Το comfort zone δεν είναι πάντα κάτι κακό. Είναι ο χώρος όπου όλα λειτουργούν. Όπου ξέρεις ποιος είσαι, τι μπορείς, τι να περιμένεις. Είναι το σημείο όπου τίποτα δεν σε αιφνιδιάζει.
Αλλά τίποτα δεν σε μεταμορφώνει κιόλας.
Η ζωή δεν χτίζεται μέσα στην προβλεψιμότητα. Χτίζεται στις στιγμές που δεν υπάρχει εγγύηση. Στις αποφάσεις που δεν συνοδεύονται από βεβαιότητα. Στα βήματα που γίνονται ενώ υπάρχει φόβος.
Έξω από το comfort zone δεν υπάρχει έδαφος σταθερό. Υπάρχει αβεβαιότητα. Υπάρχει ρίσκο. Υπάρχει η πιθανότητα της αποτυχίας. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο: εξέλιξη. Ταυτότητα. Δύναμη.
Γιατί ο άνθρωπος δεν ανακαλύπτει ποιος είναι όταν όλα είναι εύκολα. Ανακαλύπτει ποιος είναι όταν δοκιμάζεται. Όταν αναγκάζεται να σταθεί χωρίς προστατευτικά. Όταν πρέπει να επιλέξει χωρίς να ξέρει το αποτέλεσμα.
Το comfort zone προσφέρει ασφάλεια. Όμως η ασφάλεια δεν είναι πάντα ζωή. Μερικές φορές είναι απλώς στασιμότητα με ωραία συσκευασία.
Η πραγματική ζωή ξεκινά όταν σταματά η ανάγκη για έλεγχο. Όταν γίνεται αποδεκτό ότι η αβεβαιότητα δεν είναι εχθρός αλλά προϋπόθεση. Όταν το βήμα γίνεται παρά τον φόβο — όχι επειδή ο φόβος έφυγε.
Η ζωή δεν αρχίζει όταν όλα είναι έτοιμα.
Αρχίζει όταν κάποιος τολμά να βγει από το comfort zone και να συναντήσει το άγνωστο.
Η αρθρογράφος ,
Ράπτη Μαριάντζελα
