«Τα Κατασκευασμένα Συμφέροντα»
Κατά την γνώμη μου, η παράσταση, που εμπνέεται από την κομέντια ντελ άρτε, με τίτλο «Τα κατασκευασμένα συμφέροντα» θίγει πλήθος θεμάτων και διαχρονικών αξιών, όπως η απεγνωσμένη ελπίδα για μία καλύτερη ζωή, η εξουσία, ο αληθινός έρωτας και φυσικά η δύναμη της εικόνας και της εξαπάτησης. Πρόκειται για δυο χρεοκοπημένους άνδρες, οι οποίοι εμφανίζονται ξαφνικά σε μία πόλη και παρουσιάζονται ως σπουδαίες προσωπικότητες με σκοπό να ξεγελάσουν τους πολίτες, πείθοντάς τους ότι έχουν συμφέρον από αυτούς, αν τους υπερασπιστούν. Επιπλέον, ήταν ενδιαφέρον το γεγονός ότι όλους τους ρόλους, γυναικείους και ανδρικούς τους υποδύονταν γυναίκες, καθώς επίσης και ότι άλλαζαν ρόλους πάνω στην σκηνή, με την χρήση πολλών αξεσουάρ ή ρούχων και μεταμορφώνονταν σε τελείως διαφορετικά πρόσωπα. Τέλος, επικρατεί το κωμικό στοιχείο και οι έντονες κινήσεις των ηθοποιών που προσδίδουν ζωντάνια στο έργο και ανανεώνουν το ενδιαφέρον των θεατών. Παρόλα αυτά, κατά την διάρκεια της παράστασης, υπήρξαν στιγμές που δεν επαρκούσε το χιούμορ για να διατηρήσει την προσοχή του κοινού και το έργο γινόταν λίγο κουραστικό.
Ζ.Χ
