Το ηλιακό μας σύστημα

του Γρηγόρη Αλεξανδρόπουλου και Αλέξανδρου Μητσόπουλου, Α1

Με τον όρο διάστημα περιγράφεται ο αχανής χώρος όπου κινούνται όλα τα ουράνια σώματα και οι σχετικά κενές περιοχές μεταξύ τους, πέρα από αυτά και τις ατμόσφαιρές τους.
Το Ηλιακό Σύστημα περιλαμβάνει τον Ήλιο και όλα τα αντικείμενα τα οποία κινούνται σε τροχιά γύρω από αυτόν, όπως οι οκτώ πλανήτες (Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας), οι νάνοι πλανήτες (Πλούτωνας κ.ά.), οι δύο ζώνες αστεροειδών (Κύρια Ζώνη και Ζώνη του Κάιπερ) και οι φυσικοί δορυφόροι (όπως ο Τιτάνας, η Σελήνη, η Ιώ κ.ά.).
Η Μεγάλη Έκρηξη
Στην αρχή, όλη η ύλη και η ενέργεια ήταν συγκεντρωμένες σε έναν πολύ μικρό χώρο και διαστέλλονταν διαρκώς. Όταν δεν μπορούσαν να συμπιεστούν άλλο, συνέβη μια απότομη και γρήγορη διαστολή. Αυτή η διαστολή είναι η λεγόμενη Μεγάλη Έκρηξη ή Μπιγκ Μπανγκ.
Η Μεγάλη Έκρηξη ήταν η απαρχή του σύμπαντος. Όσο το σύμπαν ήταν ακόμη θερμό, τα σωματίδια της ύλης και του φωτός ήταν ανακατεμένα σε μια μεγάλη «κοσμική σούπα». Όταν όμως το σύμπαν άρχισε να ψύχεται, τότε τα σωματίδια συνδυάστηκαν μεταξύ τους για να σχηματίσουν άτομα και, στη συνέχεια, τα πρώτα άστρα. Αυτά τα πρωταρχικά άστρα συγκεντρώθηκαν σε ομάδες, δημιουργώντας τους γαλαξίες και, έπειτα από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια, σχηματίστηκαν οι πλανήτες από τα απομεινάρια των πρώτων άστρων.
Έντουιν Χάμπλ: Το 1929, αυτός ο αστρονόμος παρατήρησε ότι οι γαλαξίες απομακρύνονταν μεταξύ τους. Κατέληξε τότε στο συμπέρασμα πως η μόνη πιθανή εξήγηση ήταν ότι το σύμπαν διαστέλλεται προς όλες τις κατευθύνσεις.
Συνοψίζοντας, το σύμπαν είναι ένας αχανής και διαρκώς μεταβαλλόμενος χώρος, που συνεχίζει να μας συναρπάζει και να μας γεμίζει απορίες για την προέλευσή του και τα μυστικά του.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης