Του Μιχάλη Αναγνωστάκη, Α1
Παλιά οι γυναίκες δεν αντιμετωπίζονταν ισότιμα με τους άντρες, δηλαδή δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ευκαιρίες. Η γιαγιά μου μου διηγήθηκε μία ιστορία, που δείχνει αυτό ακριβώς το γεγονός.
Όταν η γιαγιά μου ήταν 23 χρονών και μόλις είχε τελειώσει τις σπουδές της, ξεκίνησε να ψάχνει για δουλειά. Είχε σπουδάσει μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός. Ένας φίλος της είπε ότι μια εταιρεία ψάχνει να προσλάβει μηχανολόγους – ηλεκτρολόγους μηχανικούς. Την επόμενη μέρα πήγε στα γραφεία της εταιρείας, για να δώσει συνέντευξη στον πρόεδρο της εταιρείας. Παρόλο που η γιαγιά τα πήγε πολύ καλά στην συνέντευξη, ο πρόεδρος την απέρριψε. Ήταν πολύ μεγάλη η στεναχώρια της, όταν μετά από μερικές μέρες έμαθε ότι στην θέση της προσέλαβαν έναν άντρα και αυτήν την απέρριψαν, γιατί ήταν γυναίκα. Για καλή της τύχη η γιαγιά μου, μετά από έναν μήνα και μετά από μεγάλη προσπάθεια βρήκε δουλειά σε μία άλλη εταιρεία.
Από αυτήν την αληθινή ιστορία της γιαγιάς μου φαίνεται πως οι γυναίκες θεωρούνταν λιγότερο άξιες από τους άντρες. Ευτυχώς, στις μέρες μας αυτό έχει αλλάξει και υπάρχουν οι ίδιες ευκαιρίες και στα δύο φύλα.
