Της Μαρίας Μαυρογιάννη

Όταν το παιδί μίας οικογένειας μπαίνει στην εφηβική ηλικία, ξεκινά μία ιδιαίτερη περίοδος για την οικογένεια αλλά και για τον έφηβο και δοκιμάζεται η σχέση γονέων και εφήβων.

Στις περισσότερες οικογένειες οι συγκρούσεις αφορούν μικρής σημασίας θέματα, όπως τα ρούχα, η απασχόληση με το ίντερνετ ή οι σχολικές επιδόσεις. Υπάρχουν όμως και οικογένειες που έρχονται αντιμέτωπες με την παραβατικότητα, τα ναρκωτικά, την κατάθλιψη…

Συνήθως οι συγκρούσεις κάνουν την εμφάνισή τους στην αρχή της εφηβείας, κορυφώνονται στα 14-17 έτη και σιγά σιγά μειώνονται. Επειδή οι έφηβοι σιγά σιγά αποκτούν την δική τους άποψη σε ορισμένα θέματα και αρχίζουν να αντιδρούν σε αυτά που διαφωνούν με τους γονείς τους αναζητούν αιτιολόγηση των πραγμάτων που μέχρι πρότινος δέχονταν αδιαμαρτύρητα.

Πολλοί γονείς από την άλλη δυσκολεύονται να προβλέψουν τη συμπεριφορά των έφηβων παιδιών τους βασιζόμενοι σε προηγούμενες συμπεριφορές. Για παράδειγμα, πολλά παιδιά πριν την εφηβεία είναι εύκολα συνεννοήσιμα, δεν αντιμιλούν στους γονείς τους και γενικά δεν διαφωνούν, αλλά στην εφηβεία όλες αυτές οι ορμόνες και οι αλλαγές τους μετατρέπουν σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα σε επαναστάτες, οπότε οι γονείς δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν και πολλές φορές αυτό οδηγεί σε συγκρούσεις με τα παιδιά τους, γιατί νιώθουν πως τα καταπιέζουν και πνίγονται.

Επιπρόσθετα, ένας άλλος παράγοντας που ευθύνεται για την κακή σχέση των γονιών με τους εφήβους είναι η ηλικία, διότι οι περισσότεροι γονείς όταν τα παιδιά τους βρίσκονται στην εφηβεία, εκείνοι είναι στη μέση ηλικία, οπότε τους είναι ακόμα πιο δύσκολο να κατανοήσουν την συμπεριφορά των εφήβων και τον τρόπο σκέψης τους.

Πολλές έρευνες έχουν ασχοληθεί με το πιο “αποτελεσματικό” τρόπο διαχείρισης των εφήβων. Έχει βρεθεί λοιπόν επανειλημμένα ότι ένας γονέας που είναι υπεύθυνος, θέτει κανόνες, αλλά είναι και ζεστός και γεμάτος αποδοχή για το παιδί του είναι ο πιο “αποτελεσματικός” γονέας. Αντίθετα, οι γονείς που είναι ελεγκτικοί χωρίς να δείχνουν αποδοχή και κατανόηση ή οι γονείς που δε βάζουν όρια και γίνονται παραμελητικοί, αποτελούν  αρνητικά πρότυπα γονέων και κατά συνέπεια επηρεάζουν αρνητικά την προσωπικότητα των παιδιών του.

Αν μη τι άλλο, η εφηβεία φέρνει στην επιφάνεια την ανάγκη για αλλαγή των πραγμάτων και οι γονείς πρέπει να είναι ενήμεροι τι σημαίνει αυτό και για τη δική τους τη ζωή. Επίσης, όπως  σ’ όλα τα ψυχολογικά φαινόμενα, οι λύσεις δεν υπάρχουν έτοιμες. Το μόνο που υπάρχει είναι η συνειδητοποίηση του θέματος, ο προβληματισμός και η ώριμη αντιμετώπιση.

Πηγές:

https://acgparents.gr/sxeseiw-efivon-goneon/

https://efiveia.gr/sxeseis-goneon-kai-efivon/

Όπως και οι άλλοι τόποι, έτσι και η Μήλος έχει τα δικά της γιορταστικά έθιμα για τις πασχαλινές ημέρες. Αυτός ήταν ο παραδοσιακός και λαϊκός τρόπος με τον όποιο οι Μηλιοί γιόρταζαν και ίσως ακόμα κάποιοι γιορτάζουν την Ανάσταση και την Κυριακή του Πάσχα:

Οι νοικοκυρές ξεκινούσαν να ετοιμάζουν τα πασχαλινά φαγητά και γλυκίσματα μετά την πρώτη Ανάσταση.  Τη νύχτα της Ανάστασης αρκετοί ήταν αυτοί που έπαιρναν στην εκκλησία κόκκινα αυγά και λαμπροκούλουρα «για να ανεστηθούνε». Όσοι τα έτρωγαν μετά το «Χριστός Ανέστη» πρόσεχαν να μην πέσουν κάτω τα τσόφλια των αυγών «για να μη βγάλουνε αγιαθώνοι» (δοθιήνες). Η λαμπάδα της Ανάστασης φυλαγόταν, καιγόταν επί σαράντα μέρες και στο τέλος κρατούσαν ένα μικρό κομματάκι ως φυλαχτό το οποίο άναβαν «για να περάσει το κακό» σε ώρες κινδύνου ή ακόμα και σε μεγάλες στενοχώριες. Κατά την επιστροφή στο σπίτι μετά την εκκλησία, σχημάτιζαν με την κάπνα του κεριού της Ανάστασης ένα σταυρό στο ανώφλι της πόρτας. Από μέσα, για να προστατευτούν από τα πονηρά πνεύματα, κρεμούσαν έναν μικρό καλαμένιο σταυρό, ένα κλαδάκι απήγανο και ένα κομμάτι από παλιό δίχτυ. Κατά τη Δεύτερη Ανάσταση την Αγάπη, γνωστή και ως «Μπεδενέτο» από την λατινική λέξη Benedictum που σημαίνει ευλογία, ο παπάς καθώς ψέλνει «Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί» χτυπάει ένα ασημένιο κουδουνάκι το οποίο ονομάζεται επίσης μπεδενέτο. Ύστερα την ακολουθία της Αγάπης, λαμβάνει μέρος το κάψιμο του Ιούδα με την συνοδεία εκπυρσοκροτήσεων πυροτεχνημάτων και εκρηκτικών υλικών. Επίσης, κάθε χρόνο τηρείται το έθιμο του αγώνα των δυναμιτών (μπαρουτοπόλεμος ) ανάμεσα στα χωριά του Τριοβασάλου και του Πέρα Τριοβασάλου  ποιο χωριό θα ρίξει περισσότερους δυναμίτες με πεδίο βολής την Χαλικιά.

-Ονομάζομαι Αντώνης.

-Πόσο χρονών είσαστε και πόσα χρόνια ζείτε στο νησί;

-Είμαι 75 χρονών και ζω στην Μήλο όλη μου τη ζωή.

-Πως ήταν τα σχολικά σας χρόνια;

-Όταν ήμουν εγώ στο σχολείο ήμασταν λίγα παιδιά 45 το πολύ, αλλά σε άλλα σχολεία του νησιού όπως στη Ζεφυρία έχω ακούσει ότι ήταν 85 παιδιά σε μία τάξη. Εμείς τότε ήμασταν στις τάξεις η πρώτη με την δευτέρα, η τρίτη με την τετάρτη και η πέμπτη με την έκτη δημοτικού αντίστοιχα. Για να γράφουμε χρησιμοποιούσαμε το κοντύλι και πένες. Δεν είχαν έρθει ακόμα τα στυλό τότε εδώ. Όταν ήμουν εγώ στην τρίτη δημοτικού ένας Αμερικάνος έφερε για πρώτη φορά στυλό εδώ. Είχε μια πιατέλα ολόκληρη γεμάτη στυλό. Επίσης υπήρχαν από τότε διάφορα πράγματα που πάνω κάτω ισχύουν και σήμερα. Όπως τα παιδιά στα πίσω πίσω θρανία που ήταν οι κακοί μαθητές που βάζανε πέτρες για να κάθονται ώστε να μην τους βλέπει ο καθηγητής και να μην έχουν επαφή μαζί τους. Τα λεγόμενα καντούνια.

-Οι σχέσεις σας με τους δασκάλους σας πως ήταν;

-Οι δάσκαλοι ήταν πάντα πολύ αυστηροί και μερικοί ξυλοκοπούσαν πάρα πολύ. Στου Τριοβασάλου το σχολείο  άκουγες και για βίτσες και για άλλα. Εμάς δεν ήταν αυστηρός, ήταν πολύ πιο διαφορετικός. Το θεωρούσε υποχρέωση να σου μάθει γράμματα. Δύο παιδιά τα άφησε μέχρι 16 χρονών. Στα 12 τελείωνες. Τους κράτησε για να μάθουν έστω τα βασικά γιατί αυτός έβλεπε…σου λέει που θα πας; Να μην ξέρεις να στείλεις ένα γράμμα στην μάνα σου; Να μην ξέρεις να λογαριάζεις; Μας πήγαινε εκδρομές, μας πρόσεχε πολύ. Μας πήγαινε στις στέρνες και βλέπαμε για το νερό. Πηγαίναμε σε τολμηρές εκδρομές, δεν έπαιρνε ο καθένας τις ευθύνες να σε πάει στην Αχιβαδόλιμνη, στον Προβατά , να πάμε στον Άγιο Δημήτρη, να πάμε στον Εμποριό με μαούνα!

- Ως παιδί ποιες ήταν οι συνήθειές σας, η καθημερινότητά σας; Πως ήταν γενικότερα οι συνθήκες τότε, τα επαγγέλματα;

-Τα παιδιά τότε έκαναν όλες τις δουλειές. Παίρναμε  τα γαϊδούρια από το ένα χωράφι και τα πηγαίναμε σε άλλα χωράφια, στο χωριό. Να βόσκεις τα κατσίκια μια, δυο ώρες. Ήθελε και το σχολείο μια έγνοια . Όλα τα παιδιά τότε κάναμε όλες τις δουλειές, τις αγγαρείες του σπιτιού. Μπορούσε ο γονιός που είχε πέντε, έξι παιδάκια και είχε μαγειρέματα και δουλείες  να ασχολείται με αυτά; Το παιδί δέκα χρονών τότε έκανε στο σπίτι σοβαρές δουλειές. Δεν θεωρούσουνα μικρός άμα ήσουν δέκα χρονών , μην κοιτάς τώρα που είναι όλα έτοιμα και έχει η μάνα δυο παιδάκια. Άμα έχεις ένα μικρό σπίτι, είσαι σε δύσκολη κατάσταση πώς θα μπορούσες να είσαι και χύμα; Το παιδί δέκα χρονών έπρεπε να αποδίδει. Βοηθούσανε την μάνα στο πλύσιμο στα ρούχα, βάζανε μπουγάδα. Κάνανε πολλά πράγματα. Τώρα είναι όλα εύκολα. Φούρνιζαν ο κόσμος ,οι φούρνοι εχάσκαν. Δέκα άνθρωποι πήγαιναν στον φούρνο, στον φούρνο που πάει τώρα όλη η Μήλος, όλα τα χωριά. Οι πιο πολλοί φούρνιζαν στις εξοχές , ο κόσμος ζύμωνε ψωμί για μια βδομάδα .

Τα γλυκά …τότε ο ζαχαροπλάστης, να φανταστείς πόση κίνηση είχε ο Αδάμαντας. Όταν ήμουν εγώ στο λεωφορείο τότε το 65΄  παίρναμε από την Πλάκα τα γλυκά σε ειδικό κασάκι με χερούλια από πάνω για να μην τα σκορπίσουμε τρεις ή τέσσερεις νταβάδες, ο κάθε ένας να είχε τριάντα γλυκά;  Σκέψου τώρα από την Πλάκα να κατεβαίνουμε στον Αδάμαντα με το λεωφορείο το κασάκι με τρεις νταβάδες, κανταΐφι γαλακτομπούρεκο και μπακλαβά και καμιά πάστα. Σκέψου τώρα από την Πλάκα, ένα ήταν το ζαχαροπλαστείο. Μέχρι που ένας άνθρωπος  ένας γιαουρτάς έγινε και ζαχαροπλάστης. Τότε απαλλάχτηκε ο Αδάμαντας από την Πλάκα και ήταν αυτόνομοι.

Τα μαγαζιά, ένα καφενείο ήταν τότε στον Αδάμαντα κάνα δυο καφενεία μόνο για καφέ και τώρα εκεί που είναι το Ακταίον ήταν το καλό το μαγαζί, να πας να πάρεις γλυκό, γλυκό του κουταλιού και να πιεις και καφέ σε καλύτερο περιβάλλον. Οι σόδες έρχονταν από την Αθήνα, αναψυκτικά κάναμε στην Μήλο, έφερναν ειδικό  χυμό, συμπυκνωμένο χυμό ή σκόνη, δεν ξέρω ακριβώς και κάνανε πορτοκαλάδες και λεμονάδες στην Πλάκα. Αυτό γινόταν πριν το 60΄ η μεταφορά στα χωριά, στα καφενεία γινόταν με τον γάιδαρο. Βάζανε ειδικά ξύλα στα πλάγια των γαϊδουριών, όπως είναι τα καφάσια και τα γέμιζαν με μπουκάλια. Εκατό μπουκάλια χωρούσε το κάθε καφάσι. Το αστείο ήταν πως εκατό μέτρα πριν φτάσει ο γάιδαρος στο μαγαζί ακούγονταν τα μπουκάλια που τσούγκριζαν μεταξύ τους.

]]> https://schoolpress.sch.gr/mathitikiavramilou/archives/129/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/mathitikiavramilou/archives/167 https://schoolpress.sch.gr/mathitikiavramilou/archives/167#comments Thu, 25 May 2023 18:07:24 +0000 ΣΤΡΑΤΗΓΗ ΦΩΤΕΙΝΗ http://schoolpress.sch.gr/mathitikiavramilou/?p=167 [...]]]> Προτάσεις για να αναζητήσετε μουσικές που ίσως δεν γνωρίζατε αλλά θα σας αρέσουν ή  θα λατρέψετε!

Από τον Μάρκο Βαμβακάρη:

Ελληνικά:

Ξένα:

Φέτος το σχολείο μας διοργάνωσε τριήμερη εκπαιδευτική εκδρομή για την  Γ’ Γυμνασίου στη Σύρο, από τις 2 έως τις 5 Απριλίου. Επισκεφτήκαμε το Βιομηχανικό Μουσείο, όπου μάθαμε για τη βιομηχανική δραστηριότητα και την ιστορία της Ερμούπολης  μέσα από εκθέματα που χρονολογούνται από τον 17^ο  ως τον 20^ο αιώνα,

,

τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου ο συμπαθέστατος παπα- Κώστας, ο ιερέας του ναού, μας αφηγήθηκε την ιστορία της εκκλησίας και της εικόνας του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου που βρέθηκε τυχαία εκεί.

Κατόπιν ξεναγηθήκαμε στο ιστορικό θέατρο «Απόλλων» και το Θεατρικό Μουσείο που στεγάζει,

στο Δημαρχείο της Σύρου,

στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου με το μνημείο του «Άταφου Αγωνιστή» στο προαύλιό της και στη συνοικία Βαπόρια.

Το βράδυ ανεβήκαμε στην Άνω Σύρο, όπου χορέψαμε με ζωντανή μουσική στην Ταβέρνα του Λιλή, που βρίσκεται πάνω από το κατώγι όπου έπαιζε μουσική ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Την επόμενη μέρα, κάναμε τον γύρο της Σύρου με το λεωφορείο με ταυτόχρονη ξενάγηση από τον οδηγό μας που μας έδινε ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τις περιοχές που συναντήσαμε (Γαλησσάς, Κίνι, Ποσειδωνία, Μάννα), όπως και για διάφορα κτήρια με ιστορικό ενδιαφέρον.

Επίσης, ανεβήκαμε στα στενά της Άνω Σύρου όπου ξεναγηθήκαμε στον μεσαιωνικό οικισμό και τα καθολικά μοναστήρια των Ιησουϊτών και των Καπουτσίνων και μάθαμε για την ιστορία του οικισμού, που χτίστηκε σαν οχυρό των κατοίκων για να προστατευτούν από τις πειρατικές επιδρομές. Στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, είδαμε το παλαιότερο σε λειτουργία εκκλησιαστικό όργανο στην Ελλάδα.

Και μετά, βουτήξαμε στη λουκουμόσκονη! Επισκεφτήκαμε το εργαστήριο λουκουμιών «Συκουτρής», όπου η γλυκύτατη κυρία Ντίνα, κόρη του ιδρυτή της επιχείρησης μας περιέγραψε τη διαδικασία παρασκευής των λουκουμιών αλλά και την ιστορία  του γλυκού μέχρι να φτάσει να γίνει το πιο διάσημο κέρασμα από τη Σύρο.

Την επόμενη μέρα, πήραμε το πλοίο της επιστροφής πολύ νωρίς το πρωί. Η πανέμορφη Σύρος μας άφησε με τις καλύτερες αναμνήσεις!

Ευχαριστούμε θερμά τους συνοδούς καθηγητές μας:

Μουμτζάκη Αφροδίτη

Νικητού Ειρήνη

Πανάτσια Γιάννη

Τοτίεφ Δημήτρη

Ανδρικάκη Γιάννη

Το πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Αγωγής: “Στης Μήλου τα γυρίσματα……ψάχνω για ανθούς και μοσχοβολήματα” υλοποιήθηκε κατά το τρέχον σχολικό έτος 2022-2023, από ομάδα μαθητών/τριών της Γ΄ τάξης του Γυμνασίου Μήλου, με την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού Ντρέλια Μαργαρίτα.

Στα πλαίσια του προγράμματος πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική επίσκεψη στο  Κέντρο Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία (ΚΕΠΕΑ) Μουζακίου από 1/3/2023 έως και 5/3/2023 με συνοδούς καθηγήτριες την υπεύθυνη του προγράμματος Ντρέλια Μαργαρίτα και τη Μαγκαφουράκη Ευαγγελία.

Την Πέμπτη 2/3/2023 πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική-προσκυνητική επίσκεψη στα μοναστήρια των Μετεώρων. Συγκεκριμένα η ομάδα επισκέφθηκε την γυναικεία Ιερά Μονή του Αγίου Στεφάνου, ένα από τα έξι μοναστήρια που λειτουργούν σήμερα στα Μετέωρα.

Στη συνέχεια μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή, σε ένα καταπράσινο τοπίο με πολλά πλατάνια, έλατα και πέτρινα γεφύρια, (Η Πύλη των Τρικάλων διαθέτει το ξακουστό και γραφικό μεγάλο τοξωτό γεφύρι), καταλήξαμε στον οικισμό της Ελάτης.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας υλοποιήθηκε εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο   Κέντρο Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία (ΚΕΠΕΑ) Μουζακίου. Οι μαθητές και οι μαθήτριες βίωσαν μια διαφορετική και πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία  στο πλαίσιο του προγράμματος “Ταξίδι στον κόσμο των βοτάνων”. Το πρόγραμμα αφορούσε την καλλιέργεια και την χρήση βοτάνων και αρωματικών φυτών της περιοχής. Οι μαθητές και οι μαθήτριες αποκόμισαν σημαντικές γνώσεις σχετικά με θέματα που αφορούν το περιβάλλον και την προστασία του, παρασκεύασαν  αφεψήματα -εγχύματα, αναγνώρισαν βότανα

Την Παρασκευή 3/3/2023 πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική επίσκεψη στην περιοχή της Λίμνης Πλαστήρα. Ακολούθησε στάση στο περίφημο φράγμα Πλαστήρα, το οποίο εξολοκλήρου είναι ένα τεχνητό φράγμα. Είναι μια εντυπωσιακή τσιμεντένια κατασκευή, μήκους 220μ, ένα κομψό τόξο που μοιάζει να αγκαλιάζει τον τεράστιο όγκο  του νερού της λίμνης.

Στη συνέχεια ακολούθησε επίσκεψη στο Βοτανικό κήπο του Νεοχωρίου όπου οι μαθητές και μαθήτριες ενημερώθηκαν για τη χλωρίδα και τα πλούσια οικοσυστήματα της περιοχής. Ακολούθησε περιήγηση στον περιβάλλοντα χώρο η οποία είναι σε ψηφιακή μορφή. Με τη βοήθεια του κινητού μπορούσαμε να ανιχνεύσουμε τον αντίστοιχο κωδικό QR ανάλογα με τη γλώσσα που επιθυμούσαμε και εμφανιζόταν η λίστα με όλη τη χλωρίδα που έχει χαρτογραφηθεί. Στην συνέχεια βρεθήκαμε σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο όπου τα παδιά ενημερώθηκαν για τον τρόπο που γίνεται η απόσταξη αιθέριων ελαίων και τον τρόπο χρήσης των βοτάνων και αρωματικών φυτών.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ακολούθησε η συνέχεια του εκπαιδευτικού προγράμματος του ΚΕΠΕΑ η οποία συμπεριλάμβανε μελέτη πεδίου. Οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν με ενθουσιασμό σε όλες τις δράσεις στα ορεινά της Αργιθέας, όπου αναγνώρισαν βότανα της περιοχής, περπάτησαν……παρατήρησαν…..

Το Σάββατο 4/3/2023 πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική επίσκεψη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και Μανιταριών που βρίσκεται στην Καλαμπάκα και έχει θέα τους βράχους των Μετεώρων. Το Μουσείο περιλαμβάνει μια πλούσια συλλογή πτηνών και θηλαστικών, καθώς και ένα ολοκληρωμένο Μουσείο Μανιταριών, το πρώτο στο είδος του στην Ελλάδα. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο Κέντρο έρευνας -  Μουσείο του Τσιτσάνη  όπου λειτουργεί στον επάνω χώρο των παλιών φυλακών Τρικάλων και είναι αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα συνθέτη και στιχουργού.

Στο ισόγειο του ιστορικού κτιρίου βρίσκεται το Δίδυμο Οθωμανικό Λουτρό και αποτελεί σημείο εξαιρετικού ενδιαφέροντος.

Μια περιήγηση στην πόλη των Τρικάλων ήταν αρκετή για να μαγευτούμε. Η πατρίδα του Ασκληπιού, εκτός από τα ιστορικά αξιοθέατα που φιλοξενεί, αποτελεί και μια από τις ωραιότερες πόλεις της Ελλάδας. Ο ποταμός Ληθαίος και το φυσικό τοπίο γύρω από το ποτάμι, οι κάτοικοι με τα ποδήλατα μας έκαναν να αισθανόμαστε ότι ήμασταν σε κάποια πόλη του εξωτερικού

Την Κυριακή 5/3/2023 επισκεφθήκαμε το Αρχαιολογικό Μουσείο στη πόλη της Καρδίτσας. Το μουσείο φιλοξενεί ευρήματα από ανασκαφές που έγιναν στην ευρύτερη περιοχή. Τα ευρήματα  αυτά χρονολογούνται από την προϊστορική εποχή έως και την ύστερη αρχαιότητα.

Ακολούθησε περιήγηση στην πόλη της Καρδίτσας. Η Καρδίτσα είναι μια «φιλική» για τον άνθρωπο πόλη, διαθέτοντας πολλούς πεζοδρόμους και αρκετούς ποδηλατοδρόμους. Ένα από τα χαρακτηριστικά σημεία της Καρδίτσας είναι το πάρκο του Παυσίλυπο έκτασης 50 στρεμμάτων, που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης. Το σημείο αναφοράς του, είναι τα παγόνια που περιφέρονται μέσα σε αυτό. Το όνομα του πάρκου μάλιστα προέρχεται από τις λέξεις «παύω» και «λύπη. Μια βόλτα εκεί λοιπόν «καταπραΰνει» την λύπη.

      Οι περιπέτειες του Τομ Σόγιερ είναι ένα βιβλίο που πιστεύω πως αξίζει να διαβάσετε. Η πλοκή αυτού του βιβλίου διαδραματίζεται τον 19⁰ αιώνα και εστιάζει πάνω σε ένα αγόρι εκείνης της εποχής… τον Τομ!. Ο Τομ είναι ένα ζωηρό παιδί που πάντα βρίσκεται σε μπελάδες και απρόσμενες περιπέτειες μαζί με τους φίλους του. Αν και είναι φανταστικός χαρακτήρας, ο πρωταγωνιστής αυτού του βιβλίου αντιπροσωπεύει σχεδόν κάθε παιδί εκείνης της εποχής. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι γραμμένο με χιούμορ, αλήθειες και φυσικά συναρπαστικές σκηνές. Οι περιπέτειες του Τομ Σογιερ είναι ένα βιβλίο που ξεδιψάει όλες τις ανάγκες που θα μπορούσε να έχει ένας αναγνώστης…

Νεκταρία Λιζάρδου

Το ψέμα είναι ένα από τα βιβλία που έχει γράψει η Ζωρζ Σαρή. Το υπέροχο αυτό βιβλίο εκδόθηκε το 1970 για πρώτη φορά και από τότε αποτελεί ένα διαμάντι της ελληνικής λογοτεχνίας (όπως και η συγγραφέας). Η πλοκή του βιβλίου εστιάζει στην ζωή ενός δεκαπεντάχρονου κοριτσιού που μετακομίζει από ένα πλούσιο σπίτι στην Θεσσαλονίκη σε ένα θυρωρείο στην Αθήνα μετά τον χωρισμό των γονιών της. Την πρώτη μέρα που πήγε στο σχολείο γνωρίστηκε πολύ επιφανειακά με τους συμμαθητές της, οι οποίοι, όσο εκείνη και αν δεν ήθελε, προσπαθούσαν να την κάνουν φίλη τους. Η Χριστίνα (η πρωταγωνίστρια του βιβλίου) δε  θέλει να μάθουν τα άλλα παιδιά ότι η μαμά της δουλεύει ως θυρωρός και ότι οι δυό τους μένουν σε θυρωρείο. Για αυτό αρχίζει να πλέκει μια ιστορία γεμάτη ψέματα για να κρύψει την αλήθεια και να κρατήσει τους φίλους της. Όμως τελικά παγιδεύεται μέσα στα ίδια της τα ψέματα. Πώς θα γλιτώσει από αυτή την κατάσταση που μόνη της μπήκε;

Το ψέμα είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο που μιλάει για την φιλία και την ειλικρίνεια, το προτείνω αναμφίβολα!!!

Ν. Λιζάρδου

Όλοι μας θα έχουμε ακούσει διάφορες ιστορίες τρόμου στις οποίες εμπλέκονται τα βαμπίρ ή αλλιώς βρικόλακες. Έχουν γυριστεί αμέτρητες ταινίες που έχουν θέμα τα πλάσματα αυτά.

Όμως τι ήταν στην πραγματικότητα;

Στην ουσία τα βαμπίρ ήταν άρρωστοι άνθρωποι. Ως γνωστόν οι βρικόλακες διαθέτουν πολύ μεγάλους κυνόδοντες, αυτό μπορεί να είναι σύμπτωμα φυματίωσης. Η φυματίωση αν και πιο συχνά επηρεάζει τους πνεύμονες μπορεί να βλάψει και άλλα μέρη του σώματος ανάμεσα σε αυτά και… τα ούλα. Άμα κάποιος έχει φυματίωση μπορεί να αρχίσουν να υποχωρούν τα ούλα του, με αποτέλεσμα τα δόντια να φαίνονται πιο μεγάλα. Όλοι μας έχουμε κυνόδοντες σας αυτούς που είχαν τα ΄΄βαμπίρ΄΄ όμως είναι καλυμμένοι.

Οι βρικόλακες όπως έχουμε δει σε πολλές ταινίες και έχουμε διαβάσει σε βιβλία, είναι πολύ ευαίσθητοι στο φως του ήλιου. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας ασθένειας που ονομάζεται δερματική πορφυρία. Ο άνθρωπος που πάσχει από δερματική πορφυρία είναι εξαιρετικά  ευαίσθητοι στο φως του ήλιου, στο σημείο που μπορούν να εμφανίσουν καψίματα και εξανθήματα.

Πίσω από την επιθετικότητα των βαμπίρ δεν κρύβεται τίποτα άλλο παρά λύσσα. Η λύσσα μεταφέρεται από μολυσμένα ζώα μετά από δάγκωμα. Βασικό σύμπτωμα της λύσσας είναι η βίαιη συμπεριφορά και τάσεις για επίθεση, αφού χτυπάει στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ιστορίες και μαρτυρίες για βρικόλακες χρονολογούνται κυρίως ανάμεσα στο 1721 και 1728, δηλαδή τον ίδιο καιρό που οι τρείς παραπάνω παθήσεις ήταν πιο διαδεδομένες από ποτέ άλλοτε.

ΠΗΓΗ:      wikipedia

-Λιζάρδου Νεκταρία