Η επίδραση των ΜΚΔ (Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης) είναι καταλυτική στα σημερινά παιδιά σε όλα τα επίπεδα. Επηρεάζει όχι μόνο τον τρόπο σκέψης αυτών, αλλά διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό και την αυτοεικόνα τους. Πράγματι, επιθυμώντας να μοιάσουν με τις επεξεργασμένες εικόνες του Instagram και του TikTok, κορίτσια και αγόρια εκδηλώνουν έναν υπέρμετρο ναρκισσισμό και αρχίζουν από πολύ μικρή ηλικία να σκέφτονται τις αισθητικές επεμβάσεις. Ανικανοποίητα από τον εαυτό τους και την εξωτερική τους εμφάνιση, εστιάζοντας σε ατέλειες που υποτίθεται έχουν στο πρόσωπο ή στο σώμα, αισθάνονται την ανάγκη να τις διορθώσουν και μάλιστα να προσαρμόσουν την εμφάνισή τους σε συγκεκριμένα πρότυπα ομορφιάς. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα κοριτσιών μόλις 15 ετών, που ζητούν από χειρουργούς να αυξήσουν το μέγεθος των χειλιών τους, ώστε να αισθάνονται πιο ελκυστικές πριν δώσουν το πρώτο τους φιλί.
Οι ειδικοί εξηγούν πως στην εφηβική ηλικία οι επεμβάσεις θα πρέπει να γίνονται μόνο για την αποκατάσταση δυσμορφιών. Η αλόγιστη χρήση ενέσιμων υλικών που προωθούνται από τη βιομηχανία της αισθητικής μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε παραμόρφωση, ειδικά όταν εφαρμόζονται από μη εξειδικευμένα άτομα, συχνά για οικονομικούς λόγους. Πολλοί έφηβοι δεν συνειδητοποιούν πως, αν και είναι μόλις 15-17 ετών, μετά από τέτοιες παρεμβάσεις δείχνουν πολύ μεγαλύτεροι, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τόσο την ψυχολογία τους όσο και τη φυσική τους ανάπτυξη. Οι επεμβάσεις αυτές κρύβουν εξάλλου πλήθος κινδύνων και προβλημάτων για τη γενικότερη υγεία των εφήβων.
Οι γονείς, δεδομένου ότι αποτελούν βασικό σημείο αναφοράς και προσδιορισμού για τα παιδιά τους, οφείλουν να συμβάλουν στην αποδοχή των φυσικών χαρακτηριστικών τους. Και στην περίπτωση που ένας από τους γονείς, π.χ. μια μητέρα, έχει υποβληθεί σε αισθητική επέμβαση, πρέπει να εξηγήσει στο παιδί της ότι η ενηλικίωσή του είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια πιο συνειδητοποιημένη απόφαση σχετικά με την αισθητική χειρουργική. Σε κάθε περίπτωση, οι γονείς θα πρέπει να συζητούν με τα παιδιά τους σχετικά με τα πρότυπα ομορφιάς που διαχέονται από το διαδίκτυο, εξηγώντας τους ότι δεν είναι ρεαλιστικά, και ότι η εξωτερική εμφάνιση δεν αποτελεί τη μοναδική αξία στη ζωή. Σε ακραίες περιπτώσεις δε, που η βελτίωση της εξωτερικής εμφάνισης αποκτά εμμονικές διαστάσεις, θα πρέπει να τους προσφέρουν επιπλέον ψυχολογική υποστήριξη.
Πρέπει λοιπόν να τονιστεί ο κίνδυνος αυτού του νοσηρού ψηφιακού ναρκισσισμού που καλλιεργείται από τα ΜΚΔ, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμες και λανθασμένες αποφάσεις με δραματικές συνέπειες εφ’ όρου ζωής.
Βασιλική Πάσχου και Παρασκευή Τριανταφυλλίδου
