και με ρώτησαν τα παιδιά: « Σαργκής, τι θα ήθελες για δώρο, μεθαύριο που είναι τα γενέθλιά σου;» και τους απάντησα όλο ενθουσιασμό: « Ένα μικρό αρκουδάκι!» Συγκινηθήκαμε πολύ!

12 Σεπτεμβρίου. Μόλις είχα ξυπνήσει. Ήθελα να βγω έξω να παίξω για να ετοιμαστώ και να πάω στο σχολείο, στις 09:00. Αλλά η οικογένειά μου ήρθε τρέχοντας μπροστά από την πόρτα του δωματίου μου και η μητέρα μου, με ρώτησε ταραγμένη: « Πού πας τέτοια ώρα;» και της απάντησα: « Εκεί που πάω πάντα! Να παίξω με τους φίλους μου, τους Πόντιους και τους Αρμένιους!!»

Η μητέρα μου δε με άφησε να βγω στην αυλή να παίξω. Αναστατωμένα μου είπε: «Ούτε οι φίλοι σου μπορούν να βγουν από το σπίτι τους γιατί οι γείτονες με την κόκκινη ημισέληνο «καθαρίζουν» τη Σμύρνη από τα ξένα στοιχεία κι έχουν αρχίσει να καίνε σπίτια Αρμενίων».

Ο αδελφός μου έκλαιγε ασταμάτητα κι εγώ ήμουν στεναχωρημένος πολύ κι ανησυχούσα για τον Τιγκράν που μπορεί να καιγόταν το σπίτι του. Η οικογένειά μου είχε οργή για τους Νεότουρκους που κατέστρεφαν την ομορφιά και τον πολιτισμό της Σμύρνης.

13 Σεπτεμβρίου. Ήταν τα γενέθλιά μου. Στις πέντε η ώρα με ξύπνησαν οι γονείς μου και μου προσέφεραν το δώρο που ήθελα, το αρκουδάκι αλλά δε μου είπαν «χρόνια πολλά». Μου το έδωσαν βιαστικά. Ξαφνικά ακούστηκε ένα δυνατός κρότος! Τι να ήταν άραγε;

Κοίταξα έξω από την μπαλκονόπορτα κι είδα να καίγεται όλη η πόλη γύρω από το σπίτι μου. Δεν πίστευα στα μάτια μου!  Αμέσως η οικογένειά μου, η αγαπητή, με τράβηξε από το χέρι και με πήγε στο σαλόνι. Μου είπαν: « Ένα ή δύο αντικείμενα πάρε μαζί σου, να φύγουμε από εδώ».

Οι φλόγες από το πουθενά εμφανίστηκαν μπροστά μου και καίγονταν, σαν να ήταν από χαρτί, τα εύμορφα κτίρια της κάποτε φαντασμαγορικής Σμύρνης.

Με μια έκρηξη ακόμη που έγινε στην πόλη σταμάτησαν τα πάντα! Σταμάτησαν οι μουσικές, ο κόσμος άρχισε να τρέχει τρομοκρατημένος και οι μυρωδιές των γλυκών και των ψωμιών μετατράπηκαν σε αναθυμιάσεις φωτιάς που κυβερνούσαν την πόλη!

Ύστερα βγήκαμε από το σπίτι. Ήταν νύχτα! Μια τρομακτική και κακιά νύχτα για όλους τους κατοίκους της Σμύρνης. Ο κόσμος μαζευόταν στην προκυμαία του «Και». Μόλις βγήκαμε έξω από το σπίτι αντικρίσαμε καλύτερα τις φλόγες που ξεφύτρωναν δίπλα από κάθε οδό. Οι φλόγες ήταν τόσες πολλές που δεν είχαμε οξυγόνο και αναπνέαμε στάχτη.

Η γιαγιά μου, η Αϊκούς δεν άντεξε άλλο να αναπνέει καμένη πόλη και έτσι είπε: « Φύγετε εσείς! Στο καλό να πάτε. Εγώ θα μείνω εδώ! Η Σμύρνη είναι δικιά μου. Την πατρίδα μας δεν την αφήνω να καεί. Εσείς φύγετε! Φύγετε!» φώναζε η γιαγιά σε εμάς. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε να την αφήσει εκεί αλλά ούτε εκείνος άντεξε από τις αναθυμιάσεις τις φωτιάς, πνιγόταν, και κάθισε σε ένα παγκάκι μαζί με τη γιαγιά βλέποντας το σπίτι τους να καίγεται.

Η μητέρα μου κι εγώ τρέχαμε, τρέχαμε, τρέχαμε!!! Έως την Προκυμαία του «Και». Νομίζαμε ότι δεν προλαβαίναμε το βαρκάκι με τους Έλληνες, τους Πόντιους και τους Αρμένιους που στοιβάζονταν μέσα, αλλά κάναμε ένα μεγάλο άλμα και τα καταφέραμε. Εμείς σωθήκαμε, αλλά ο μπαμπάς και η γιαγιά; Ο Τιγκράν, ο Γιώργης; Τι απέγιναν αυτοί;

Ήταν τα χειρότερα γενέθλια που είχα κάνει στη ζωή μου! Ο αδελφός μου εξαφανίστηκε, δεν ήξερα που ήταν αλλά δεν ήταν μαζί μας, ούτε και τον έβλεπα πουθενά! Χιλιάδες δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου. Λυπημένος έκανα ασταμάτητα προσευχές για να φτάσουμε στην Ελλάδα ασφαλείς.

Φοβόμουν πολύ…

Φτάσαμε στη Ελλάδα. Ήταν βροχερή μέρα. Κοιμήθηκα για λίγο σε μια σκηνή μαζί με άλλους. Μόλις ξύπνησα αντίκρισα ένα πελώριο βουνό. Τι βουνό να ήταν άραγε αυτό; Αναρωτήθηκα! Και ήθελα να το εξερευνήσω. Πήρα τη μητέρα μου από το χέρι και περιπλανηθήκαμε στο άγνωστο και μυστηριώδες βουνό.

Μα αυτό έμοιαζε με ερειπωμένη, εγκαταλελειμμένη και καταστρεμμένη πόλη. Θύμιζε πολύ τη Σμύρνη μου. Πίσω από ένα βράχο εμφανίστηκαν οι τέσσερις αγαπημένοι μου, ο Γιώργος, ο Τιγκράν, η γιαγιάκα μου και ο μπαμπάκας μου.

Τρέχοντας πήγα να τους αγκαλιάσω σφιχτά και τους είπα: « Μου λείψατε πολύ! Σας αγαπώ! Μα πού είναι ο Άλεξ;»… Δεν ήξερα πού είναι ο Άλεξ! Αλλά από το πουθενά εμφανίστηκε δίπλα μου ακριβώς! Τότε αναδύθηκε ένα πολύχρωμο ουράνιο τόξο δίπλα από το βουνό και μια γοητευτική κυρία, η κυρία «Σμύρνη Ειρήνη» που έπαιζε ποντιακή λύρα, ντουντούκ, κανονάκι, βιολί και πιάνο μαζί με όλα τα πλάσματα της φύσης! Ήταν μία μαγική στιγμή!

Ευχαρίστησα την κυρία Σμύρνη Ειρήνη που μου επέστρεψε πίσω τους αγαπημένους μου. Παρατηρούσα τη Σμύρνη μου, την πόλη μου να ξαναζωντανεύει μπροστά στα μάτια μου, να έρχεται προς την Ελλάδα και να γίνεται ένα με όλο τον ελληνισμό.

Αλλά κατάλαβα πως όλα ήταν ένα φανταστικό όνειρο… Δεν είχα ονειρευτεί ποτέ κάτι τόσο συγκινητικό και όμορφο , ποτέ στη ζωή  μου…

]]> https://schoolpress.sch.gr/armenezontas/archives/203/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/armenezontas/archives/200 https://schoolpress.sch.gr/armenezontas/archives/200#comments Wed, 05 Jun 2024 05:33:17 +0000 magdamini http://schoolpress.sch.gr/armenezontas/?p=200 [...]]]> Η μαθήτρια, Εύα Αγκοπιάν, της Δ” τάξης του Σχολείου μας , με υπεύθυνη εκπαιδευτικό, την κα Μαγδαληνή Μίνη, έλαβε Βραβείο στον 8ο Διεθνή Μαθητικό διαγωνισμό: Ελληνισμός της Ανατολής – Πόντος, Θράκη, Μικρασία.

Συγκεκριμένα πήρε το 3ο Βραβείο στην κατηγορία της ποίησης, με το ποίημα της: «Το μοβ λουλούδι»ανάμεσα σε 8600 μαθητικές δημιουργίες. Ενώ συνολικά, οι μαθητές της Δ” τάξης μας, έλαβαν Έπαινο Συμμετοχής για τα ποιήματα και τα παραμύθια τους (υπάρχει ειδική στήλη με τα γραπτά τους με τίτλο: Αφιέρωμα στη Μικρασία) και Έπαινο  Συμμετοχής, μαζί με τους μαθητές της Γ” τάξης, για τη συμμετοχή τους στην κατηγορία των videos!!!

Συγχαρητήρια στην Εύα για αυτή της την επιτυχία!!! Και Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές της Γ” και της Δ” τάξης για τον ζήλο, που υπέδειξαν, τις ικανότητες και την τεράστια προσπάθειά τους!!!

Η Φωνή του Αρμένικου Δημ. Σχολείου μας έχει δύναμη!!! Με μοναδικό «όπλο» το μολύβι μας!!!

Έγραψαν για εμάς στο δημοφιλές site     olympia. gr

https://www.olympia.gr/1591702/apopsi/diakrisi-vraveio-stin-poiisi-tis-mathitrias-eyas-agkopian-toy-armenikoy-dim-scholeioy-quot-kyanoys-stayros-quot-athinon-se-diethni-mathitiko-diagonismo/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR3wwYr3fS4lQrJFl-9K7U7XI067XVKZkXY-KGubh3FiOZEjQb-JK5XU1HE_aem_AeY32dawaR7Jy3Hd1bZnYmN5npXiKp3PTICh-VINgG1s2FzW3cTTbmB055tc1dUMfVWaTvaWAewi_oTW7U_W0yF9

Ευχαριστούμε θερμά, τον έγκριτο δημοσιογράφο του newsbreak. gr και του olympia. gr, κ. Αντρέα Παπακυριακόπουλο για την αναπαραγωγή της είδησης από το site του σχολείου μας!

https://sofiahagopian.wordpress.com/%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%AF%D5%A1%D5%B5%D5%A1%D6%81%D5%B8%D6%82%D5%B4%D5%B6%D5%A5%D6%80-%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/

Η εκπ/κός της Δ” τάξης

Μαγδαληνή Μίνη

Ακολουθεί το Βραβευμένο ποίημα της Εύας Αγκοπιάν

«Το μοβ λουλούδι»

Είσαι σαν ένα γλυκό βερίκοκο,

σαν ένα χρυσό ρόδι.

Στο βελούδινο δέρμα σου

κύλησε ένα κόκκινο δάκρυ

στο χρώμα του αίματος.

Η αγάπη μπορεί να σε

βοηθήσει σε όλα!

Είναι δίπλα σου, στη σκιά σου.

Μες στην καρδιά μου

υπάρχει ένα μοβ λουλούδι

που δεν ξεχνάω ποτέ…

Η αγάπη μπορεί να σου φέρει

στιγμές που είσαι χαρούμενη και

στιγμές που μπορεί τα μάτια

 σου να γεμίζουν δάκρυα.

Η αγάπη μου είναι τόσο μεγάλη για

τη Χώρα μου…

Έχει ταλαιπωρηθεί τόσο πολύ.

Δε θα πάψω ποτέ να την αγαπώ…

«Η μητέρα μου, η γαζία, το καναρίνι, έχουν σμίξει αχώριστα, αθάνατα μέσα στο μυαλό μου• δεν μπορώ πια να μυρίσω γαζία, ν’ ακούσω καναρίνι, χωρίς ν’ ανέβει από το μνήμα της -από το σπλάχνο μου- η μητέρα μου και να σμίξει με τη μυρωδιά τούτη και το κελάδημα του καναρινιού». Nίκος Καζαντζάκης

Το ιερό πρόσωπο της Μητέρας μέσα από τους στίχους και τα λόγια Ελλήνων και Αρμενίων ποιητών και συγγραφέων …

Η Μητέρα μέσα από τα μάτια του Οδυσσέα Ελύτη, του Νίκου Καζαντζάκη, του Οβανές Σιμέζ, του Σεβάκ Μορτσεκέρε..

Η Μητέρα όπως δοξάστηκε μέσα από την τέχνη του Νικόλαου Γύζη και τόσων άλλων καλλιτεχνών … Τι κι αν γιορτάζεται σήμερα 12 Μαϊου, στη Ελλάδα… Τι κι αν γιορτάστηκε στις 7 Απριλίου στην Αρμενία…

Η λατρεία προς το πολύτιμο πρόσωπό της παραμένει η ίδια…

Η εκπ/κός της Δ” τάξης

κ. Μαγδαληνή (Λίνα) Μίνη

Γράμμα στη μητέρα μου… της μαθήτριας της Δ” τάξης Ε. Δ.

Αγαπημένη μου μαμά,

Σε ονειρεύομαι σαν μια ονειρεμένη ηλιαχτίδα που λάμπει στον γαλανό ουρανό.

Το δέρμα σου είναι απαλό σαν τον αφρό του κύματος. Τα μαλλιά σου είναι ξανθά σαν τον ήλιο που φωτίζεται! Τα φορέματα κι οι μπλούζες που φοράς αγκαλιάζουν τρυφερά το σώμα σου και μοιάζεις σαν λουλούδι.

Για σένα νιώθω αγάπη και τρυφερότητα. Διαβάζουμε μαζί βιβλία που μας ταξιδεύουν σε άλλο κόσμο, τον κόσμο των ονείρων… Μοιραζόμαστε πολλές στιγμές που με απογειώνουν! Όπως όταν πηγαίνουμε μαζί στη θάλασσα και αντικρίζουμε το πορτοκαλί ηλιοβασίλεμα.

Μαμά μου, σε υπεραγαπώ και θα συνεχίσω να σε αγαπώ για πάντα…

Η κόρη σου

Ε.Δ.

Γράμμα στην μητέρα από τον Δ. Κ

Αγαπημένη μου μητέρα,

Μοιάζεις με ένα ευωδιαστό τριαντάφυλλο, χωρίς αγκάθια, με φύλλα σε σχήμα καρδιάς. Τα κρυστάλλινα μάτια σου αντανακλούν στον λαμπερό ήλιο! Η αυλή με τα ολάνθιστα λουλούδια μαραίνεται χωρίς εσένα.

Χωρίς εσένα οι χτύποι της καρδιάς μου σταματάνε. Με την παρουσία σου η γη σαρώνεται από αγάπη! Όταν σε αντικρίζω μια ατελείωτη γραμμή αγάπης ξεχειλίζει από μέσα μου. Δεν μπορώ μακριά σου…

Θα ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη για όλες τις φορές, που σε στεναχώρησα. Σου υπόσχομαι ότι, όσο μπορώ, θα γίνομαι καλύτερος, δε θα σε στενοχωρώ και θα στέκομαι πάντα, μα πάντα, δίπλα σου, ό,τι κι αν συμβεί.

Με αγάπη

Δ. Κ