Κείμενα μαθητριών της Γ΄ τάξης
«Ένας απ’ τους συνηθισμένους μας φόβους είναι η παρενόχληση σε δημόσιο χώρο. Όταν βρισκόμαστε μόνες μας στον δρόμο ή σε κάποιο μέσο μεταφοράς μπορεί να αισθανθούμε άβολα αν δεχτούμε ανεπιθύμητα σχόλια η περίεργες ματιές ή συμπεριφορές. Ακόμη και αν δεν συμβεί κάτι σοβαρό, τέτοιες καταστάσεις μας προκαλούν αμηχανία και ανασφάλεια… Ένας ακόμη φόβος που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε είναι η πιθανότητα να δεχτούμε βία. Τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών που συχνά ακούμε ή βλέπουμε στις ειδήσεις μάς κάνουν να ανησυχούμε ακόμη περισσότερο για την ασφάλεια μας. Συχνά αναρωτιόμαστε αν είναι ασφαλές να κυκλοφορούμε μόνες μας τη νύχτα ή σκεφτόμαστε πώς θα επιστρέψουμε χωρίς να κινδυνεύσουμε στο σπίτι μας. Παρόλα αυτά, μπορούμε να πούμε ότι τα πράγματα στην κοινωνία έχουν βελτιωθεί σε αρκετούς τομείς, αν και η πρόοδος αυτή είναι αργή. Τα τελευταία χρόνια έχουν θεσπιστεί νόμοι και μέτρα προστασίας για τις γυναίκες, Σε σχέση με πριν από 20 ή πριν από 100 χρόνια έχουμε περισσότερα δικαιώματα και ευκαιρίες αλλά η πλήρης ισότητα, σίγουρα, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί»
«Η αλήθεια είναι ότι η δυναμική προσωπικότητα σε μία κοπέλα δεν είναι ευρέως αποδεκτή. Σε ένα κόσμο γεμάτο ήσυχες και συγκαταβατικές κοπέλες νιώθω πως ξεχωρίζω επειδή δεν φοβάμαι να εκφράσω τη γνώμη μου ή να αντιδράσω στην αδικία. Η πατριαρχία έχει επιβάλει το πρότυπο της υπάκουης και γατούλας γυναίκας. Ένα ακόμη στερεότυπο που η πατριαρχία έχει θεμελιώσει είναι η λεπτεπίλεπτη γυναικεία φωνή. Τη δική μου μπάσα φωνή πρέπει να την αλλάξω για να ακούγεται πιο γλυκιά. Αλλιώς χαρακτηρίζεται αντρική. Δεν μπορεί όμως η χροιά της φωνής να προσδιορίζει τη θηλυκότητα μιας κοπέλας
(Πηγή εικόνας άρθρου: sheknows.com, Φωτογράφος και Δικαιώματα Χρήσης: Mary Long/Adobe. Design: Ashley Britton/SheKnows)
