Το τσιπολλίνο προερχόταν από πλήθος αρχαίων λατομείων από την περιοχή των Στύρων και του Μαρμαρίου έως την Κάρυστο. Οι πιο γνωστές τοποθεσίες των αρχαίων λατομείων είναι οι «κύλινδροι» στους Μύλους της Καρύστου αλλά και τα λατομεία στο Πυργάρι, πάνω από το Νημποριό, καθώς και στο Βατήσι και στα Κάψαλα, στην περιοχή των Στύρων.

Η ύπαρξη των λατομείων επηρέασε σημαντικά την εμπορική κίνηση και την οικονομία της ευρύτερης περιοχής. Οι πιο κοντινοί όρμοι στα λατομεία έγιναν κέντρα μεταφοράς του πράσινου μαρμάρου. Πιο συγκεκριμένα, τα λιμάνια των Στύρων, του Νημποριού, του Μαρμαρίου και της Καρύστου φαίνεται ότι αποτέλεσαν τις κύριες διόδους μεταφοράς του μαρμάρου. Ειδικότερα, το λιμάνι του Μαρμαρίου υπηρετούσε τη μεταφορά των προϊόντων των λατομείων στο Βατήσι και ο όρμος του Νημποριού τη μεταφορά των προϊόντων  των λατομείων στο Πυργάρι. Η κατηφορική διαμόρφωση του εδάφους από τους ορεινούς όγκους προς τη θάλασσα διευκόλυναν τη διέλευση βαριών όγκων μαρμάρου πάνω σε ειδικά διαμορφωμένους δρόμους-λιθόστρωτα, λόγω της βαρύτητας.

Στο χάρτη που δημοσιεύτηκε στον 39ο τόμο των Πρακτικών της Ακαδημίας Αθηνών σημειώνονται τα αρχαία λατομεία, οι δρόμοι μεταφοράς και οι φυσικοί όρμοι από όπου το καρυστινό μάρμαρο ταξίδευε σε όλο τον κόσμο.

Βιβλιογραφικές πηγές

Ζάππας. Τ. (1981-82): «Η Καρυστία και Στυρία Λίθος. Αρχαία Λατομεία και Μάρμαρα»  στο: Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών, Ανάτυπο από τον ΚΑ/1981-82 τόμο του Αρχείου Ευβοϊκών Σπουδών.

Λασκαρίδης, Κ. και Πατρώνης, Μ. (2009):  “Καρυστία λίθος: Ένα διαχρονικό δομικό υλικό» στο Ελληνική Γεώσφαιρα Περιοδική Έκδοση ΙΓΜΕ ISSNQ 1791-2210

Παπαγεωργάκης, Ι.(1964): ¨Συμβολή εις την γνώσιν των εις την αρχαίαν Ελλάδα χρησιμοποιηθέντων μαρμάρων και των λατομείων αυτών. ΙΙ. Τα αρχαία λατομεία του Καρυστίου μαρμάρου» στο «Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών. τόμος 39.

Ερευνητική ομάδα μαθητών Γ τάξης

Η δημοφιλέστερη πεζοπορία ξεκινά από το Πετροκάναλο (954 μ.) και καταλήγει στην παραλία Καλλιανού, διαρκώντας περίπου τέσσερις ώρες. Είναι ένα σημαντικό αξιοθέατο που πολλοί τουρίστες επιλέγουν να δουν καθώς χαρακτηρίζεται από σπάνια φυτική χλωρίδα και πανίδα.

Αποτελούσε αρχαίο μεσαιωνικό μονοπάτι σύνδεσης της περιοχής με την Κάρυστο για τους κατοίκους που ζούσαν στην περιοχή του ακρωτηρίου Κάβο Ντόρο.

Η περιπλάνηση οδηγεί στο παραδοσιακό χωριό Λενοσαίοι, στις πηγές του ποταμού και την παραλία Καλλιανού όπου χύνεται το ποτάμι.

Η διαδρομή περνά μέσα από δάση με αιωνόβια πλατάνια, δρυς και αγριοελιές, ενώ το ποτάμι δημιουργεί μικρούς καταρράκτες και φυσικές βάθρες.

Ν.Μ. μαθητής της Β τάξης

Στο Κάστρο της Καρύστου κυρίαρχος ήταν ο Τούρκος Ομέρ Μπέης, ο οποίος διατηρούσε αξιόμαχο στρατό και διακρινόταν για τη σκληρότητα και την τυραννική συμπεριφορά του προς τους κατοίκους.

Ο επίσκοπος Νεόφυτος προσπάθησε να συγκεντρώσει δυνάμεις για την απελευθέρωση της Καρύστου. Αναζήτησε ένα νέο αρχηγό για τον Αγώνα και απευθύνθηκε στον πελοποννήσιο Ηλία Μαυρομιχάλη, ο οποίος διέθετε κύρος. Ο Ηλίας δέχτηκε να αναλάβει τον αγώνα για την απελευθέρωση της Καρύστου.

Στις 5 Ιανουαρίου 1822, ο Ηλίας Μαυρομιχάλης πέρασε με εξακόσιους Μανιάτες στο Αλιβέρι, μαζί με το θείο του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και έγινε δεκτός με ενθουσιασμό. Πρώτος στόχος τους ήταν τα Στύρα, όπου υπήρχε τουρκική φρουρά και όπου ο Ομέρ Μπέης είχε συγκεντρώσει τρόφιμα.

Ο Μαυρομιχάλης μαζί με τον Κριεζώτη και τον Μαυροβουνιώτη έφτασαν στις 11 Ιανουαρίου στις Κουβέλες έξω από τα Στύρα, όπου επιτέθηκαν στους Τούρκους και τους νίκησαν.

Ο Ομέρ Μπέης ανησυχώντας για τις εξελίξεις, έφτασε στα Στύρα με τριακόσιους άνδρες. Οι ελληνικές δυνάμεις με αρχηγό τον Κριεζώτη προσπάθησαν να ανακόψουν την πορεία των Τούρκων στο στενό πέρασμα Διακόφτι αλλά δεν πρόλαβαν. Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, οι Τούρκοι πέρασαν στα Στύρα ακολουθώντας άλλο δρόμο, ψηλά από το βουνό, το Άρμενο, και όχι μέσα από τα Κάψαλα. Έτσι, βρέθηκαν πάνω από τα Στύρα.

Αμέσως μετά άρχισε η μάχη. Ο Ηλίας ανέβηκε σε μια καλύβα, έβγαλε το φέσι του, τύλιξε τα μακριά μαλλιά του με ένα μαντήλι και είπε: «Έλληνες, αγώνας ένδοξος βρίσκεται μπροστά μας σήμερα. Για τούτο αντρειωθείτε για να νικήσουμε τους βαρβάρους και να τιμήσουμε την αγαπημένη πατρίδα.»

Παρά το γεγονός ότι οι Έλληνες νίκησαν αρχικά τους Τούρκους, οι εχθροί ανασυντάχθηκαν. Οι ελληνικές δυνάμεις διασκορπίστηκαν  και άρχισαν να υποχωρούν κάτω από τις επιθέσεις των Τούρκων. Ο Ηλίας κατευθύνθηκε προς έναν ερειπωμένο μύλο και ο Κριεζώτης του φώναξε να έρθει προς το μέρος του: «Έλα να τραβηχθώμεν τώρα και άλλη μέρα πολεμούμε τον εχθρόν επιτυχέστερον».

Ο Ηλίας όμως δεν πείστηκε και κλείστηκε μέσα στο μύλο μαζί με άλλους επτά συντρόφους του, παρά το γεγονός ότι ο Κριεζώτης και ο θείος του Κυριακούλης τον προέτρεψαν να υποχωρήσει και να μη δώσει μάχη. Περικυκλωμένοι από τους Τούρκους και αφού σώθηκαν τα πολεμοφόδια, ο Ηλίας μαζί με τους συντρόφους του προσπάθησε να σπάσει τον κλοιό των Τούρκων αλλά έπεσε νεκρός. Ο θάνατός του υπήρξε μεγάλο πλήγμα για τον αγώνα στην Εύβοια και ολόκληρη την Ελληνική Επανάσταση. Οι Τούρκοι αποκεφάλισαν τα πτώματα και έστειλαν το κεφάλι του Ηλία στον Ομέρ. Προς τιμή του ήρωα χτίστηκε στη θέση όπου σκοτώθηκε ο ναός του Προφήτη Ηλία. Ο Σύλλογος Μανιατών έχτισε μνημείο όπου αποδίδονται κάθε χρόνο τιμές από τους κατοίκους της περιοχής στις 12 Ιανουαρίου.

Ερευνητική ομάδα μαθητών της Γ τάξης

Η εποχή στην οποία έζησε η Υπατία ήταν ένα μεταίχμιο αλλαγής ανάμεσα στη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η Υπατία αποτελούσε την εποχή εκείνη στην Αλεξάνδρεια, σύμβολο της μάθησης και της επιστήμης, οι οποίες τότε ταυτίζονταν από τους πρώτους χριστιανούς με την ειδωλολατρία. Μετά την  άνοδο του Κύριλλου στο πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας το 412 μ.Χ., η Υπατία βρέθηκε στο στόχαστρο του Πατριάρχη, εξαιτίας της φιλικής σχέσης της με τον έπαρχο της πόλης, Ορέστη, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης. Η φιλόσοφος υπήρξε θύμα των ανταγωνισμών μεταξύ των δύο ανδρών καθώς κατηγορήθηκε αβάσιμα από τους χριστιανούς ότι έστρεφε τον Έπαρχο εναντίον τους. Στις 8 Μαρτίου του 415 μ.Χ. ομάδα φανατισμένων χριστιανών που την αποτελούσαν μοναχοί και οπαδοί του Κυρίλλου την απήγαγαν και τη μετέφεραν σε μία εκκλησία όπου τη δολοφόνησαν.

Η Υπατία ήταν δασκάλα και λογία. Επιμελήθηκε έργα αστρονομίας, άλγεβρας, γεωμετρίας και γνώριζε να κατασκευάζει αστρολάβους και υγρόμετρα. Η Υπατία έγραψε το έργο «Ο αστρονομικός Κανών», στο οποίο προσπάθησε να εμβαθύνει περισσότερο στα μαθηματικά του πατέρα της. Επίσης, σε άλλα έργα της, ανέλυε τους κώνους του Απολλώνιου και την αριθμητική του Διόφαντου. Τέλος, ασχολήθηκε με την νεοπλατωνική φιλοσοφία, η οποία προσπάθησε να συνδυάσει τη φιλοσοφία με τα μαθηματικά. Τα μαθηματικά δημιουργούν ιδέες παρμένες από τα υλικά αντικείμενα. Με αυτό τον τρόπο γίνονται παράδειγμα της υπέρβασης πάνω από το υλικό.

Σ.Κ. μαθητής της Γ” Γυμνασίου

Η καριέρα της ξεκίνησε με έντονη αφοσίωση στην έρευνα. Η αποφασιστικότητά της και η σκληρή δουλειά της την οδήγησαν στη συνεργασία με τον Πιερ Κιουρί, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1895. Το ζευγάρι αφιέρωσε την επιστημονική του ζωή στη μελέτη της ραδιενέργειας, ενός νέου και ανεξερεύνητου τότε φαινομένου.

Η Μαρία Κιουρί ήταν η πρώτη που εισήγαγε τον όρο «ραδιενέργεια» για να περιγράψει τη διαδικασία κατά την οποία ορισμένα στοιχεία εκπέμπουν ακτινοβολία. Μαζί με τον Πιερ Κιουρί ανακάλυψαν δύο νέα στοιχεία, το πολώνιο, προς τιμή της πατρίδας της Πολωνίας, και το ράδιο, που έγινε διάσημο για τις θεραπευτικές του ιδιότητες και τη χρήση του στην ιατρική. Τα πειράματά τους απαιτούσαν αμέτρητες ώρες χειρωνακτικής εργασίας, συμπεριλαμβανομένου του διαχωρισμού μικροσκοπικών ποσοτήτων ραδίου από τόνους ουρανίου και πετρωμάτων. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, οι μετρήσεις τους για τη ραδιενέργεια ήταν ακριβέστατες και συνέβαλαν στην κατανόηση της δομής του ατόμου και της ενέργειας που περιέχει.

Η επιστημονική της συνεισφορά αναγνωρίστηκε με δύο βραβεία Νόμπελ. Το 1903 η Μαρία Κιουρί τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής, που μοιράστηκε με τον Πιερ Κιουρί και τον Ανρί Μπεκερέλ, για την έρευνά τους στη ραδιενέργεια. Το 1911 κέρδισε το Νόμπελ Χημείας για την ανακάλυψη του ραδίου και του πολωνίου, καθιστώντας τη ως την πρώτη γυναίκα που κέρδισε Νόμπελ και την πρώτη που κέρδισε δύο Νόμπελ σε διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους. Η Μαρία Κιουρί έγινε διεθνώς γνωστή ενώ η φήμη της βοήθησε στην προώθηση της επιστήμης και της εκπαίδευσης για τις γυναίκες.

Ωστόσο, η ζωή της δεν ήταν χωρίς δυσκολίες. Η Μαρία Κιουρί εργαζόταν συχνά σε επικίνδυνες συνθήκες με ραδιενεργά υλικά, χωρίς να γνωρίζει τους κινδύνους για την υγεία της. Η έκθεση στη ραδιενέργεια προκάλεσε σταδιακά σοβαρά προβλήματα στην υγεία της. Παράλληλα, ως γυναίκα επιστήμονας σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, αντιμετώπισε προκαταλήψεις και δυσπιστία από πολλούς συναδέλφους της. Παρόλα αυτά, η επιμονή της και η αφοσίωσή της στην επιστήμη δεν κλονίστηκαν ποτέ.

Η Μαρία Κιουρί πέθανε στις 4 Ιουλίου 1934 από απλαστική αναιμία, μία ασθένεια του αίματος που συνδέεται με την παρατεταμένη έκθεση σε ραδιενέργεια. Ο θάνατός της ήταν άμεση συνέπεια των θυσιών που έκανε για την επιστήμη. Η κληρονομιά της δεν περιορίζεται μόνο στις επιστημονικές της ανακαλύψεις αλλά επεκτείνεται στην προώθηση της ισότητας των φύλων στην εκπαίδευση και την επιστήμη.

Σήμερα, η Μαρία Κιουρί παραμένει σύμβολο επιστημονικής αριστείας και ανθρώπινης επιμονής. Οι ανακαλύψεις της άλλαξαν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη φύση και την ενέργεια, άνοιξαν το δρόμο για νέες θεραπείες και τεχνολογίες που ενέπνευσαν γενιές επιστημόνων σε όλο τον κόσμο. Η ιστορία της αποδεικνύει ότι η γνώση, η επιμονή και το θάρρος μπορούν να αφήσουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ανθρωπότητα.

Ομάδα μαθητών της Γ΄τάξης

Όλοι ξέρουμε ότι περνάμε στο σχολείο τόσες ώρες κάθε μέρα, που μερικές φορές νιώθουμε ότι είναι το δεύτερό μας σπίτι… ή μάλλον το πρώτο, αφού στο σπίτι μας είμαστε μόνο για ύπνο! Και ας είμαστε ειλικρινείς, μερικές φορές κοιτάμε την ώρα και λέμε «μα πότε πέρασαν έξι ώρες;».

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι πολύ σημαντικό: Η γνώμη όλων μετράει. Δεν έχει σημασία αν κάποιος εκλέχτηκε ή όχι, αν πήρε ψήφους ή όχι. Στο δεκαπενταμελές όλοι έχουμε λόγο και όλοι συμμετέχουμε. Οπότε, αν έχεις μία τρελή ιδέα, όπως το να φτιάξουμε μία γωνία χαλάρωσης με αναπαυτικές πολυθρόνες και μαξιλάρια για να κοιμόμαστε στα διαλείμματα, θέλω να την ακούσω. Και αν κάποιος προτείνει να βάλουμε μία φουσκωτή πισίνα στο προαύλιο, θα το σκεφτούμε σοβαρά.

Μπορούμε να οργανώσουμε και άλλες δράσεις για να κάνουμε το σχολείο πιο διασκεδαστικό. Μικροί διαγωνισμοί μουσικής, ζωγραφικής, ή φωτογραφίας, μια σχολική  βραδιά με παιχνίδια, μουσική και πολύ γέλιο ή ακόμα και μέρες που μπορούμε να περάσουμε λίγο χρόνο χωρίς μαθήματα, γιατί ναι, χρειαζόμαστε λίγο διάλειμμα από τους καθηγητές και μην ανησυχείτε και πάλι θα τους αγαπάμε αλλά κανείς δεν είπε ότι δεν μπορούμε να πατήσουμε λίγο παύση στις εξηγήσεις τους.

Μπορούμε επίσης, να ομορφύνουμε το σχολείο. Μπορούμε να βάλουμε αφίσες, χρώμα, φυτά ακόμα και γωνίες χαλάρωσης με φωτάκια και μουσική. Θα θυμίζει λίγο σαν καφετέρια αλλά χωρίς τον λογαριασμό! Και φυσικά πάνω σε κάθε τραπέζι θa μπορούσαμε να έχουμε μικρά memes (φωτογραφία σκύλου) που θα μας κάνουν να γελάμε κάθε φορά που τα βλέπουμε.

Και φυσικά θέλω να είμαι ξεκάθαρος: Θα προσπαθήσω να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να συνεργαζόμαστε όλοι μαζί αλλά και να κρατάμε τις ισορροπίες με τη διευθύντρια και τους καθηγητές. Δηλαδή όχι ότι θα τους τρελάνουμε αλλά μπορούμε να τους δείξουμε ότι και εμείς έχουμε ιδέες και ότι η καθημερινότητά μας εδώ μπορεί να γίνει καλύτερη. Και ναι, μερικές φορές ένα μικρό χαμόγελο από τον καθηγητή μπορεί να κάνει τη μέρα μας καλύτερη ή να μας δώσει το σήμα ότι έχουμε περάσει καλά.

Αν με στηρίξετε, υπόσχομαι ότι θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό για να γίνει το σχολείο μας πιο ζωντανό, πιο ευχάριστο και πιο κοντά σε αυτό που θέλουμε όλοι. Θέλω να έρχομαι στο σχολείο και να νιώθω ότι δεν είναι μόνο μάθημα αλλά και διασκέδαση, παρέα και λίγη τρέλα που όλοι χρειαζόμαστε.

Τέλος, να θυμάστε ότι το σχολείο δεν είναι μόνο βαθμοί και εξετάσεις. Είναι οι στιγμές που ζούμε μαζί, οι φίλοι που κάνουμε, οι αστείες ιστορίες που θα θυμόμαστε. Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας και ελπίζω να με στηρίξετε για να κάνουμε το σχολείο μας το δεύτερο σπίτι που θα μπορούσαμε να έχουμε.

Η πιο διάσημη εφεύρεσή του ήταν η αιολόσφαιρα. η πρώτη ατμομηχανή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η αρχή έγινε με τον σπουδαίο Συρακούσιο μαθηματικό Αρχιμήδη. Τον ακολούθησαν ο Κτησίβιος, ο Ήρων και ο Φίλων ο Βυζάντιος. Αρκετές από τις επινοήσεις τους δεν έμειναν στο χαρτί αλλά έγιναν πραγματικότητα, όπως ο «μηχανισμός των Αντικυθήρων». Άλλες εφευρέσεις του Ήρωνα ήταν οι αυτόματες κρήνες, το οδόμετρο, οι αυτόματες θύρες, οι μηχανές ανύψωσης για την κατασκευή κτηρίων.

Η σπουδαιότερη εφεύρεση του Ήρωνα ήταν η ατμομηχανή, για την παραγωγή έργου, η οποία όμως ξεχάστηκε για αιώνες. Τα ερωτήματα που παραμένουν μέχρι σήμερα αναπάντητα είναι γιατί ξεχάστηκε μια τόσο σημαντική ανακάλυψη και πώς αυτό το γεγονός επηρέασε την ανθρωπότητα.

Ερευνητική ομάδα μαθητών Β΄τάξης.

Η μεγαλύτερη προσφορά του Ευκλείδη ήταν η εισαγωγή της αξιωματικής μεθόδου. Ξεκινώντας από πέντε απλά προφανή «αιτήματα» (όπως ότι από δύο σημεία διέρχεται μία μόνο ευθεία), οικοδόμησε με αυστηρή λογική εκατοντάδες θεωρήματα. Αυτή η δομή αποτέλεσε το πρότυπο για κάθε επιστημονική θεωρία που ακολούθησε τους επόμενους αιώνες. Ακόμα και σήμερα, η Ευκλείδεια Γεωμετρία παραμένει η βάση για την Αρχιτεκτονική, την Τοπογραφία, και τη Μηχανική.

Ο Ευκλείδης έθεσε τα θεμέλια της Θεωρίας Αριθμών. ο «Ευκλείδειος Αλγόριθμος» για την εύρεση του μέγιστου κοινού διαιρέτη είναι από τους πιο σημαντικούς αλγόριθμους στην Πληροφορική. Με το έργο του «Οπτική» μελέτησε τη γεωμετρική διάδοση του φωτός, προαναγγέλλοντας τις αρχές της προοπτικής. Ο Ευκλείδης ήταν ο άνθρωπος που έμαθε στην ανθρωπότητα να αποδεικνύει την αλήθεια μέσω της λογικής.

Ερευνητική ομάδα μαθητών Β΄τάξης

Ανάγκασε τον Οδυσσέα να πολεμήσει στην Τροία όταν αποκάλυψε το ψέμα του, να προσποιείται τον τρελό. Ο Παλαμήδης έβαλε μπροστά στο άροτρο με το οποίο ο Οδυσσέας όργωνε τη γη, το νεογέννητο παιδί του, τον Τηλέμαχο και ο Οδυσσέας σταμάτησε, για να μην σκοτώσει το γιο του. Έτσι, αναγκάστηκε να αναχωρήσει για την Τροία. Ωστόσο, στα πρώτα χρόνια του τρωικού πολέμου κατηγόρησε τον Παλαμήδη για προδοσία κρύβοντας μέσα στη σκηνή του χρυσάφι. Ο Παλαμήδης, πέφτοντας θύμα της πλεκτάνης σκοτώθηκε με λιθοβολισμό στην Τροία.

Ο πατέρας του Ναύπλιος, εκδικήθηκε το θάνατο του γιου του ανάβοντας φωτιές στα απόκρημνα βράχια του Καβοντόρου. Το φως μέσα στη νύχτα  μπέρδεψε τα ελληνικά πλοία κατά την επιστροφή τους από την Τροία πολλά από τα οποία τσακίστηκαν πάνω στους βράχους. Ο Ναύπλιος πικραμένος ίδρυσε μία νέα πόλη και έχτισε ένα κάστρο που ονόμασε Παλαμήδι προς τιμή του γιου του.

Η ιστορία του Παλαμήδη μας διδάσκει ότι πολλές φορές ένας σοφός και δίκαιος άνθρωπος μπορεί να πέσει θύμα της αδικίας και του φθόνου. Ο Παλαμήδης έμεινε στην ιστορία ως παράδειγμα του αδικημένου ήρωα που δεν αναγνωρίστηκε όσο ζούσε.

Οι μαθητές της Β΄τάξης: Α.Π., Γ.Π., Δ.Μ., Α.Δ., Μ.Π., Φ.Τ., Ι.Κ., Ν.Μ.

Ν.Μ. μαθητής της Β΄τάξης

Σημείωση: Οι μακαρούνες ή κουρκουμπίνες είναι παραδοσιακό φαγητό  στη Νότια Εύβοια. Πρόκειται για ένα χειροποίητο ζυμαρικό, το οποίο παραδοσιακά συνοδεύεται με κοτόπουλο κοκκινιστό και μαγειρεύεται κυρίως το χειμώνα σε γιορτινά τραπέζια. Πιθανότατα είναι μία ενετική επίδραση στις συνήθειες των κατοίκων της περιοχής.