Φαντασματάκης και Φαντασματούλα:
Τα Ζαβολιάρικα Φαντασματάκια
Τάξη Β1
Εκπαιδευτικός Αγγλικής: Συνδουκά Ελένη
Βοηθός: AI
Κάποτε κι έναν καιρό, σε ένα πανύψηλο, πελώριο κάστρο, με πύργους που άγγιζαν τα σύννεφα και αμέτρητα δωμάτια γεμάτα μυστικά, ζούσαν δύο μικρά, αόρατα αδελφάκια. Δεν ήταν συνηθισμένα παιδιά, μα γλυκά και άτακτα φαντασματάκια! Το αγοράκι λεγόταν Φαντασματάκης και η μικρή του αδελφή, η Φαντασματούλα. Όπως πετούσαν αόρατα, γελούσαν και φώτιζαν τις παλιές αίθουσες. Το κάστρο τους ήταν ένα πραγματικό βασίλειο για παιχνίδια! Στο ισόγειο, υπήρχε ένα μεγαλοπρεπές σαλόνι με βελούδινους καναπέδες, μια τεράστια τραπεζαρία έτοιμη για γιορτές, μια κουζίνα που μοσχοβολούσε μυρωδιές από αλλοτινούς καιρούς, και ένα μικρό μπάνιο. Στον πρώτο όροφο, δίπλα-δίπλα, βρίσκονταν οι δύο κρεβατοκάμαρες των φαντασμάτων, έτοιμες για όνειρα γεμάτα περιπέτειες, ένα δωμάτιο παιχνιδιών όπου η φαντασία τους κάλπαζε, μια αποθήκη γεμάτη παλιά αντικείμενα που περίμεναν να ανακαλυφθούν, και ένα ακόμα μικρό μπάνιο.
Αλλά η αγαπημένη τους γωνιά ήταν τέρμα επάνω, στην παλιά, σκονισμένη σοφίτα! Εκεί, ανάμεσα σε αραχνοΰφαντους ιστούς που έμοιαζαν με μεταξωτές κουρτίνες, τα φαντασματάκια έπαιζαν με τους πιο απίθανους φίλους τους: τις σοφές αράχνες και τις παιχνιδιάρες νυχτερίδες που κρέμονταν ανάποδα από τα δοκάρια.
Ο Φαντασματάκης και η Φαντασματούλα δεν ήταν ποτέ ήσυχα φαντάσματα. Ω, όχι! Ήταν οι πιο ζαβολιάρηδες φίλοι που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί! Λάτρευαν να σπάνε πράγματα, «κατά λάθος» φυσικά, κάνοντας θορύβους που ξυπνούσαν ακόμα και τις κουκουβάγιες! Τους άρεσε να ενοχλούν τους γείτονες, κρυφά, φυσικά, με μικρά πειράγματα. Ένας από τους αγαπημένους τους ήταν να λερώνουν το πάτωμα με αλεύρι, κάνοντας αόρατες πατημασιές, ή να ανοίγουν και να κλείνουν τις πόρτες και τα παράθυρα με ένα δυνατό «μπανγκ!», τρομάζοντας ακόμα και τα πιο γενναία ποντίκια! Έπαιζαν με τα φώτα, τα άνοιγαν και τα έκλειναν, κάνοντας το κάστρο να τρεμοπαίζει σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, και μερικές φορές, μπερδεύαν ακόμα και τα γράμματα των γειτόνων, προκαλώντας ξεκαρδιστικές παρεξηγήσεις.
Όμως, υπήρχε μια μέρα του χρόνου που τα δύο φαντασματάκια περίμεναν με αγωνία: το Halloween! Ήταν η αγαπημένη τους γιορτή, μια μέρα γεμάτη μαγεία και κεράσματα! Τότε, παιδιά από το χωριό επισκέπτονταν το κάστρο για το «Trick or Treat» (Φάρσα ή Κέρασμα). Τα φαντασματάκια δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους! Έπαιζαν κρυφτό με τα παιδιά, πετούσαν κομμάτια τούρτας στον αέρα που εξαφανίζονταν μυστηριωδώς, και φυσικά, έτρωγαν τα αγαπημένα τους λαχταριστά marshmallows!
«We love Halloween!» φώναζαν ο Φαντασματάκης και η Φαντασματούλα, ενώ πετούσαν στον αέρα με χαρά. «It’s so much fun!» Και πράγματι, ήταν. Γιατί σε αυτό το κάστρο, ανάμεσα σε αράχνες, νυχτερίδες και γέλια, τα φαντασματάκια είχαν βρει την πιο όμορφη περιπέτεια: τη φιλία, τη χαρά και την απόλυτη ελευθερία να είναι, απλά, ο εαυτός τους.
Οι μικροί συγγραφείς: Κωνσταντίνος Ντ., Αννα Κ., Δέσποινα Ζ., Βάγια Β., Σίμος Ε., Ηλιάνα Α., Ελίζα Κ., Κωνσταντίνος Τσ., Σταύρος Μ., Πάρης Κ., Εριφύλη Α, Χαράλαμπος Π.
Εικονογράφηση: Οι μικροί συγγραφείς
