Ένας άρρηκτος δεσμός ενώνει τη Φλώρινα με τη φύση. Βουνά με υπέροχα δάση, χαρακωμένα από ποτάμια, ρυάκια και χειμάρρους, παντρεμένα με μαγευτικές λίμνες, συνθέτουν ένα μοναδικό σε ομορφιά φυσικό τοπίο.

Σίγουρα θα έχεις κάνει έναν περίπατο με την οικογένειά σου, με τους φίλους είτε και μόνος, σε ένα από τα πολλά μονοπάτια που διαθέτουν τα βουνά της Φλώρινας. Η περιπλάνηση στη φλωρινιώτικη φύση δίνει μοναδική ευκαιρία σε κάθε επισκέπτη να βιώσει τη μυσταγωγία της. Κάθε εποχή και διαφορετική εμπειρία!!! Η φύση μεταμορφώνει τα μονοπάτια και τους δίνει μια ξεχωριστή ομορφιά που σε προκαλεί να τα εξερευνήσεις. Τα λευκά χρώματα το χειμώνα, τα χάλκινα τα φθινόπωρο και τα πράσινα το καλοκαίρι και την άνοιξη, μαγεύουν τον ορειβάτη αλλά και τον κάθε περιπατητή.

Θα θέλαμε να σε πληροφορήσουμε για τα Ευρωπαϊκά μονοπάτια Ε4 & Ε6 (Ευρωπαϊκά Μονοπάτια Μεγάλων αποστάσεων), που, περνώντας από πολλές χώρες, συναντιούνται στην περιοχή της Φλώρινας και διασχίζουν τη χώρα μας από βορρά προς νότο και από δύση προς ανατολή.                                                                                                                          Τα μονοπάτια ενώνουν τους ανθρώπους ειρηνικά και με κατανόηση, αποτελώντας τον καλύτερο τρόπο για να γνωρίσεις την Ευρώπη. Συνολικά υπάρχουν 11  διαδρομές, συνολικού μήκους 70.000 χλμ.

Τα μονοπάτια αυτά ορίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση Πεζοπορίας. Σε γενικές γραμμές οι διαδρομές χρησιμοποιούν τα Εθνικά και τοπικά μονοπάτια, που ήδη υπάρχουν.

Σήμα                                                        Διαδρομή

Πιο συγκεκριμένα, το  μονοπάτι Ε4 ξεκινά από την Ισπανία, διασχίζει τις χώρες Γαλλία, Ελβετία, Γερμανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Σερβία, Βουλγαρία, Ελλάδα και φτάνει ως την Κύπρο (Πάφος – Λάρνακα), έχοντας συνολική έκταση 11.800 χλμ. Εισέρχεται στην Ελλάδα, μέσω του τελωνείου της Νίκης στη Φλώρινα και εντός της Φλώρινας, το μονοπάτι διασχίζει τους ορεινούς όγκους Βαρνούντα και Βέρνου και με κατεύθυνση νότια και νοτιοανατολική, μέσω της κοινότητας του Αγίου Παντελεήμονα, συνεχίζει στους Πύργους Εορδαίας και τελικά καταλήγει στην Κύπρο.

Το μονοπάτι Ε6 το οποίο  ξεκινά από τη Νορβηγία και μέσω  Σουηδίας- Δανίας – Γερμανίας – Τσεχίας – Αυστρίας – Σλοβενίας – Κροατίας φθάνει στην Ελλάδα (λιμάνι Ηγουμενίτσας), περνάει από την περιοχή της Φλώρινας και αφού τη διασχίσει από δύση προς ανατολή φθάνει στην  Αλεξανδρούπολη, συνεχίζει μέχρι τη Σαμοθράκη και περνάει στην Τουρκία. Το ελληνικό τμήμα φτάνει τα 1.400 χλμ.

Ελπίζουμε να σου να φάνηκαν χρήσιμες αυτές οι πληροφορίες και να σου κίνησαν το ενδιαφέρον για να τα επισκεφτείς, να τα περπατήσεις και να γευτείς τις μεθυστικές ομορφιές της Φλωρινιώτικη φύσης.

https://intonature.gr

https://florina.pdm.gov.gr

Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φλώρινας (2001), Χαρτογραφήσεις LEADER II, Ορεινός τουρισμός

η παλιά εβδομαδιαία Σατυρική Εφημερίδα της Φλώρινας 1934

Γράφει η Ελένη Ντούλη

Ανακαλύπτοντας το παλιό αρχείο του παππού μου, είχα τη βεβαιότητα ότι θα έβρισκα, σίγουρα, κάποιο ενδιαφέρον στοιχείο.

Τα κιτρινισμένα από τον χρόνο βιβλία, οι διάφοροι παλιοί φάκελοι και τα άλλα πολυάριθμα έγγραφα του παππού μού προκάλεσαν μεγάλη περιέργεια και χώθηκα, στην κυριολεξία, σχεδόν ολόκληρη, στο παραδοσιακό μπαούλο, σκαλίζοντας και ψάχνοντας μήπως και ανακαλύψω κάποιο «μαργαριτάρι».  Και αυτό δεν άργησε να συμβεί. Κάπου στον πάτο του μπαούλου, κάτω από μια στοίβα από ημερολόγια και άλλα αδιάφορα μικροαντικείμενα, διακρίνω ένα πολυσέλιδο ερασιτεχνικά δεμένο ντοσιέ. Ανοίγοντας τα φθαρμένα από το χρόνο λουριά αντίκρισα ένα μάτσο από παλιές εφημερίδες που, ευτυχώς, ο χρόνος δεν κατάφερε να τις καταστρέψει. Είχε φροντίσει γι’ αυτό ο παππούς μου.

Διαβάζω με ενδιαφέρον στην καθαρεύουσα γλώσσα « ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ Εβδομαδιαία Σατυρική Φιλολογική και Πολιτική Εφημερίς εκδιδομένη εν Φλωρίνη κάθε Κυριακή,  ΦΛΩΡΙΝΑ 18 Μαρτίου 1934, Έτος πρώτον, Φύλλον …» Διευθυντής και Υπεύθυνος Αρχισυντάκτης Χ.ΣΚΥΒΑΛΑΚΗΣ (Κρητσώτης), Διαχειριστής – Συντάκτης Κ. ΤΣΙΛΚΟΣ

Ένιωσα ότι είχα ανακαλύψει έναν θησαυρό!!! Ξεφυλλίζοντας τα κιτρινισμένα φύλλα της τετρασέλιδης εφημερίδας, διάβασα επίκαιρες, για την εποχή τους, ειδήσεις της Φλώρινας, για πρόσωπα που έπαιξαν ρόλο στην πολιτική και οικονομική ζωή της πόλης μας. Ένιωσα σαν να γύρισα τον χρόνο πίσω. Αλλά περισσότερο ένιωσα σαν να ήμουν δίπλα στον παππού μου, όταν διάβαζε τον τοπικό τύπο στα νιάτα του. Συγκινημένη κράτησα στην αγκαλιά μου το πολύτιμο υλικό και αποφάσισα να το διασώσω από τον χρόνο.

Για την ενημέρωση, από 18 Μαρτίου 1934 έως 10 Σεπτεμβρίου 1934 τα φύλλα της εφημερίδας τιτλοφορούνταν ως «ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ» και μετά τις 20 Σεπτεμβρίου 1934 άλλαξε ο τίτλος της Εφημερίδας και ονομαζόταν πια  «ΕΠΑΡΧΙΑ».

Διασώζοντας ένα υλικό που μοιάζει άχρηστο και έχει χάσει την αξία του μπορούμε να προστατεύσουμε όλο τον πλανήτη μας.

 Με τον όρο ανακύκλωση εννοούμε την επεξεργασία ήδη χρησιμοποιημένων  υλικών και την δημιουργία καινούριων. Ένας άνθρωπος μπορεί να συνεισφέρει στην σωτηρία του πλανήτη κάνοντας απλά και μόνο ανακύκλωση. Έτσι όχι μόνο έχει προστατεύσει το περιβάλλον και την Γη αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό και την υγεία του. Η ανακύκλωση είναι ζήτημα άμεσης προτεραιότητας για το μέλλον μας. Με την ανακύκλωση μπορούμε να εξοικονομήσουμε ενέργεια και πρώτες ύλες. Μπορούμε να ελαττώσουμε τα καυσαέρια που μολύνουν την ατμόσφαιρα. Τέλος, με την ανακύκλωση του χαρτιού μπορούμε να «σώσουμε» τα δάση και τα δέντρα μας.

ΔΙΑΔΥΜΑ

Η ΔΙΑΔΥΜΑ ιδρύθηκε το 1998 από τους 61 τότε καποδιστριακούς δήμους και κοινότητες της Δυτικής Μακεδονίας για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες διαχείρισης αποβλήτων ενώ σήμερα μέτοχοι είναι οι 13 δήμοι της ΠΔΜ .

Η Διάδυμα ΑΕ οργανώνει και υλοποιεί σε τακτά χρονικά διαστήματα ενημερωτικές εκδηλώσεις θέλοντας να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες για την ανακύκλωση υλικών και άλλες καλές πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων. Η ΔΙΑΔΥΜΑ εφαρμόζει βιώσιμες μεθόδους διαχείρισης για την επίτευξη των στόχων της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας ελαχιστοποιώντας το κόστος για τον πολίτη.

Γράφουν: Βιολέττα Γαλαρινιώτη, Ελευθερία Μουρατίδου, Ρίζου Παρασκευή,  Τασομηνοπούλου Δανάη,

Οι κοινωνικοί φορείς είναι οι οργανισμοί που ασχολούνται με τη δημόσια υγεία και πρόνοια και δημιουργήθηκαν με σκοπό την παροχή  των αναγκαίων για την επιβίωση στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ώστε να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για κοινωνική ισότητα. Στον Δήμο Φλώρινας κοινωνικοί φορείς που λειτουργούν είναι το Κέντρο Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ ΦΛΏΡΙΝΑΣ), το Γηροκομείο Φλώρινας, το κοινωνικό πλυντήριο, η Διαχείριση Απορριμμάτων Δυτικής Μακεδονίας (ΔΙΑΔΥΜΑ) και το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ).

Το Κέντρο Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ) προσφέρει φυσική αποκατάσταση και ψυχοκοινωνική στήριξη σε επίπεδο θεραπείας και αποκατάστασης. Το κέντρο αυτό απευθύνεται σε άτομα που πάσχουν από παθήσεις του μυϊκού, νευρικού κυκλοφορικού και αναπνευστικού συστήματος.

Το γηροκομείο είναι το ίδρυμα που φιλοξενεί σε μόνιμη βάση άτομα της τρίτης ηλικίας στους οποίους προσφέρει τα απαραίτητα για να επιβιώσουν όπως τρόφιμα, στέγαση και φαρμακευτική αγωγή.

Τα κοινωνικά πλυντήρια βοηθούν τους άπορους ανθρώπους και οικογένειες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα να πλένουν και να στεγνώνουν τα ρούχα τους.

Η Διαχείριση Απορριμμάτων Δυτικής Μακεδονίας (ΔΙΑΔΥΜΑ) και προωθεί καλές πρακτικές σχετικά με την αειφορία και την προστασία του περιβάλλοντος.

Τέλος, το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) αποτελεί κέντρο δημιουργικής απασχόλησης των μικρών παιδιών, όπου κοινωνικοποιούνται και συναναστρέφονται με συνομήλικους τους περνώντας ποιοτικό χρόνο σε ευχάριστες δραστηριότητες.

Καθαρίζουμε το περιβάλλον, Προστατεύουμε το δάσος, Αναδεικνύουμε την Ιστορία του τόπου μας

Γράφει  Χριστίνα Γκόλνα, καθηγήτρια Κοινωνικής & Πολιτικής Αγωγής

Την Κυριακή 14 Απριλίου 2024, οι μαθήτριες – Δημοσιογράφοι της εφημερίδας μας,  που ασχολούνται με τον Εθελοντισμό και το Φυσικό περιβάλλον  Kαραστεργίου Γεωργία, Μουρατίδου Μελίνα και Προδρομίδου Άννα, με την παρουσία της κ. Χριστίνας Γκόλνα, υπεύθυνης καθηγήτριας, συμμετείχαν  στην εθελοντική δράση #Lets_do_it_Greece μαζί με το Δήμο Φλώρινας και το Γραφείο Εθελοντισμού, σε συνεργασία με τους περιβαλλοντικούς και ορειβατικούς συλλόγους ΦΟΟΦ και ΣΕΟΦ, τις ομάδες εθελοντών των κοινοτήτων Αλώνων και Σίμου Ιωαννίδη, καθώς και τους «Φίλους του παλιού Γαλλικού δρόμου». Στόχος της δράσης ήταν ο καθαρισμός από απορρίμματα και  αδρανή υλικά, των πέτρινων γεφυρών, του περιβάλλοντος χώρου και των ρεμάτων, της διαδρομής του παλιού Γαλλικού δρόμου Φλώρινας – Βίγλας Πισοδερίου.

Αποτέλεσμα της κοινής προσπάθειας ήταν να καθαριστούν  πέντε γέφυρες εξαιρετικής αρχιτεκτονικής και υψηλού ιστορικού ενδιαφέροντος, οι οποίες κατασκευάστηκαν στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου και είναι πλέον ένας αξιόλογος προορισμός σε κοινή θέα, που αξίζει ο καθένας να επισκεφτεί.  Έτσι, μπορούν οι ντόπιοι και ξένοι επισκέπτες, ακολουθώντας μια διαδρομή απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, να απολαύσουν τη φύση και να θαυμάσουν τα ιστορικά γεφύρια που αποκαλύφθηκαν με κόπο και μεράκι.

Γράφουν: Φρειδερίκη Γιώσκου, Δώρα Καλαθά, Ανθή Κορομπίλη, Μελίνα Μουρατίδου

Την Παρασκευή 7 Απριλίου 2024, η ομάδα που ασχολείται με τις αθλητικές δραστηριότητες της σχολικής μας εφημερίδας, απευθύνθηκε σε δύο μέλη της Οργανωτικής επιτροπής σχολικών αθλητικών δραστηριοτήτων(ΟΕΣΑΔ), προκειμένου να ενημερωθεί για τις αθλητικές δράσεις που πραγματοποιήθηκαν σε επίπεδο νομού στις σχολικές μονάδες της Δ/θμιας εκπαίδευσης, αλλά και για τις δραστηριότητες που προγραμματίζονται μέχρι τη λήξη της σχολικής χρονιάς.

Οι κ.κ Άγγελος Παπαδόπουλος και Λάζαρος Τοσουνίδης, εκπαιδευτικοί, πτυχιούχοι του ΤΕΦΑΑ και μέλη του ΟΕΣΑΔ αναφέρθηκαν αναλυτικά και ανά σχολείο στους αγώνες καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, αγώνων στίβου. Σημαντική είδηση είναι ο προγραμματισμός διοργάνωσης αθλητικών αγώνων στα σχολεία για τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ) σε συγκεκριμένα αθλήματα.

Η συζήτηση περιστράφηκε, επίσης, στις ευεργετικές επιδράσεις του αθλητισμού, την καλλιέργεια σωματικής και ψυχικής υγείας. Είναι πολύ σημαντική η δημιουργία του αισθήματος της  ικανοποίησης που απορρέει από τη συμμετοχή των μαθητών-τριών σε κάποιο άθλημα που θα επιλέξει, η κοινωνικοποίηση του/της μαθητή-τριας και η ανάπτυξη του αισθήματος του «ανήκειν»  σε κάποια ομάδα. Η άθληση,  γυμνάζει όχι μόνο το σώμα, αλλά και το νου.

Ευχαριστούμε τα μέλη του ΟΕΣΑΔ για τη φιλική συζήτηση .

Τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία αποτελούν θεμελιώδεις αρχές της κοινωνίας μας και πρέπει να είναι σεβαστά και αποδεκτά από όλους και για όλους, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, καταγωγής κ.λ.π. Έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη, δικαίωμα στην ανεξάρτητη ζωή και στην πλήρη συμμετοχή στην κοινωνία.

Εστιάζοντας στους ανθρώπους με τύφλωση να τονίσουμε τη σημασία που έχει για τη ζωή και την ευημερία τους η  πρόσβαση σε εκπαιδευτικούς πόρους και υπηρεσίες που τους επιτρέπουν να αποκτήσουν γνώσεις και δεξιότητες. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση βιβλίων σε γραφή Braille, τη χρήση ειδικών τεχνολογιών όπως οθόνες ανάγνωσης και την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά προγράμματα που είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους. Η προώθηση αλλά και η προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία είναι ζωτικής σημασίας για την οικοδόμηση μιας δίκαιης κοινωνίας .

 Ρωμηοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου.

Κανένας εν εβρέθηκεν για να την ηξηλείψει.

Κανένας, γιατί  σιέπει την που τά΄ψη ο Θεός μου.

Η Ρωμηοσύνη εννα χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει.”

Έτσι απάντησε ο ηρωικός Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, Κυπριανός, στις απειλές του Τούρκου κυβερνήτη, πριν το μαρτυρικό του τέλος στις 9 Ιουλίου του 1821 στη Λευκωσία, όπου αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιό του βάδισε σταθερά προς την αγχόνη. Μια απάντηση που εκφράζει το ολοζώντανο ελληνικό πνεύμα των Κυπρίων,  συνοψίζει ολόκληρη την ιστορία της μεγαλονήσου, μια απάντηση που διαλαλεί μέχρι και σήμερα το προφητικό της νόημα. Αυτή είναι η Κύπρος. Ο τόπος των αμέτρητων θυσιών και του ηρωισμού. Η γη την οποία τόσοι κατακτητές πάτησαν: Φράγκοι, Ενετοί, Τούρκοι, Άγγλοι και ξανά σήμερα Τούρκοι αλλά κανένας δεν μπόρεσε να την κάνει δική του.  Όλες οι περιοχές αυτού του ευλογημένου τόπου έχουν να αναδείξουν πλήθος θυσιών και αγώνων, όμως η νήσος των Αγίων, όπως ονομάστηκε λόγω των μυρίων Αγίων που πρόσφερε στην εκκλησία, είναι από τις πιο μαρτυρικές. Παρά τα 800 χρόνια σκλαβιάς, η Κυπριακή γη έχει να αναδείξει πλούσιο ελληνικό πολιτισμό και παράδοση διαλαλώντας την ελληνική ταυτότητά της εδώ κι τρεις χιλιάδες χρόνια.

Την  χρονιά που διανύουμε φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από το θλιβερό γεγονός της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Ως ελάχιστο φόρο τιμής σε όλους αυτούς που θυσιάστηκαν για τη δόξα της πατρίδας, αυτούς που ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους και πήραν μαζί τους μόνο την ελπίδα του ξαναγυρισμού, εμείς, οι μαθητές της ακριτικής Φλώρινας, μέσω της σχολικής μας εφημερίδας, αφιερώνουμε το συγκεκριμένο φύλλο της σχολικής μας εφημερίδας.

Σύντομο ιστορικό της εισβολής

Τρία χρόνια μετά την υπογραφή των Συμφωνιών της Ζυρίχης με τις οποίες η Κύπρος γίνεται ανεξάρτητο κράτος (11 Φεβρουαρίου 1959), ο πρόεδρος της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αποστέλλει έγγραφο στο γεν. γραμματέα του ΟΗΕ για τροποποίηση του συντάγματος. Ως αντίδραση οι τούρκοι κάτοικοι της Κύπρου προβαίνουν σε αιματηρά επεισόδια ύστερα από ενθάρρυνση της Τουρκίας. Παρά την αποστολή ειρηνευτικών δυνάμεων από τον ΟΗΕ, οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν με αποκορύφωμα την επέμβαση της τουρκικής αεροπορίας η οποία βομβαρδίζει άμαχο πληθυσμό και καίει χωριά στη περιοχή της Τυλληρίας  (Αύγουστος 1964). Μέσα σε αυτές τις ταραχές και μετά τα επεισόδια που συνέβησαν στην περιοχή του Κοφίνου (15 Νοεμβρίου 1967), αποσύρεται η ελληνική μεραρχία που βρισκόταν στην Κύπρο και αρχίζουν συνομιλίες μεταξύ των δυο κοινοτήτων. Στις 15 Ιουλίου του 1974 η κυβέρνηση των Αθηνών, η χούντα διενεργεί πραξικόπημα και ανατρέπει τον Μακάριο. Στις 20 Ιουλίου ο Τούρκος πρόεδρος με το πρόσχημα να προστατεύσει τους Τουρκοκυπρίους και να επαναφέρει τη συνταγματική τάξη, πραγματοποιεί  πολεμική επιχείρηση με το προσωνύμιο «ΑΤΤΙΛΑΣ». Παρά τον ηρωισμό με τον οποίο πολέμησαν οι άνδρες της Εθνικής φρουράς και της ΕΛΔΥΚ ( Ελληνική Δύναμη Κύπρου) η μάχη ήταν άνιση και μέχρι την 22^η Ιουλίου που υπογράφηκε συνθήκη κατάπαυσης του πυρός, ο Τουρκία είχε ένα μικρό μέρος της Βορείας Κύπρου. Στις 14-16 Αυγούστου πραγματοποιείται η β’ φάση της εισβολής κατά την οποία η Τουρκία καταλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της Κύπρου το οποίο κατέχει μέχρι σήμερα.

Συλλέξαμε μαρτυρίες ανθρώπων που βίωσαν την εισβολή, τις οποίες σας παραθέτουμε με την ολόθερμη ευχή να σας μεταφέρουμε την έντονη συγκίνηση που νιώσαμε .

1^η Μαρτυρία

Ο  π. Επιφάνιος Χατζηγιάγκου, καταγόμενος από την Κυθρέα, μια κατεχόμενη περιοχή, υπηρετεί ως ιερέας στον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Παντελεήμονα στη Φλώρινα και μας έχει εμπνεύσει την Κύπρο. Η συνέντευξη που παραθέτουμε είναι μια ζωντανή μαρτυρία ενός ανθρώπου που έζησε τα γεγονότα της εισβολής.

-Πώς ονομάζεστε;

Ονομάζομαι Επιφάνιος Χατζηγιάγκου

-Από ποια περιοχή της Κύπρου κατάγεστε;

Κατάγομαι από ένα χωριό που λέγεται Κυθρέα το οποίο τώρα είναι κατεχόμενο. Βρίσκεται δηλαδή στη περιοχή που κατέχουν οι Τούρκοι, στη Βόρεια Κύπρο.

-Πώς ήταν η κατάσταση στη Κύπρο λίγο πριν την εισβολή;

Λίγο πριν την εισβολή στην Κύπρο υπήρχε ένας εμφύλιος πόλεμος θα λέγαμε, μια διαμάχη μεταξύ των Κυπρίων. Είχαν χωριστεί σε δύο παρατάξεις και μεταξύ τους είχαν διενέξεις και μάλιστα ένοπλες πολλές φορές- και νεκρούς είχαμε από αυτές τις φασαρίες- ένας μικρός εμφύλιος πόλεμος. Κάποια στιγμή έγινε και το πραξικόπημα, δηλαδή τότε η κυβέρνηση των Αθηνών, η Χούντα όπως την λέμε έκανε πραξικόπημα στην Κύπρο και έριξε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας τον Μακάριο. Μετά από αυτό, η Τουρκία βρήκε αφορμή και ήρθε στην Κύπρο δήθεν σαν μια ειρηνευτική δύναμις να επαναφέρει την συνταγματική τάξη γιατί στην Κύπρο υπήρχαν και υπάρχουν Τουρκοκύπριοι. Πριν από την εισβολή περίπου το 18-20 % των Κυπρίων ήτανε Τουρκοκύπριοι και οι υπόλοιποι 80% Ελληνοκύπριοι. Η Τουρκία με τη συμφωνία Ζυρίχης- Λονδίνου είχε κάποιο δικαίωμα ας πούμε αν γινόταν επέμβαση από ξένη χώρα στην Κύπρο να επέμβει και να φέρει τη συνταγματική ομαλότητα. Θεώρησε λοιπόν το πραξικόπημα ότι ήταν μια επέμβαση της Ελλάδος στην Κύπρο και για αυτό έκανε την εισβολή δήθεν για να φέρει την ομαλότητα. Δυστυχώς όμως δεν έφυγε μετά την ομαλότητα γιατί η ομαλότητα αμέσως μετά σχεδόν επανήλθε και θα ‘πρεπε κανονικά να πάει πίσω η Τουρκία με τα στρατεύματά της. Δεν έφυγε όμως. Κι όχι μόνο δεν έφυγε αλλά και πήρε και ένα μεγαλύτερο κομμάτι- συνολικά δηλαδή το 40%-  το οποίο το κατέχει μέχρι σήμερα, μετά από 50 χρόνια.

-Μπορείτε να μας περιγράψετε τα γεγονότα που έλαβαν μέρος κατά την εισβολή των Τούρκων στη Κύπρο; Ποιά ήταν τα συναισθήματα και οι αντιδράσεις σας όταν συνέβη το θλιβερό γεγονός;

Όταν συνέβη το γεγονός αυτό εγώ ήμουν στρατιώτης. Υπηρετούσα τη στρατιωτική μου θητεία στην Κύπρο. Στις 20 Ιουλίου ξυπνήσαμε στις 5.00 τα χαράματα και μας είπαν ότι οι Τούρκοι στη Βόρεια Κύπρο – εγώ ήμουν προς τη νότια πλευρά- έχουν κάνει απόβαση με στρατό, με άρματα μάχης και κατέλαβαν ένα κομμάτι στη Βόρεια Κύπρο αρχικά,  ένα πολύ μικρό κομμάτι είχαν καταλάβει. Φυσικά στεναχωρηθήκαμε όλοι μας μετά από αυτό. Παρόλο που δεν πιστεύαμε ότι θα γινόταν, εντούτοις δεν υπήρχε δυστυχώς καλή οργάνωση, αν υπήρχε καλή άμυνα στα παράλια της Κύπρου, δεν θα μπορούσαν οι Τούρκοι να επέμβουν, να κάνουν δηλαδή την απόβασή τους. Στη συνέχεια αφού πέρασαν κάποιοι μήνες στις 14 Αυγούστου έγινε και η δεύτερη φάση της εισβολής -η πρώτη έγινε 20 Ιουλίου, η άλλη στις 14 Αυγούστου- οπότε τότε πήραν ολόκληρο το κομμάτι που έχουν σήμερα ( το 40%).

 -Επισκεφθήκατε τον τόπο σας μετά την εισβολή ; 

Ναι, πήγα μετά την εισβολή, το 2009. Τότε ήταν η πρώτη φορά που επέτρεψαν οι Τούρκοι να ανοίξουν τα οδοφράγματα και όσοι θέλουν να πάνε να δουν τους τόπους τους, τα σπίτια τους, τα χωριά τους κ.τ.λ. Τότε λοιπόν πήγα και εγώ με τα συγγενικά μου πρόσωπα και πήγαμε και στο χωριό μας και στο σπίτι το πατρικό και τα είδαμε τα μέρη μας. Είχανε ερημωθεί. Κατοικούνταν βέβαια από κόσμο που φέρανε από την Τουρκία. Έφεραν πολλούς από την Τουρκία, πράγμα που απαγορεύεται. Είναι έγκλημα πολέμου να γίνει εποικισμός σε μια περιοχή σε καιρό πολέμου. Κι όμως αυτοί έφεραν και τους εγκατέστησαν στα σπίτια μας εκεί πέρα.

- Πώς αντιμετωπίζεται το γεγονός της εισβολής από του νέους της Κύπρου; Γνωρίζουν; Θυμούνται;

Κοίταξε…τα πρώτα χρόνια ήταν διαφορετικά βέβαια τα πράγματα, ήταν πιο ζωντανά ήταν πιο ζεστά. Οι γονείς όλοι των παιδιών αυτών είχανε ζήσει τα μέρη μας και έλεγαν στα παιδιά τους ότι αυτή είναι η περιοχή μας, αυτά είναι τα βουνά μας, αυτά είναι τα χώματά μας και ότι εκεί είναι η πατρίδα μας. Σιγά σιγά δυστυχώς,  χαλαρώνει αυτή η διάθεση για επιστροφή. Βέβαια εντάξει…πολλοί, όλοι μας θέλουμε να ξαναγυρίσουμε αλλά δεν υπάρχει η ίδια θέρμη όπως υπήρχε τα πρώτα χρόνια. Έχει κάπως ατονήσει.

-Θέλετε να μας διηγηθείτε κάποιο περιστατικό σχετικό με την εισβολή που αξίζει να το ακούσουμε;

Περιστατικό; Τι να πω…πολλά περιστατικά ζήσαμε εκεί. Εγώ που σας είπα ήμουν στη νότια Κύπρο όπου εκεί είχαμε κάποιες μάχες όχι τόσο πολύ δύσκολες και πολύνεκρες όπως ήτανε στη Βόρεια Κύπρο. Θυμάμαι απλώς οτι την παραμονή της 15ης Αυγούστου- 14ης Αυγούστου δηλαδή- όταν ήρθαν οι Τούρκοι και κατέλαβαν όλο το κομμάτι που έχουν σήμερα, τότε περιμέναμε απόβαση στο μέρος που ήμουνα εκει. Περιμέναμε να έρθουν τουρκικά πλοία – ήμασταν σε παραλιακή περιοχή στη Πάφο και εκεί υπάρχει λιμάνι-και  περιμέναμε να έρθουν οι Τούρκοι και να κάνουν απόβαση. Τότε μας είπαν “θα περιμένετε εδώ, να τους αντιμετωπίσουμε’’ αλλά πώς να τους αντιμετωπίσουμε; Εκείνοι είχανε πολυβόλα, είχαν όπλα σύγχρονα. Εμείς είχαμε κάτι τυφέκια λίγο πιο σύγχρονα από τα κυνηγετικά όπλα που έχουν σήμερα οι γονείς σας που κυνηγάνε. Τέτοια σχεδόν όπλα είχαμε. Με αυτά υποτίθεται θα κάναμε αντίσταση, να τους αντιμετωπίσουμε. Αδύνατον βέβαια, δεν γινόταν αυτό. όμως είχαμε μάθει από τους δασκάλους μας, από τους καθηγητές μας ότι ο Έλληνας τη σφαίρα δεν τη τρώει στη πλάτη, την τρώει στο στήθος. Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν σηκώνεται να φύγει και να φάει τη σφαίρα από πίσω, αντιμετωπίζει τον εχθρό και πληγώνεται θανάσιμα κατά μέτωπο. Για αυτό ήμασταν αποφασισμένοι να σκοτωθούμε. Εκείνο το βράδυ είπα στον εαυτό μου “απόψε είναι η τελευταία μέρα της ζωής μου “ και περιμέναμε να ‘ρθει ο εχθρός. Τελικά δεν ήρθε βέβαια. Πήγανε από τη βόρεια Κύπρο και έτσι σωθήκαμε. Αλλά ήταν η μέρα που είχα συνειδητοποιήσει ότι “απόψε φεύγω” και ήταν και η μέρα της Παναγίας που ξημέρωνε δεκαπενταύγουστος.

- Ποια είναι η γνώμη σας για το Κυπριακό; Πιστεύετε ότι θα λυθεί κάποτε; Και πώς;

Εγώ αυτό που λέω είναι ότι θα λυθούν όλα τα προβλήματα του κόσμου και τελευταίο θα μείνει το Κυπριακό. Όλα θα λυθούν : Ουκρανικό, Παλαιστινιακό δεν ξέρω τι, το Κυπριακό θα μείνει τελευταίο παιδιά, γιατί η Κύπρος είχε μια πολύ σπουδαία γεωστρατηγική θέση και οι Τούρκοι δεν φεύγουν εύκολα, δεν την αφήνουν εύκολα. Η Κύπρος είναι ένας κόμβος που συνδέει τρεις ηπείρους: την Ασία ανατολικά και βόρεια, την Αφρική νότια και την Ευρώπη δυτικά. Από εκεί ελέγχονται όλες οι χώρες που παράγουν τα πετρέλαια, που για τον κόσμο όλο το πετρέλαιο είναι πηγή ενέργειας και για αυτό την Κύπρο δεν θέλουν να την αφήσουνε. Αν ήθελαν οι μεγάλες δυνάμεις, θα έπρεπε να έδιναν μια διαταγή στην Τουρκία να σηκωθεί να φύγει αλλά δεν το έκαναν μέχρι τώρα περάσανε 50 χρόνια και ενώ οι συμφωνίες λένε ότι η Κύπρος είναι ανεξάρτητο κράτος, η Τουρκία κρατάει το μισό κράτος αυτό χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν, γιατί έχουν ανάγκη την Τουρκία, είναι μια μεγάλη χώρα, με στρατιωτική δύναμη, την έχουν ανάγκη και δεν θέλουν να της χαλάσουν το χατίρι. Για αυτό το κυπριακό δεν λύνεται ανθρωπίνως εύκολα είναι σήμερα. Γίνονται συνομιλίες αλλά δεν βγάζουν σε κανένα αποτέλεσμα. Μόνο αν αλλάξουν τα διεθνή δεδομένα και η Τουρκία πέσει σε δυσμένεια, Τότε θα μπορεί ίσως να λυθεί. Βέβαια εμείς πιστεύουμε, σύμφωνα και με τις προφητείες ότι κάποια στιγμή η Τουρκία θα πληρώσει όλα αυτά που έκανε και της Κύπρου αλλά και πριν από την Κύπρο, τη γενοκτονία που έκανε και στους Πόντιους και στη Μικρασιατική καταστροφή που σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους, εκατοντάδες χιλιάδες και στους Αρμενίους. Κάποια στιγμή θα τα πληρώσουν όλα αυτά. Ο Θεός μπορεί να αργεί να αποδώσει το δίκιο αλλά κάποια στιγμή το αποδίδει.

- Ως άνθρωπος που βίωσε μια εθνική τραγωδία, ποια θα ήταν η συμβουλή σας προς εμάς, τους νέους που θα πάρουμε στα χέρια μας το μέλλον της πατρίδας;

Αυτό που έχω να πω παιδιά, είναι να έχουμε ενότητα. Αν εμείς οι Κύπριοι ήμασταν ενωμένοι και δεν είχαμε αυτή τη φαγωμάρα πριν την εισβολή, η Τουρκία δεν θα ερχότανε. Βρήκε αφορμή για να ‘ρθει. Αν δεν γινόντουσαν αυτά που έγιναν με το πραξικόπημα και προηγουμένως με τον εμφύλιο σπαραγμό που είχαμε μεταξύ μας, δεν θα έβρισκε ευκαιρία η Τουρκία δεν θα είχε λόγο να επέμβει στην Κύπρο. Για αυτό λοιπόν σας συμβουλεύω, να είστε ενωμένοι , τα λάθη τα οποία κάναμε εμείς να μην τα κάνετε εσείς και να έχετε μεταξύ σας ενότητα γιατί η φαγωμάρα και ο αλληλοσπαραγμός παραλίγο το 1821 όπως ξέρετε, να στοιχίσει…αυτά που κερδίσαμε να τα χάσουμε. Ευτυχώς σταμάτησε. Και το 1922 η Μικρασιατική καταστροφή έγινε εξαιτίας του διχασμού, επειδή διχάστηκε ο ελληνικός λαός, με τον βασιλέα ήταν οι άλλοι , με τον Βενιζέλο ήταν οι άλλοι. Και το ‘74 στην Κύπρο πάλι το ίδιο λάθος έγινε :χωρίστηκαν οι Κύπριοι σε οπαδούς του Μακαρίου που ήταν ο Πρόεδρος της Κύπρου και σε οπαδούς του Διγενή ο οποίος ήταν ο στρατιωτικός αρχηγός της ΕΟΚΑ του ‘55. Δυστυχώς, αυτοί οι μεγάλοι άνδρες ενώ πρόσφεραν πάρα πολλά, έγιναν αιτία διχασμού του λαού και ο λαός σκοτωνόταν μεταξύ τους. Για αυτό να μην επαναλάβουμε αυτό το λάθος και να παρακαλάμε τον Θεό, να προσευχόμαστε να φυλάει την πατρίδα μας από κάθε κακό γιατί χωρίς τη βοήθεια του Θεού, δεν μπορούμε τίποτα να κάνουμε.

Ευχαριστούμε !

2^η Μαρτυρία

Ἀνδρέας Παπαέλληνας: Μια μαρτυρία της γιαγιάς μου Λένας, εκτοπισμένης από τη Λάπηθο της Κερύνειας, που είναι ενδεικτική της στάσης και των συναισθημάτων πολλών Ελλήνων Κυπρίων προσφύγων, που «νοσταλγούν τον τόπο τους, ζώντας στον τόπο τους…

• Στην Λάπηθο…ούτε να το σκεφτείς ποτέ. Εγώ δεν δείχνω την ταυτότητά μου στους Τούρκους για να με αφήνουν να πάω σπίτι μου και να πάω στο σπίτι μου και να βρω τον Τούρκο….Να ζει μέσα στο δικό μου το σπίτι που εγεννήθηκα, που μεγάλωσα. Και να λεν τι καλός που ήταν ζε να κεράσει ζε καφέ… Ποιος ;! Ο Τούρκος! Μένει στο δικό μου σπίτι …Εγώ δεν θέλω να ζήσω τούτην την σκηνή. Δύο σκηνές: Να δείξω την ταυτότητά μου τσε να πα να βρω τον Τούρκο μεσ’στο σπίτι μου. Τσε στη Λάπηθο τσε στον Κάραβα τσε στα δυο σπίτια μου. Αυτό το πράγμα είναι πολ’ άδικο….Επήγαμεν εις την Ευρωπαικήν ένωσιν. Μπορούμε να μπαίνουμε σε όποιαν χώραν της Ευρώπης χωρίς να δείξουμε την ταυτότητά μας τσε για να πάμε σπίτι μας πρέπει να δείχνουμε ταυτότητα. 
• Και να πας ως επισκέπτης…όχι ως…
• Τσε να πάω ως επισκέπτης! Να δω τον Τούρκο, να νιώσω ετζείνο που είν’ να νιώσω..τσι αν δεν καταφέρω να επιζήσω μετά από τζίνα ούλα που να σκεφτώ ζε να νιώσω…. Γιατί να πάω; Γιατί να πάω…

     3^η Μαρτυρία

« Και ξέρεις τι ήθελα; Να πάω στη Λάπηθο…αλλά όχι με τους Τούρκους εις την Λάπηθο. Θέλω να πάω στην Λάπηθον, να δω την Λάπηθον ελευθερωμένη…να παρπατήσω, να παω στον Άγιο Λουκά, να παω στην Αγία Αναστασία, στον Πρόδρομο, στον Άγιο Θεόδωρο. Αυτό είναι που ευχήθηκα στον εαυτό μου προχτές…αλλά δεν νομίζω να ζήσω Ανδρέα μου μέχρι ετζείνην την ώρα»

Τελειώνοντας αυτό το αφιέρωμα ήρθε η στιγμή να αναλογιστούμε…

Εμείς είμαστε οι συνεχιστές της ένδοξης ιστορίας…αυτή η μαρτυρική γη που έβγαλε ήρωες απαιτεί και τώρα νέους Λεωνίδες, νέους Κολοκωτρώνιδες, νέες Μπουμπουλίνες, νέους Μελάδες, νέους Πατάτσους, νέους Παλικαρίδηδες.

Είμαστε Έλληνες και ως Έλληνες , ως απόγονοι ηρώων και μαρτύρων δεν έχουμε τη πολυτέλεια να ξεχνάμε το παρελθόν, τις θυσίες, το αίμα που χύθηκε για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι, δεν μας επιτρέπεται να ξεχνάμε όλα αυτά που μας κράτησαν Έλληνες μέσα σε τόσες δυσκολίες, την πίστη στον Θεό, την αγάπη στην πατρίδα, την διατήρηση της παράδοσης.

Η ιστορία της εισβολής στην Κύπρο, όπως και ιστορία κάθε εθνικής τραγωδίας μας διδάσκει πολλά. Ανάμεσα σε αυτά εμείς ας κρατήσουμε την ενότητα, όπως τονίζει και ο π. Επιφάνιος στη συνέντευξή του. Την ενότητα…Με την ενότητα κάνουμε θαύματα σαν έθνος, μα η διχόνοια μας καταστρέφει, μας στερεί ακόμα και αυτά που έχουμε, αυτά τα οποία παλέψαμε για να τα αποκτήσουμε.

Εμείς, οι νέοι από τη Φλώρινα, ευχόμαστε ολόψυχα κι ας δείχνουν δύσκολες οι συνθήκες, η κατεχόμενη Κύπρος μας να ελευθερωθεί και  αναφωνούμε μαζί με τον Ευαγόρα Παλλικαρίδη:

«Και η καρδιά μας λαχταρά
της λευτεριάς τη μέρα,
το χαίρε, ω χαίρε, λευτεριά
να πούμε και δω πέρα»

Ευχαριστούμε τον π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου και Ανδρέα Παπαέλληνα για τη συμβολή τους στην δημιουργία αυτού του αφιερώματος.

Φανταζόμαστε ότι μόλις είδες τη θεματολογία του άρθρου, θέλησες να το προσπεράσεις και σκέφτηκες ότι θα είναι ένα βαρετό και κλασικό άρθρο για το περιβάλλον. Στο συγκεκριμένο όμως άρθρο, δε θα γράψουμε για τους γνωστούς τρόπους προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά θα περιγράψουμε την περιβαλλοντική ταυτότητα του νομού μας και ελπίζουμε να αφιερώσεις λίγα λεπτά από το χρόνο σου, για να το διαβάσεις.

Ο νομός Φλώρινας, λοιπόν,  παρουσιάζει μεγάλη  ποικιλία στο ανάγλυφο και διαφέρει από περιοχή σε περιοχή. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως <<ο νομός των λιμνών>> καθώς έχει έξι λίμνες: τη Βεγορίτιδα, τη Χειμαδίτιδα, τη Ζάζαρη, τη λίμνη Πετρών, τη Μικρή και τη Μεγάλη Πρέσπα. Τις δύο τελευταίες τις μοιραζόμαστε, τη μεν Μεγάλη Πρέσπα με τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και την Αλβανία, τη δε Μικρή Πρέσπα με την Αλβανία. Αυτή η περιοχή είναι προστατευόμενος υγροβιότοπος ως μέρος του Εθνικού Δρυμού Πρεσπών και ένα μεγάλο μέρος της περιλαμβάνεται στο δίκτυο Natura 2000, ενώ έχει αναγνωριστεί και από τη Συνθήκη Ραμσάρ. Επίσης, αποτελεί ενδιαίτημα για πολλά σπάνια είδη πουλιών, ζώων και φυτών.

Δε θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε τον ποταμό Σακουλέβα, το στολίδι της Φλώρινας, που τη διασχίζει και μετά από μία μεγάλη πορεία, εκβάλλει στον Αξιό ποταμό. Τέλος, ο νομός Φλώρινας περιβάλλεται από σημαντικό αριθμό βουνών: το Βέρνο, τον Βαρνούντα, τον Βόρα (Καϊμακτσαλάν) και το Τρικλάριο όρος, τα οποία διαθέτουν μοναδική ομορφιά κάθε εποχή του χρόνου και εκπληκτικά μονοπάτια για πεζοπορία.

Από όσα εκθέσαμε παραπάνω, πιστεύουμε να έμαθες κάτι για το φυσικό περιβάλλον του νομού μας και έτσι να κατάλαβες ότι αξίζει να το προστατεύεις και να νοιάζεσαι γι’ αυτό. Ανάλαβε ΤΩΡΑ δράση και μάθε να το φροντίζεις!

Σύνταξη : Αρμένη Παρασκευή, & Γουλάπτση Μαρία

  Πηγή:  https://el.wikipedia.org/

Στην εφημερίδα μας<<ΕΥημερίδα>>,  συντάκτες είμαστε μία ομάδα μαθητών και μαθητριών του 3ου Γυμνασίου Φλώρινας. Στη συγκεκριμένη θεματική ασχολούμαστε με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Με  την δύναμη των λέξεων και των εικόνων θα ενημερωνόμαστε και θα ευαισθητοποιούμαστε για να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο αύριο.

      Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι θεμελιώδης αρχή για όλους τους ανθρώπους. Κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, φύλου ή εθνικότητας έχει δικαίωμα στην ζωή, την ελευθερία του λόγου και την ασφάλειά του.

Το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου και της έκφρασης είναι επίσης πολύ σημαντικό. Κάθε άνθρωπος πρέπει να εκφράζει τις απόψεις του ελεύθερα και χωρίς φόβο.  Επίσης, το δικαίωμα στην εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας. Όλα τα παιδιά πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους. Ακόμα, τα νέα δικαιώματα προκύπτουν από τις νέες προκλήσεις  και προσδοκίες που αντιμετωπίζουμε στη σύγχρονη εποχή. Ένα από αυτά τα δικαιώματα είναι η ψηφιακή ασφάλεια. Με την αυξημένη χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών, είναι σημαντικό να προστατεύουμε τα προσωπικά μας δεδομένα και την ιδιωτικότητά μας στο κυβερνοχώρο.

Επίσης, ένα τελευταίο θέμα που θα αναφερθεί σε αυτό το άρθρο μας είναι τα δικαιώματα στον χώρο του αθλητισμού. Τα  δικαιώματα αυτά περιλαμβάνουν το δικαίωμα στην ίση μεταχείριση και την ελευθερία έκφρασης για όλους τους αθλητές, ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας ή θρησκείας. Ακόμη, μπορούμε να προσθέσουμε το γεγονός ότι συμπεριλαμβάνεται και το δικαίωμα σε ασφαλείς και υγιείς συνθήκες εκπαίδευσης και ανταγωνιστικότητας. Ο αθλητισμός προωθεί την υγεία, την ενσωμάτωση και την κοινωνική συνοχή.

Γράφουν : Λάζαρος Κωνσταντινίδης, Καλιρρόη Ναίδη

]]> https://schoolpress.sch.gr/eyimerida/archives/82/feed 0