του Μάριου Κιοπεκτζή, Α2
Ax αγάπη μου,
πόσο μου λείπεις,
πόσο μου έλειψε να σου χαϊδεύω τα απαλά, ίσια και καστανά μαλλιά σου…
Ξέρεις πόσο πολύ θα ήθελα να ήμουν δίπλα σου και να συζητάμε για το μέλλον μας!
Θυμάσαι όλες τις ωραίες στιγμές που περάσαμε μαζί,
όλες τις ανατολές του ήλιου που είδαμε μαζί,
όλα τα ηλιοβασιλέματα που είδαμε μαζί;
Πόσο πεθύμησα το άσπρο σου φόρεμα που ανέμιζε στο δροσερό αεράκι
μαζί με το πλατύ και χαριτωμένο χαμόγελό σου
που μου ζέσταινε την καρδιά και την ψυχή.
Ελπίζω να ξαναβρεθούμε…
Με αγάπη,
Μάριος
