» Περπατάμε … στο Τώρα»
Περπατούσα πίσω στο σπίτι μου, την ίδια ώρα κάθε μέρα. Ο καιρός άλλαξε μα όχι η διαδρομή. Συνειδητοποίησα τι κάνω και ξανακάνω. Είμαι το ίδιο χωρίς ψυχή και σκέψη. Τώρα σκέφτομαι καθώς πέρασα από το πάρκο, είδα τα κόκκινα λουλούδια και πάλι. Όλοι έρχονται, συνεχίζουν και φεύγουν. Εμείς όμως τι είμαστε και τι μένει; Δεν ξέρω να σου πω. Κανείς δεν ξέρει. Αλλά αυτό που ξέρω είναι το Τώρα. Ο ήλιος, η θάλασσα, χειμώνας, άνοιξη, όλα είναι στο Τώρα! Απλά νιώσε, ζήσε, χάσε, αγάπησε και μετά ξέρει… θα ξέρει.
Λουκάς Πετριτσόπουλος
