«Με αγαπούσαν οι κρατούμενοι γιατί δεν μπέρδεψα τον ρόλο του δημοσιογράφου με αυτόν του αστυνομικού ή του δικαστή».
Μια πορεία επαγγελματικής ζωής που ξεκίνησε από σύμπτωση, ωστόσο διήρκεσε πολλά χρόνια, στο ίδιο πάντα πόστο. Ο δημοσιογράφος Πάνος Σόμπολος είναι η χαρακτηριστική φωνή, άρρηκτα συνδεδεμένη με το αστυνομικό ρεπορτάζ στη χώρα μας. Για την καριέρα του δηλώνει χαρακτηριστικά: «μου πρότειναν διάφορες θέσεις με περισσότερα χρήματα αλλά δεν δέχτηκα. Όπου πήγαινα αγκυροβολούσα. Καλό ή κακό ήταν αυτό, δεν έχω καταλήξει ακόμα».
Η συνέντευξη δόθηκε στο πλαίσιο του καινοτόμου προγράμματος «Γραμματισμός στις Ειδήσεις για Νέους», που υλοποιείται τη φετινή χρονιά στο σχολείο μας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Στη διάρκεια της μακράς επαγγελματικής του πορείας ο δημοσιογράφος ήρθε σε επαφή με πλείστες υποθέσεις, όχι, βέβαια, ευχάριστες. Στο τέλος της ημέρας το συμπέρασμα ήταν πάντα ίδιο: «για όλα είναι ικανός ο άνθρωπος». Στα λίγα ευχάριστα μπορούν να θεωρηθούν η ανακοίνωση της γέννησης οχτάδυμων – αν και η είδηση ήταν ότι είχαν χάσει τη ζωή τους τα τρία από αυτά – και η δεκαεξάχρονη έφηβη που κατάφερε να ξεφύγει από τη μάστιγα των ναρκωτικών με τη βοήθεια του ίδιου και του αστυνομικού διευθυντή.
Φυσικά, σε τέτοιου είδους αποστολές οι κίνδυνοι καραδοκούν, το αστυνομικό ρεπορτάζ είναι συνυφασμένο με πολλούς κινδύνους για τον δημοσιογράφο: από μεγάλο σεισμό στην Τουρκία ή από πυροβολισμούς στην Αλβανία της δεκαετίας του 1990 ή σε μια πτήση με ελικόπτερο της αστυνομίας κατά την αναζήτηση του διαβόητου Ρωχάμη. «Πολλές φορές κινδύνευσα αλλά ήμουνα τυχερός και δεν έπαθα τίποτα» είναι ο απολογισμός.
Τι κι αν συνήθισε σε σκληρές και βίαιες καταστάσεις και αν, ακόμη, άφηνε έξω από την πόρτα του σπιτιού του ό,τι συγκλονιστικό είχε βιώσει, ένα πράγμα δεν μπόρεσε ποτέ να αντιμετωπίσει: «εγώ συγκλονιζόμουν με τα μικρά παιδιά σε διάφορες συμφορές. Όπως όταν σε ένα σπίτι που έπιασε φωτιά κάηκαν όλοι ζωντανοί: μητέρα και μικρά παιδιά αγκαλιά απανθρακωμένοι…».
Μπορεί σήμερα να φαίνονται πιο εύκολα τα πράγματα για κάποιον που θέλει να γίνει δημοσιογράφος με τα πολλά μέσα ενημέρωσης που υπάρχουν, αλλά οι δυσκολίες εντοπίζονται στην υπερπληροφόρηση και στα προβλήματα που προκύπτουν κατά την έρευνα για την είδηση. Σήμερα αν και δεν νοείται λογοκρισία όπως αυτή της επταετίας, αποκτά άλλη μορφή π.χ. ως αποσιώπηση λόγω ποικίλων συμφερόντων.
Για τους σύγχρονους εφήβους, τέλος, οι συμβουλές του αφορούν την ιδιαίτερη προσοχή που απαιτείται για τα fake news, ο πολύ καλός έλεγχος των πηγών αλλά και κλασικές παραινέσεις για προσπάθεια, θέληση και διαρκή αγώνα: «στη ζωή σας να βάζετε υψηλούς στόχους από τώρα… Η επιτυχία δεν έρχεται ουρανοκατέβατη… Δυο λέξεις να θυμάστε πάντα: ήθος – εργατικότητα». Αυτές ήταν οι καταληκτικές του φράσεις. Στο ήθος, βέβαια, συμπεριέλαβε αξίες όπως ανθρωπιά, αγάπη, αλληλεγγύη και σεβασμό».
Συνέντευξη Πάνος Σόμπολος
