Οι «δημοσιογράφοι» μας, Πουρσαλίδου Μαρία και Χατζηαντωνίου Μάριος, πήραν συνέντευξη από δύο μαθητές του σχολείου μας, του 1ου Γυμνασίου Ωραιοκάστρου «Παύλος Μελάς», που διακρίνονται στα αθλήματα που έχουν επιλέξει. Πρόκειται για τη Σοφιανίδου Κωνσταντίνα, 14 χρονών, μαθήτρια του Γ1 και τον Τοπαλίδη Εμμανουήλ, 12 χρονών, μαθητή του Α3.
Σοφιανίδου Κωνσταντίνα, Κολύμβηση
Με ποιο άθλημα ασχολείσαι;
Κολύμβηση.
Πόσο καιρό ασχολείσαι με αυτό το άθλημα;
Από όταν ήμουν 6 μηνών με είχαν πάει οι γονείς μου σε baby swimming και από τότε δεν το έχω σταματήσει.
Γιατί ασχολήθηκες με αυτό το άθλημα;
Όταν μεγάλωσα και κατάλαβα ότι μου αρέσει, απλά το συνέχισα.
Τι σου αρέσει περισσότερο σε αυτό το άθλημα;
Έχω κάνει και φιλίες από αυτό και πλέον έχω δεθεί, ενώ είναι και ένας πολύ καλός τρόπος για να γυμναστείς.
Πόσες φορές την εβδομάδα και για πόσες ώρες προπονείσαι;
Έξι φορές την εβδομάδα δύο ώρες την ημέρα, εκτός από τις Κυριακές
Είναι επίπονη η προετοιμασία;
Είναι σίγουρα, γιατί έχει καθημερινά και γυμναστήριο πέρα από τις προπονήσεις, οπότε είναι και σωματική η κούραση.
Έχεις συμμετάσχει σε πανελλήνιους ή και σε άλλους αγώνες;
Ναι, έχω συμμετάσχει σε τέσσερα πανελλήνια και είναι μία εμπειρία πολύ ωραία, μακάρι να την ζήσουν όλοι.
Είχες άγχος πριν πας στους αγώνες;
Σίγουρα έχω άγχος και όλοι έχουν άγχος σε οποιοδήποτε άθλημα, αρκεί αυτό το άγχος να είναι δημιουργικό.
Τι διακρίσεις και μετάλλια έχεις πάρει;
Όταν ήμουν 13, στο πρώτο Πανελλήνιο Θερινό Πρωτάθλημα που είχα συμμετάσχει, είχα πάρει τρεις πρώτες θέσεις, στα 400, τα 800 και τα 1500 και πέρυσι στο Θερινό Πρωτάθλημα πήρα δύο ασημένια και ένα χάλκινο.
Τι σου έχει προσφέρει το συγκεκριμένο άθλημα;
Σίγουρα πολλές εμπειρίες, φιλίες και σίγουρα σωματικά ότι είμαι πολύ καλύτερα.
Θα σύστηνες σε άλλα παιδιά, να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο άθλημα;
Ναι, γιατί γυμνάζει όλο το σώμα και είναι ένα άθλημα στο οποίο μπορεί γρήγορα κάποιος να ενσωματωθεί.
Πώς συνδυάζεις την ενασχόλησή σου με τον αθλητισμό με τις σχολικές σου υποχρεώσεις;
Αυτό είναι ένα δύσκολο κομμάτι, γιατί όταν γυρνάω από το σχολείο, έχω είτε ιδιαίτερα είτε μετά κατευθείαν προπόνηση, οπότε το διάβασμα γίνεται ή με το που γυρνάω από το σχολείο για καμία ώρα ή το βράδυ αργά μετά τις 10.
Ποιος σε στήριξε και ποιος σε προώθησε σε αυτό τα άθλημα;
Σίγουρα οι γονείς μου και η οικογένειά μου, επειδή και ο μπαμπάς μου έκανε ανοιχτή θάλασσα, οπότε ουσιαστικά αυτός με ενθάρρυνε να το συνεχίσω. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές και σε μένα, όπως και σε άλλα παιδιά, που πάντα έλεγα ότι θα ήταν ωραία μια παύση, να το σταματήσω για λίγο, αλλά με τη βοήθειά τους δεν το σταμάτησα.
Θα αφιέρωνες σε κάποιους κάποιες από τις νίκες σου;
Ναι, σίγουρα στους γονείς μου και στον αδερφό μου και στον παππού μου, που έχει φύγει πια από τη ζωή αλλά ήταν ένα από τα αγαπημένα μου άτομα.
Γνωρίζεις αν οι συνομήλικοι σου που ασχολούνται με αυτό το άθλημα σε άλλες χώρες, αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα;
Ναι, βέβαια, σε άλλες χώρες, επειδή ξέρω αρκετά παιδιά, δεν έχουν το θέμα που έχουμε εμείς με τον χώρο, γιατί εμείς έχουμε πολύ περιορισμένες πισίνες, ενώ αυτοί μπορεί να έχουν και ανά ομάδα μία πισίνα, δηλαδή είναι πολύ πιο άνετα, αλλά παρόλα αυτά η πίεση είναι ίδια.
Θα προτιμούσες να αλλάξεις κάτι σε σχέση με το άθλημα;
Όχι, το μόνο που θα ήταν καλύτερο για όλους ήταν να υπήρχε κάποιο κολυμβητήριο κοινό πιο κοντά, γιατί κατεβαίνω κάθε μέρα στο Ποσειδώνιο.
Πώς αντιμετωπίζεις το άγχος;
Έχω έναν ψυχολόγο με τον οποίο συνεργάζομαι ένα χρόνο τώρα και με έχει βοηθήσει πολύ στο κομμάτι πριν τον αγώνα αλλά και μετά, πώς να διαχειρίζομαι μία άσχημη ή μία καλή κούρσα. Βέβαια τις περισσότερες φορές το άγχος είναι δημιουργικό και αυτό είναι καλό, οπότε είναι κάτι που σε προωθεί. Βέβαια όταν είναι παραπάνω, μου έχει δείξει και ο ψυχολόγος κάποιες τεχνικές, αλλά προσπαθώ και μόνη μου απλά να μην το σκέφτομαι τόσο.
Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας κάποια στιγμή η οποία ήταν σημαντική για σένα;
Ναι, πέρυσι στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, που πριν τους αγώνες είχα πάθει ένα σοβαρό τραυματισμό στον ώμο. Παρ” όλα αυτά οι αγώνες κατέληξαν με τρία χρυσά και γενικά ήμουν πολύ χαρούμενη, γιατί όταν είχα πάθει τον τραυματισμό, πίστευα ότι δεν θα μπορούσα καν να τρέξω στο πανελλήνιο, αλλά παρ” όλα αυτά πήγε πάρα πολύ καλά με πολλά ατομικά ρεκόρ.
Τοπαλίδης Εμμανουήλ, Ελεύθερη πάλη
Με ποιο άθλημα ασχολείσαι;
Ασχολούμαι με την Ελευθέρα Πάλη.
Πόσο καιρό ασχολείσαι με αυτό το άθλημα;
Με αυτό το άθλημα ασχολούμαι 4 χρόνια.
Γιατί ασχολήθηκες με αυτό το άθλημα;
Γιατί δεν είχα με τι άθλημα να ασχοληθώ… ο πατέρας μου έδωσε κάποιες επιλογές και το επέλεξα.
Τι σου αρέσει περισσότερο σε αυτό το άθλημα;
Μου αρέσει το ότι σε δυναμώνει και σου αυξάνει την πειθαρχία.
Πόσες φορές την εβδομάδα και για πόσες ώρες προπονείσαι;
Προπονούμαι 4 μέρες την εβδομάδα από 2 ώρες την προπόνηση.
Είναι επίπονη η προετοιμασία σου;
Ναι, είναι επίπονη.
Πού γυμνάζεσαι ;
Στο γυμναστήριο.
Έχετε εκεί σχολή;
Ναι, έχουμε μία σχολή, τους Μακεδόνες Ευόσμου.
Έχεις συμμετάσχει σε Πανελλήνιους ή σε άλλους αγώνες;
Ναι, έχω συμμετάσχει σε Πανελλήνιους αγώνες και σε Διεθνή και Βαλκανικά τουρνουά.
Τι διακρίσεις και μετάλλια έχεις πάρει;
Έχω πάρει ένα χρυσό μετάλλιο σε ένα Πανελλήνιο, σε άλλα δύο Πανελλήνια δύο ασημένια, και στο Βαλκανικό ένα χρυσό.
Πώς ένιωσες όταν πήρες το χρυσό;
Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος … το έδειξε η προετοιμασία μου για το πρώτο χρυσό.
Έχεις άγχος πριν τους αγώνες; Αν ναι, πώς το αντιμετωπίζεις;
Όχι, δεν έχω.
Πώς θα πρότεινες να το αντιμετωπίσουν κάποιοι άλλοι; Ας πούμε, έτυχε κάποιος φίλος σου στο ίδιο άθλημα να έχει άγχος;
Ναι, υπάρχουν πολλά άτομα. Δύσκολα να υπάρχουν άτομα χωρίς άγχος. Και είναι δύσκολο να το αντιμετωπίζεις.
Τι σου προσφέρει το συγκεκριμένο άθλημα;
Μου προσφέρει πειθαρχία, με δυναμώνει και είναι ένα πολύ ενδιαφέρον άθλημα.
Θα σύστηνες σε άλλα παιδιά να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο άθλημα;
Ναι και βέβαια, γιατί είναι ένα ενδιαφέρον, δυναμικό άθλημα και σου αυξάνει πολύ την πειθαρχία.
Θα αφιέρωνες σε κάποιον κάποιες από τις νίκες σου;
Ναι, θα τις αφιέρωνα στον μπαμπά μου και στη μαμά μου, που με τρέχουν συνέχεια στις προπονήσεις. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, οπότε θα τους τις αφιέρωνα.
Πώς συνδυάζεται ο αθλητισμός με τις σχολικές σου υποχρεώσεις;
Είναι πολύ δύσκολο να τα συνδυάζω, γιατί δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Οπότε είναι πολύ δύσκολο.
Γνωρίζεις αν οι συνομήλικοί σου που ασχολούνται με το άθλημα αυτό σε άλλες χώρες, αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα;
Ναι, το γνωρίζω, είναι πιο εύκολο σε αυτούς, γιατί τους βοηθάει το κράτος, ενώ εδώ στην Ελλάδα τους αθλητές δεν τους δίνουν καν σημασία.
Τι θα ήθελες να αλλάξει το κράτος απέναντι σε εσάς τους αθλητές;
Θα ήθελα να μας δείχνουν τουλάχιστον λίγο ενδιαφέρον.
Σε ποιο θέμα; Τι εννοείς ;
Στο να υπάρχουν καλύτερα γήπεδα, γιατί εκεί που πάμε για αγώνες είναι πολύ παλιά και έτοιμα να γκρεμιστούν.
Οικονομική στήριξη υπάρχει ;
Όχι, δεν υπάρχει. Μόνο στις ξένες χώρες.
Ένιωσες ποτέ πώς δεν θα τα καταφέρεις;
Ναι, πολλές φορές, αλλά το αντιμετώπισα. Έβαλα τα δυνατά μου και τα κατάφερα.
Θα χρησιμοποιούσες τις δεξιότητές σου εκτός αθλητικού χώρου;
Όχι βέβαια, γιατί αυτό μας μαθαίνουν στο γυμναστήριό μας και γιατί μπορεί να κάνω ζημιά σε ένα παιδί. Οπότε το αποφεύγω.
Αν κάποιος σου επιτεθεί, θα χρησιμοποιούσες τις δεξιότητες τις οποίες έχεις μάθει ή θα έκανες κάτι διαφορετικό;
Όχι, δεν θα τις χρησιμοποιούσα. Θα τον απέφευγα, χωρίς να του μιλάω, θα γυρνούσα την πλάτη μου και θα έφευγα.
Ευχαριστούμε τους συμμαθητές μας Σοφιανίδου Κωνσταντίνα και Τοπαλίδη Εμμανουήλ για την παραχώρηση των συνεντεύξεων. Ευχόμαστε καλή δύναμη και καλή επιτυχία στην ενασχόλησή τους με τον αθλητισμό και να έχουν πολλές ακόμη διακρίσεις στο μέλλον.
Πουρσαλίδου Μαρία & Χατζηαντωνίου Μάριος, Α3
