Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ
Κάπου μέσα στις βουνοκορφές και βυθισμένο στο πράσινο εκεί που ο Μελάπους θεράπευσε τις Προιτίδες , εκεί που οι παππούδες μου γεννήθηκαν και οι γονείς μου μεγάλωσαν , ο τόπος που είναι η δικιά μου πατρίδα , εκεί είναι η λεγόμενη Κλειτορία αλλιώς γνωστή ως Μαζέικα .
Σε αυτό το μικρό γραφικό χωριό με τις καμινάδες του πάντα αναμμένες και τις πόρτες των σπιτιών του πάντα ανοιχτές , με τους γεμάτο ζωή και φωνή ανθρώπους όσο περίεργο και αν μας ακουστεί η ζωή δεν προλαβαίνει να γίνει βαρετή . Νομίζω αυτό οφείλεται προσωπικά στους ανθρώπους του τόπου. Εξάλλου ο άνθρωπος δίνει ζωή σε έναν τόπο και όχι το αντίθετο .
Άμα παρομοίαζα το χωριό μου με κάτι αυτό θα ήταν μια μυρμηγκοφωλιά καθώς από απ όσο θυμάμαι τους γονείς μου πάντα το καλοκαίρι γίνεται η συγκομιδή των απαραίτητων υλών και όχι μόνο , για τον δύσκολο χειμώνα που προσμένει την Κλειτορία ως ορεινή περιοχή . Η κοπή των καυσόξυλων , το ξεκαλοκαίριασμα των κοπαδιών στα ορεινά , καθώς για τους αγρότες το καλοκαίρι αποτελεί μια περίοδος δουλείας και ανταμοιβής συνάμα, αφού ο Ιούνιος είναι ο Θεριστής , ο Ιούλιος ή αλλιώς Αλωνάρης .Τελευταίος ο Αύγουστος , αγαπημένος αλλά γεμάτος κούραση μήνας , λέγεται Δριμάρης γιατί δρίμες είναι οι πρώτες μέρες του Αυγούστου που κατά τη λαϊκή δοξασία είναι δυσοίωνες. Η γιαγιά μου τον ονόμαζε «Βασιλόμηνας» γιατί γεμίζαν τις αποθήκες τους γεμάτες καρπούς .
Με το τέλος του του Οκτώβρη αρχίζει και η μεγάλη κακοκαιρία . Η ζωή κυλάει αβίαστα . Στον αέρα κυριαρχεί ο καπνός από τα τζάκια που καίνε ολημερίς και η γλυκιά μυρωδιά του βρεγμένου ελάτου . Τα καφενεία γεμάτα κόσμο. Όμως από τα λεγόμενα του μπαμπά μου τον παλιό καλό καιρό όταν ήταν ακόμα παιδί ,στις γιορτές τα Μαζέικα πλημύριζαν με κόσμο ξένους και ντόπιους .
Πολλοί θεωρούν την ζωή στο χωριό στερητική. Αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε οι πιο γεμάτοι άνθρωποι μόνο που μας δίνεται η ευκαιρία να ξυπνάμε στον καθαρό αέρα που γενιές και γενιές ανάπνεαν πριν από εμάς και να αντικρίζουμε τον Χελμό το σπουδαιότερο αγαθό του τόπου μας .
Αριάδνη Ανδρουτσοπούλου
Μαθήτρια της Γ τάξης Γυμνασίου Κλειτορίας
Από το Πλανητέρο, μια πηγή ζωής για το χωριό μας.
Η εκκλησία του χωριού μας
