Αρθογράφος: Τσέρτου Ανδριάνα

Ο Ν.Ο.ΑΤ. είναι μέλος:

-          Της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας (ΕΙΟ)

-          Της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΚΟΕ) και

-          Της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλάσσιου Σκι (ΕΟΘΣΚΙ)

Τα τμήματα του Ν.Ο.ΑΤ. είναι:

-          Ιστιοπλοΐα (τριγώνου και ανοιχτής θάλασσας)

-          Windsurf

-          Κολύμβηση και

-          Θαλάσσιο σκι

Στο Facebook του Ναυτικού Ομίλου Αταλάντης μπορείτε να βρείτε βίντεο από τις δραστηριότητές τους, ανακοινώσεις και περαιτέρω πληροφορίες για τα προγράμματά τους.

Link: https://www.facebook.com/groups/117825958007/ 

Αρθρογράφος: Ματθαίου Έλενα

Μια άνοιξη ένας αγρότης διασκέδαζε καθημερινά μ΄ένα ζευγάρι αετών που τους έβλεπε να πετούν, ν΄ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν κοντά στο κτήμα του. Όταν μετά από μερικές μέρες τους έχασε, πήγε στον τόπο όπου είχε εντοπίσει ότι κατέβαιναν, για να δει τι υπήρχε εκεί. Βρήκε μια εγκαταλειμμένη φωλιά με ένα αυγό μέσα. Πήρε το αυγό , το πήγε στο κοτέτσι και το έβαλε μαζί με τα αυγά μιας κότας, με την ελπίδα να το κλωσήσει εκείνη, να γεννηθεί το αετόπουλο, να μεγαλώσει και να πετάξει.

Σε δύο εβδομάδες το αυγό άνοιξε και ένα υγιέστατο αετόπουλο γεννήθηκε. Ζώντας ανάμεσα στα κοτόπουλα, άρχισε σιγά σιγά να μαθαίνει και να συνηθίζει τους τρόπους τους και να θρέφεται με το καλαμπόκι που ο αγρότης τα τάιζε. Ξαφνικά ένα ηλιόλουστο πρωινό βλέπει από πάνω του πουλιά να πετάνε. «Τι θαυμάσιο είναι να πετάς έτσι! Θα ήθελα πολύ να μπορέσω να πετάξω κι εγώ» σκέφτηκε.

Μόλις είπε την ιδέα του στα κοτόπουλα, εκείνα γέλασαν και του απάντησαν: «Τι ηλίθια ιδέα! Εσύ είσαι κοτόπουλο. Τα κοτόπουλα δεν πετούν. Ποτέ δε θα μπορέσεις να πετάξεις, ό,τι και αν κάνεις». Η μητέρα του φοβισμένη του είπε: «Αν προσπαθήσεις να πετάξεις, θα πέσεις πάνω στα σύρματα του κοτετσιού και θα σπάσεις τα φτερά σου». Ο κόκορας πατέρας του συμπλήρωσε με το λογικό επιχείρημα: «Ακόμα και αν πετάξεις, θα είναι πολύ δύσκολο να βρεις τροφή, θα πεινάσεις και θα πεθάνεις». Όλα τα κοτόπουλα συμφώνησαν ότι το μικρό αετόπουλο δεν έπρεπε να προσπαθήσει να πετάξει.

«Είναι ονειρεμένα να πετάς ψηλά όπως τα πουλιά» έλεγε και ξαναέλεγε στον εαυτό του. «Επιθυμώ τόσο πολύ να το καταφέρω». Κοίταζε και ξανακοίταζε τα πουλιά που πετούσαν στον αέρα και άρχισε να μελαγχολεί. Αλλά ποτέ δεν προσπάθησε. Πίστεψε τα κοτόπουλα. Όσο οι μέρες περνούσαν, το αετόπουλο όλο και λιγότερο σκεφτόταν και μίλαγε για το πέταγμα. Δεν μπορούσε όμως να βγάλει από την καρδιά του την μεγάλη του επιθυμία να πετάξει.

Η θλίψη και ο καημός του άρχισαν σιγά σιγά να κατασπαράζουν το σώμα του. Η τροφή και η επιθυμία του για ζωή έχαναν κάθε νόημα για εκείνο. Πέρναγε όλο και περισσότερες ώρες μόνο του, συχνά μέσα στο πέτρινο κοτέτσι. Κάποια μέρα ο αγρότης παρατήρησε ότι έλειπε από την αυλή του κοτετσιού. Πίστεψε ότι το αετόπουλο μεγάλωσε και πέταξε, αλλά πήγε να το επαληθεύσει. Το κοτέτσι ήταν σκοτεινό, αλλά όταν άναψε το φως, σε μια γωνία είδε ένα σωρό από μαύρα φτερά. Τα σήκωσε και ήταν το αετόπουλο. Είχε πεθάνει από τη θλίψη του.

(απόσπασμα από το βιβλίο του Δημήτρη Μπουραντά «όλα σου τα “μαθα, μα ξέχασα μια λέξη», από τις εκδόσεις Πατάκη 1^η έκδοση: Μάρτιος 2008 )

από την Γαβριλιάδη Γκόλφω-Π.Ε.83/ηλεκτρολόγος

Σιγά σιγά φτάνουμε στο τέλος αυτής της σχολικής χρονιάς και στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού μας, «Με τα Μάτια του ΕΠΑ.Λ. Αταλάντης». Η χρονιά αυτή ήταν αρκετά ιδιαίτερη, με το μεγαλύτερο μέρος να το περνάμε εκτός των σχολικών αιθουσών. Παρόλα αυτά, δεν το βάλαμε κάτω και, παρά τις δυσκολίες, τα μαθήματα και τις υποχρεώσεις μας, δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό στο περιοδικό! Ήταν μια καινοτομία για το σχολείο μας και θα παραμείνει μια ευχάριστη νότα μέσα στο ζοφερό πλαίσιο του προηγούμενου χειμώνα και μια ευχάριστη ανάμνηση για τα χρόνια που έρχονται. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους εσάς, που δεχτήκατε, διαβάσατε, αγκαλιάσατε, συμμετείχατε στο περιοδικό μας! Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη επιβράβευση για μας!

Θέλουμε να ευχηθούμε στους συμμαθητές μας που τελειώνουν φέτος την Τρίτη Λυκείου, καλή επιτυχία στις εξετάσεις τους και καλοί πολίτες!

Θέλουμε να ευχηθούμε στους συμμαθητές και τους καθηγητές μας καλό καλοκαίρι και καλή αντάμωση την επόμενη σχολική χρονιά!

Τέλος, θέλουμε να ευχηθούμε σε όλους εσάς καλό καλοκαίρι, με υγεία και ευχάριστες πινελιές!

Σας ευχαριστούμε που μας συντροφεύσατε σε αυτό το ταξίδι ! Εις το επανιδείν!

Με εκτίμηση,

Η συντακτική ομάδα του περιοδικού

«Με τα Μάτια του ΕΠΑ.Λ. Αταλάντης»

]]> https://schoolpress.sch.gr/epalatalantis/archives/119/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/epalatalantis/archives/108 https://schoolpress.sch.gr/epalatalantis/archives/108#comments Tue, 27 Apr 2021 08:03:37 +0000 ΠΑΛΕΝΤΖΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ http://schoolpress.sch.gr/epalatalantis/?p=108 ....]]> Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι μία πρόκληση από τον Χριστό μας να Τον ακολουθήσουμε με αγάπη στην πορεία Του προς το Πάθος και την Ανάσταση.

   Και κυρίως, όταν η ανθρώπινη προδοσία Τον ανεβάσει στον Σταυρό, να κρατήσουμε έντονα μέσα μας την μορφή Του. Πουλημένος, προδο­μένος, συκοφαντημένος, καθυβρισμένος, μαστιγωμένος, αιμόφυρτος, με το αγκάθινο στεφάνι στην αγία Κεφαλή Του και με καταπληγωμένο το μέτωπο λαμβάνει στους ώμους Του, για κάθε άνθρωπο ανεξαιρέτως, τον άδικο και βαρύ Σταυρό της ντροπής και της οδύνης. Από αγάπη για κάθε άνθρωπο χωρίς καμία διάκριση. Από αγάπη για όλους μας.

   Από αγάπη για μας ανεβαίνει καρτερικά ως τον Γολγοθά. Δέχεται αδιαμαρτύρητα μαρτύριο και θάνατο. Με την προσευχή της συγγνώμης και με την κορύφωση της αγάπης στα χείλη Του παρακαλεί τον Ουράνιο Πατέρα Του να συγχωρέσει τους σταυρωτές Του και συγχρόνως ανοίγει την ματωμένη Του αγκαλιά, για να εισέλθει στην Βασιλεία Του ένας ληστής, ένας αποτυχημένος αυτού του κόσμου.

   Αυτή η Σταυρωμένη Αγάπη μας δίνει δύναμη και έμπνευση: μας δείχνει τον δρόμο της αυτοθυσίας, της υπομονής, της συγχωρητικότητας, της ταπείνωσης. Αυτός ο δρόμος όμως μας δίνει ελπίδα και βεβαιότητα της Αναστάσεως.

   Η «ήττα» του Σταυρού θα γίνει η νίκη εναντίον του θανάτου! «Χριστός ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας»!

   Πολλά γεγονότα μας δημιουργούν την εντύπωση ότι η ζωή μας είναι μόνο ένας σταυρός. Η αγχώδης καθημερινότητα, οι προβληματικές διαπροσωπικές σχέσεις, η θανατηφόρος πανδημία του κορωνοϊού και άλλες ασθένειες, οι αυτοκτονίες απελπισμένων συνανθρώπων μας, η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, η φτώχεια, η ανεργία και η αδικία, η μοναξιά, η ενδοοικογενειακή βία, η ανασφάλεια, η ατμόσφαιρα της σύγχυσης και της ταραχής στην διαχείριση της πληροφορίας προκαλούν την αίσθηση, την βεβαιότητα σχεδόν, ότι καθένας χωριστά και ολόκληρη η ανθρωπότητα βρισκόμαστε μόνιμα πάνω σ᾽ ένα Σταυρό.

   Παρά ταύτα οι δυσκολίες και οι δοκιμασίες μπορούν να γίνουν ευλογίες και ευκαιρίες για μας, εφόσον σηκώσουμε τον Σταυρό της προσωπικής και συλλογικής μας ευθύνης με χαρά, αισιοδοξία και την ελπίδα της Ανάστασης στα μάτια μας.

   Για να αναστηθούμε και εμείς μαζί με τον Χριστό και να βαδίσουμε μαζί Του μια νέα ζωή! Την αναστημένη ζωή!

Καλή Ανάσταση!

ανεμίζει και

γεμίζει χαρά

Η λεβεντιά και

η ανδρεία των παλιών

μένει μέσα μας

Αναλλοίωτη 

στην καρδιά και στην ψυχή

πάντα σεβαστή

Λευτεριά περήφανη

για πάντα θα ΄ναι

γι΄ αυτό χαρείτε.

Καντά Χριστίνα

   Η ελιά συμβολίζει την ευημερία και το πλούτο. καθώς οι Ελαιώνες και οι κάμποι με ελιές θεωρούνταν μέρη ηρεμίας, αυτοσυγκέντρωσης και ευφορἰας για την ανθρώπινη ψυχή. Επίσης, είναι σύμβολο δύναμης και εξουσίας.

-          Θρεπτικά  συστατικά

Επιπρόσθετα, η ελιά είναι πλούσια και σε θρεπτικά συστατικά εκτός από την πλούσια γεύση της. Σύμφωνα με έρευνες, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς της σε λίπος, αποδίδει αρκετή ενέργεια, περίπου 10 θερμίδες η ελιά.

-          Παραγωγική καλλιέργεια

 Η ελιά για την παραγωγή της απαιτεί έναν αριθμό χαμηλών θερμοκρασιών 10 έως 16 βαθμούς κελσίου. Στην καλλιέργεια  της ελιάς απαιτείται ζεστό περιβάλλον από τη βλαστική περίοδο. Επίσης είναι σημαντικό την περίοδο της άνθησης να επικρατούν ήπιες συνθήκες για την καρπόδεση και παραγωγή της.

-          Διατροφή

Στο θέμα της διατροφής η ελιά είναι γένος καρποφόρων δέντρων και ανήκει στην οικογένεια των ελαιώνων. Αυτό συναντάται πολύ συχνά στη χώρα μας. Αυτό εξηγεί το γιατί οι Έλληνες την έχουν προσθέσει κατά μεγάλο ποσοστό στη διατροφική τους αλυσίδα.

-          Έθιμα

Η ελιά εντοπίζεται ως έθιμο και πολιτισμικό στοιχείο στην αρχαία Ελλάδα καθώς και στο σύγχρονο κόσμο, αφού είναι τρόπαιο που τοποθετείται στο κεφάλι των Ολυμπιονικών.

Αρθρογράφος: Τσέρτου Ανδριάνα

Συντακτική Επιμέλεια: Τσίπρας Κων/νος, Φιλόλογος ΠΕ02

   Μέσα από τους αγώνες και τις προπονήσεις, οι αθλητές παίρνουν τις σωστές βάσεις για τον αθλητισμό και την ψυχαγωγία που αυτός προσφέρει. Σε αυτόν τον σύλλογο όλοι αγωνίζονται για το κοινό καλό αλλά και για τη μετέπειτα πορεία της ομάδας. Είναι φανερό άλλωστε ότι τα μικρότερα τμήματα οι προπονητές τα προετοιμάζουν για τη μεγαλύτερη αγωνιστική ομάδα.

   Αξιοσημείωτο γεγονός είναι οι μεταγραφές που έγιναν την περίοδο 2018-2019 σε δύο νεαρά παιδιά. Η μεταγραφή αυτή ανήκει στην ομάδα της ΑΕΚ. Όμως, φάνηκε η σωστή οργάνωση και η προετοιμασία των νεαρών παιδιών. Δύο νέα ταλέντα αναπτύσσονται.

   Συνοψίζοντας, το δυναμικό χαρακτήρα του συλλόγου τον έχει η διοίκηση και οι προπονητές της ομάδας! Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και πολλά μπράβο για το έργο τους!

Αρθρογράφος: Ματθαίου Ελένη

Το άρθρο γράφτηκε σε συνεργασία με τον καθηγητή Δημητρό Γεώργιο, Ηλεκτρολόγο ΠΕ83

   Τα πάντα σήμερα νοθεύονται, τα πάντα τείνουν σε μια ανελέητη συρρίκνωση . Τα ιδανικά νοθεύτηκαν, οι αξίες εξαϋλώθηκαν, οι δημοκρατικές διαδικασίες εξανεμίζονται υπό το βάρος μιας γραφειοκρατικής επιβολής και μιας δυσανεξίας των Ελλήνων απέναντι στην απλότητα και την ευνομία, τα πολιτισμικά αγαθά έχουν «σκουπιδοποιηθεί» και θεωρούμε απλώς σήμερα ως πολιτισμικό αγαθό κάθε προϊόν που μαζοποιεί το πλήθος και διασπά τη σκέψη, αντί να την κάνει πιο εύρωστη. Όλα νοθεύονται υπό το γιγάντιο πέλμα του τεχνολογικού γαργαντούα που αφειδώς σκορπά την ευκολία και καταργεί τα αυτονόητα, επιβάλλοντας νόμους καθύβρισης των οσίων και ιερών ενός λαού στο βωμό μιας άναρχης οπτικοποίησης των πάντων, που απονεκρώνει το νου και την ψυχή. Όλα νοθεύονται’ γιατί όχι και η γλώσσα; Γιατί όχι και το εργαλείο που συνιστά τη μοναδικότητα ενός λαού και που στηρίζει το οικοδόμημα που δημιουργήθηκε χιλιάδες χρόνια πριν; Ας το  γκρεμίσουμε λοιπόν, ας σκάψουμε βαθιά να το παραχώσουμε και ας επικοινωνούμε πλέον με γλώσσα «μαλλιαρή», με  γλώσσα που καταργεί τους κανόνες και μας οδηγεί, στο πλαίσιο μιας κακώς εννοούμενης παγκοσμιοποίησης, στην απώλεια της ταυτότητάς μας, στην απώλεια της ηθικής και κοινωνικής μας συνείδησης. Γιατί η γλώσσα αυτό ακριβώς εκφράζει : το ηθικό και αξιακό μας υπόβαθρο και την κοινωνική συνοχή, που διαφοροποιεί έναν λαό από έναν άλλο και διατηρεί τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα. Δεν είναι μια τεχνητή ανακάλυψη που ομαδοποιεί. Η ομογενοποίηση  και η ομοιομορφία είναι η μάνα του ανελεύθερου βίου. Είναι η μήτρα όπου φύεται η μαζοποίηση και η αγελοποίηση.

   Η ελληνική γλώσσα, η κακοπαθημένη ελληνική γλώσσα, κατακρημνίζεται. Ο πλούτος της ,που είναι  ατέρμονος, η μοναδική εκφραστικότητα και η γλαφυρότητά της , η μορφολογία της, η συντακτική της υφή και δομή, ο λεξιλογικός της πλουραλισμός θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτα, θα πρέπει να μην μπαίνουν σε διαδικασία συστηματικής και τεχνηέντως έξωθεν κατασκευασμένης  υποβάθμισης και αποσάθρωσης για τις δήθεν ανάγκες μιας τεχνολογικής καλλιέργειας, που αποτελεί βδέλυγμα, γιατί «τσουβαλιάζει» παραδόσεις, εξομοιώνει ιδανικά και συνοψίζει λεκτικές αναφορές που αποτυπώνουν την ψυχή ενός έθνους και την πνευματική του υπόσταση.

   Μα, λένε κάποιοι, το νέο περιβάλλον επικοινωνίας και τα λογισμικά προγράμματα απαιτούν μια ευρέως διαδεδομένη γλώσσα, που να γίνεται αντιληπτή από τον κάθε άνθρωπο παγκοσμίως. Αυτή, λοιπόν, η διαδικτυακή και τεχνολογική –ηλεκτρονική κουλτούρα –που δεν είναι κουλτούρα, αλλά τάση απλοποίησης και ευτελισμού των πάντων για χάρη της επικοινωνίας-  δεν μπορεί να επιβληθεί ως μια νέα γλωσσική ποικιλία, δεν είναι προϊόν φυσικής επιλογής, δεν συνίσταται στη σύζευξη των ιδιαιτεροτήτων επικοινωνίας ενός λαού και της αναγκαιότητάς του να εκφραστεί επαρκώς, αυθόρμητα και ελεύθερα ‘ είναι δημιούργημα, πράγμα φτιαχτό, επίπλαστο,  καταδυναστευτικό, που οπτικοποιεί τις λέξεις και δεν τις αφήνει να αναπνεύσουν και να εκφράσουν, όπως πρέπει, τη σημασία τους με τη χρήση ορθογραφικών και γραμματικών κανόνων.

   Άλλοι λένε ότι η αρνητική κριτική εναντίον των greeklish προέρχεται από μια ενδόμυχη ξενοφοβία και ότι οι ανησυχίες είναι ανεδαφικές, αφού η χρήση τους δεν επηρεάζει την καθαυτό γλώσσα και τα ιδιαίτερα πολιτισμικά και ιστορικά ή μορφοσυντακτικά της στοιχεία, αλλά χρησιμοποιείται μόνο για συγκεκριμένες ανάγκες. Η απάντηση είναι ότι με την ευμεγέθη ξενομανία που κατατρύχει τους Έλληνες, ήδη η ελληνική γλώσσα έχει αποστεωθεί, έχει συρρικνωθεί. Η συνεχής χρήση της νέας ψηφιακής γλώσσας από τα παιδιά και τους νέους θα οδηγήσει-έχει οδηγήσει ήδη- στην απώλεια της γλωσσικής συνείδησης, στην πλήρη άγνοια της ορθογραφίας, της σύνταξης ή της γραμματικής , στην πλημμελή εκμάθηση του γλωσσικού εργαλείου, και θα αποτελέσει την απαρχή ενός οιονεί γλωσσικού αφελληνισμού  («Πολύ δε θέλει ο Έλληνας να χάσει τη λαλιά του και να γίνει μισέλληνας από την αμυαλιά του» – Νίκος Γκάτσος).

   Η απειλή είναι μπροστά μας. Τα συγκαλυμμένα εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα περί εύκολης επικοινωνίας και πρόσβασης, που ευαγγελίζεται η νέα γλώσσα και που υποθάλπουν μια σημειακή γλωσσική μετάλλαξη, δεν πρέπει να απαντηθούν. Η γλώσσα, και ιδιαίτερα η ελληνική γλώσσα, δεν επιδέχεται δεσποτείες, δεν υποκύπτει σε τεχνολογικούς και τεχνοκρατικούς φανφαρονισμούς, δεν πρέπει να υποκύπτει σε κανενός είδους αλλοιώσεις. Η γλώσσα είναι αμιγής, αδιάβρωτη, εναργής και βασίζεται στο πνεύμα, τα πάθη και τις πράξεις ενός λαού. Η εθνογλωσσική συνείδηση –κατά τους γλωσσολόγους- δεν μπορεί να νοθεύεται κατά το δοκούν και κατά τις συνθήκες. Δεν είναι κουρέλι η ελληνική γλώσσα, άθυρμα στα χέρια μικρόνοοων τεχνολογικών όντων. Είναι η έκφραση των μύχιων συναισθημάτων του λαού. Και αυτά τα συναισθήματα δεν αποτυπώνονται όταν γράφεις agapw (agapo) αντί αγαπώ ή misw (miso) αντί μισώ.

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ! ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΑΡΡΑΓΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Εἰ θεοί διαλέγονται, τῇ τῶν Ἑλλήνων γλώττῃ χρῶνται

( Αν οι θεοί μιλούν, χρησιμοποιούν τη γλώσσα των Ελλήνων).

Kωνσταντίνος Τσίπρας

Καθηγητής 1ου ΕΠΑ.Λ Αταλάντης

Διδάκτωρ(PhD) Κλασικής Φιλολογίας ΕΚΠΑ

Ένας βασικός παράγοντας που επηρεάζει αρκετά την ψυχολογία του ανθρώπου και στον οποίο θα αναφερθούμε είναι τα κατοικίδια στη ζωή του. Θα εξετάσουμε επίσης   και την επιρροή που μπορούν να  έχουν σε αυτόν.

Αρχικά τα κατοικίδια μπορούν να προσφέρουν ανιδιοτελή αγάπη και ασφάλεια στον ιδιοκτήτη τους, ενώ παράλληλα μπορούν να αποτελέσουν έναν έμπιστο σύντροφο, εφόσον οι ιδιοκτήτες περνούν αμέτρητες ώρες μαζί τους στις περισσότερες περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να χτιστούν σοβαρές σχέσεις ανάμεσά τους .

Επιπρόσθετα, τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει σε σπίτι όπου υπήρχε κάποιο κατοικίδιο, είναι πιθανόν να εμφανίσουν καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες και αισθήματα συμπόνιας σε σχέση με ένα άλλο άτομο που δεν κατέχει κάποιο κατοικίδιο.

Ακόμη τα κατοικίδια  αποτελούν μια θεραπευτική διέξοδο στη μείωση του στρες και στην αύξηση της αυτοπεποίθησης του ανθρώπου, καθώς μέσα από την συντροφιά με τον άνθρωπο τον κάνουν να νοιώθει πιο σίγουρος για αρκετά θέματα.

Συνοψίζοντας, κατανοούμε την σοβαρότητα την ύπαρξης ενός κατοικίδιου σε κάθε σπίτι, καθώς βοηθάει αρκετά τον άνθρωπο στον ψυχολογικό τομέα, όπως τίποτε άλλο. Έτσι κρίνεται «απαραίτητη», θα μπορούσε να πει κάποιος, η ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων κατοικίδιων μέσα στο σπίτι.

Αρθρογράφος: Τσέρτου Ανδριάνα

Επιμέλεια: Τσίπρας Κων/νος, Φιλόλογος ΠΕ02