ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΕΡΜΗΣ

Ο Ερμής, ο μικρότερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος, αποτελεί ένα κοσμικό αίνιγμα που οι επιστήμονες δυσκολεύονται να ερμηνεύσουν, με βασικά μυστήρια τον τεράστιο σιδερένιο πυρήνα του, την αινιγματική χημική σύνθεση της επιφάνειάς του και την έλλειψη δορυφόρων. Η ύπαρξή του κοντά στον Ήλιο έρχεται σε αντίθεση με τα τρέχοντα μοντέλα σχηματισμού πλανητών, κάνοντας τον πλανήτη να φαίνεται ως ένας «εισβολέας».

Λόγω της εγγύτητάς του στον Ήλιο, είναι δύσκολο να παρατηρηθεί από τη Γη, καθώς είναι συνήθως ορατός μόνο κατά τη διάρκεια της ανατολής ή της δύσης. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστός για την ταχύτατη κίνησή του στον ουρανό. Ο πλανήτης παρουσιάζει μυστήρια στους επιστήμονες, καθώς η δομή του δεν ταιριάζει απόλυτα με τα μοντέλα σχηματισμού πλανητών.

 

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

" target="_blank">

Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Είναι το πιο λαμπρό αντικείμενο στον νυχτερινό ουρανό μετά τη Σελήνη. Ονομάζεται από το λαό Αυγερινός ή Αποσπερίτης. Είναι παρόμοια στη Γη σε μέγεθος (μόλις οριακά μικρότερη από τη Γη), αλλά πολύ διαφορετική σε φυσικά χαρακτηριστικά, καθώς καλύπτεται από πυκνά νέφη διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου και η πίεση και θερμοκρασία στην επιφάνεια της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες της Γης. Η Αφροδίτη, ο πλανήτης κόλαση, ενδέχεται να ήταν κατοικήσιμη για 600 εκατομμύρια έως και 2 δισεκατομμύρια χρόνια κατά την πρώιμη ιστορία της, διαθέτοντας υγρό νερό, ωκεανούς και ηπιότερες θερμοκρασίες, πριν από μια καταστροφική κλιματική αλλαγή που προκλήθηκε από το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Πιθανότατα ήταν ο πρώτος κατοικήσιμος πλανήτης στο ηλιακό σύστημα.  Η Αφροδίτη ονομάζεται και «αδελφή της Γης», ως προς την ομοιότητα στο μέγεθός της με τη Γη.

 ΓΗ

Η Γη είναι ο τρίτος πιο κοντινός πλανήτης στον Ήλιο, ο πιο πυκνός και ο πέμπτος μεγαλύτερος σε μάζα στο Ηλιακό Σύστημα και, ειδικότερα, ο μεγαλύτερος ανάμεσα στους γήινους πλανήτες, δηλαδή τους πλανήτες με στερεό φλοιό (οι άλλοι είναι ο Ερμής, η Αφροδίτη και ο Άρης). Είναι το μοναδικό γνωστό ουράνιο σώμα που φιλοξενεί ζωή.

Σύμφωνα με ενδείξεις μέσω ραδιομετρικής χρονολόγησης και άλλων πηγών, η Γη σχηματίστηκε πριν από 4,54  δισεκατομμύρια έτη. Αλληλεπιδρά με τα άλλα αντικείμενα του χώρου μέσω βαρυτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα με τον Ήλιο και τη Σελήνη, η οποία αποτελεί τον μοναδικό μόνιμο φυσικό δορυφόρο της. Η αλληλεπίδραση της Γης με το βαρυτικό πεδίο της Σελήνης δημιουργεί την παλίρροια των ωκεανών, σταθεροποιεί την κατεύθυνση του άξονα περιστροφής της Γης και σταδιακά μειώνει τον ρυθμό περιστροφής του πλανήτη μας.

  ΣΕΛΗΝΗ

       Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ:  " target="_blank">

 

Η Σελήνη είναι ο μοναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης και ο πέμπτος μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του Ηλιακού Συστήματος. Πήρε το όνομά του από την αρχαιοελληνική θεά Σελήνη. Λέγεται επίσης και «Φεγγάρι» στη  δημοτική γλώσσα. Είναι το φωτεινότερο σώμα στον ουρανό μετά τον  Ήλιο, επειδή είναι και το κοντινότερο στη Γη ουράνιο σώμα . Εξαιτίας αυτής  της εγγύτητας, η Σελήνη ασκεί ισχυρή  βαρυτική επίδραση στη Γη (παλιρροϊκή αλληλεπίδραση) , προκαλώντας φαινόμενα όπως οι παλίρροιες, αλλά και επηρεάζοντας τον άξονα περιστροφής της. Η Σελήνη δημιουργήθηκε από τα θρύψαλα της Θείας . Η Θεία είναι ένας πλανήτης που συγκρούστηκε με τη γη δισεκατομμύρια χρόνια πριν.

 

ΑΡΗΣ

" target="_blank">

Ο Άρης είναι ο τέταρτος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος , ο δεύτερος πλησιέστερος στη Γη (μετά την Αφροδίτη) και ο έβδομος σε διαστάσεις και μάζα του Ηλιακού Συστήματος (ο δεύτερος μικρότερος μετά τον Ερμή). Λέγεται συχνά και «ερυθρός πλανήτης» εξαιτίας του ερυθρού χρώματος  που παρουσιάζει, οφειλόμενο στο τριοξείδιο του σιδήρου (Fe2O3) στην επιφάνειά του.

Συνολικά, ο Άρης είναι ένας « γήινος πλανήτης»  με λεπτή και αραιή ατμόσφαιρα, και με επιφάνεια που συνδυάζει τους κρατήρες πρόσκρουσης της Σελήνης και τα ηφαίστεια, τις κοιλάδες, τις ερήμους  και τα πολικά παγοκαλύμματα της Γης. Φαίνεται ακόμη να έχει περιοδικά επαναλαμβανόμενες « εποχές του έτους». Ο Άρης συγκρατεί λίγο νερό στο έδαφος  καθώς και αραιά στην ατμόσφαιρά του, σχηματίζοντας σύννεφα θυσάνων, ομίχλη, παγετό, μεγαλύτερες πολικές περιοχές μόνιμου παγετού και πάγους (με εποχιακό χιόνι  διοξειδίου του άνθρακα), πλην όμως όχι σώματα υγρών επιφανειακών υδάτων.

Ο Άρης διαθέτει ακόμη το Όρος Όλυμπος, το υψηλότερο γνωστό όρος στο Ηλιακό μας Σύστημα και την κοιλάδα Μαρινέρις, τη μεγαλύτερη κοιλάδα. Το  βαθύπεδο Βορεάλις, που βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη, καλύπτει το 40% της επιφάνειάς του και αποτελεί το υπόλειμμα μιας γιγάντιας σύγκρουσης. Στην περιφορά του γύρω από τον Ήλιο, συνοδεύεται από δύο μικρούς δορυφόρους : τον Φόβο και τον Δείμο (= Τρόμο).

 

 

 ΔΙΑΣ

 

 

Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος σε διαστάσεις και μάζα. Είναι ο πέμπτος κατά σειρά πλανήτης ξεκινώντας από τον Ήλιο. Είναι ένας γίγαντας αερίων με μάζα λίγο μικρότερη από το ένα χιλιοστό της ηλιακής, αλλά δυόμισι φορές μεγαλύτερη του αθροίσματος της μάζας των υπόλοιπων πλανητών του ηλιακού συστήματος. Ο Δίας, μαζί με τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα αναφέρονται ως αέριοι γίγαντες.

Ο πλανήτης ήταν γνωστός από τους αστρονόμους της αρχαιότητας και συνδέθηκε με τη μυθολογία και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις πολλών πολιτισμών. Οι Έλληνες και αργότερα οι Ρωμαίοι ονόμασαν τον πλανήτη από τον ελληνικό θεό Δία (Jupiter). Όταν φαίνεται από τη Γη, ο Δίας μπορεί να φτάσει σε φαινόμενο μέγεθος -2,95, καθιστώντας τον κατά μέσο όρο, το τρίτο φωτεινότερο αντικείμενο στον ουρανό τη νύχτα μετά από τη  Σελήνη και την Αφροδίτη. Ο Άρης μπορεί να ταιριάξει σε σύντομα χρονικά διαστήματα τη φωτεινότητα του Δία σε συγκεκριμένα σημεία της τροχιάς του.

                                                                                  

ΚΡΟΝΟΣ

">

Ο Κρόνος είναι ο έκτος πλανήτης σε σχέση με την απόστασή του από τον Ήλιο και ο δεύτερος σε μέγεθος του Ηλιακού  Συστήματος μετά τον Δία, με διάμετρο στον ισημερινό του 120.660 χιλιόμετρα, ενώ ανήκει στους λεγόμενους  γίγαντες αερίων. Το όνομά του προέρχεται από τον Κρόνο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας και σχετίζεται με τη λέξη χρόνος. Σχεδόν ταυτίζεται με τον θεό Saturnus των Ρωμαίων, απ” όπου προέρχονται και οι άλλες ευρωπαϊκές ονομασίες

Ο άνθρακας είναι γνωστό ότι μετατρέπεται σε διαμάντι σε συνθήκες ακραίας πίεσης και υψηλής θερμοκρασίας, για αυτόν τον λόγο στον Κρόνο βρέχει διαμάντια. Σύμφωνα μάλιστα με προηγούμενες θεωρητικές μελέτες, γιγάντια διαμάντια ίσως κρύβονται στις καρδιές μακρινών πλανητών ή ακόμα και στους πυρήνες νεκρών άστρων.Τέτοια κοσμικά διαμάντια δεν αποκλείεται όμως να κρύβονται και στο Ηλιακό Σύστημα, και συγκεκριμένα στις παχιές ατμόσφαιρες του Ποσειδώνα και του Ουρανού, όπως έχουν προτείνει ορισμένοι ερευνητές.

 

  ΟΥΡΑΝΟΣ

  " target="_blank">

Ο Ουρανός είναι ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο, ο τρίτος μεγαλύτερος και ο τέταρτος σε μάζα πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος . Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ελληνική θεότητα του Ουρανού, ο οποίος ήταν πατέρας του Κρόνου και παππούς του Δία. Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι από τη Γη, όπως οι άλλοι πλανήτες, καθώς έχει φαινόμενο μέγεθος  +5,5 – +6,0, και αυτό σε συνδυασμό με την αργή κίνησή του δεν αναγνωρίστηκε στους αρχαίους χρόνους ως πλανήτης. Ο  Ουίλιαμ Χέρσελ ανακοίνωσε την ανακάλυψή του τις 13 Μαρτίου 1781, επεκτείνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία τα όρια του ηλιακού συστήματος. Ο Ουρανός ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με τηλεσκόπιο.

Ο Ουρανός είναι ένας μεγάλος πλανήτης, ένας από τους τέσσερις γίγαντες αερίων του ηλιακού μας συστήματος, αλλά στη δομή μοιάζει περισσότερο με τον Ποσειδώνα, παρά με τους άλλους δύο. Λόγω της μεγάλης απόστασής του από τη Γη, δεν είναι σχεδόν καθόλου ορατός με γυμνό μάτι. Το 1977 ανακαλύφθηκε ότι ο Ουρανός έχει ένα σύστημα από δακτυλίους και ο  Βόγιατζερ 2 κατά τη διάρκεια της προσέγγισης του πλανήτη τον Ιανουάριο του 1986 μελέτησε τη δομή των δακτυλίων αυτών και ανακάλυψε 10 ακόμη δορυφόρους του, ανεβάζοντας τον αριθμό τους στους 15. Όλοι οι δακτύλιοι και οι δορυφόροι βρίσκονται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο, το επίπεδο του Ισημερινού του πλανήτη. Έχει έναν πετρώδη πυρήνα, στο μέγεθος της Γης, που καλύπτεται από έναν βαθύ ωκεανό νερού και αμμωνίας, ο οποίος περιβάλλεται από μια ατμόσφαιρα  που αποτελείται από υδρογόνο, ήλιο και μεθάνιο.

 

ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ

 

 " target="_blank">

Ο Ποσειδώνας είναι ο όγδοος κατά σειρά αποστάσεως από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος . Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, καθώς έχει φαινόμενο μέγεθος  από 8 το ελάχιστο έως 7,78 το μέγιστο, ενώ αν παρατηρηθεί με ισχυρό τηλεσκόπιο μοιάζει με πράσινο δίσκο.

Ο Ποσειδώνας ανακαλύφθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1846 και ήταν ο πρώτος πλανήτης που βρέθηκε σύμφωνα με μαθηματική πρόβλεψη και όχι με βάση τις εμπειρικές παρατηρήσεις. Οι απροσδόκητες μεταβολές στην τροχιά του Ουρανού  οδήγησαν τον Αλεξί Μπουβάρ  να συμπεράνει ότι η τροχιά του υπόκειται σε βαρυτική διαταραχή από έναν άγνωστο πλανήτη. Στη συνέχεια, ο Ποσειδώνας παρατηρήθηκε από τον Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε  σε απόσταση μικρότερη από μία μοίρα από τη θέση που προέβλεψε ο  Ουρμπέν Λεβεριέ, ενώ ο μεγαλύτερος δορυφόρος του ο Τρίτωνας, ανακαλύφθηκε λίγο αργότερα, αν και κανένας από τους υπόλοιπους 13 δορυφόρους του πλανήτη δεν ανιχνεύτηκε τηλεσκοπικά μέχρι τον 20ό αιώνα. Τον Ποσειδώνα έχει επισκεφθεί ένα μόνο διαστημόπλοιο, το «Βόγιατζερ 2», το οποίο πέρασε από τον πλανήτη στις 25 Αυγούστου 1989.

 

  ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ

  " target="_blank">

Ο Πλούτωνας είναι ένας νάνος πλανήτης στο εξωτερικό μέρος του Ηλιακού Συστήματος, στη Ζώνη του Κάιπερ, με εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες. Ανακαλύφθηκε το 1930 και θεωρούνταν ο ένατος πλανήτης μέχρι το 2006, όταν επαναταξινομήθηκε. Διαθέτει ατμόσφαιρα, δορυφόρους (με μεγαλύτερο τον Χάροντα) και μια χαρακτηριστική επιφάνεια. Ο Ουρμπέν Λεβεριέ χρησιμοποιώντας την κλασική μηχανική  κατάφερε να προβλέψει τη θέση του άγνωστου τότε πλανήτη  Ποσειδώνα, αναλύοντας τις παρέλξεις στον Ουρανό . Μετέπειτα αναλύσεις έδειξαν ότι η επίδραση του Ποσειδώνα δεν εξηγούσε όλες τις ανωμαλίες της τροχιάς του Ουρανού.Ο ιδρυτής του αστεροσκοπείου του Φλάγκσταφ της Αριζόνας,  Πέρσιβαλ Λόουελ,  το 1906 άρχισε μια εκτενή έρευνα για να ανακαλύψει ένα ένατο πλανήτη, ο οποίος ασκούσε παρέλξεις στον πλανήτη Ποσειδώνα και τον Ουρανό, τον οποίο ονόμασε «πλανήτη Χ». Συνέχισε την έρευνα μέχρι τον θάνατό του το 1916.

Η ανακάλυψη έγινε πρωτοσέλιδο σε όλο τον κόσμο. Πάνω από 1.000 προτάσεις για την ονομασία του νέου αντικειμένου στάλθηκαν στο παρατηρητήριο, το οποίο είχε το δικαίωμα να ονομάσει το αντικείμενο. Τελικά επικράτησε η πρόταση «Πλούτων» («Pluto»), από τον θεό του κάτω κόσμου στην ελληνική μυθολογία. Η πρόταση έγινε από τη Βενέτια Μπέρνεϊ (Venetia Burney), μια εντεκάχρονη μαθήτρια από την Οξφόρδη , με το σκεπτικό ότι βρίσκεται σε κατάσταση αιώνιας νύχτας , λόγω της τεράστιας απόστασής του από τον Ήλιο. Η επιλογή της επίσημης ονομασίας έγινε στις 24 Μαρτίου 1930 και το όνομα ανακοινώθηκε την 1η Μαΐου 1930.

ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΑΣΤΡΟΝΙΟ

Σάμου Ιουλία  Α3