Μαθητο…κουβέντες

Γράφουν οι μαθητές του Γ3:

Τσίνης Κλεόνικος, Χίτζιου Τάνια , Σαπουντζής Νίκος, Πίκας Ηλίας, Σιδερά Βάσια , Χαλάτση Δήμητρα, Τζουρίδης Χριστόφορος.

Η μεγάλη μέρα έφτασε!!! Παρασκευή 28 Μαρτίου 2014!!!

Τόπος συγκέντρωσης: η αυλή του Γυμνασίου Ηράκλειας. Ώρα; Ούτε που θυμάμαι, αφού σχεδόν όλη νύχτα δεν κοιμηθήκαμε από τον ενθουσιασμό και το άγχος.

Κατόπιν, η επιβίβαση, ο έλεγχος και η αναχώρηση. Στο δρόμο τι άλλο; Έβρεχε συνεχώς. Υπέροχη διαδρομή, γέλια πολλά, τραγούδια, αστειάκια. Οι περισσότεροι είχαν ταπεινές, καθημερινές ασχολίες να περνάει η ώρα. Στον πάνω, όμως, όροφο του λεωφορείου είχε στηθεί ένα Ινστιτούτο ομορφιάς για  τον καλλωπισμό των…. αγοριών. Πράγματι, στην Κέρκυρα φτάσαμε με αποτριχωμένο και περιποιημένο το φρύδι του Βασίλη του Τσιτιρίδη από την αισθητικό μας Φωτεινή Στοίλα!!!

Κι ύστερα στο καράβι από Ηγουμενίτσα για Κέρκυρα… απλά τέλεια. Ένα καράβι γεμάτο μαθητές. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό έτσι; Γνωριμίες, κρυφογελάκια, ανταλλαγή κινητών, αναζήτηση στο face book, κλπ κλπ.

Η Κέρκυρα μας υποδέχτηκε το απόγευμα γύρω στις 17.00 μ.μ. με βροχή. Ανησυχήσαμε λίγο, γιατί, αν συνέχιζε το ίδιο σκηνικό του καιρού, δεν θα μπορούσαμε να απολαύσουμε τίποτα. Ευτυχώς, όμως, την άλλη μέρα άλλος θεός. Ήλιος, καλή θερμοκρασία, ανεβασμένη διάθεση.

Το ξενοδοχείο όμορφο και αριστοκρατικό. Και το όνομα αυτού «Aλέξανδρος». Μόλις φτάσαμε, τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτιά μας κι αρχίσαμε να ετοιμαζόμαστε για την βραδινή μας έξοδο. Να εκφράσω εδώ μια απορία: «γιατί κλείνουμε δωμάτια με κριτήριο την παρέα μας, αφού εκεί γίναμε όλοι μια παρέα σε ένα δωμάτιο;» Α ναι!!! και στους διαδρόμους… τι πανικός και εκεί. Πέρα δώθε επί ώρες. Κίνηση να δουν τα μάτια σας. Όλους όλο και κάτι τους έλειπε και έπρεπε να το δανειστούν από τον γείτονα.

Γύρω στις 20.00 μ.μ. όλοι έτοιμοι. Αγόρια κορίτσια αγνώριστα από την περιποίηση.

Οι καθηγητές μας νόμιζαν πως συνόδευαν κάποιο άλλο σχολείο… Δεν μας αναγνώριζαν. Κι αυτοί καλούληδες ήταν!!!

Με το που φτάσαμε στην πλατεία της Κέρκυρας πήγαμε για μια μικρή βόλτα και μετά φαγητό. Η πλατεία της Κέρκυρας πανέμορφη, γεμάτη πολύ φιλικό κόσμο. Περπατήσαμε στα όμορφα στενά, τα «καντούνια», όπως τα λένε, και δεν ξέραμε τι πρώτα να κοιτάξουμε.

Και μετά στο club 54 που όλοι περιμέναμε να πάμε με ανυπομονησία. Από την στιγμή που μπήκαμε, αρχίσαμε το χορό. Το κέφι μας ήταν ατελείωτο. Τραγουδήσαμε πολύ, βγαίναμε συνεχώς φωτογραφίες, σαν να θέλαμε να το πάρουμε μαζί  μας, αλλά δεν ήπιαμε. Δεν κουραστήκαμε καθόλου κι όταν γυρίσαμε στο ξενοδοχείο προς απογοήτευση των καθηγητών μας δεν νυστάζαμε.

Το πρωί μας περίμενε ένας πλούσιος μπουφές στο ξενοδοχείο, όπου πήραμε το πρωινό μας και σκεφτόμασταν πώς θα κυλήσει η μέρα. Πρώτος σταθμός το «Αχίλλειον», το παλάτι της βασίλισσας Σίσσυ. Εντυπωσιακό!!! Μαζί μας είχαμε και μία ξεναγό που μας εξηγούσε πολύ αναλυτικά τι βλέπαμε. Εκπληκτική κάθε γωνιά του παλατιού και φυσικά ο κήπος. Μαγεία!!!

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε ένα πολύ όμορφο Μουσείο θαλάσσης  με σπάνια ψάρια, που μάλιστα τα είχε ψαρέψει ο ιδιοκτήτης.

Ακολούθησε η επίσκεψή μας στο «Κανόνι» με την υπέροχη πανοραμική θέα. Αντικρύσαμε το Ποντικονήσι, χαρακτηριστικός μέρος που παραπέμπει, αμέσως, στην Κέρκυρα. Ακολούθησε φαγητό, βόλτες και πάλι, αγορές, ξεγνοιασιά και χαλάρωση.

Πριν φύγουμε από την πλατεία, δεν παραλείψαμε να επισκεφτούμε την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Ήταν πολύ συγκινητικά.

Το βράδυ για διασκέδαση είχε

«Πειθαρχείο», μία ταβέρνα με ζωντανή μουσική. Μόνο πειθαρχεία που δεν είχαμε… Βέβαια, στην αρχή για να κάνουμε καλή εντύπωση, καθόμασταν όλοι ήσυχοι, λες και πήγαμε σε μνημόσυνο. Αλλά λίγο αργότερα, όταν μεράκλωσαν οι καθηγητές μας κι έκαναν την αρχή, ποιος μας έπιανε. Και φυσικά, πώς να μας πιάσει, αφού βρισκόμασταν πάνω στα τραπέζια. Άντε να κατεβούμε από κει. Ήταν τέλεια και το ευχαριστηθήκαμε πολύ.

Έτσι, αποχαιρετήσαμε με πολύ κέφι και χαμόγελο την όμορφη Corfu, το νησί των Φαιάκων, το διαμάντι του Ιονίου.

Η επιστροφή είχε μια μελαγχολία. Πρώτος μας σταθμός  το Μουσείο του Βρέλλη στα Γιάννενα, όπου είδαμε τα κέρινα ομοιώματα. Κατά γενική ομολογία  απίστευτο!!!Αργά το βράδυ βρισκόμασταν και πάλι στα πάτρια εδάφη, στην Τζουμαγιά. Ω! Τι γλυκό!!!

Τι νιώσαμε…

«Χαλάρωση, χαρά, άφθονη διασκέδαση. Ένιωσα περήφανη όταν είδα το άγαλμα του Αχιλλέα. Επίσης, το οτι γίναμε όλοι φίλοι, μια αγκαλιά ήταν υπέροχο!!!».

Δημήτρης Τσελεκίδης

« Το Αχίλλειο φανταστικό!!! Σπάνια έχεις την ευκαιρία να δεις τέτοιο ανάκτορο. Το άγαλμα, επίσης, του Αχιλλέα με ύψος 11 μ. σου κόβει την ανάσα!!!».

Τσακιράκη Ευαγγελία

«Το Μουσείο Θαλάσσης με τα αληθινά ψάρια που φιλοξενούσε και το έκανε για το λόγο αυτό μοναδικό».

Χατζής Μαργαρίτη

«Υπέροχα, φανταστικά, απλά δεν θέλαμε να κοιμηθούμε για να μην μας ξεφύγει ούτε μια στιγμή.

Αρνητικά: ο καιρός, ευτυχώς, μόνο το πρώτο απόγευμα, όταν φτάσαμε. Μετά τις άλλες μέρες τον είχαμε σύμμαχο».

Νίκος Σαπουντζής

« Θα θελα να μείνω κι άλλες μέρες εκεί!!! Ήταν υπέροχα!!!»

Τσίνης Κωνσταντίνος.

Αστείες στιγμές:

«Κατεβαίνοντας από το πλοίο στην Κέρκυρα ο Κ. ο Τσίνης προσγειώθηκε κάπως…. ανώμαλα και, αφού διαπιστώσαμε ότι είναι καλά, εμείς δεν ήμασταν καλά από τα γέλια».

Νεόφυτος Σαββίδης – Βασίλης Τσιτιρίδης

«Στην ταβέρνα «Κυβερνείο», αρχικά, αν εξαιρέσουμε γύρω στα 2,3,4,5,6,7,8,9…..άτομα που βαριόταν, μετά περάσαμε τέλεια». Βασίλης Τσιτιρίδης- ΔημήτρηςΤσελεκίδης.

«Υπέροχη στιγμή ο ύπνος του Γκόλφου και του Παπαδόπουλου. Είχαν κοιμηθεί στο καράβι κατά την επιστροφή κι όλοι οι υπόλοιποι είχαν μαζευτεί γύρω τους σαν τους Κινέζους και τους έβγαζαν φωτογραφίες».

Φ.Στοίλα

«Η ατάκα που θα μείνει για πάντα: Ω! Τι γλυκό!!! της κ. Λουλετζόγλου».

Φ. Στοίλα

«Σάββατο απόγευμα έχουμε δώσει ραντεβού με τους καθηγητές μας στο πάρκο της Κέρκυρας, για να αναχωρήσουμε για το ξενοδοχείο. Οι καθηγητές μας καθυστερούν κι εμείς νευριάζουμε. Σκεφτήκαμε πως θα τα πίνουν σε καμιά ταβέρνα (Α! Όλα κι όλα. Την κακία μας την είπαμε). Δεν αντέχω εγώ και παίρνω τηλέφωνο τον κ. Ελευθεράκο. Εκείνος μου λέει πως ψάχνουν κάποια παιδιά που χάθηκαν και να περιμένουμε. Σε λίγο φτάνουν οι καθηγητές με τα χαμένα- υποτίθεται- παιδιά για να μας ανακοινώσουν ότι ήταν απέναντι σε μια καφετέρια όλοι μαζί και μας έβλεπαν που συγκεντρωνόμασταν και πώς αντιδρούσαμε!!!».

Ευαγγελία Τρεντίδου

«Ήρθε ο Τζουρίδης στο δωμάτιό μας απρόσκλητος και τον κλειδώσαμε στο μπαλκόνι. Πόσα επιχειρήματα χρησιμοποίησε για να μας πείσει να τον ανοίξουμε!

Επίσης, η κυκλοφορία με μπιτζάμες στους διαδρόμους του ξενοδοχείου είχε πολύ γέλιο».

Τσαλπάζη Ειρήνη

«Ειλικρινά, ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους μας στον οδηγό του λεωφορείου, τον κ. Γιώργο και στην κ. Ευαγγελία Θωμόγλου, που μας αντιμετώπισαν με μεγάλη υπομονή και φρόντιζαν με κέφι να ικανοποιούν όλες μας τις επιθυμίες».