Παιδιά σε πολλές περιοχές παγκοσμίως δεν πηγαίνουν σχολείο λόγω πολέμου και φτώχειας. Οι πόλεμοι καταστρέφουν ή μετατρέπουν τα σχολεία σε καταφύγια, ενώ οι οικονομικές κρίσεις που συχνά τους συνοδεύουν αναγκάζουν τις οικογένειες να ζουν σε ακραία φτώχεια, κάνοντας την πρόσβαση στην εκπαίδευση αδύνατη. Για παράδειγμα, στο Σουδάν, 13 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο λόγω του εμφυλίου πολέμου, ενώ στη Συρία, πάνω από τα μισά παιδιά, ή 7,5 εκατομμύρια, χρειάζονται άμεση ανθρωπιστική βοήθεια.
Προσφυγιά: Πολλά σχολεία μετατρέπονται σε κέντρα υποδοχής εκτοπισμένων προσφύγων.
Φτώχεια: Η ακραία φτώχεια, που συχνά επιδεινώνεται από τον πόλεμο, αναγκάζει οικογένειες να στερήσουν την εκπαίδευση από τα παιδιά τους για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Παραδείγματα Σουδάν: 13 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο λόγω του εμφυλίου πολέμου. Συρία: Πάνω από τα μισά παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο, ενώ η πλειοψηφία τους (7,5 εκατομμύρια) χρειάζεται άμεση βοήθεια.
Πώς αυτό επηρεάζει την ανάπτυξη και το μέλλον τους.
Οι γνώσεις και οι δεξιότητες είναι κινητήριες δυνάμεις της καινοτομίας και της παραγωγικότητας. Κοινωνίες χωρίς πρόσβαση στη γνώση αδυνατούν να εκσυγχρονίσουν τη γεωργία, τη βιομηχανία ή τις υπηρεσίες τους. Αυτό τις κρατάει πίσω, σε εξαρτημένες ή υπανάπτυκτες οικονομίες.
Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να αναπτύσσονται πιο αργά. Παράγουν λιγότερες ευκαιρίες για τους πολίτες τους. Είναι πιο ευάλωτες σε κρίσεις. Δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στον συνεχώς μεταβαλλόμενο παγκόσμιο κόσμο.
Όμως η γνώση δεν είναι πολυτέλεια — είναι απαραίτητη υποδομή, όπως το νερό ή το ηλεκτρικό ρεύμα.
