1.ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΔΑ
![ΣΜΥΡΝΙΕΣ 5](https://schoolpress.sch.gr/mikraasia/files/2021/12/ΣΜΥΡΝΙΕΣ-5.jpg)
Η παλιά ελληνική ενδυμασία εκτοπίστηκε από το Ευρωπαϊκό κοστούμι στους παλαιότερους, ευκατάστατους κυρίως, κατοίκους της Σμύρνης και στους νέους που έρχονταν από άλλα μέρη και έμεναν πλέον στην πόλη. Όχι μόνο οι γυναίκες αλλά και οι άντρες φρόντιζαν ιδιαίτερα την εξωτερική τους εμφάνιση, η οποία συνδεόταν άμεσα με την κοινωνική τους ζωή, την διασκέδαση και τις ασχολίες τους. Επιλέγονταν ακριβά υφάσματα, που έφταναν από την Ευρώπη, για τα κουστούμια και τα πουκάμισα, ενώ, σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση των ανδρών έπαιζαν και τα αξεσουάρ, όπως γραβάτες, ομπρέλες, μπαστούνια, καπέλα, καθώς και η περιποίηση των μαλλιών, της γενειάδας ή του μουστακιού στα Συνεχίστε την ανάγνωση →
Τα Σμυρναίικα γλυκά είναι αρκετά γνωστά στη χώρα μας με πιο δημοφιλή τον σιμιγδαλένιο χαλβά, τα σμυρναίικα κουλουράκια, και τα σιροπιαστά γλυκά, όπως το σαραγλί, οι μπαμπάδες, το ανατολίτικο κιουνεφέ, τα σμυρναίικα φοινίκια και το ιτσλί. Α. Τα σμυρναίικα κουλουράκια, που είναι και τα πιο φημισμένα, διαφοροποιούνται στα υλικά σε σχέση με τα άλλα κουλουράκια, γίνονται σε σχήμα βαρκούλας και επηρέασαν τις συνταγές της μητροπολιτικής Ελλάδας κυρίως με την άφιξη των προσφύγων μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Β. Κομψοτεχνήματα ζαχαροπλαστικής τα ιτσλί (ή ισλί), έχουν καππαδοκική προέλευση, όμως φτιάχνονταν σε ολόκληρη τη Μικρασία, με κάποιες διαφοροποιήσεις από τόπο σε τόπο, κι Συνεχίστε την ανάγνωση →
Η μουσική των μικρασιατικών παραλίων, ιδίως αυτή της Σμύρνης, είναι από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ελληνικής μουσικής παράδοσης και ίσως το σπουδαιότερο στοιχείο πολιτισμού που διέσωσαν οι πρόσφυγες Μικρασιάτες με τον ερχομό τους στην Ελλάδα. Μπορεί οι πρόσφυγοι να ήρταν με την ψυχή στο στόμα ντως, αξεβράκωτοι κι αξυπόλητοι ή, στην καλύτερη περίπτωση, με έναν μπόγο, με κάνα-δυο ‘κονίσματα και κάνα πεντόλιρο βαθιά καταχωνιασμένο στα ρούχα ντως, όμως μέσα τους έκρυβαν έναν τεράστιο πλούτο πολιτισμικό, που αγγίζει κάθε πλευρά της ζωής. Ανάμεσα στα πιο διαλεχτά στοιχεία ήταν και η μουσική τους παράδοση, που οι ρίζες της χάνονται στα βάθη των Συνεχίστε την ανάγνωση →
Η Σμύρνη, μητρόπολη του Μικρασιατικού Ελληνισμού, η ιωνική πρωτεύουσα του μύθου και του ονείρου, ήταν μια πόλη που αγκάλιαζε όλες τις θρησκείες, αλλά παράλληλα ήταν η κοιτίδα της χριστιανικής πίστης για δύο σχεδόν χιλιετίες. «Να και το κάτασπρο καμπαναριό της Άγια-Φωτεινής, που θαρρείς πως δίνει διαταγές στους πέρα μιναρέδες, και στον Πύργο του Κονακιού με το Ρολόι»91 που ήταν «[…] το ψηλότερο χτίριο της πολιτείας, τριάντα τρία μέτρα, όσα και τα χρόνια του Χριστού. Τις μεγάλες καμπάνες του – η πιο μεγάλη, λέγανε, είτανε δώρο του τσάρου της Ρωσίας – σαν τις σημαίνανε, δεν τις τραβούσανε με σκοινί, κρεμάζονταν απ΄το Συνεχίστε την ανάγνωση →