Του μαθητή της Β΄ Λυκείου Ουζούνη Ηλία
Όλοι ξέρουμε πώς η καθημερινότητά μας είναι: τρέξιμο από το σχολείο στο φροντιστήριο, άγχος για τα διαγωνίσματα και αυτή η διαρκής ερώτηση στο μυαλό μας για το «τι θα κάνουμε στο μέλλον». Όμως, πέρα από τους βαθμούς και τις ακαδημαϊκές μας υποχρεώσεις, υπάρχει και η πραγματική ζωή εκεί έξω. Και σε αυτή τη ζωή, υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν μια πολύ πιο δύσκολη μάχη.
Η αιμοδοσία είναι ίσως η πιο απλή, αλλά και η πιο σπουδαία πράξη που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος. Γιατί; Γιατί παρά την απίστευτη πρόοδο της τεχνολογίας, το αίμα δεν παράγεται σε εργαστήρια. Δεν υπάρχει υποκατάστατο. Μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να το προσφέρει σε έναν άλλον.
Σκεφτείτε ότι μια δωρεά λίγων λεπτών μπορεί να σώσει:
- Παιδιά που παλεύουν με χρόνιες ασθένειες.
- Ανθρώπους που τραυματίστηκαν σε ατυχήματα.
- Ασθενείς που χειρουργούνται και μας έχουν ανάγκη.
«Μα, εμείς είμαστε ακόμα ανήλικοι», θα πείτε. Είναι αλήθεια. Οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε ακόμα να δώσουμε αίμα λόγω ηλικίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε αμέτοχοι. Μπορούμε να γίνουμε οι «πρεσβευτές» αυτής της προσπάθειας.
- Μπορούμε να ενημερώσουμε τους γονείς και τους μεγαλύτερους φίλους μας.
- Μπορούμε να τους παρακινήσουμε να αφιερώσουν 10 λεπτά από τον χρόνο τους.
- Και κυρίως, μπορούμε να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας ώστε, μόλις κλείσουμε τα 18, να είμαστε οι πρώτοι που θα προσφέρουν εθελοντικά.
Επιμέλεια: Αλβανίδου Γεωργία
