《Το πρώτο μέρος της παράστασης «Μετά την τρικυμία» ήταν μια παρουσίαση του θέματος του έργου. Ήταν αρκετά ενδιαφέρον, αν και σε κάποια σημεία το σενάριο ήταν λίγο μπερδευτικό ως προς την ροή της παράστασης. Το δεύτερο μέρος το οποίο κατά την γνώμη μου αποτελούσε το καλύτερο και πιο ενδιαφέρον κομμάτι της παράστασης ήταν μια «συζήτηση» για όσα είδαμε και για τις σκέψεις που μας δημιουργήθηκαν. Πιο συγκεκριμένα, όσα έλεγε ένα άτομο το οποίο έπαιρνε τον λόγο γινόταν κατευθείαν ένα σύντομο δρώμενο από τους ηθοποιούς. Το πιο εντυπωσιακό ήταν το πώς οι ηθοποιοί μπορούσαν μέσα σε λίγα λεπτά να ενσωματώσουν στις κινήσεις τους αυτά που είχαν ειπωθεί στην μικρή συζήτηση που μόλις είχε προηγηθεί.》
Β.Β – Α1
