Μία θεατρική παράσταση γεμάτη με συμβολισμούς και παραλογισμούς που θίγει θέματα για τους κίνδυνους που προκύπτουν στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης, με μεγαλύτερο αυτόν της αποδοχής της μάζας και την απώλεια προσωπικής ταυτότητας. Μέσα από ένα καθημερινό λόγο και με καθημερινούς ήρωες, ο συγγραφέας σαρκάζει την εφιαλτική πραγματικότητα μιας καινούργιας πατριωτικής, καθεστωτικής ηθικής, όπου ο πολίτης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος της ευτυχίας και της ευημερίας του. Οι ηθοποιοί εκτέλεσαν τους ρόλους τους απίστευτα, λειτουργώντας αρμονικά ως ομάδα κατά τις απαιτήσεις μιας κωμικής φόρμας.Οι ρόλοι ήταν ιδιαίτερα μελετημένοι με τις λεπτομέρειες καθενός να προσδίδουν πολύ, καθώς δεν υπάρχει ιδιαίτερη πλοκή ή πολύ περισσότερο κάποια ανατροπή που οδηγεί σε έκπληξη. Αφήνοντας κατά μέρος τη σημαντική συμβολή που φέρει το παρόν έργο για τη ρωσική δραματουργία μας φάνηκε απλώς συμπαθές. Σίγουρα η δυναμική σκηνοθετική πνοή του Γ. Κουτλή του έδωσε μεγάλη ώθηση, περισσότερη ίσως από εκείνη που του αναλογεί. Αυτό που αναβάθμισε την παράσταση δεν ήταν μόνο τα γκρίζα σκηνικά και οι ‘θαμποί’ φωτισμοί που αναλαμβάνουν να δημιουργήσουν την αίσθηση μιας θλιβερής, παρακμιακής πραγματικότητας, όσο κι αν τα «όργανα της τάξης» ουρλιάζουν για το αντίθετο, αλλά και η κινησιολογία την ηθοποιών. Μάλιστα,η ροή της κίνησης στην παράσταση, συμβάλλει στον καλό ρυθμό της και στην ανάδειξη μιας λεπτής κωμικότητας, αφού η συνεχής εμφάνιση χορευτικών και χορών είναι αισθητή. Μια παράσταση πολύ καλοδουλεμένη, με εξαιρετικές ερμηνείες και φανταστικά μηνύματα και συμβολισμούς .
Λ.Λ – Α3
