Με αφορμή την 9η Φεβρουαρίου Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας μαθήτρια του σχολείου μας έγραψε το ακόλουθο ποίημα.
Το παράπονο της Ελληνικής Γλώσσας
Η φλόγα μου το σπιτικό σου.
Σε φροντίζω, σε φωτίζω
όμως αλλού κοιτάς
τις ανέσεις της εξέλιξης.
Ποτέ μη με ξεχνάς.
Στις ρίζες της καρδιάς σου
φύλαγέ με, με τη δικιά σου ζεστασιά
όπως εγώ έκανα κάποτε, παλιά.
Ποτέ μη με ξεχνάς.
Στα βάθη της ψυχής σου θα σε περιμένω,
σε κάθε ανάγκη, κάθε στιγμή
μία παντοτινή παρηγοριά,
θα είμαι εκεί.
Εγώ σε μεγάλωσα, μη με αφήσεις.
Κράτησέ μου μια γωνιά
στην μεγάλη σου καρδιά.
Δέος σε κατακλύζει, όμορφος ο κόσμος.
Εξερεύνησέ τον, κάθε σπιθαμή.
Απλά μη με ξεχνάς.
Η Γλώσσα σου.
