Η γιορτή της κρέπας ή αλλιώς Chandeleur γιορτάζεται στη Γαλλία στις 2 Φεβρουαρίου, σαράντα ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, και αντιστοιχεί στην Υπαπαντή τού Χριστού, στην υποδοχή του στον ναό και στον εξαγνισμό της Παναγίας.Την ονομασία της η γιορτή την πήρε από τη λέξη «chandelle», που σημαίνει λαμπάδα, κερί.

Η παράδοση αυτή έχει τις αναφορές της σ’ έναν παλιό μύθο, σύμφωνα με τον οποίο, εάν την ημέρα της Chandeleur δεν γίνονταν κρέπες, η σοδειά του σιταριού όλης της χρονιάς θα καταστρεφόταν. Κάθε χρόνο λοιπόν αυτή την ημέρα, κατά την παράδοση, σε κάθε σπίτι της Γαλλίας αναβιώνει το έθιμο της παρασκευής κρέπας. Επίσης, η ετοιμασία της κρέπας ακολουθεί και ένα ακόμη έθιμο, αυτό του χρυσού νομίσματος. Οι άνθρωποι στα χωριά γύριζαν στον αέρα την πρώτη κρέπα με το δεξί τους χέρι, ενώ στο αριστερό κρατούσαν ένα χρυσό νόμισμα. Κατόπιν, τύλιγαν το νόμισμα μέσα στην κρέπα, πριν αυτή περάσει τελετουργικά από όλη την οικογένεια και καταλήξει στο δωμάτιο, σε ντουλάπι του οποίου θα φυλαγόταν μέχρι την επόμενη χρονιά. Κρατούσαν έτσι, ο,τι απέμενε από την κρέπα της προηγούμενης χρονιάς, προκειμένου να δώσουν το χρυσό νόμισμα στον πρώτο φτωχό που θα ερχόταν στο σπίτι τους. Αν όλα τα παραπάνω τηρούνταν, η οικογένεια θα είχε σίγουρα χρήματα, για όλη τη χρονιά. Αυτός μάλιστα που θα γύριζε σωστά την κρέπα του στον αέρα και δεν θα του έπεφτε κάτω, θα είχε εξασφαλίσει την ευτυχία, έως την επόμενη γιορτή της Chandeleur.

Γράφει η Καθηγήτρια Καλυμνιού Ειρήνη ΠΕ05

Η έρευνα για τη φιλία, στην οποία βασίζεται το παρόν infographic, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος eTwinning «Ταξιδεύοντας στο μέλλον με χρονοκάψουλα». Διενεργήθηκε με τη συμμετοχή όλων των μαθητών και από τα τρία συνεργαζόμενα σχολεία, την Αμπέτειο Σχολή Καϊρου, το Γυμνάσιο Αναρράχης-Εμπορίου Πτολεμαϊδας και το 1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Σάμου. Συνολικά συμμετείχαν 181 μαθητές 90 και 91 μαθήτριες.

Μονοκοντυλιά – Τεύχος 2 – Μάρτιος-Απρίλιος 2023 – Infographic

Με ιδιαίτερη χαρά σας παρουσιάζουµε το δεύτερο έντυπο τεύχος µας!

Η συντακτική οµάδα του περιοδικού είναι πολύ ικανοποιηµένη από το υλικό που συγκεντρώθηκε στο παρόν τεύχος από τους µαθητές µας. Αυτή τη φορά το περιοδικό δε περιέχει µία κύρια θεµατική ενότητα, όπως το πρώτο µας τεύχος µε τις Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες, αλλά δύο!

Οι µαθητές µας έγραψαν δικά τους Νανουρίσµατα και κατέγραψαν λαϊκά. Για τη Φιλία θα βρείτε πρωτότυπα κείµενα και ποιήµατα καθώς και µία

έρευνα στην οποία συµµετείχαν όλοι µαθητές του σχολείου.

Από το πιλοτικό τεύχος κρατήσαµε όλες τις στήλες ως µόνιµες και προσθέσαµε δύο νέες. Στη στήλη «Σχολικά Νέα» οι αναγνώστες θα βρίσκουν άρθρα που αφορούν παρουσιάσεις, βραβεύσεις και συµµετοχές µαθητών µας σε διαγωνισµούς και αθλήµατα. Στη στήλη «Σχολικές Δράσεις» βρίσκονται µικρά άρθρα που αφορούν ενδοσχολικές δραστηριότητες στο πλαίσιο µαθηµάτων και εκπαιδευτικές εκδροµές.

Στο τέλος κάθε τεύχους από εδώ και στο εξής θα βρίσκετε τις λύσεις των γρίφων και παιχνιδιών του προηγούµενου τεύχους.

Φυσικά τα έντυπα τεύχη και τεύχη προηγούµενων ετών µπορείτε να τα βρείτε και σε ηλεκτρονική µορφή στη διεύθυνση https://schoolpress.sch.gr/monokontilia/archives για να τα κατεβάσετε ως αρχείο .pdf σε περίπτωση που τα χάσετε ή χαλάσουν. Ιδιαίτερα χρήσιμο αν θέλετε να εκτυπώσετε τους γρίφους για να τους λύσετε χωρίς να σηµειώσετε τίποτα πάνω στο ίδιο το περιοδικό.

Δερμεντζόπουλος Δημήτριος ΠΕ86

Κατεβάστε το αρχείο από τον παρακάτω σύνδεσμο:

Μονοκοντυλιά – Τεύχος 2 – Μάρτιος-Απρίλιος 2023

Για μα μη σας κρατάμε σε αγωνία ένα ολόκληρο καλοκαίρι για τις λύσεις των παιχνιδιών στην εικόνα κάτω μπορείτε να δείτε τις λύσεις του παρόντος τεύχους. (κάντε κλικ στην εικόνα για να τη μεγαλώσετε)

Μπορείτε και να εκτυπώσετε συγκεκριμένες σελίδες του περιοδικού για λύσετε γρίφους ή να τις διαβάσετε σε έντυπη μορφή.

Κάντε κλικ εδώ

Ευτυχία Καλτάκη

- Ώστε µας επιτέθηκαν οι εξωγήινοι. Σιγοµουρµούρισαν όλα µαζί µε µια φωνή τα ξωτικά φοβισµένα.

Την ίδια ώρα, αυτά τα µικρά τερατάκια, στήθηκαν στη σειρά και µε βήµα γοργό και σταθερό, άρχισαν να προχωρούν σιωπηλά προς τη τεράστια αποθήκη, εκεί που ο Αϊ-Βασίλης ετοίµαζε τις παραγγελίες του µε τα δωράκια των παιδιών. Το ροζ ξωτικό, το πιο γρήγορο και έξυπνο απ” όλα, δεν έχασε το χρόνο του άλλο χαζεύοντας. Τρέχοντας ειδοποίησε τον Άγιο Βασίλη!

- Κλειδώστε γρήγορα τις αποθήκες! Διέταξε ο Αϊ-Βασίλης φωνάζοντας δυνατά.

- Οι εξωγήινοι έχουν έρθει να µας αρπάξουν τα δωράκια των παιδιών! Δεν πρέπει να τους επιτρέψουµε να τα καταφέρουν!

Μαριαλίνα Χούλη

Πράγµατι, όταν µετά από λίγο η οµάδα µε τα εξωγήινα τερατάκια έφθασε µπροστά στις αποθήκες τα πάντα ήταν κλειστά. Διπλοκλειδοµένα µε τεράστιες δυνατές κλειδαριές και φυσικά δεν βρήκαν πουθενά κλειδιά για να τις ανοίξουν. Ωστόσο εκείνα, µ” ένα παράξενο εργαλείο, σαν κατσαβίδι, προσπάθησαν αρκετά να παραβιάσουν τα λουκέτα. Κουρασµένα από την υπερπροσπάθεια, απογοητεύθηκαν και τα παράτησαν. Θύµωσαν πολύ κι άρχισαν να µιλούν θυµωµένα µία δική τους περίεργη γλώσσα.

Κανείς δεν καταλάβαινε ούτε τι έλεγαν ούτε τι έκαναν εκείνη την ώρα. Δεν είχαν καταφέρει τίποτα.

Αριλένα Λαζρί

Αµέσως µετά, έτσι αναπάντεχα, η πόλη βυθίστηκε στο σκοτάδι. Γιατί, οι εξωγήινοι, µε το παράξενο εργαλείο που κρατούσαν στα χεράκια τους έκοψαν τα καλώδια που τροφοδοτούσαν µε ρεύµα την περιοχή. Νέκρωσαν τα πάντα. Μόνο φλόγες απ” τα ξύλα που έκαιγαν στα τζάκια έδιναν λίγο φως και ζεστασιά στα σπίτια των κατοίκων της περιοχής. Τα τερατάκια τώρα έφθασαν στο διαστηµόπλοιό τους. Εκεί µετά από λίγη ώρα εκτοξεύθηκε από τη γη και χάθηκε στον ορίζοντα. Ο Αϊ-Βασίλης ήταν απελπισµένος και η αγωνία του µεγάλωνε.

Πώς θα προλάβει άραγε χωρίς τον απαραίτητο φωτισµό να τελειώσει τις παραγγελίες του; Ευτυχώς, ήταν εκεί η φίλη του η Λίτσα που παίρνει την κατάσταση στα χέρια της δρώντας µε ψυχραιµία. Ανοίγει την βαλίτσα της λοιπόν, εκείνη την µαγική βαλίτσα που της είχε δωρίσει η θεία της και παίρνει από µέσα έναν πολύ δυνατό προβολέα που λειτουργεί µε πολύ ισχυρές, επαναφορτιζόµενες, µπαταρίες. Ύστερα, ξετρυπώνει δύο γεννήτριες, µικρές αλλά πολύ αποτελεσµατικές, ικανές να τροφοδοτήσουν µε ενέργεια το χωριό. Πράγµατι, όταν τέθηκαν σε λειτουργία άρχισε και πάλι να φωτίζεται όλος ο χώρος του εργαστηρίου του Αϊ-Βασίλη.

Τότε ο «πατέρας των Χριστουγέννων» την ευχαρίστησε και µη χάνοντας καιρό άρχισε να δουλεύει εντατικά. Ετοίµασε και τα τελευταία δώρα και τα φόρτωσε πάνω στο έλκηθρό του. Οι τάρανδοι περίµεναν µε ανυποµονησία το µεγάλο ταξίδι σε όλα τα σπίτια των παιδιών για την παράδοση των δώρων. Ήταν η ώρα να φύγει.

- Αντίο καλή µου φίλη Λίτσα και καλές γιορτές!

- Άντε και του χρόνου Αϊ-Βασίλη µου να ήµαστε υγιείς µε υγεία και χαρά!

- Καλά Χριστούγεννα! Χο! Χο! Χο!

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ Όταν έχουµε δυσκολίες δεν στεναχωριόµαστε και σταµατάµε. Αντ” αυτού προσπαθούµε να βρούµε τρόπους να ξεπεράσουµε όλα τα εµπόδια που µπορεί να βρούµε στον δρόµο µας µε ψυχραιµία!

Καλές γιορτές!

Θωµαΐς Μένη Α2 – 1Ο Πειραµατικό Γυµνάσιο Σάµου

Νίκη Οικονάκου

Η ιστορία αυτή εικονογραφήθηκε από τους μαθητές των τμημάτων Γ1 και Γ2 του 1ου Δημοτικού Σχολείου Σάμου, στο πλαίσιο της Χριστουγεννιάτικης δράσης του Ομίλου Φιλαναγνωσίας του σχολείου μας. Παρακάτω, παρουσιάζουμε όλες τις υπέροχες ζωγραφιές των μαθητών του δημοτικού.

Σπύρος Τσουμάκης

Πάρμις

Αναστασία Λάγιο

Ανδρονίκη Σεϊτανίδη

Μηχαήλ Μίγγος

Στέφανος Γκίκας

Κατερίνα Σαράντου

Ιωάννης Βλαχογιάννης

Κωνσταντίνος Κούμας

Ευτυχία Καλτάκη

Γιάννης Πράπας

Ελευθερία Ζαφειροπούλου

Φωτεινή Ετοίμου

Εύα Μπουκουβάλα

Γιάννης Χατζησταυρινός

Δημήτης Λάνδρου

Ευαγγελία-Εύα Παπαδημητρίου

Ιωάννης Βλαχογιάννης

Δημήτρης

Ανώνυμο

Δημήτρης Ρήγας

Οι χωρικοί τον φοβόντουσαν αλλά δεν ήξεραν ποιος είναι, επειδή κάθε χρόνο ερχόταν µεταµφιεσµένος µε άλλον τρόπο. Οι ζαχαροπλάστες ζούσαν έναν εφιάλτη. Αναγκαζόντουσαν να δίνουν δωρεάν γλυκά σε όλα τα µικρά παιδάκια, γιατί φοβόντουσαν µην είναι ο Τίµι.

Έτσι ο Δήµαρχος του χωριού αποφάσισε να πάρει δρακόντεια µέτρα : έκλεισε όλα τα ζαχαροπλαστεία! Όποιος ήθελε κάτι γλυκό έπρεπε να φύγει εκτός χωριού . Ξαφνικά όλα ερήµωσαν. Ο Τίµι δεν είχε τι να κάνει. Είχε στενοχωρηθεί επειδή εξαιτίας του όλα τα ζαχαροπλαστεία έκλεισαν. Μετά από µερικά χρόνια ο Τίµι είχε µεγαλώσει πολύ, αλλά τα πράγµατα στο χωριό ακόµα δεν είχαν αλλάξει. Ο Τίµι τότε κατάλαβε τι πρέπει να κάνει.

Πήρε τη µορφή ενός ηλικιωµένου άντρα και κατέβηκε για µια τελευταία φορά στο χωριό. Είχε χρόνια να κατέβει και δεν ήξερε ακριβώς τι συνθήκες επικρατούσαν εκεί . Όταν κατέβηκε και είδε το σε πόσο κακή κατάσταση ήταν το χωριό, σκέφτηκε: “ έχω δύο µέρες να το διορθώσω, αλλιώς και αυτά τα Χριστούγεννα θα πάνε στράφι” .

Ο Τίµι ως γεράκος χτύπησε όλες τις πόρτες του χωριού και σε όλους είπε: “ Αν θέλετε να περάσετε ξανά φυσιολογικά Χριστούγεννα, ελάτε µαζί µου στο δηµαρχείο”. Πολλοί πήγαν, αλλά άλλοι όχι. Ο Τίµι, µαζί µε όλους τους χωρικούς που ήταν µαζί του, περίµεναν πάνω από µια µέρα έξω από το Δηµαρχείο και απαιτούσαν από τον Δήµαρχο να ξανα-ανοίξει τα ζαχαροπλαστεία . Ο Δήµαρχος µετά από πολλή ώρα τελικά τους το επέτρεψε.

Είχαν µείνει µόνο 15 ώρες και µετά θα ερχόντουσαν τα Χριστούγεννα! Ο Τίµι και οι υπόλοιποι έπιασαν δουλειά. Άνοιξαν όλα τα ζαχαροπλαστεία και γέµισαν τους φούρνους των ζαχαροπλαστείων µε γλυκά. Στη συνέχεια στόλισαν όλα τα µαγαζιά και τα σπίτια και άναψαν το µεγάλο δέντρο στο κέντρο της πλατείας . Οι ώρες πέρασαν και έφτασαν τα Χριστούγεννα.

Όλα ήταν τέλεια, όµως κάτι έλειπε . Τα δώρα! Όταν ο Τίµι το κατάλαβε, στενοχωρήθηκε πάρα πολύ. Τον είδε ένα µικρό παιδάκι και τον ρώτησε: “ Κύριε, γιατί είστε στενοχωρηµένος; Όλα είναι τέλεια! Είναι Χριστούγεννα θα έπρεπε να είστε χαρούµενος!” . Μετά το παιδάκι έφυγε . Ο Τίµι το σκέφτηκε και αποφάσισε να φανερωθεί στους ανθρώπους.

Πήγε στο κέντρο της πλατείας και ανέβηκε σε ένα πεζούλι. Από κάτω οι πιο πολλοί το ήξεραν, αλλά τον ήξεραν ως γεράκο. Ο Τίµι ξαφνικά πήρε την κανονική του µορφή. Στην αρχή οι πιο πολλοί τρόµαξαν αλλά στην πραγµατικότητα δεν τους ένοιαζε. Δεν τους ένοιαζε, επειδή ο Τίµι ήταν αυτός που έφερε τα Χριστούγεννα πίσω. Μπορεί να ήταν Χριστούγεννα χωρίς δώρα, αλλά σίγουρα ήταν τα καλύτερα!” Ώσπου να τελειώσει η ιστορία, τα παιδιά του Σβεν είχαν αποκοιµηθεί. Ένα γλυκό χαµόγελο στόλιζε τα πρόσωπά τους!

ΤΈΛΟΣ

Σπύρος Βαλωµένος 4/12/22

Όλα τα παιδιά ανυποµονούσαν για αυτήν την µέρα, εκτός από τον Χρήστο ο οποίος καθόταν µόνος του στο τελευταίο θρανίο της τάξης. Όλοι οι συµµαθητές του τον κοροϊδεύαν για τα ρούχα που φορούσε κάθε µέρα, περίπου τα ίδια. Ο Χρήστος φοβόταν αυτή τη µέρα, διότι δεν είχε καθόλου στολίδια σπίτι του ούτε ένα δέντρο για να το στολίσει! Ο Χρήστος σκέφτηκε µια λύση!

Η µέρα ήρθε και όλα τα παιδιά ήταν χαρούµενα, κάθε παιδί µε τη σειρά του έβαζε τα στολίδια που είχε φέρει από το σπίτι του. Όλα τα παιδιά έβαζαν τα στολίδια πάνω στο δέντρο, µέχρι που ήρθε η σειρά του Χρήστου! Ο Χρήστος ντροπαλός βγήκε µπροστά για να βάλει την µπάλα στο δέντρο, αλλά όλα τα παιδιά άρχισαν να τον κοροϊδεύουν για το στολίδι που είχε φέρει! Ο Χρήστος είχε φτιάξει µια µπάλα από χαρτί, αφού στο σπίτι του δεν είχε κανένα στολίδι. Όταν είδε πως όλα τα παιδιά γελούσαν µαζί του, βγήκε έξω από την τάξη τρέχοντας.

Το απόγευµα κάποιοι συµµαθητές του βγήκαν να τον ψάξουν και να του ζητήσουν συγγνώµη, γιατί κατάλαβαν πως αυτό που έκαναν δεν ήταν σωστό! Ρωτούσαν στον δρόµο για να τον βρούν και επιτέλους βρήκαν το σπίτι του! Όµως όταν είδαν το σπίτι του παραξενευτήκαν. Ο Χρήστος έµενε σε ένα παλιό σπίτι µαζί µε τη µητέρα του. Οι συµµαθητές του όταν είδαν το σπίτι του και είδαν πόσο πολύ δούλευε και βοηθούσε τηµητέρα του κατάλαβαν το λάθος που είχαν κάνει! Για να διορθώσουν το λάθος τους σκέφτηκαν µια ιδέα, την οποία µοιράστηκαν µε τα άλλα παιδιά και µαζεύτηκαν όλοι µαζί για να βοηθήσουν.

Την επόµενη µέρα, χτυπάει η πόρτα του σπιτιού του Χρήστου και τι να δει; Μπροστά του βρίσκονταν όλοι οι συµµαθητές του και στα χέρια τους είχαν σακούλες που περιείχαν τρόφιµα, στολίδια και το σηµαντικότερο το δέντρο, όλοι µε µια φωνή είπαν ‘Καλά Χριστούγεννα’! Ο Χρήστος ξεκίνησε να κλαίει από την χαρά του. Αφού στόλισαν το πιο φωτεινό δέντρο, ο Χρήστος είπε πως αυτά ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής του!

Σάρα Ντόι, Μαίρη Δερµεντζόγλου

Η Μαρίνα χαµογέλασε και του απάντησε: «Άµα δουλέψουµε όλοι µαζί, θα καταφέρουµε να το κάνουµε να φαίνεται χαρούµενο!» Τα παιδιά συµφώνησαν ανυποµονώντας για το αποτέλεσµα και άρχισαν να διακοσµούν. Έβαζαν ένα-ένα τα στολίδια ο καθένας. Όταν τελείωσαν µε το στόλισµα µπήκε µία δασκάλα και είπε: «Κάνατε πολύ καλή δουλειά παιδιά, µπράβο, αυτό το δέντρο φαίνεται πραγµατικά σα να είναι χαρούµενο!!!» Ακόµη και αν είµαστε όλοι διαφορετικοί µεταξύ µας, αν συνεργαστούµε θα βγει ένα ωραίο αποτέλεσµα.

Σπανίνα Μάγδα

Ο Μάικ ζούσε στο ορφανοτροφείο από τα 3 του. Ο πατέρας του εγκατέλειψε εκείνον και τη µητέρα του στη γέννα. Η µητέρα του προσπάθησε να τον µεγαλώσει και τα κατάφερε, αλλά της παρουσιάστηκε µία µεγάλη οικονοµική δυσκολία και δεν µπορούσε πια να αναθρέψει το παιδί. Έτσι, τον άφησε στο ορφανοτροφείο της περιοχής. Εκεί οι συνθήκες ήταν άθλιες. Τα παιδιά επιτρέπονταν να βγουν από το κτήριο µόνο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, στις ετήσιες εκδροµές τους. Φυσικά δε γινόταν λόγος για να γιορτάσουν γενέθλια. Η εκδροµή των Χριστουγέννων δεν ήταν παρα µόνο ένας περίπατος µπροστά από τα σπίτια των πλουσίων στην πλατεία της πόλης. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Μάικ µισούσε τα Χριστούγεννα.

Αν και στην πραγµατικότητα, αυτό που απεχθανόταν δεν ήταν τα ίδια τα Χριστούγεννα αλλά ο τρόπος που τα περνούσαν τα άλλα παιδιά. Ειδικά τα παιδιά των Μίλερ, ο Μπένζαµιν και η Ελίζαµπεθ που ανήκαν στην πλουσιότερη οικογένεια της πόλης. Κάθε χρόνο τους έβλεπε να βγαίνουν έξω µε τους γονείς τους και να αγοράζουν τα πιο ακριβά παιχνίδια που µπορούσαν να βρουν στα µαγαζιά, ενώ τα παιδιά του ορφανοτροφείου δεν είχαν λάβει ούτε οδοντογλυφίδα για δώρο.

Μετά από 12 χρόνια στο ορφανοτροφείο, όταν ο Μάικ έγινε 15, τα περισσότερα παιδιά είχαν υιοθετηθεί από καλές οικογένειες και είχαν προστεθεί στη λίστα παιδιών που παρακολουθούσε µε ζήλεια ο Μάικ τα Χριστούγεννα. Όταν πια είχε κλείσει τα 16, αποφάσισε να το σκάσει και περίµενε την ευκαιρία του. Συγκεκριµένα, τον ετήσιο περίπατο των Χριστουγέννων για να φύγει. Όταν επιτέλους ήρθε η µεγάλη µέρα ο Μάικ µάζεψε τα λίγα πράγµατα που είχε και πήγε στην υποτιθέµενη εκδροµή µαζί µε τα άλλα παιδιά. Μόλις έφτασαν στην πλατεία, έτρεξε µακριά από τους υπόλοιπους. Κρύφτηκε πίσω από το µεγάλο δέντρο στο κέντρο της πλατείας για να µην τον εντοπίσουν. Πέρασαν ώρες και ακόµα καθόταν εκεί, βλέποντας οικογένειες να κάνουν τα χριστουγεννιάτικα ψώνια τους.

«Και τώρα; Τώρα τι κάνω;» σκέφτηκε.

Λίγα λεπτά αργότερα άκουσε κάποιον να κάθεται δίπλα του και γύρισε για να δει ποιος. Φυσικά δεν περίµενε να δει τον Μπένζαµιν Μίλερ. «Γεια» είπε ο Μπεν. Ο Μάικ δεν απάντησε. Πίστευε πως το αγόρι ήταν εκεί για να τον κοροϊδέψει και σιγουρεύτηκε για αυτό όταν φώναξε την 12χρονη αδελφή του εκεί. Ήταν πεπεισµένος ότι θα αρχίσουν να γελάνε, αλλά δεν έγινε αυτό. Απλώς περίµεναν. Περίµεναν να τους µιλήσει.

«Γεια σου.» ξαναείπε ο Μπένζαµιν και αυτή τη φορά ο Μάικ απάντησε «γεια».

«Ήσουν µε τα παιδιά του ορφανοτροφείου, έτσι; Σε βλέπω κάθε χρόνο που είσαι µαζί τους στον περίπατό τους.» είπε η Ελίζαµπεθ. «Γιατί είσαι εδώ;» συνέχισε το κορίτσι «σε παράτησαν όπως και οι γονείς σου;» ρώτησε γελώντας.

Ο Μπένζαµιν τη σκούντηξε και απολογήθηκε εκ µέρους της.

«Συγγνώµη. Με λένε Μπεν και αυτή είναι η ανώριµη αδελφή µου, Μπεθ.»

Η Ελίζαµπεθ ενοχλήθηκε από αυτό το σχόλιο και αντέδρασε Μια πλάκα έκανα. Δεν είπα τίποτα κακό.» Ο Μάικ τους παρατηρούσε χωρίς να βγάζει άχνα. Δεν περίµενε πότε ότι θα µιλούσε στα παιδιά των Μίλερ.

«Πώς λένε;» ρώτησε η Μπεθ.

«Τι; Α..Με λένε Μάικ.» απάντησε το αγόρι.

Τα παιδιά Μίλερ έκατσαν κάτω και άρχισαν την κουβέντα. Έµαθαν πως έφυγε ο Μάικ από το ορφανοτροφείο και πόσο άθλια µεταχειρίζονται τα παιδιά εκεί και υποσχέθηκαν στον Μάικ πως θα πείσουν τους γονείς τους να κάνουν κάτι για αυτό. Μετά από την ολιγόλεπτη συζήτησή τους, εµφανίστηκε η µαµά των παιδιών, η Ρέιτσελ για να δει τι συµβαίνει. Η Ελίζαµπεθ της τα εξήγησε όλα και µετά από µία οικογενειακή συζήτηση ανάµεσα στους Μίλερ, η οικογένεια αποφάσισε να δεχτεί ένα νέο µέλος. Ο Μάικ δάκρυσε όταν το έµαθε και σηκώθηκε αµέσως για να συστηθεί σωστά στους νέους του γονείς. Επέστρεψαν στο σπίτι και του έδωσαν καινούρια ρούχα και ένα προνόµιο που δεν είχε ποτέ. Το δικό του δωµάτιο. Ήταν αργά το βράδυ και ήταν µία κουραστική µέρα για όλους, οπότε αποφάσισαν να πάνε για ύπνο. Την επόµενη µέρα ο Μάικ ξύπνησε από το δυνατό φως που περνούσε από το παράθυρο του. Δεν είχε συνειδητοποιήσει πως ήταν Χριστούγεννα ακόµα. Κατέβηκε στον κάτω όροφο για να βρει τον Μπένζαµιν και τους υπόλοιπους να κρατάνε κάποια µεγάλα πακέτα στα χέρια τους, και απόρησε τι είναι. «Καλά Χριστούγεννα» είπε η Ρέιτσελ και του έδωσε ένα πακέτο. Ένα δάκρυ κύλησε στο µάγουλο του Μάικ όταν κατάλαβε τι γινόταν. «Το πρώτο µου δώρο..» σκέφτηκε. Όταν µοίρασαν τα δώρα, κοίταξε τους υπόλοιπους απολογητικά και τους εξήγησε πως δεν τους είχε πάρει κανένα δώρο. Εκείνοι γέλασαν και έκατσαν στο τραπέζι για να φάνε. Ο Μάικ έκατσε ανάµεσα στα νέα του αδέλφια, τον Μπένζαµιν και την Ελίζαµπεθ χαρούµενος. Η µέρα τελείωσε και η οικογένεια είχε περάσει υπέροχα. Ο Μάικ σταµάτησε να µισεί τα Χριστούγεννα και η Ρέιτσελ µε τον Τσάρλι, τον κύριο Μίλερ, έκαναν µήνυση στο ορφανοτροφείο. Οι ιδιοκτήτες συνελήφθησαν και το µέρος το ανέλαβε ένα νέο ζευγάρι που είχε µόλις µετακοµίσει στην πόλη.

Έτσι, µέσα σε 48 ώρες, η ζωή πολλών παιδιών και τεσσάρων ενηλίκων άλλαξε τελείως. Αυτή είναι η ιστορία του Μάικ Μίλερ, που δεν έµαθε ποτέ τι απέγινε η βιολογική του µητέρα. Επίσης δεν έµαθε ποτέ για την αδελφή της, αλλιώς γνωστή ως Ρέιτσελ Μίλερ.

Μυρτώ Κωνσταντάκη, Α2

Έκλεισε το τηλέφωνο και δεν κράτησε ούτε λεπτό κρυφή την κουβέντα τους από την αδερφή του, την Linda. Όταν άκουσε η Linda αυτό το νέο έτρεξε να ειδοποιήσει και τους άλλους συµµαθητές τους, για να βρεθούν όλοι µαζί την επόµενη βδοµάδα. Έτσι και έγινε!

Πέρασαν οι µέρες και ήταν η ώρα που θα έβλεπαν ξανά τον Billy, όµως η µαµά του Jack είχε ένα κακό προαίσθηµα. Έλεγε συνέχεια «Μην πατέ, ποτέ δεν ήταν καλό παιδί ο Billy …για κάτι κακό θα σας θέλει». Όµως εκείνοι δεν την άκουσαν και πήγαν. Πήγε βράδυ και δεν είχε φύγει κάνεις, όλα κυλούσαν πολύ ήρεµα και ωραία µέχρι που έγινε κάτι τραγικό! Ο Billy µεταµορφώθηκε σε έναν Άγιο Βασίλη, όµως δεν ήταν όπως όλοι τον ξέρουµε. Ήταν ένας κακός Άγιος Βασίλης! Άνοιξε τον µαγικό του σάκο και εµφάνισε 10 µικρά καλικαντζαράκια. Τότε τα καλικαντζαράκια πήραν τον Jack και την Linda και τους πήγαν σε ένα µαγικό χωριό. Το κακό προαίσθηµα της µαµάς έγινε αληθινό.

Τα παιδιά της ήταν φυλακισµένα σε ένα χωριό, αλλά δεν ήξεραν γιατί τους ήθελε ο Billy. Μέχρι που µάθανε! Τους ήθελε γιατί είχαν µια µαγική ιδιότητα και αυτή ήταν να µαντεύουν το µέλλον. Έτσι θα µπορούσε να τους µεταµορφώσει σε καλικάντζαρους και να τον βοηθάνε για µία ζωή. Το ίδιο κιόλας λεπτό τους έκανε µικρά καλικαντζαράκια, όµως τους είπε και ένα µυστικό. Αυτό το µυστικό τους έκανε να τροµάξουν, διότι έµαθαν ότι έχει φυλακισµένο τον αληθινό Άγιο Βασίλη και ότι αν δεν τον βοηθούσαν θα κατέληγαν και αυτοί µαζί του.

Οι µέρες περνούσαν και έφτασε παραµονή Χριστουγέννων και αν δεν αναλάµβανε δράση κάποιος θα είχαν καταστραφεί τα Χριστούγεννα. Η µαµά τους πήρε τη ζωή των παιδιών της στα χέρια της και πήγε να τους σώσει. Μόλις έφτασε στο µαγικό χωριό δεν έχασε ούτε λεπτό και πήγε αµέσως να βρει τα παιδιά της. Όταν τα βρήκε, ήταν ήδη φυλακισµένα µαζί µε τον Άγιο Βασίλη και αποφάσισε να τους βγάλει έξω. Έψαξε από εδώ, έψαξε από εκεί αλλά δεν βρήκε τίποτα για να τους βγάλει. Μέχρι που ο Άγιος Βασίλης έβγαλε από τον µαγικό του σάκο ένα κλειδί που άνοιγε την πόρτα. Έτσι γρήγορα γρήγορα τους έβγαλε και οργάνωσαν ένα σχέδιο για να σώσουν τα Χριστούγεννα και να παγιδεύουν τον Billy.

Ο Billy τελικά κατέληξε στην φυλακή και ο αληθινός Άγιος Βασίλης έσωσε τα Χριστούγεννα. Έτσι ο Jack και η οικογένειά του ζήσαν καλά και εµείς καλύτερα.

Βασιλική Παπαδοπούλου, Α2