Γράφει η Παρασκευή Τσαγκαράκη
Γέμισε ο Βόσπορος δάκρυα και αίμα των νεκρών μας,
δίψα είχε ο εχθρός φονιάδες των παιδιών μας.
Το χώμα τούτο κράτησα από τη γλυκιά πατρίδα,
φυλάγω το πολύ σφιχτά να μη χαθεί η ελπίδα.
Αν δεν προλάβω ελεύθερη να τηνε δω μια μέρα,
πάρε από το χέρι μου ετούτη εδώ τη βέρα.
Το χώμα κράτα το σφιχτά και τάμα εγώ σου κάνω
βαλέ τα και τα δυο μαζί στον τάφο μου επάνω.
Σαν ελεύθερη τη δεις πάνω στην προκυμαία
να χαιρετά περήφανα ελληνική σημαία,
πάρε και μένα από δω να πάω πάλι πίσω
τα χώματα τα ιερά και πάλι να πατήσω .
Τη βέρα και το σώμα μου και όσα εδώ σου γράφω
βάλε τα όλα αυτά μαζί στου άντρα μου τον τάφο.
( Εμπνευσμένο από το γκράφιτι στην Νέα Αλικαρνασσό. Μάνα με παιδιά στο διωγμό της Μικράς Ασίας, μόνη χωρίς άντρα)
