Το Κορίτσι με το Μπαλόνι, του Banksy, Λονδίνο, 2002. Έργο της τέχνης του δρόμου (street art), συμβόλου του εκδημοκρατισμού της τέχνης, προσβάσιμης σε ένα μη εξοικειωμένο κοινό.
Το κόκκινο μπαλόνι σε σχήμα καρδιάς που πετά ψηλά έχει ερμηνευθεί ως σύμβολο των ανεκπλήρωτων ονείρων της παιδικής ηλικίας, που δεν παύουν ωστόσο να καλλιεργούν την ελπίδα και να ωθούν προς νέους ορίζοντες. Κατ’ αναλογία προς τον εφήμερο χαρακτήρα του έργου, μιας δημιουργίας προορισμένης να φθαρεί και να ξεπεραστεί, το ίδιο και οι αντιλήψεις, γνώσεις, στόχοι και επιθυμίες μας μπορεί επίσης να αναθεωρηθούν. Αυτή ακριβώς η αμφισβήτηση και η ανάγκη συνεχούς εξέλιξης είναι στην καρδιά τής «δια βίου μάθησης» που προσφέρει το σύγχρονο Επαγγελματικό Λύκειο, ανοιχτής σε όλους, χωρίς αποκλεισμούς, με γνώμονα τη δημιουργία νέων προοπτικών.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να μην ολοκλήρωσε την φοίτησή του, όταν ήταν νεότερος: οικονομικές δυσκολίες, οικογενειακές υποχρεώσεις ή, απλώς, διαφορετικές προτεραιότητες. Ωστόσο, το σχολείο για Ενήλικες και τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας δίνουν τη δυνατότητα να καλυφθεί αυτό το κενό, προσφέροντας όχι μόνο γνώσεις, αλλά και αυτοπεποίθηση, νέες δεξιότητες και επαγγελματικές προοπτικές.
Η γνώση μάς εξελίσσει, μας κάνει πιο σίγουρους και μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε τη ζωή με μεγαλύτερη ωριμότητα. Όπως λένε, «όσο ζεις, μαθαίνεις», και αυτή είναι μια αλήθεια που ισχύει για όλους, μικρούς και μεγάλους. Επιστρέφοντας λοιπόν στο σχολείο, πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν ξανά τη χαρά της μάθησης. Νιώθουν περήφανοι για τον εαυτό τους και αποτελούν παράδειγμα για τα παιδιά τους.
Όταν πήρα την απόφαση να ξαναμπώ στο σχολείο, δεν ήξερα τι να περιμένω. Είχα αμφιβολίες, φόβους και ντρεπόμουν και λίγο. Σκεφτόμουν: άραγε θα τα καταφέρω; Όμως, από την πρώτη μέρα στο 1ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Ταύρου, κατάλαβα πως είχα κάνει το σωστό βήμα. Το σχολείο αυτό δεν είναι μόνο τάξεις και μαθήματα. Είναι μια δεύτερη ευκαιρία. Είναι ένας χώρος όπου άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, με διαφορετικές ζωές και ιστορίες, μοιράζονται έναν κοινό στόχο: να προχωρήσουν, να μάθουν, να χτίσουν ένα καλύτερο αύριο για τον εαυτό τους. Κάθε μάθημα, κάθε συζήτηση με τους καθηγητές, κάθε στιγμή με τους συμμαθητές μου με γεμίζει δύναμη και αισιοδοξία. Δεν νιώθω μεγάλη για το σχολείο, νιώθω μια ζωντανή μαθήτρια. Πίστεψα ξανά στον εαυτό μου. Κατάλαβα πως η γνώση δεν έχει ηλικία, ότι πάντα υπάρχει χρόνος να κάνεις όνειρα και ένα νέο ξεκίνημα.
Τώρα πια περπατάω στους διαδρόμους του σχολείου με χαμόγελο. Κάθε μέρα που περνάει είμαι ένα βήμα πιο κοντά στους στόχους μου, και κάθε επιτυχία, μικρή ή μεγάλη, είναι μια απόδειξη πως ποτέ δεν είναι αργά να κάνεις κάτι για σένα. Αυτό το ΕΠΑ.Λ. δεν είναι απλώς ένα σχολείο για μένα, είναι το σχολείο της καρδιάς μου. Είναι ένα κομμάτι ζωής χάρη στη βοήθεια των καθηγητών που πίστεψαν σε μένα και σε όλα τα παιδιά, αλλά και μια υπόσχεση: πως η μάθηση και τα όνειρα δεν τελειώνουν ποτέ!
Ελένη Κορώνη
