Η ημέρα ξεκίνησε ως συνήθως στις 8.15. Όλο το σχολείο έκανε πρώτα προσευχή και μετά ο Διευθυντής μας ανακοίνωσε τις δράσεις που θα γίνονταν τις τρεις τελευταίες ώρες στα πλαίσια της Παγκόσμιας Μέρας Φιλάθλου!
Έπειτα, δυστυχώς, μπήκαμε στις τάξεις για να κάνουμε μάθημα. Κατά τη γνώμη μου έπρεπε οι δράσεις να γίνουν από την πρώτη ώρα, αλλά από το τίποτα αυτό ήταν πολύ καλύτερο.
Όταν επιτέλους έφτασε η 3η ώρα, η καθηγήτρια των καλλιτεχνικών μπήκε στην τάξη μας για να μας ρωτήσει ποιοι ήθελαν να ζωγραφίσουν και ποιοι ήθελαν να παρακολουθήσουν τις δράσεις που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν στο γήπεδο του σχολείου. Χαράς Ευαγγέλια! Οι περισσότεροι για να μην κουραστούν και πολύ, προτίμησαν να γίνουν απλοί θεατές.
Σε λίγο βρεθήκαμε στις κερκίδες, όπου μας τακτοποίησαν με τις γνωστές διαδικασίες (φωνές , παρατηρήσεις και άλλα πολλά). Ήμασταν όλοι στριμωγμένοι σαν σαρδέλες! Μετά από λίγη ώρα οι μαθητές που είχανε αθλητικό δελτίο στο μπάσκετ, ήρθαν στο γήπεδο για να κάνουν επίδειξη του… ευ αγωνίζεσθαι.
Ακολούθησε ο επίλογος. Μοιράστηκαν σε όλα τα κορίτσια, ανεξαρτήτως ηλικίας, προϊόντα περιόδου, γιατί πριν λίγο καιρό είχαμε παρακολουθήσει ένα σεμινάριο για την έμμηνο ρύση. Με αυτά κάναμε μία απόπειρα να σχηματίσουμε την λέξη φίλαθλος και τολμώ να πω πως ήταν και πολύ πετυχημένη. Αφού βγήκαν οι απαραίτητες φωτογραφίες – πειστήρια, η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.
Σάμου Ειρήνη, Α3
