Η Σχολή του Αριστοτέλη είναι λίγο πιο κάτω από την Νάουσα, στην περιοχή Ισβόρια.

Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι είναι το μέρος με τα τρεχούμενα νερά και με τα βαθύσκιωτα σπήλαια όπου  δίδαξε ο μεγάλος φιλόσοφος της αρχαιότητας Αριστοτέλης τους ευπατρίδες της Μακεδονικής Αυλής και τον γιο του Φίλιππου του δεύτερου τον Μέγα Αλέξανδρο. Εκεί η συνάντηση του Αλέξανδρου και του Αριστοτέλη επηρέασε καθοριστικά το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο χώρος που καταλαμβάνει το Νυμφαίο, δηλαδή το ιερό το αφιερωμένο στις Νύμφες, είναι ένα πολύ εντυπωσιακό φυσικό τοπίο, όπου τα αρχαία λείψανα – ο τοιχοβάτης μιας διώροφης στοάς με ιωνικούς κίονες σε σχήμα Π – συνδυαζόμενα με τρεις φυσικές σπηλιές, που υπάρχουν εκεί, αποτελούν τον κύριο χώρο της σχολής.

Το τοπίο όπου ο Δάσκαλος περιδιάβαζε με τους μαθητές του είναι γεμάτο από πυκνή βλάστηση και ήρεμα δροσερά ρυάκια. Λίγο πιο πέρα από το χώρο της Σχολής ένα ακόμη μεγαλύτερο σπήλαιο, συμπληρώνει το τοπίο.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΟΥ: Εδώ, Εδώ και Εδώ!

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΑΡΘΡΟΥ:

Βαταντζή Κωνσταντίνα

Με κλικ στον σύνδεσμο κάνε μία περιήγηση στην περιοχή: ">

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΑΣ:

ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ ΑΡΘΡΟΥ:

Βαταντζής Αντώνης

Ντουράκου Άγγελος

Τζαλλίλη Γεωργία

]]> https://schoolpress.sch.gr/ebobires/?feed=rss2&p=335 0 https://schoolpress.sch.gr/ebobires/?p=354 https://schoolpress.sch.gr/ebobires/?p=354#comments Sun, 12 Feb 2023 19:39:03 +0000 petracha20 http://schoolpress.sch.gr/ebobires/?p=354 [...]]]> Ο Τάφος της Κρίσεως, επίσης γνωστός ως  Μεγάλος Τάφος των Λευκαδίων, είναι  από τους σημαντικότερους και καλύτερους διατηρημένους μακεδονικούς τάφους που έχουν έρθει στο φως μέχρι σήμερα.

Οφείλει την ονομασία του στην ζωγραφική παράσταση που τον διακοσμεί και έχει ως θέμα την κρίση του νεκρού. Ο νεκρός εικάζεται ότι είναι ο σωματοφύλακας του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πευκέστα και μετέπειτα Σατράπης της Περσίας , που καταγόταν από την  τοπική περιοχή της αρχαίας Μίεζας.

Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ. και ξεχωρίζει για τις μνημειώδης διαστάσεις του και την επιβλητική του πρόσοψη. Ο τάφος βρίσκεται σε απόσταση περίπου 230 μέτρων από τον Τάφο των Ανθεμίων και 1.400 μέτρων από τα Λευκάδια της Ημαθίας (6,5 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης της Νάουσας).

Το μνημείο ανήκει στον τύπο του διθάλαμου  μακεδονικού τάφου με καμαρωτή στέγη και καλυπτόταν με χωμάτινο τύμβο. Η πρόσοψη του είναι διώροφη, συνδυάζει το δωρικό με τον ιωνικό ρυθμό.

Ο «πρώτος» όροφος είναι δωρικού ρυθμού με τέσσερις ημικίονες επάνω στους οποίους στηρίζεται το δωρικό γείσο. Πάνω από το γείσο αναπτύσσεται ο «δεύτερος όροφος»  της πρόσοψης.

Αποτελείται από έξι μικρούς ιωνικούς ημικίονες, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν διαστήματα διαμορφωμένα ως ψευδόθυρες. Το αέτωμα πρέπει να διέθετε γραπτή διακόσμηση. Ο προθάλαμος, αν και δεν έχει ανασκαφεί πλήρως, φαίνεται ότι δεν διέθετε γραπτές παραστάσεις. Αντίθετα, ο νεκρικός θάλαμος με την αρχιτεκτονική διάρθρωση των τοίχων θυμίζει έντονα τις εσωτερικές όψεις σπιτιών της Πέλλας και της Δήλου. Βαθύ γαλάζιο, κόκκινο και λευκό είναι τα χρώματα που έχουν χρησιμοποιηθεί στο θάλαμο, ενώ ιωνικά κυμάτια, ρόδακες και ταινίες διακοσμούν τα διάφορα αρχιτεκτονικά μέλη.

Ο τάφος της Κρίσεως εντοπίσθηκε τυχαία το 1954 κατά τις εργασίες διάνοιξης επαρχιακού δρόμου και ανασκάφηκε από τον καθηγητή Φώτιο Πέτσα κατά τα έτη 1954-1964. Είχε υποστεί σοβαρές φθορές , τόσο στην καμάρα του προθαλάμου όσο και στην πρόσοψη. Εργασίες συντήρησης  έγιναν το 1998, ενώ σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη το έργο ανάδειξης του μνημείου, που προβλέπει και νέα πρόσβαση για άτομα με ειδικές ανάγκες.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΑΡΘΡΟΥ:

Χαρά Πετρά

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΟΥ: Εδώ, Εδώ και Εδώ!

Το μνημείο χρονολογείται στο πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ.  ή στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ..

Είναι ένας εντυπωσιακός τάφος με πλούσιο και άριστο διατηρημένο ζωγραφικό και γλυπτικό διάκοσμο.

Ο Μακεδονικός τάφος των Ανθεμίων είναι διθάλαμος έχει ναόσχημη πρόσοψη ιωνικού ρυθμού.

Στο αέτωμα υπάρχει μια ζωγραφική παράσταση του νεκρού και της γυναίκας του και η οροφή του προθάλαμου είναι διακοσμημένη με πολύχρωμα λουλούδια ζωγραφισμένα σε γαλάζιο φόντο. Οι ζωγραφικές παραστάσεις είναι σε πολύ καλή κατάσταση και τα χρώματα διατηρούνται μέχρι και σήμερα με την αρχική τους λάμψη και κάνουν το μνημείο μοναδικό.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΟΥ: ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ!

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΑΡΘΡΟΥ: Εβίτα Μπασιούρη

Το κτιριακό συγκρότημα ΕΡΙΑ του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας, στεγάζει το Κέντρο Βιομηχανικής Κληρονομιάς και τη μόνιμη έκθεση «Ιστορίας Νήματα – Η βιομηχανία της κλωστοϋφαντουργίας στη Νάουσα».

Το πρώην βιομηχανικό συγκρότημα της εταιρείας ΕΡΙΑ και μετέπειτα τμήμα της γνωστής ΒΕΤΛΑΝΣ, βρίσκεται στο απώτερο ανατολικό άκρο της Αράπιτσας, πάνω στη νότια όχθη του ποταμού, σε άμεση σχέση με τον Πολυχώρο Πολιτισμού Χρήστος Λαναράς, το Γενικό Νοσοκομείο και το Δημοτικό Πάρκο της πόλης, στο κομβικό σημείο του δικτύου των διαδρομών γνωριμίας με τη βιομηχανική κληρονομιά της Νάουσας.

Ιδρύθηκε το 1907.

Είχε 1080 ατράκτους και παρήγαγε μάλλινο ύφασμα για τις ανάγκες του στρατού. Αργότερα έγινε ανώνυμη εταιρεία που ονομάστηκε ΕΡΙΑ και η παραγωγή του έφτανε 200.000 μέτρα ύφασμα το χρόνο.

Λειτούργησε μέχρι το 1938 και το 1949 καταστράφηκε στον εμφύλιο.

Την δεκαετία του ’60 το ξανά έκαναν στο ίδιο μέρος.

Χαρακτηριστική είναι η καμινάδα του, που έχει ύψος 35,65 μέτρα και είναι το ψηλότερο κτίριο της πόλης, σύμβολο της μεγάλης βιομηχανικής της παράδοσης.

Σήμερα το νηματουργειο ΕΡΙΑ έχει μετατραπεί σε ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ.

Στο εσωτερικό του υπάρχει αίθουσα συνεδριάσεων – εκδηλώσεων 250 θέσεων.

Με απόφαση του Δημοτικού συμβουλίου Νάουσας ονομάστηκε Πολυχώρος Πολιτισμού Χρ. Λαναρας – κτίριο ΕΡΙΑ προς τιμήν του βιομήχανου και ευεργέτη της Νάουσας Χριστόδουλου Λαναρά.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΑΣ: εδώ, εδώ  και εδώ

ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ: Νεράντζης Δ., Ορδουλίδης Σ., Πετρά Χ.