Το Σάββατο του Λαζάρου ή Λαζαροσάββατο είναι από τις πιο μεγάλες και σημαντικές γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η ανάσταση του Λαζάρου αποτελεί ένα ακόμη θαύμα του Ιησού Χριστού.

              Ο Λάζαρος ζούσε στην Βιθυνία της Ιουδαίας.Κάποια στιγμή αρρώστησε πολύ σοβαρά και οι αδερφές του,Μάρθα και Μαρία απευθύνθηκαν στον Κύριο της Γαλιλαίας στην προσπάθειά τους να τον βοηθήσουν.Όμως ο Ιησούς έφτασε στην Βιθυνία 4 μέρες μετά την ταφή του Λαζάρου.Ο Ιησούς προσευχήθηκε για αρκετή ώρα και στη συνέχεια ζήτησε να του ανοίξουν την πλάκα του τάφου.Αφού συνέβη,Εκείνος ζήτησε από τον Λάζαρο να βγει έξω.Ο Λάζαρος μετά την εντολή του Κυρίου,σηκώθηκε-αναστήθηκε από τον τάφο.Έζησε για αρκετά χρόνια,ώσπου έγινε επίσκοπος στην Κύπρο στο τέλος της ζωής του.

            Η ανάσταση του Λαζάρου είναι μια γιορτή ιδιαίτερα σημαντική για τον ελληνικό λαό, διότι ο Λάζαρος είναι ένα πρόσωπο που εμπνέει σεβασμό στους  Έλληνες.Σε κάποια χωριά μάλιστα οι αγρότες δε μαζεύουν την σοδειά τους, γιατί φοβούνται ότι οι καρποί της γης φέρνουν τον θάνατο μέσα τους.

           Σε μια τέτοια ξεχωριστή μέρα η πατρίδα μας έχει ορίσει πολλά και όμορφα έθιμα.Ένα από αυτά είναι και οι Λαζαρίνες. Το έθιμο έχει διπλό χαρακτήρα,καθώς ταυτίζεται με τον ερχομό της  Άνοιξης,αλλά και με την ανάσταση του Λαζάρου.Πρόκειται για ένα έθιμο στο οποίο οι γυναίκες πήγαιναν στα χωράφια,μάζευαν διάφορα λουλούδια και στόλιζαν μικρά καλαθάκια.Είναι επίσης και χορευτικό έθιμο,όπου γυναίκες  χορεύουν ένα κυκλικό χορό με χαρακτηριστικά βήματα της περιοχής,φορώντας παραδοσιακές στολές.

                          Το Σάββατο του Λαζάρου αποτελεί μια από τις  πιο υπέροχες και σπουδαίες γιορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας ,καθώς είναι ένα από τα θαύματα που πραγματοποίησε ο Ιησούς Χριστός.

           «ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ».

Η Κυριακή των Βαΐων ή αλλιώς Κυριακή του Λαζάρου είναι μια εξίσου σημαντική και σπουδαία γιορτή για την Ορθόδοξη Εκκλησία,όπως και για την πατρίδα μας.

  Από την Κυριακή των Βαίων αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών.Κατά την ημέρα αυτή γιορτάζεται η θριαμβευτική είσοδος του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα,όπου εκεί οι Ιουδαίοι τον υποδέχτηκαν κρατώντας βάγια και απλώνοντας τα ρούχα τους στο έδαφος.

     ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΡΕΥΝΑΣ -ΣΥΝΤΑΞΗΣ: ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΜΑΡΙΑ,Β2

 Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών ονομάζεται η εβδομάδα που ξεκινά από την  Μ. Δευτέρα, την επόμενη ημέρα του εορτασμού της Κυριακής των Βαΐων. Ονομάζεται Μεγάλη από την ανάμνηση των γεγονότων που διαδραματίζονται κάθε μία ημέρα της εβδομάδας αυτής, τα οποία θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά για τη χριστιανική θρησκεία. Αρχίζει το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων, οπότε τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, δηλαδή του όρθρου της Μεγάλης Δευτέρας, και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο. Είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού.

                                                                «ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ «

Την επόμενη μέρα από την Κυριακή των Βαΐων, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του «Παγκάλου» Ιωσήφ, γιου του Ιακώβ, που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και στην άκαρπη συκιά που την καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε. Ο «Πάγκαλος» Ιωσήφ ήταν ο μικρότερος υιός του Ιακώβ, ο οποίος έκανε ενάρετη ζωή και τον ζήλευαν τα αδέρφια του και ήθελαν να τον εκδικηθούν. Έτσι, τον έριξαν σ” ένα λάκκο και χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο, προσπάθησαν να πείσουν το πατέρα τους ότι τον έφαγε κάποιο θηρίο.

Όμως, όταν είδαν ότι δε μπορούν να εξαπατήσουν τον πατέρα τους, πούλησαν τον Ιωσήφ σε εμπόρους καταλήγοντας  στον Φαραώ Πετεφρή, βασιλιά της Αιγύπτου.

Η σύζυγος του Φαραώ κακολόγησε τον Ιωσήφ, αφού αρνήθηκε να υποκύψει στις ερωτικές της προθέσεις, φυλακίζοντάς τον. Ωστόσο, όταν ο Φαραώ είδε ένα παράξενο όνειρο, ο Ιωσήφ του είπε ότι θα έρθουν στη χώρα 7 χρόνια ευφορίας και 7 χρόνια λιμού. Ο Φαραώ ευχαριστήθηκε με την προειδοποίηση του Ιωσήφ, δίνοντάς του αξιώματα. Ο Iωσήφ προστάτευσε τον λαό στα χρόνια του λιμού και μάλιστα προσκάλεσε και τα αδέρφια του.

Παράλληλα, στη λειτουργία της Μεγάλης Δευτέρας περιλαμβάνεται και η ιστορία της άκαρπης συκιάς που την καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε. Ο Χριστός περπατώντας στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, είδε μια μεγάλη συκιά με καταπράσινο φύλλωμα και την πλησίασε  με σκοπό να κόψει ένα σύκο, όμως διαπίστωσε ότι η συκιά δεν είχε καθόλου καρπούς.  Τότε ο Ιησούς καταράστηκε την συκιά, ξεραίνοντάς την (καταραμένη ή ξηρανθείσα συκιά). Η άκαρπη συκιά συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων της εποχής και την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν φαινομενικά ενάρετοι, αλλά πρακτικά άκαρποι από καλά έργα.

Τη Μεγάλη Δευτέρα σε όλη την Ελλάδα ξεκινούν οι ετοιμασίες στα σπίτια για τον εορτασμό του Πάσχα. Στα χωριά, κυρίως, ασπρίζονται ακόμη και τώρα με ασβέστη οι αυλές και οι γλάστρες βάφονται κόκκινες.

                                                   » ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ»

Τη Μ. Τρίτη η εκκλησία θυμάται την παραβολή των Δέκα παρθένων που συμβολίζει την προνοητικότητα. Πέντε φρόνιμες και πέντε μωρές παρθένες περιμένουν τον Νυμφίο (γαμπρό) να έλθει να παραλάβει τη νύφη. Οι φρόνιμες, που είχαν προνοήσει, φρόντισαν να πάρουν μαζί τους λάδι ώστε να έχουν για να φωτίζουν τα λυχνάρια τους. Δεν ισχύει το ίδιο όμως και για τις μωρές, οι οποίες λόγω της αργοπορίας του Νυμφίου αποκοιμήθηκαν. Έτσι, όταν ακούγεται η φωνή «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται», ψάχνουν να βρουν λάδι για να ανάψουν τα σβησμένα λυχνάρια τους, με αποτέλεσμα να μένουν «εκτός νυμφώνος».

 Ακόμη διαβάζεται η παραβολή των ταλάντων που συμβολίζει την εργατικότητα και την πίστη στον αφέντη. Ένας κύριος φεύγοντας για ταξίδι, άφησε στους δούλους του κάποια τάλαντα ανάλογα με τις ικανότητές τους. Στον πρώτο 5, στον δεύτερο 2 και στον τρίτο 1. Ο πρώτος δούλος δούλεψε και έβγαλε άλλα 5, ο δεύτερος άλλα 2 και ο τρίτος το έθαψε στη Γη. Μόλις γύρισε ο κύριος ρώτησε τι έκαναν τα τάλαντα. Οι δύο πρώτοι δούλοι του είπαν ότι είχαν διπλασιάσει τα τάλαντα και ο κύριος τους είπε ότι ήταν έμπιστοι και αξιόπιστοι στα λίγα γι’ αυτό θα τους εμπιστευόταν πολλά. Ο τρίτος δούλος του επέστρεψε τα χρήματα και δικαιολογήθηκε λέγοντάς του πως φοβόταν τον κύριό του που ήταν σκληρός και θερίζε απ’ όπου δεν έσπερνε. Ο κύριος του είπε ότι ήταν κακός και οκνηρός δούλος και πως έπρεπε να είχε βάλει τα χρήματά του στην τράπεζα.

Παράλληλα ψάλλεται το Τροπάριο της Κασσιανής, βυζαντινής ποιήτριας  (9ος αι. μ.Χ.), που επειδή δεν την επέλεξε για σύζυγό του ο αυτοκράτορας Θεόφιλος, έγινε μοναχή και αφιερώθηκε στη λατρεία του Θεού και στην ποίηση.

Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, τη Μεγάλη Τρίτη φτιάχνονται τα κουλουράκια και τα τσουρέκια, έθιμο ωστόσο, που συνήθως γίνεται τη Μεγάλη Πέμπτη.

Στη Θάσο αναβιώνει το πανάρχαιο έθιμο «Για βρεξ’ Απρίλη μ’», όπου χορεύονται παραδοσιακοί χοροί.

 Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής έχουν το έθιμο «Του μαύρου νιου τ’ αλώνι». Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την εκφώνηση του πανηγυρικού, οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό. Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και συχνά ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα. Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον «Καγκέλευτο» χορό, που είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους, κατά την επανάσταση του 1821. Κατά τη διάρκεια της γιορτής μοιράζεται καφές, που βράζει σε μεγάλο καζάνι «ζωγραφίτικος», τσουρέκια και αυγά.

                                                » ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ»

Η ημέρα είναι αφιερωμένη στην μεταστροφή της πόρνης. Καθώς ο Ιησούς προσκλήθηκε στο σπίτι του Σίμωνος (Φαρισαίος) για δείπνο, μια πόρνη που ήτανε στην πόλη θέλησε να τον δει. Η πόρνη κατέφθασε στο σπίτι κρατώντας ένα αλαβάστρινο δοχείο με μύρο. Προχώρησε προς το μέρος του Ιησού, γονάτισε, κι άρχισε να κλαίει και να οδύρεται γοερά. Η γυναίκα άρχισε να ρίχνει μύρο και να πλένει τα πόδια του Ιησού, σκουπίζοντάς τα με τα μαλλιά της, ενώ τα φιλούσε αδιάκοπα, κλαίγοντας. Αμέσως ο Ιησούς γύρισε προς την γυναίκα και της είπε: «Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Όλοι οι παρευρισκόμενοι άρχισαν να διερωτώνται ποιος είναι αυτός που μπορεί να συγχωρέσει αμαρτίες και ο Χριστός γύρισε ξανά προς την γυναίκα και της είπε: «Η πίστη σου σε έσωσε, πήγαινε στο καλό».

Η παράδοση της Εκκλησίας χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο περιστατικό, συγκρίνοντας τη μετάνοια της πόρνης με το ολίσθημα του Ιούδα και παραλληλίζει τις δύο ψυχικές καταστάσεις. Η πόρνη μετανοώντας ελευθερώνεται από την αμαρτία, ενώ ο Ιούδας αιχμαλωτίζεται από τη φιλαργυρία και αποχωρίζεται απ’ το Θεό.

Νωρίς το απόγευμα ψάλλεται η Ακολουθία του Ευχελαίου.

Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, οι γυναίκες πηγαίνουν στο Μεγάλο Ευχέλαιο έχοντας μαζί τους μια σουπιέρα με αλεύρι. Σε αυτό στερεώνουν τρία κεριά, τα οποία καίνε κατά την τέλεση του Μυστηρίου. Το αλεύρι αυτό το χρησιμοποιούν για να φτιάξουν τα πασχαλινά κουλούρια την επόμενη ημέρα.

Παλιότερα, στην Αθήνα, οι γυναίκες της εκκλησίας πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και μάζευαν αλεύρι, το οποίο ζύμωναν χωρίς προζύμι. Ο παπάς ακουμπούσε πάνω στη ζύμη τον Σταυρό με το Τίμιο Ξύλο και το ζυμάρι φούσκωνε. Αυτό αποτελούσε το προζύμι της χρονιάς.

                                 «ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ»

Ο Χριστός στο τελευταίο δείπνο με τους μαθητές του, προτού αρχίσουν το φαγητό, βάζει νερό σε μια λεκάνη και πλένει τα πόδια των μαθητών του και ύστερα τα σκουπίζει (Ιερός Νιπτήρας). Τελειώνοντας, τους λέει να αγαπάει και να βοηθάει ο ένας τον άλλον, όπως και Αυτός (αγαπάτε αλλήλους)

Μετά τον Ιερό Νιπτήρα, ο Χριστός και οι μαθητές Του δειπνούν για τελευταία φορά-Μυστικός Δείπνος. Τους λέει πως κάποιος από τους δώδεκα θα τον προδώσει. Οι μαθητές κοιτάζονται απορημένοι μεταξύ τους. Ο Ιωάννης τότε Τον ρωτά ποιος. Ο Χριστός τού απαντά πως θα τον προδώσει αυτός στον οποίο θα δώσει ένα κομμάτι ψωμί αφού το βουτήξει στο πιάτο. Το κομμάτι το έδωσε στον Ιούδα λέγοντάς του να κάνει ό,τι έχει να κάνει γρήγορα. Κατόπιν, πήρε το ψωμί στα χέρια Του, λέγοντας “λάβετε φάγετε”. Το ίδιο έκανε και με το κρασοπότηρο. Ύστερα, ο Ιούδας, μόλις έφαγε τον άρτο, έφυγε και συμφώνησε με τους αρχιερείς να παραδώσει τον Χριστό, για τριάκοντα αργύρια.

Μετά το δείπνο βγήκαν όλοι στο όρος των Ελαιών, όπου ο Χριστός τους δίδαξε για τελευταία φορά και αρχίζει να αγωνιά και να ανυπομονεί. Αναχωρεί μόνος και γονατίζοντας προσεύχεται για πολλή ώρα.

Συμπληρώνοντας την εναγώνια εκείνη προσευχή φτάνει ο Ιούδας με ένοπλους στρατιώτες και πολύ όχλο και, αφού χαιρετάει και φιλάει πονηρά τον δάσκαλό του, τον παραδίδει.

Συλλαμβάνεται λοιπόν ο Ιησούς και τον φέρνουν δέσμιο στους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Οι μαθητές σκορπίζονται και ο θερμότερος των άλλων ο Πέτρος τον ακολούθησε ως την αρχιερατική αυλή και αρνείται και αυτός ότι είναι μαθητής Του.

Εν τω μεταξύ ο θείος διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά στο παράνομο συνέδριο, εξετάζεται για τους μαθητές και τη διδασκαλία Του, εξορκίζεται στο Θεό για να πει εάν Αυτός είναι πράγματι ο Χριστός και, αφού είπε την αλήθεια, κρίνεται ως ένοχος θανάτου, επειδή τάχα βλασφήμησε. Από ‘κει και πέρα τον φτύνουν στο πρόσωπο, τον χτυπάνε, τον εμπαίζουν με κάθε τρόπο κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας, ως το πρωί.

Το Θείο Δράμα κορυφώνεται και η υμνογραφία της ημέρας είναι σχετική με τα Πάθη του Χριστού, τη Σταύρωση και το θάνατό Του.

Το βράδυ ψάλλεται στις εκκλησίες ο όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής και διαβάζονται τα 12 Ευαγγέλια. Ανάμεσα στο 5ο και το 6ο Ευαγγέλιο ψάλλεται το αντίφωνο «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…» και ο Εσταυρωμένος λιτανεύεται από τους ιερείς. Στις εκκλησίες της Ζακύνθου, η περιφορά του Εσταυρωμένου γίνεται μετά το 11ο Ευαγγέλιο.

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο,
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη,
ο Νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη, ο Υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.

">Χρόνης Αηδονίδης – Σημερον Κρεμαται Επι Ξυλου | Official Audio Release

Το κύριο έθιμο της Μεγάλης Πέμπτης είναι το βάψιμο των κόκκινων αυγών και το ζύμωμα των τσουρεκιών. Αυτήν την ημέρα οι νοικοκυρές δεν πλένουν, δεν απλώνουν, ούτε κάνουν άλλες δουλειές στο σπίτι.

Στη Λήμνο, το πρώτο πασχαλινό αυγό είναι της Παναγίας και το τοποθετούν στο εικονοστάσι.

Στη Σίφνο, οι γυναίκες φτιάχνουν τα λεγόμενα «Πουλιά της Λαμπρής», που είναι κουλούρες σε διάφορα σχήματα πουλιών ή ζώων, τα οποία είναι στολισμένα με κόκκινα αυγά.

Στη Δυτική Μακεδονία, οι γυναίκες απλώνουν στο μπαλκόνι κόκκινα πανιά και οι οικογένειες που έχουν πένθος δεν βάφουν τα αυγά κόκκινα, αλλά κάποιο άλλο χρώμα.

Στα Χανιά φτιάχνουν ένα ανθρώπινο ομοίωμα του Ιούδα από ξύλα, τον οποίο περιφέρουν σε όλο το χωριό και τον χτυπούν.

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΡΕΥΝΑΣ -ΣΥΝΤΑΞΗΣ : ΝΑΣΤΟΥ ΜΑΡΙΑ,Β3

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki/Μεγάλη_Εβδομάδα

https://www.in.gr/2019/04/24/greece/megali-tetarti-ti-giortazoume-poia-simasia-tis-imeras/

https://www.iefimerida.gr/news/330349/ti-symvolizei-i-megali-deytera

https://www.iefimerida.gr/news/407096/poy-einai-afieromeni-i-simerini-imera-i-megali-triti-kai-tropario-tis-kassianis

https://www.koinoniaorthodoxias.org/martiria-kai-didaxi/paravoli-twn-talantwn-kyriaki-ist-mathaiou/

https://el.wikipedia.org/wiki/Άγια_Πάθη

https://www.askitikon.eu/agiologio/megali-evdomada

https://www.kosnews24.gr/koinwnika/item

«Μεγάλη Παρασκευή».

                   Η Μεγάλη Παρασκευή, είναι ημέρα απόλυτης αργίας και νηστείας. Σχεδόν ολόκληρη η μέρα αφιερώνεται στην Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου και στην Ακολουθία του Επιταφίου.Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται η αποκαθήλωση κατά την οποία ο ιερέας κατεβάζει τον Εσταυρωμένο από τον Σταυρό και τον τυλίγει σε καθαρό σεντόνι, ενώ από αργά το βράδυ της Μ Πέμπτης έχει στολιστεί ο Ιερός Επιτάφιος με άνθη της υπαίθρου που φέρνουν οι γυναίκες, έτσι ώστε να τοποθετηθεί το Άγιο Σώμα του Κυρίου.

Το βράδυ γίνεται η λειτουργία της περιφοράς του Επιταφίου. Η περιφορά του Επιταφίου είναι το κυριότερο έθιμο της Μεγάλης Παρασκευής .Παλιά γινόταν ένας συναγωνισμός ανάμεσα στις ενορίες για το ποιος θα φτιάξει τον ομορφότερο στολισμό του Επιταφίου. Οι ενορίες συναντιόντουσαν κατά την περιφορά και στα νησιά έβαζαν τον επιτάφιο στην θάλασσα για να αγιάσουν τα ύδατα. Το έθιμο του περάσματος ακόμα καλά κρατεί. Όλοι πιστεύουν ότι πρέπει να περάσουν από κάτω μία φορά για το καλό ενώ πίστευαν πως αν τα ζωηρά παιδιά περάσουν τρεις φορές, θα φρονίμευαν. Τρεις φορές έπρεπε να περάσουν και οι άρρωστοι για να γίνουν καλά .Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας , φτιάχνεται ένα ομοίωμα του Ιούδα το οποίο είτε καίγεται είτε πυροβολείται και εν συνεχεία καίγεται. Επίσης, την ίδια μέρα πολλοί πιστοί επισκέπτονται τους τάφους συγγενών και φίλων ή πραγματοποιείται η εκταφή των νεκρών, αν έχει περάσει το απαιτούμενο διάστημα.

Στην Αθήνα, οι νοικοκυρές πριν βγει ο επιτάφιος, πριν πολλά χρόνια, σκούπιζαν τους δρόμους και όταν περνούσε η πομπή, έβγαιναν στις πόρτες με ένα κεραμίδι, που είχε πάνω του αναμμένο καρβουνάκι με λιβάνι.

Στη Ναύπακτο, η περιφορά του Επιταφίου συνδυάζεται με ρίψη πυροτεχνημάτων στο λιμάνι, σε ανάμνηση της ηρωικής προσπάθειας του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.

Στη Σπάρτη, όταν γυρίσουν τον Επιτάφιο, τον ξεστολίζει ο καντηλανάφτης, ο οποίος παίρνει τα κεριά και τα φυλάει. Την άλλη μέρα, τα βάζει ο παπάς σε ένα δίσκο με τα σταυρολούλουδα και τα μοιράζει στις γυναίκες. Τα λουλούδια αυτά, οι γυναίκες τα κρατούν ως φυλαχτό και, όταν αρρωστήσει ένα παιδάκι, βάζουν στα κάρβουνα λίγο νερό και μερικά σταυρολούλουδα και το λιβανίζουν.

Στη Μυτιλήνη, αν τελειώσει η περιφορά, “αρπάζουν” τα λουλούδια, γιατί πιστεύουν πως κλεμμένα έχουν πιο θαυματουργές ιδιότητες. Τα “Χριστολούλουδα” τα φυλάνε για το καλό. Με αυτά γιατρεύουν τον πονοκέφαλο, τα κάνουν φυλαχτά και με αυτά γαληνεύουν τη θάλασσα όσοι ταξιδεύουν, σύμφωνα με την παράδοση.

Στην Ύδρα υπάρχει το “έθιμο της δέησης”. Ο Επιτάφιος της συνοικίας Καμίνι μπαίνει στη θάλασσα και διαβάζεται η Ακολουθία του Επιταφίου, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα κατανυκτική. Αυτό γίνεται για να ευλογηθούν τα νερά και να γίνει δέηση υπέρ των ναυτικών που ταξιδεύουν, για ήσυχα ταξίδια και καλό γυρισμό.

Στη Νάξο, δεν φιλάνε τη Μεγάλη Παρασκευή, γιατί με το φιλί του πρόδωσε ο Ιούδας το Χριστό, ενώ δεν σφάζουν «για το αίμα του Χριστού»..

Στην Τήνο τη Μεγάλη Παρασκευή, όλοι οι επιτάφιοι μαζί και των καθολικών συναντώνται στην Εξέδρα της Χώρας , ψάλλουν για λίγο μαζί και συνεχίζουν οι καθένας την πένθιμη πορεία του προς τους δρόμους της εκάστοτε ενορίας. Ο Επιτάφιος του Αγίου Νικολάου της Τήνου, μπαίνει επίσης στη θάλασσα και το όλο σκηνικό που δημιουργούν οι πυρσοί, ο φλεγόμενος σταυρός, οι σειρήνες από τα πλοία, οι ψαλμωδίες και οι χιλιάδες πιστοί που παρακολουθούν είναι πολύ όμορφο.

Στη Σαντορίνη, ξεκινώντας από νωρίς το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, δεκάδες παιδιά τοποθετούν σε ταράτσες, μπαλκόνια, δρόμους, αλλά και στα τείχη του μεσαιωνικού κάστρου χιλιάδες «τενεκεδάκια». Πρόκειται για αυτοσχέδια λυχνάρια που καίνε παραφινέλαιο και μόλις πέσει το σκοτάδι και λίγο πριν την έναρξη της περιφοράς του Επιταφίου, ανάβουν και προσδίδουν μαγική ατμόσφαιρα στο νησί.

Στο νησί της Ζακύνθου, ο Επιτάφιος, γίνεται με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στην υπόλοιπη Ελλάδα. Εκεί , σύμφωνα με ένα πανάρχαιο έθιμο, η περιφορά του Επιταφίου, γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες του Μεγάλου Σαββάτου, ενώ με την ανατολή του ηλίου, ο Δεσπότης σηκώνει την Ανάσταση.

Στη Λευκάδα, το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται στον κεντρικό δρόμο της πόλης, με κατάληξη την παραδοσιακή, ενετική, κεντρική πλατεία, η περιφορά των Επιταφίων των ενοριών, συνοδεία Φιλαρμονικής.

«Μεγάλο Σάββατο».

Το Μεγάλο Σάββατο είναι η τελευταία μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της Μεγάλης Σαρακοστής. Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακή του Πάσχα, εορτάζεται κατά το ορθόδοξο τυπικό η Ανάσταση του Χριστού. Είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου κατά το οποίο νηστεύεται και το λάδι.

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, εορτάζεται στην εκκλησία η πρώτη Ανάσταση, κατά την οποία ψάλλεται το «ἀνάστα, ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι». Το πρωί τελείται ο εσπερινός του Πάσχα. Η ακολουθία έχει αναστάσιμο και πανηγυρικό χαρακτήρα. Είναι η λεγομένη Πρώτη Ανάσταση. «Σεισμός εγένετο μέγας», καθώς οι Μυροφόρες πλησιάζουν τον Τάφο του Ιησού. Φτάνοντας στο σημείο αντί για το πτώμα του Ιησού βλέπουν στη θέση του Άγγελο ο οποίος τους αναγγέλλει πως ο «Κύριος Ανέστη». Οι Μυροφόρες τρέχουν να αναγγείλουν την ευχάριστη είδηση στους Αποστόλους και ο αναστημένος Ιησούς εμφανίζεται στο δρόμο τους. Κατά τη σύναξη των έντεκα μαθητών, εμφανίζεται μπροστά τους ο Ιησούς ο οποίος τους δίνει εντολή «πορευθέντες μαθητεύσαντες πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».

Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου προς Κυριακής γίνεται η Ακολουθία της Αναστάσεως και ο όρθρος και η Λειτουργία του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Οι λαμπάδες ανάβουν τη στιγμή ακριβώς που ο ιερέας εμφανιστεί στην Ωραία Πύλη προσφέροντας το Άγιο Φως και λέγοντας «Δεύτε Λάβετε Φως». Το φως αυτό μεταφέρεται στο σπίτι. Με το «Άγιο Φως» των κεριών οι άνθρωποι κάνουν το σχήμα του σταυρού πάνω από την κεντρική πόρτα του σπιτιού για καλή τύχη.

Στη Χίο, όταν ο παπάς διαβάζοντας το Ευαγγέλιο λέει: «και σεισμός εγένετο μέγας» και ψάλλεται το Χριστός Ανέστη, η ατμόσφαιρα δονείται από τις κωδωνοκρουσίες, τους πυροβολισμούς, τους κρότους των κροτίδων και πυροτεχνημάτων. Μερικές φορές στόχος των κροτίδων που εκσφενδονίζονται είναι ο ίδιος ο παπάς.

Στην Κορώνη της Μεσσηνίας ένα πραγματικό πανδαιμόνιο γίνεται στους δρόμους, όπου πολλοί σπάνε πήλινα κανάτια, όπως λένε στη Ζάκυνθο, «για τη χάρη του Χριστού και την πομπή των Εβραίων», αλλά στην ουσία, για την εκφόβιση των δαιμόνων που αντιμάχονται την Ανάσταση του Σωτήρος.

Στη Σινώπη, οι πιστοί δεν λησμονούν το πάθος τους κατά του Ιούδα και, όταν πει ο παπάς το Χριστός Ανέστη, τότε θα πάρει ο καθένας από κάτω ένα δαφνόφυλλο να το κάψει, γιατί η δάφνη είναι καταραμένο δέντρο, αφού από τη δάφνη κρεμάστηκε ο Ιούδας.

Στην Κέρκυρα, το Μεγάλο Σάββατο γεμίζουν στην αγορά ένα κάδο με νερό και τον στολίζουν με πρασινάδες και λουλούδια. Όποιος περάσει από κει πρέπει να ρίξει στη μαστέλα ένα νόμισμα. Και μόλις σημάνουν οι καμπάνες της Ανάστασης, όσοι βρεθούν κατά τύχη εκεί κοντά, παίρνουν νερό από τον κάδο και πλένουν το πρόσωπο και τα χέρια τους, για να καθαριστούν από κάθε βρωμιά και αμαρτία. Συγχρόνως οι γυναίκες δαγκώνουν, στο σπίτι τους, όποιο σιδερένιο αντικείμενο βρουν πρόχειρο, (ένα κλειδί στη Ζάκυνθο), λέγοντας «Σιδερένιο το κεφάλι μου !»

Στη Φθιώτιδα τη νύχτα που γίνεται η Ανάσταση, ένας Επίτροπος της Εκκλησίας παίρνει μια σκελίδα (καλάμι από βρίζα) αγιασμένη από τον αγιασμό των Φώτων, ανεβαίνει στο καμπαναριό ψηλά και την ανάβει για να προφυλάξουν ολόκληρη την περιοχή από το χαλάζι. Ο τόπος που θα δει το φως αυτής της σκελίδας δεν κινδυνεύει από χαλάζι. Το Aγιο Φως της Ανάστασης, που θα φωτίσει το αγιασμένο από τα Φώτα καλάμι, έχει την δύναμη να προστατεύσει ολόκληρη την περιοχή που θα φωτίσει από το φως της Ανάστασης.

«Κυριακή του Πάσχα».

Το «Πάσχα» στα Εβραϊκά σημαίνει: διάβαση, πέρασμα. Είναι εβραϊκή γιορτή εις ανάμνηση της Εξόδου των Εβραίων από την Αίγυπτο, της θαυματουργού διαβάσεως της Ερυθράς Θάλασσας υπό τον Μωυσή και της σωτηρίας τους από τη δουλεία του Φαραώ. Για τους Χριστιανούς σημαίνει τη λύτρωση από την αμαρτία και το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή.

Ο Χριστός θυσιάστηκε την ημέρα του εβραϊκού Πάσχα, που εκείνο το έτος έτυχε Σάββατο και αναστήθηκε μετά το Σάββατο, «τη μιά των Σαββάτων», δηλαδή την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, που γι’ αυτό το λόγο ονομάστηκε Κυριακή.

Στις εκκλησίες, από τις 11 το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, τελείται η ακολουθία της παννυχίδος, ο όρθρος και η λειτουργία του Πάσχα. Τα πρώτα λεπτά της Κυριακής του Πάσχα, αμέσως μόλις ο ιερέας εκφωνήσει το «Χριστός Ανέστη!», ο τόπος σείεται από τα βεγγαλικά, τις κροτίδες, ενώ δεν λείπουν οι πυροβολισμοί στον αέρα («μπαλωθιές»). Νωρίτερα, οι πιστοί ανάβουν τις λαμπάδες τους με το Άγιο Φως, μετά την πρόσκληση του ιερέα «Δεύτε λάβετε φως». Τα δύο αυτά εκκλησιαστικά γεγονότα συγκροτούν την «Τελετή της Αναστάσεως». Διαβάζεται περικοπή από το Ευαγγέλιο του Μάρκου (ιστ’ 1-8), που αναφέρεται στην Ανάσταση του Κυρίου.

Το απόγευμα της Κυριακής τελείται στις εκκλησίες ο «Εσπερινός της Αγάπης» ή Δεύτερη Ανάσταση (σε πολλούς ναούς τελείται το πρωί). Λέγεται έτσι, διότι οι Χριστιανοί παλαιότερα αντάλλασσαν μεταξύ τους το Φιλί της Αγάπης. Διαβάζεται περικοπή από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη (κ΄19-25), που αναφέρεται στην εμφάνιση του Χριστού μετά την Ανάστασή του, στους μαθητές του. Ο Θωμάς, που δεν ήταν παρών, δεν πείθεται για το γεγονός και ζητά αποδείξεις. Το Ευαγγέλιο αυτό, όπου είναι δυνατό -η Μητρόπολη των Αθηνών είναι μία από τις εκκλησίες- διαβάζεται σε πολλές ξένες γλώσσες.

ΕΘΙΜΑ

Μετά τη Λειτουργία, οι πιστοί μεταφέρουν το Άγιο Φως στο σπίτι τους. Στην εξώθυρα κάνουν το σημάδι του σταυρού με τον καπνό του κεριού στο πάνω μέρος της πόρτας και μετά ανάβουν το καντήλι που έχουν στα εικονίσματα του σπιτιού και φροντίζουν να το κρατούν αναμμένο όλο το χρόνο για να το ανανεώσουν και πάλι την επόμενη Ανάσταση. Παλαιότερα (και ίσως και σήμερα σε κάποιες περιοχές) τσουρούφλιζαν με καινούργιο φως τα στείρα ζώα και τα άκαρπα δέντρα για να τους μεταδώσουν τη γονιμότητα.

Στο πασχαλινό τραπέζι κυριαρχεί η μαγειρίτσα, το ψητό αρνί, το κόκκινο αυγό και το λαμπρόψωμο ή λαμπροκουλούρα. Το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών συμβολίζει τη γέννηση. Όπως σπάει το τσόφλι και βγαίνει μία νέα ύπαρξη στο φως, έτσι για τους χριστιανούς συμβολίζει την Ανάσταση του Χριστού.

Ονομαστό είναι το Ρουμελιώτικο Πάσχα, με επίκεντρο τη Λειβαδιά, το Πάσχα της Τρίπολης, ενώ κάθε περιοχή με έντονο το κτηνοτροφικό στοιχείο γιορτάζει με ξεχωριστό τρόπο την ημέρα του Πάσχα. Η σχετική παράδοση προέρχεται από το Εβραϊκό Πάσχα, όπου οι πιστοί θυσίαζαν ένα αρνί και στη συνέχεια το έτρωγαν. Το ψήσιμο ή το σούβλισμα του αρνιού είναι μία διαδεδομένη συνήθεια σε όλο τον βαλκανικό χριστιανικό κόσμο.

Στο Λεωνίδιο Αρκαδίας, το βράδυ της Ανάστασης γεμίζει ο ουρανός από φωτεινά «αερόστατα», τα οποία ανυψώνονται από τους πιστούς κάθε ενορίας, ενώ στη Χίο, ο ρουκετοπόλεμος είναι ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στην τουρκική κατοχή και τα τελευταία χρόνια προσελκύει το ενδιαφέρον των μεγάλων διεθνών μέσων ενημέρωσης.

Στην Καλαμάτα και τη γειτονική Μεσσήνη, το απόγευμα της ημέρας του Πάσχα αναβιώνει το έθιμο του σαϊτοπόλεμου, που πηγάζει από τους απελευθερωτικούς αγώνες του 1821. Τα διαγωνιζόμενα «μπουλούκια», με παραδοσιακές ενδυμασίες και οπλισμένα με σαΐτες, δηλαδή με χαρτονένιους σωλήνες γεμάτους μπαρούτι, επιδίδονται σε σαϊτοπόλεμο. Η ομάδα που ξεχωρίζει, βραβεύεται.

Στην Κύθνο αναβιώνει το έθιμο της κούνιας. Στην κεντρική πλατεία στήνεται μια κούνια, στην οποία κουνιούνται εναλλάξ αγόρια και κορίτσια, ντυμένα με παραδοσιακές στολές. Σύμφωνα με το έθιμο, όποιο αγόρι κουνήσει ένα κορίτσι και το αντίθετο, δεσμεύεται ενώπιων Θεού και ανθρώπων, για γάμο..

Στην Κω, ενώ οι μεγάλοι ασχολούνται με τις πασχαλινές δουλειές και τον εκκλησιασμό, τα παιδιά προετοιμάζονται για την Ανάσταση. Παίρνουν μεγάλα κλειδιά από εκείνα που είχαν οι παλιές κλειδαριές, δένουν με ένα σχοινί το κλειδί με μπαρούτι και βάζουν το καρφί στην τρύπα του κλειδιού, το βράδυ της Ανάστασης το χτυπούν δυνατά στον τοίχο για να εκπυρσοκροτήσει. Άλλοι κόβουν μακριές λωρίδες χαρτιού, βάζουν στην άκρη της κάθε λωρίδας μπαρούτι κι ένα φιτίλι, την τυλίγουν τριγωνικά, ώστε να προεξέχει το φιτίλι που το ανάβουν, την ώρα που ο παπάς λέει το «Χριστός Ανέστη».

Στην Αμοργό, το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα, οι νέοι συγκεντρώνονται στα προαύλια των εκκλησιών και συμμετέχουν σε ομαδικά παραδοσιακά παιχνίδια.

Στην Άνδρο το βράδυ της Ανάστασης οι νέοι τοποθετούν σιδερένιους σωλήνες στο χώμα, τους γεμίζουν με μπαρούτι και τους πυροδοτούν. Την ημέρα της Ανάστασης τρώνε τον παραδοσιακό «λαμπριάτη», ψητό αρνί ή κατσίκι στο φούρνο γεμιστό με λαχανικά. Στην Παλαιόπολη, στο Κόρθι και σε άλλα χωριά, το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα παίζουν στο δρόμο τα «τσούνια», παραδοσιακό παιχνίδι που μοιάζει με το μπόουλινγκ. Το ίδιο παιγνίδι παίζεται και στη Σχοινούσα, με την ονομασία «μπίλιοι».

Στη Μήλο, την Κυριακή του Πάσχα πραγματοποιείται το «κάψιμο του Ιούδα», έθιμο που έχει τις ρίζες του στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Την ίδια μέρα λαμβάνει χώρα το έθιμο του «μπαρουτιού» στις αυλές των εκκλησιών του Αγίου Σπυρίδωνα (Τριοβάσαλος) και του Αγίου Γεώργιου (Πέρα Τριοβασάλος).

Στο Άγιο Όρος, το πρωί της Κυριακής, το πασχαλινό τραπέζι προβλέπει ψαρόσουπα και ψάρι, ενώ το μεσημέρι οι μοναχοί ψέλνουν την Ακολουθία της Αγάπης σε επτά γλώσσες.

 ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΡΕΥΝΑΣ-ΣΥΝΤΑΞΗΣ : ΛΑΜΠΡΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ,Β3

Πηγές:

https://neoskosmos.com/

https://www.dogma.gr/

https://www.xanthipress.gr/

Υπεύθυνη έρευνας-σύνταξης: Γαλάνη Καλλιθέα , Β1

Ανακύκλωση

Ακόμη μέρος της διαδικασίας της ανακύκλωσης, είναι και η μετατροπή βλαβερών για το περιβάλλον  υλικών, σε λιγότερο ή και καθόλου βλαβερά. Με τον τρόπο αυτό γίνεται ομαλότερα η επανένταξή τους στο φυσικό περιβάλλον το οποίο ουσιαστικά ολοκληρώνει τη διαδικασία της ανακύκλωσης με φυσικό τρόπο. Παράδειγμα μιας τέτοιας περίπτωσης, είναι η μετατροπή οικιακών λυμάτων σε τέτοια μορφή, ώστε να είναι λιγότερο βλαβερά σε αντίθεση με την κατευθείαν εναπόθεσή τους π.χ. στη θάλασσα.

Σημασία Ανακύκλωσης :

• Μειώνονται τα απορρίμματα και τα προβλήματα διαχείρισής τους
• Εξοικονομούνται ενέργεια και φυσικοί πόροι, που λαμβάνονται συνεχώς από τη φύση.
• Μειώνεται η ρύπανση της ατμόσφαιρας, του εδάφους και των υπόγειων υδάτων  (ελαφρύνεται, έτσι, η επιβάρυνση του περιβάλλοντος).
• Εξοικονομείται η ενέργεια που απαιτείται για την κατασκευή όλων των προαναφερθέντων αντικειμένων.
• Επιτυγχάνεται μακροπρόθεσμη πτώση (ή μη αύξηση) των τιμών των προϊόντων, καθώς δεν απαιτείται εκ νέου παραγωγή πρώτης ύλης.
• Σώζεται η υγεία όλων των κατοίκων του πλανήτη και διασφαλίζεται το καλύτερο μέλλον των παιδιών.
• Δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας σε τομείς θετικών ενεργειών για τη διάσωση του πλανήτη.

Αφετέρου, πρέπει όλοι να κάνουμε ανακύκλωση, γιατί  με την ανακύκλωση μειώνεται ο όγκος των απορριμμάτων που καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (Χ.Υ.Τ.Α.)

Τέλος, η ανακύκλωση αποτελεί μια βασική έννοια της σύγχρονης διαχείρισης των αποβλήτων. Τα ανακυκλώσιμα υλικά, αποκαλούμενα επίσης «recyclables» ή «recyclates», μπορούν να προέλθουν από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σπιτιών, των δημόσιων υπηρεσιών και των βιομηχανιών.

Ας αντιμετωπίσουμε ,λοιπόν, την ανακύκλωση όλοι σοβαρά και ας την εντάξουμε στην καθημερινότητά μας!

Υπεύθυνος σύνταξης:  Βέλεγκας Κωνσταντίνος, Β1

Αγαπητοί αναγνώστες,

Καλώς ήρθατε στο πρώτο τεύχος της σχολικής μας εφημερίδας, που φέρει τον τίτλο «Μαθητών…ματιά». Την πρωτοβουλία αυτή έχουμε αναλάβει οχτώ μαθητές της Β΄ Γυμνασίου ,η Κέλλυ Γαλάνη ,η Ελευθερία Θάνη , η  Μαρία Ευαγγέλου, ο Κράψης Αναστάσιος και ο Λεωνίδας Λάμπρου ως μέλη της δημοσιογραφικής ομάδας ,καθώς και ο Κωνσταντίνος Βέλεγκας, η Μαρία Μάστορα και η Μαρία Νάστου ως μέλη της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας μας. Στην προσπάθειά μας θα μας βοηθήσουν και οι καθηγήτριές μας κ. Αναγνώστου Αντιγόνη και κ. Παλιάτσου Ουρανία, όπως και ο διευθυντής του σχολείου μας κ. Νάστος Αναστάσιος.

          Για ποιους λόγους ,λοιπόν, να εκδώσουμε μία σχολική εφημερίδα; Μία σχολική εφημερίδα δίνει την ευκαιρία σε όσους συμμετέχουν στην έκδοσή της να εξασκηθούν στη χρήση του λόγου , προφορικού και γραπτού, και να μάθουν να συνεργάζονται. Πιστεύουμε ότι εκτός από τα παραπάνω , θα αποκτήσουμε γνώσεις και θα αναζητήσουμε πληροφορίες τις οποίες θα μεταδώσουμε και στους συμμαθητές μας , αλλά και σε κάθε αναγνώστη της εφημερίδας μας. Αυτός άλλωστε είναι και ο κύριος σκοπός της έκδοσης της εφημερίδας μας, να ενημερώσουμε τους συμμαθητές μας για διάφορα γεγονότα, να γνωρίσουμε καλύτερα μαζί τους τον τρόπο λειτουργίας της μαθητικής , αλλά και της ευρύτερης τοπικής κοινωνίας,  και να ανταλλάξουμε απόψεις και προβληματισμούς για διάφορα επίκαιρα θέματα.

          Ενδεχομένως κάποιοι να θεωρήσουν μία τέτοια εφημερίδα ανούσια, όμως είμαστε σίγουροι ότι με τα άρθρα μας θα σας κεντρίσουμε το ενδιαφέρον! Κάποιες από τις μόνιμες στήλες που θα εμπεριέχονται στην εφημερίδα μας είναι:  «Μια ματιά…στην Ιστορία», « Συνέντευξη με ενεργούς πολίτες», «Βιβλιοθήκη- αγαπημένο μου βιβλίο», « Μουσικόραμα», «Μαθητών …απόψεις», «Παιχνίδια με λέξεις», « Γνωρίζω τον τόπο μου» , καθώς και διάφορες άλλες που θα ανανεώνονται από τεύχος σε τεύχος.

Ελπίζουμε να απολαύσετε την ανάγνωση της σχολικής μας εφημερίδας . Μπορείτε ανά πάσα στιγμή να αφήσετε ένα σχόλιο για το πώς θα μπορούσαμε να βελτιωθούμε, γιατί εμείς …πρωτάρηδες είμαστε.

Οι δημοσιογράφοι 

της σχολικής εφημερίδας

«Μαθητών …ματιά».

1^Ο Γυμνάσιο Φιλιππιάδας.

 ΑΡΧΕΙΟ ΗΧΟΥ

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε ύστερα από αποδοχή της πρόσκλησής μας από τον κ. Κων/νο Χατζή. Η ομάδα των υπεύθυνων καθηγητών και των μαθητών της εφημερίδας μας, ευχαριστεί θερμά τον κ. Χατζή για την αποδοχή της πρόσκλησης και για την άψογη συνεργασία πριν, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης και μετά από αυτήν.

1.  Ποιος  πήρε την πρωτοβουλία για την ίδρυση του συλλόγου;

Νομίζω ότι αν αναφερθώ σε πρόσωπα θα αδικήσω κάποιον.  Η πρωτοβουλία δεν ήταν μεμονωμένη. Ήταν μια ομάδα πολλών ατόμων, φοιτητών και φοιτητριών, οι οποίοι θεώρησαν  ότι είναι καλό να υπάρχει στην πόλη της Φιλιππιάδας μια ομάδα φωτογραφίας. Στο πλαίσιο της αγάπης τους για τη φωτογραφία, αποφάσισαν να ξεκινήσουν κάτι καινούριο για την πόλη αυτή.

2.Πότε ιδρύθηκε ο σύλλογος σας και πόσα μέλη απαριθμεί;

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2011 που σημαίνει ότι φέτος κλείνουμε τα δέκα χρόνια λειτουργίας της ομάδας. Αυτό μας οδηγεί στο να ετοιμάσουμε κάτι καλό προς το τέλος της χρονιάς, τον Μάιο 2021 σύμφωνα με τη σχολική χρονιά Οκτωβρίου-Μαΐου. Στη διάρκεια των ετών έχουν έρθει κι έχουν φύγει πολλοί λόγω διαφόρων συνθηκών. Τώρα τακτικά μέλη είμαστε περίπου 20-25 άτομα , αν κρίνουμε από τις συναντήσεις οι οποίες γίνονται κάθε Τετάρτη.

3. Ποιος είναι ο σκοπός της  Καδρώ;

Η ομάδα απαρτίζεται από φωτογράφους, ερασιτέχνες και επαγγελματίες που εννοείται ότι μοιράζονται την αγάπη και τον ενθουσιασμό για την τέχνη της φωτογραφίας. Στόχος θα έλεγα ότι είναι η μελέτη της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, οι τεχνικές αναπαράστασης των εικόνων, η σύνθεση και η καλλιτεχνική πρόθεση. Νομίζω ότι κοιτάζουμε μέσα στην ομάδα για να δείξουμε κάθε φορά τον τρόπο που δημιουργείται μια φωτογραφία , μια εικόνα , και στη συνέχεια, αφού έχει δημιουργηθεί, προσπαθούμε να την αναλύσουμε και να δούμε πώς αυτή παίρνει δομή μέσα από ένα ευρύτερο σύνολο εικόνων ̇ γιατί προφανώς και μια εικόνα μπορεί να στέκει από μόνη της, αλλά στην ουσία παίρνει άλλο νόημα, όταν βρίσκεται σ’ ένα σύνολο εικόνων, σαν μια ιστορία.

4.Ποιες είναι οι δράσεις του συλλόγου και πού είναι η έδρα  σας;

Τα τελευταία χρόνια η έδρα του Φωτογραφικού Συλλόγου “Καδρώ” είναι ο Πολυχώρος Πολιτισμού Φιλιππιάδας. Παλαιότερα, το ξενοδοχείο “Ηλιάνα” είχε παραχωρήσει έναν χώρο με βιντεοπροβολέα , όπου γίνονταν με ηρεμία τα μαθήματα.

Τα μέλη της “Καδρώ” προέρχονται από διάφορες περιοχές. Συγκεκριμένα, τα περισσότερα μέλη είναι από την Άρτα, τα Ιωάν-νινα, την Πρέβεζα και τη Φιλιππιάδα.Κάθε χρόνο ορίζεται ένας εισηγητής/τρια, ο οποίος συντονίζει μια θεματική ενότητα για όλη τη χρονιά, και μέσα από αυτήν τα μέλη  καταλήγουν σε μία έκθεση. Οι συναντήσεις γίνονται κάθε Τετάρτη στις 20:00 (μια φορά την εβδομάδα).

Επιπλέον, με βάση τη θεματική, ετησίως γίνονται 1-2 εργαστήρια (workshop) με κάποιον γνωστό φωτογράφο, που φιλοξενείται για λίγες μέρες στην ομάδα. Τα τελευταία χρόνια επισκέπτονται το σύλλογο φωτογράφοι, που δεν έχουν επισκεφτεί μεγαλύτερες πόλεις, και φυσικά αυτό είναι μεγάλη τιμή για την περιοχή.

Ακόμη, ο σύλλογος κάνει εκδρομές (μία- δύο φορές το χρόνο), για παράδειγμα στην Αλβανία, οι οποίες έχουν δύο σκοπούς: την επίσκεψη κάποιων περιοχών και την  ψυχαγωγία, αλλά και να υπηρετήσουν τον στόχο της ομάδας, τη φωτογραφία.

Ειδικότερα, ο απώτερος στόχος είναι η δημιουργία της φωτογραφικής έκθεσης, που γίνεται ετησίως, στις αρχές του καλοκαιριού, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια  και στο τέλος του καλοκαιριού. Φέτος, τα μέλη που απαρτίζουν τη λέσχη πρέπει να συμβιβαστούν και με τα δεδομένα της εποχής.

5. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος μέλος της Καδρώ ; Παίζει κάποιο ρόλο η ηλικία;

- Προϋποθέσεις; Καμία νομίζω. Εάν υπάρχει αγάπη για το φωτογραφικό μέσο και για την αναπαράσταση, την εικόνα την ίδια, αρκεί. Πολλοί λένε : «Αχ, δεν έχω επαγγελματική κάμερα». Νομίζουν ότι παίζει ρόλο, ενώ στην πραγματικότητα δεν παίζει. Όσο υπάρχει ένα μέσο ή ένα αντικείμενο με το οποίο μπορεί κάποιος να αποτυπώσει φωτογραφία, τότε είναι σε θέση ο  οποιοσδήποτε να ασχοληθεί με αυτό το αντικείμενο και να είναι μέσα στην ομάδα. Και φυσικά δεν πρέπει κανείς να ανησυχεί, επειδή κάποιοι μέσα στην ομάδα είναι αρκετό καιρό και ίσως  θεωρηθούν πιο έμπειροι.

Σε ό,τι αφορά το ερώτημα ως  προς την ηλικία, πολλές φορές στην ομάδα μας συμμετέχουν και παιδιά νεότερα τα οποία μας εκπλήσσουν, γιατί έχουν μια ματιά που δεν έχει επηρεαστεί από τις φωτογραφικές γνώσεις. Διότι όσο να” ναι, όταν μπαίνεις μέσα στον χώρο της φωτογραφίας, βομβαρδίζεσαι από εικόνες, από φωτογράφους, παίρνεις γνώσεις. Με κάποιο τρόπο η φωτογραφική σου ματιά αλλάζει και χάνεις αυτή την αφέλεια που είχες, πριν μπεις στο χώρο αυτό. Οπότε τον πρώτο καιρό, οι νεότεροι μας εντυπωσιάζουν με τον τρόπο που βλέπουν τα πράγματα, που είναι διαφορετικά από εμάς που μάλλον έχουμε μπει σε έναν κανόνα. Άρα είμαστε ανοιχτοί προς όλους και όλες . Φέτος μάλιστα στην ομάδα μας συμμετέχουν και μαθητές Λυκείου. Βέβαια η ώρα ίσως είναι λίγο απαγορευτική λόγω των μαθημάτων των παιδιών ,αλλά όποιος θέλει, μπορεί να έρθει, ακόμη και μαθητές Γυμνασίου.

  6. Έχετε οργανώσει  κάποια έκθεση με στόχο τη φιλανθρωπική στήριξη ευπαθών κοινωνικών ομάδων;

Για να είμαι ειλικρινής δεν έχουμε λάβει κάποια πρωτοβουλία για να στηρίξουμε οικονομικά, τις ευπαθείς ομάδες. Παλαιότερα όμως, γύρωστο 2017, αν θυμάμαι καλά, πρόσφυγες από τη Δομή Φιλοξενίας Προσφύγων της Φιλιππιάδας, με τη βοήθεια της τότε εισηγήτριάς μας της Φωτεινής Παπαχατζή, έρχονταν στην ομάδα μας και όσο μπορούσαν , αν και δεν ήξεραν καλά τη γλώσσα,  παρακολουθούσαν τα μαθήματά μας.  Η Φωτεινή πήγαινε αντίστοιχα σε αυτούς και έκανε μαθήματα φωτογραφίας, και όλη αυτή η προσπάθεια είχε σαν αποτέλεσμα η δική μας έκθεση με τίτλο “Personal narratives”(«Προσωπικές Αφηγήσεις») να ακολουθείται από τη δική τους στον ίδιο χώρο. Αυτή ήταν μία δράση που βοήθησε αυτή την ομάδα να ενταχθεί λίγο στην περιοχή.

Κάτι πιο πρόσφατο ήταν το πρότζεκτ με τίτλο  “Freedom”το οποίο ξεκίνησε ως μια παράλληλη δημιουργική συνεργασία ανάμεσα στην ομάδα μας που είχε επιμελήτρια τότε τη Φωτεινή, και σε μία ομάδα νέων φωτογράφων από τα camps των Σαχραουί, προσφύγων στην έρημο στη Δυτική Σαχάρα, μέσω μιας αστικής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης με έδρα τη Μεγάλη Βρετανία. Οπότε εκείνη τη χρονιά, 2018 με Μάιο 2019 , η δική μας φωτογραφική ομάδα διαπραγματεύτηκε τη φωτογραφική έννοια της ελευθερίας. Ήταν μια ωραία συνεργασία με τους ανθρώπους αυτούς.

   7. Πώς η τοπική κοινωνία ‘’αγκαλιάζει’’ την προσπάθειά σας ;

Και μόνο που μας παραχωρούνται χώροι όπου μπορούμε να πραγματοποιούμε τις συναντήσεις μας ,είναι μεγάλη βοήθεια. Ο  Δήμος Ζηρού μας βοηθά για την πραγματοποίηση της ετήσιας έκθεσης και με τον χώρο που μας παραχωρεί, καθώς και διά-φοροι  άλλοι τοπικοί φορείς, των οποίων τα ονόματα δεν θα αναφέρω,  για να μην αδικήσω κανέναν. Αναμφισβήτητα όλοι οι τοπικοί φορείς μας βοηθούν και μια στηρίζουν κατά την  υλοποίηση της έκθεσή μας. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς δεν χρεια-ζόμαστε κάποια άλλη βοήθεια, ούτε και την ζητάμε. Αλλά, όταν στα εγκαίνια και στις εκθέσεις μας έρχεται τόσος κόσμος για να δει την προσπάθεια της ομάδας, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό για όλους μας.

8. Μήπως υπάρχει κάποια ιστοσελίδα όπου οι πολίτες να μπορούν να ενημερωθούν για τις δράσεις σας;

Ναι, θα σας το πω αυτό. Θα ήθελα όμως να συμπληρώσω κάτι  ακόμα για μια προηγούμενη ερώτηση. Πριν  ένα χρόνο είχαμε φιλοξενήσει στην ομάδα μας για κάποιους μήνες τη Νομαδική Βιβλιοθήκη. Η Νομαδική Βιβλιοθήκη είναι μια πρωτοβουλία του Μεσογειακού Φεστιβάλ Φωτογραφίας Medphoto στην Κρήτη. Είναι μια συλλογή από 100 βιβλία που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της φωτογραφίας. Οπότε αυτά τα βιβλία,«ήρθαν»σ’ εμάς και τα είχαμε προς έκθεση στον κόσμο, για να μπορεί να  βλέπει και να αγγίζει το φωτογραφικό υλικό για τέσσερις μήνες. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί ήμασταν η πρώτη φωτογραφική ομάδα στην Ελλάδα την οποία εμπιστεύτηκε η Νομαδική Βιβλιοθήκη.

Τώρα όσον αφορά την ιστοσελίδα είναι www.Kadrw.gr.

 Ηλεκτρονικές διευθύνσεις:

Instagram

«Καδρώ» : @kadrw.gr,

Κων/νος Χατζής : @physikos

Η συνέντευξη υλοποιήθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 2020 μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας webex. Όλοι οι μαθητές- δημοσιογράφοι της εφημερίδας μας, λάβαμε δυναμικά μέρος  στη συνολική διαδικασία της συνέντευξης, από τη σύνταξη των ερωτήσεων μέχρι και την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης.

Όλες οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο της συνέντευξης, προέρχονται από την τελευταία έκθεση της Καδρώ ( 28/10/2020-03-11-2020) με τίτλο Environment, η οποία ήταν το αποτέλεσμα των σεμιναρίων φωτογραφίας για την περίοδο 2019-20 με εισηγητή τον Δημήτρη Ραπακούση.

Στην έκθεση συμμετείχαν οι: Κωνσταντίνος Ευαγγέλου,  Ιωάννα Θεοχαροπούλου, Ευάγγελος Καλύβας, Βάσω Καραγκιοζούδη, Στέλλα Μπασιά, Χρήστος Ροντογιάννης, Βασίλης Σιαπέρας, Γιώργος Σταύρος, Κωνσταντίνος Χατζής, Ιωάννης Χατζόπουλος.

Το τραγούδι που ακούγεται είναι του Πάνου Κουράμπα (μουσική) και της Αμαλίας Μάλαμα (στίχοι).

Ο μαθητής της Γ΄ τάξης Ευαγγέλου Γεώργιος, επιμελήθηκε την παρουσίαση που περιλαμβάνεται στο τελευταίο μέρος του βίντεο.

">«ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ»

ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ( με αλφαβητική σειρά):

ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΖΗΣΗ ΝΕΚΤΑΡΙΑ

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ-ΑΓΓΕΛΟΣ

ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΚΑΠΕΛΑΝΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΚΟΛΟΒΑΤΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΛΙΑΣΚΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑ-ΜΑΡΙΑ

ΜΑΓΚΛΑΡΑΣ ΗΛΙΑΣ

ΜΕΤΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ- ΡΑΦΑΗΛ

ΚΑΙ… ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ Γ3 ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ.

ΑΞΙΖΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!

Η Φιλιππιάδα είναι κωμόπολη του νομού Πρέβεζας.Σήμερα είναι η έδρα του δήμου Ζηρού.Το όνομά της,το οφείλει στην αγάπη των κατοίκων της για τα άλογα(Φίλος+ίππος).

Η πόλη βρίσκεται σε μια εύφορη πεδιάδα που διαρρέεται από τον ποταμό Λούρο,που αποτελεί το φυσικό σύνορο με τον νομό Άρτας.Έτσι οι κάτοικοί της ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Η πόλη της Φιλιππιάδας ταυτίζεται με την αρχαία πόλη Χάραδρο που άκμασε τον 7^ο και 8^ο αιώνα π.Χ και ερείπια της οποίας βρίσκονται στη θέση Καστρί.Κατά τον Β’ Βαλκανικό πόλεμο στις 28 Οκτωβρίου του 1912,η Φιλιππιάδα ελευθερώνεται από τον οθωμανικό ζυγό. Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου,πέρασε σε Ιταλική και αργότερα σε Γερμανική κατοχή,μέχρι την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων τον Οκτώβριο του 1944.

Σήμερα η πόλη της Φιλιππιάδας, είναι γνωστή για τον μεγάλο αριθμό πελαργών που φιλοξενεί κάθε χρόνο.Οι κάτοικοι,φρόντισαν να δημιουργήσουν ευνοϊκό περιβάλλον για τους πελαργούς που καταφτάνουν κάθε χρόνο για να περάσουν εκεί το καλοκαίρι τους.Έτσι οι πελαργοί είναι πια το σύμβολο της πόλης. Αν βρεθείτε εκεί την άνοιξη ή το καλοκαίρι και κοιτάξετε ψηλά,θα δείτε τις τεράστιες φωλιές των αποδημητικών αυτών πτηνών σε κάθε σημείο της πόλης,στο δημαρχείο,στις κολώνες ,στα μπαλκόνι,στις ταράτσες των σπιτιών και τους πελαργούς να πετούν πάνω από τα σπίτια.

Ρωμαϊκό Υδραγωγείο

Στην ευρύτερη περιοχή της Φιλιππιάδας,αξίζει να δείτε τα ερείπια του αρχαίου οικισμού Όρραον,το ρωμαϊκό υδραγωγείο και το φράγμα του Λούρου,κοντά στο χωριό του Αγίου Γεωργίου και φυσικά δεν πρέπει να παραλείψετε το σημαντικότερο αξιοθέατο της περιοχής,την πανέμορφη Λίμνη Ζηρού,που συνδέεται με λαϊκούς μύθους.

Πηγές:

https://www.google.com/search?

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΡΕΥΝΑΣ – ΣΥΝΤΑΞΗΣ : ΘΑΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Β2