Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου – Κορδελιού: συνέντευξη από την Ελισσάβετ Ατματζίδου Α3

Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου – Κορδελιού

συνέντευξη από την Ελισσάβετ Ατματζίδου Α3

Οι πολιτιστικοί σύλλογοι αποτελούν τα ζωντανά κύτταρα μιας κοινωνίας, όπου η δημιουργία, η συνεργασία και η εθελοντική δράση συναντιούνται. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Σύλλογος Ποντίων Ελευθερίου Κορδελιού»  δημιουργήθηκε με σκοπό να προωθήσει και να διατηρήσει  τον πολιτισμό  των Ποντίων στην τοπική κοινωνία.

Η σχολική μας εφημερίδα «e-ματιά του 1ου»  ανέλαβε την πρωτοβουλία να επισκεφθεί τον Σύλλογο και να μιλήσει τόσο με τον Πρόεδρό του, τον κ. Αγαθαγγελίδη  Λάζαρο όσο και με την αντιπρόεδρο του Συλλόγου,  κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα.

 Ακολουθεί η συνέντευξη:

Κύριε Αγαθαγγελίδη,  θα θέλαμε να μας πείτε πότε ιδρύθηκε ο Σύλλογος και ποια ήταν η αφορμή για τη δημιουργία του;

Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1950 από μία ομάδα Ποντίων εκ Ρωσίας. Ο λόγος που ιδρύθηκε ήταν η ανέχεια και ο φόβος της εγκατάστασης των προσφύγων εδώ. Οι πρόσφυγες θέλησαν να είναι ομαδοποιημένοι, επειδή έτσι λειτουργούσαν στα παλιά χρόνια. Όταν ήρθαν εδώ μαζευόντουσαν σε μία αυλή, φτιάχνανε  τις δουλειές του ενός σπιτιού και τον άλλο μήνα πήγαιναν στο άλλο το σπίτι. Έτσι συνήθιζαν να κάνουν  τις δουλειές τους. Αυτό αλλά και η ανάγκη τους μετά τη δουλειά να συνευρίσκονται για να διασκεδάζουν ήταν οι βασικές αφορμές που δημιουργήθηκε ο Σύλλογος. Αυτή η διάθεση ομαδοποίησης αυτών των ανθρώπων  κατέληξε σε σύλλογο.

Ποιοι ήταν οι άνθρωποι που είχαν την ιδέα να δημιουργήσουν τον Σύλλογο; 

Πρωτέργατης φαίνεται ότι ήταν  ο Σωτήρης Κουσίδης,  ο οποίος ήταν ο πρώτος πρόεδρος μαζί με δύο άλλους, τον Συμεωνίδη Γιώργο και τον Μαρμαρίδη Γιώργο. Αυτοί ήταν οι πρωτεργάτες της ίδρυσης του Συλλόγου. Βέβαια, πλαισιώθηκαν στην πορεία και με  άλλο κόσμο και φτάσαμε στη σημερινή μορφή του Συλλόγου.

Η συζήτηση συνεχίστηκε με την αντιπρόεδρο του συλλόγου, κ. Σεμερτζίδου Θεοδώρα.

Κυρία Σεμερτζίδου, ποιος είναι ο βασικός στόχος του Συλλόγου σήμερα;

Ο βασικός στόχος είναι να διατηρήσουμε και να διαδώσουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά, ιδιαίτερα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ο πολιτισμός τείνει  να εξαφανιστεί.

Ποιες δράσεις διοργανώνετε για να διατηρήσετε την ποντιακή παράδοση;

Εμείς έχουμε πει πολλές φορές, ότι ένας σύλλογος δεν είναι μόνο ο χορός. Για τον λόγο αυτό προσπαθούμε με ότι μέσο μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τον στόχο μας όπως προείπα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι η χορωδία, η οποία είναι και ένα τρόπος εξάσκησης της ποντιακής διαλέκτου,  ένα φεστιβάλ ποντιακής κουζίνας που διοργανώνουμε εδώ και  3 χρόνια συνεχόμενα. Σε αυτό συμμετέχουν ποντιακοί σύλλογοι, οι οποίοι έρχονται και μαγειρεύουμε όλοι μαζί ποντιακά εδέσματα. Τα αναλύουμε και  τα εξηγούμε. Σε αυτή τη δραστηριότητα  είναι μαζί μας και ο κύριος Θωμάς Σαββίδης, ο οποίος είναι γνώστης καθηγητής και τα εξηγεί πολύ καλά, οπότε μαθαίνει όλος ο κόσμος την ποντιακή κουζίνα. Επίσης, είναι η εκμάθηση οργάνων που έχουμε στο σύλλογο. Πρόκειται για τα  βασικά μας όργανα μας όργανα στον Σύλλογο όπως η λύρα , ο κεμετζές, το νταούλι.

 

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να μεταφέρετε την παράδοση στην νεότερες γενιές; 

Είναι το πιο σημαντικό! Για αυτό και είμαστε εδώ. Αυτό προσπαθούμε με όσες δυνάμεις έχουμε και όσες μας επιτρέπουν να έχουμε, γιατί είναι πολύ δύσκολο. Προσπαθούμε όσο μπορούμε  να διαδώσουμε τον πολιτισμό μας, να μην χαθεί ο πολιτισμός μας.
Υπάρχουν πολλοί νέοι που  συμμετέχουν στον Σύλλογο;

Υπάρχουν, βέβαια. Είμαστε ένα σύλλογος, ο οποίος ξεχωρίζει σε αυτό το θέμα, γιατί έχουμε πάρα πολύ νεολαία. Έχουμε τμήμα παιδικό, εφηβικό και παραστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολλούς εφήβους και αυτό είναι το πιο βασικό κομμάτι μας. Να κρατήσουμε αυτή τη γενιά των εφήβων, να μην φύγουνε και να συνεχίσουνε και όταν θα γίνουν πιο μεγάλοι.

 

Ποια εκδήλωση ή δράση του Συλλόγου ξεχωρίζετε; 

Αυτό που ξεχωρίζει τον Σύλλογο είναι οι τριήμερες εκδηλώσεις που κάνουμε κάθε Σεπτέμβριο και έχουν τίτλο: «Τον Πόντον εροθύμεσα», δηλαδή τον Πόντο πεθύμησα. Αισίως είμαστε στο 27ο έτος που σημαίνει ότι επί 27 συναπτά έτσι διοργανώνεται η εκδήλωση αυτή κι είναι ένα μεγάλο γεγονός του συλλόγου γιατί μαζεύει 2.500 με 3.000 κόσμου κάθε βράδυ και από αυτό τον κόσμο το 80% είναι νεολαία.

Πόσο συμβάλλει ο Σύλλογος στη διατήρηση της ιστορίας και της μνήμης των Ποντίων;

Ο Σύλλογος εκτός από αυτές τις δράσεις που είπαμε, έχει κι ένα άλλο πολύ σημαντικό γεγονός, που συμβάλλει σε  αυτό που ρωτήσατε: είναι η επέτειος μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων  κάθε 19 του Μάη. Τότε κάνουμε το μνημόσυνό μας,  καταθέτουμε το στεφάνι,  μαθαίνει ο κόσμος λίγο πολύ την ιστορία του ποντιακού ελληνισμού. Επίσης, σε αυτό το πλαίσιο συμβάλλουμε και στις διοργανώσεις που κάνουν τα σχολεία. Δημοτικά και γυμνάσια μας καλούνε για να κάνουμε μία ομιλία, να μάθουν τα παιδιά και οι γονείς για το ποντιακό ελληνισμό. Και κάτι ακόμη που κάνουμε,  που είναι κι  αυτό μέσα στη δράση της διάδοσης του πολιτισμού μας, είναι μία εκδήλωση που γίνεται εδώ και 5 χρόνια, αν δεν κάνω λάθος. Πρόκειται  για  τα «Κοτσαμάνια» ή αλλιώς «Μωμόγεροι», οι οποίοι έρχονται από την Κοζάνη από το χωριό Τετράλοφο Κοζάνης. Τα παιδιά αυτά είναι νέα παιδιά, που μεταλαμπαδεύουνε τον ποντιακό πολιτισμό και έχουν δώσει έναν άλλον αέρα στο Κορδελιό. Έχουνε μάθει οι Κορδελιώτες τι είναι τα Κοτσαμάνια, γιατί τα έκαναν, πώς διασκέδαζαν και γενικά όλο αυτό το έθιμο.

Ποιες δυσκολίες μπορεί να αντιμετωπίζει ένας πολιτιστικός σύλλογος σήμερα;

Αυτό είναι ένα κομμάτι που πονάει. Είναι πολύ μεγάλες οι  δυσκολίες … όταν εμείς ας πούμε, που διαθέτουμε δικό μας κτίριο, κάποιοι το θεωρούνε τύχη.  Εγώ θα πω ότι είναι τύχη είναι και ατυχία… είναι και τα δύο μαζί, γιατί δεν υπάρχει οικονομική ενίσχυση. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να συντηρήσεις έναν σύλλογο, να κρατήσεις τον κόσμο με δράσεις, γιατί οι δράσεις χρειάζονται χρήματα. Το κυριότερο είναι να κρατήσουμε το ενδιαφέρον των παιδιών. Όλα δυστυχώς σήμερα, όλα γίνονται με τα λεφτά. Αυτή είναι η πραγματικότητα… όλα γίνονται με τα λεφτά. Και το κράτος, όποιο κράτος κι αν είναι αυτό, όποιοι κι αν είναι στην κυβέρνηση,  τέλος πάντων, δεν βοηθάει… ούτε η δημοτική αρχή βοηθάει.

Ποια είναι τα σχέδια ή τα όνειρα   του Συλλόγου για το μέλλον; 

Τα σχέδια… Σχέδιο  θα έλεγα ή όνειρο καλύτερα  είναι να κρατήσουμε αυτό που είπα και πιο πριν,  να κρατήσουμε τη νεολαία μας και να ανεβούμε ένα σκαλί πιο πάνω. Να μην πάμε σίγουρα πίσω και να ανεβούμε ένα σκαλί πιο πάνω. Να κρατήσουμε τους νέους μέσα στον σύλλογο, να αυξηθούν οι δράσεις, να κάνουμε περισσότερα ταξίδια, γιατί κάνουμε κι αυτό, συμμετέχουμε  σε φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδας. Θέλουμε να ανεβούμε ένα σκαλί παραπάνω!

 Τι θα λέγατε σε έναν νέο που θα ήθελε να συμμετέχει στον Σύλλογο; 

Ότι θα είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει. Όχι μόνο για να μάθει το πολιτισμό της φυλής του…. όχι μόνο για αυτό.  Αλλά γιατί, όταν  ένα παιδί συμμετέχει σε ένα σύλλογο, φυλάσσεται από πολλά πράγματα που είναι τώρα στην κοινωνία άσχημα. Τα  παιδιά που είναι εδώ μέσα, οι έφηβοι,  ας μιλήσουμε για τους εφήβους, γιατί τα  μικρά όσο να ‘ναι έχουν τους γονείς δίπλα και είναι ακόμα μικρά. Οι έφηβοι όμως κάνουνε παρέα μεταξύ τους, έρχονται εδώ να κάνουνε τις συζητήσεις τους, να δούνε αγώνα τον ΠΑΟΚ ας πούμε, να βγουν όλοι μαζί στα πανηγύρια, στις εκδηλώσεις, που γίνονται όλη  τη χρονιά, σε άλλους συλλόγους δηλαδή ο τρόπος διασκέδασης είναι γύρω από τον σύλλογο και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αυτό το καταλαβαίνουν πιο πολύ οι γονείς. Τα παιδιά μπορεί να μην το καταλαβαίνουν ακόμα, οι γονείς όμως το καταλαβαίνουν.

 Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η ποντιακή παράδοση;

Η ποντιακή  παράδοση ρέει στις φλέβες μας. Από 8 χρονών είμαι μέσα σε ένα ποντιακό σύλλογο. Έχω τρία παιδιά και τα παιδιά μου είναι μέσα στο Σύλλογο, οπότε νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα!