Μετά από διακοπή 16 ετών, το όνομα GT-R αναβίωσε το 1989 ως BNR32 («R32″) Skyline GT-R. Οι εκδόσεις προδιαγραφών του R32 GT-R χρησιμοποιήθηκαν για να κερδίσουν το Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Αγωνιστικών Αυτοκινήτων για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια. Το R32 GT-R είχε επίσης επιτυχία στο Αυστραλιανό Πρωτάθλημα  Touring Car,  με  τον Jim Richards να το χρησιμοποιεί για να κερδίσει το πρωτάθλημα το 1991 και  τον Mark Skaife  να κάνει το ίδιο το 1992, μέχρι που μια αλλαγή κανονισμού απέκλεισε το GT-R το 1993. Η τεχνολογία και η απόδοση του R32 GT-R ώθησε το αυστραλιανό περιοδικό «Wheels» να ονομάσει το GT-R «Godzilla» στην έκδοσή του τον Ιούλιο του 1989. Οι «Τροχοί» στη συνέχεια μετέφεραν το όνομα σε όλες τις γενιές των Skyline GT-Rs, κυρίως του R34 GT-R, το οποίο ονόμασαν «Godzilla Returns», και περιέγραψαν ως «Το καλύτερο αυτοκίνητο χειρισμού που έχουμε οδηγήσει ποτέ». Σε δοκιμές που διεξήχθησαν από εκδόσεις αυτοκινήτων, το R34 GT-R κάλυψε ένα τέταρτο του μιλίου (402 μέτρα) σε 12,2 δευτερόλεπτα και επιταχύνθηκε από 0–100 km/h σε 4,4 δευτερόλεπτα. Η παραγωγή του Skyline GT-R έληξε τον Αύγουστο του 2002.

Το Skyline GT-R δεν κατασκευάστηκε ποτέ εκτός Ιαπωνίας και οι μοναδικές εξαγωγικές αγορές ήταν το Χονγκ Κονγκ, η Σιγκαπούρη, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία  και το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι επίσης δημοφιλές σε όλο τον κόσμο όπου χρησιμοποιούνται ιαπωνικές εισαγωγές.

Παρά το γεγονός αυτό, το Skyline GT-R έχει γίνει ένα εμβληματικό σπορ αυτοκίνητο ως όχημα εισαγωγής στον δυτικό κόσμο. Έχει γίνει σημείο αναφοράς μέσω της ποπ κουλτούρας όπως το The Fast and the Furious,  το  Initial D,  το Shakotan Boogie , το  Tokyo Xtreme Racer, το Wangan Midnight, το Need for Speed,   το  Forza,   το  Driving Emotion Type-S,   το Test Drive και  το Gran Turismo.

Ένα R34  25GT  Turbo που οδηγείται από τον χαρακτήρα Brian O’Conner στην ταινία  «2 Fast 2 Furious».

Μετά το τέλος της παραγωγής R34 το 2002, η Nissan ανακοίνωσε ότι θα διαχωρίσει το μοντέλο GT-R από το όνομα Skyline, δημιουργώντας ένα εντελώς νέο όχημα – αν και με βάση ένα παρόμοιο με το Skyline. Αυτό το διαδεδομένο αυτοκίνητο, γνωστό απλά ως Nissan GT-R,  έκανε το ντεμπούτο του το 2007 στο Τόκιο. Παρουσιάστηκε στους καταναλωτές το 2008, ήταν το πρώτο GT-R που ήταν διαθέσιμο σε όλο τον κόσμο, μπαίνοντας στην αγορά της Βόρειας Αμερικής για πρώτη φορά.

Πηγή «Wikipedia»

Ο  σκαραβαίος  το πρώτο αυτοκίνητο της Volkswagen, έργο του μοναδικού Φέρντιναντ Πόρσε, (1875-1951) και των συνεργατών του. Το 1974 κατασκευάστηκε το τελευταίο Σκαθάρι (VW Typ 1) στο κεντρικό εργοστάσιο του Βόλφσμπουργκ, μετά την παραγωγή 11.916.519 οχημάτων. Μέχρι το τέλος της παραγωγής του (2003) έφτασε τον «επικό αριθμό » των 21.529.464 οχημάτων. Για να αποκτήσει κάποιος ένα Σκαθάρι πριν το 1945  έπρεπε να μπει στο πρόγραμμα αποταμίευσης KdF, («Kraft durch Freude») των συνδικάτων.

VW Typ 1

Όμως παραγωγή και διάθεση διακόπηκαν άμεσα με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μετά την παρουσίαση του KdF-Wagen το 1939 στην IAMA, την διεθνή έκθεση αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών στο Βερολίνο. Το 1945 βρήκε τις εγκαταστάσεις στο Βόλφσμπουργκ στην στάχτη, έφερε όμως το Σκαθάρι σαν ιδέα στο επίκεντρο για την ανασύσταση της αναγνωρισμένα ευρηματικότατης γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Έτσι, με την πολύτιμη εποπτεία της βρετανικής στρατιωτικής διοίκησης ξεκίνησε η παραγωγή του Σκαθαριού: έως το 1955 είχαν διατεθεί περισσότερα από 1.000.000 οχήματα.

Ο Φέρντιναντ Πόρσε δημιούργησε τον πρώτο σκαραβαίο υπό πίεση του Χίτλερ.

VW(Volkswagen) σημαίνει αυτοκίνητο του λαoύ.

Όσα χρόνια και αν πέρασαν παραμένει ένα εντυπωσιακό και αγαπητό αυτοκίνητο σε όλους.

Ας ξεκινήσουμε με τα είδη των σχολείων,  παλαιότερα υπήρχαν σχολεία θηλέων και αρρένων. Επίσης υπάρχει διαφορά στην ένδυση. Παλιά φορούσαν ποδιές, που δεν παραπέμπουν στο πολύ μακρινό παρελθόν, μιας και καταργήθηκαν την δεκαετία του 1980.

Έπειτα το ξύλο, και παίρνω ως παράδειγμα τον τίτλο της ταινίας «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», ήταν μια συχνή τακτική. Τα παιδιά έτρωγαν ξύλο με τη βέργα ή τη βίτσα από τους καθηγητές τους, αν αργούσαν ή αν έκαναν πολύ φασαρία. Πλέον αυτό το παιδαγωγικό μέτρο έχει καταργηθεί, αφού δεν θεωρείται σωστή η κακομεταχείριση των παιδιών με την απειλή της βίτσας, γιατί διαταράσσεται η ψυχολογία τους. Παρόλα αυτά μέσα από τις παλιές ελληνικές ταινίες αντικατοπτρίζεται μια άλλη πιο αθώα κοινωνία με λιγότερο κίνδυνο και περισσότερο γέλιο.

Φαίη Ξηρόκωστα Β2

Άλλο τραγούδι που έμεινε στην ιστορία είναι το «Satisfaction» των Rolling Stones. Θεωρείται η βάση του σύγχρονου Rock “n Roll. Ο συνθέτης αυτού του τραγουδιού σκέφτηκε το τραγούδι την ώρα που κοιμόταν, ξύπνησε να το μαγνητοφωνήσει και ξανακοιμήθηκε. Οι στίχοι δηλώνουν κάτι επαναστατικό. Εξέφραζαν μια βαθιά νεανική απογοήτευση και κριτική στην καταναλωτική κοινωνία και τον αυταρχισμό της εποχής. Τέλος το τραγούδι «Οne» των U2 έχει ένα βαθύ κοινωνικό και πολιτικό μήνυμα.
Διάσημα ροκ τραγούδια

• Sweet child o’ mine των Guns n’ roses
• Bohemian rhapsody των Queen
• Hotel California των Eagles
• Satisfaction των Rolling stones
• Back in black των AC/DC

Φαίη Ξηρόκωστα Β2

Από όλες τις διάφορες θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί, επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι το σκάκι τελικά προήλθε από την Ινδία και συγκεκριμένα εφευρέτης του είναι ο βραχμάνος Σίσσα, σε εποχή όμως απροσδιόριστη. Τούτο βασίζεται κυρίως στην σπουδαία εκείνη παράδοση με τον διπλασιασμό των σπόρων.

Ο σοφός εκείνος Σίσσα ζήτησε τόσους κόκκους σιτάρι όσους θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στα 64 τετράγωνα της σκακιέρας βάζοντας στο πρώτο ένα κόκκο, στο δεύτερο δύο, στο τρίτο τέσσερις, στο τέταρτο οκτώ κλπ., διπλασιάζοντας έτσι κάθε φορά στο επόμενο τετράγωνο, μέχρι το εξηκοστό τέταρτο τετράγωνο.

Το σκάκι έχει ρίζες στην αρχαία Ινδία ως παιχνίδι Chaturanga, ταξίδεψε στην Περσία (όπου έγινε Shatranj) και από εκεί στην Αραβία, και τελικά μέσω των Μαυριτανών στην Ευρώπη, αποκτώντας τους σύγχρονους κανόνες του (πιο δυνατή Βασίλισσα, ροκέ), στην Ισπανία τον 15ο αιώνα, εξελισσόμενο σε παγκόσμιο άθλημα με τη διοργάνωση του 19ου αιώνα !

Διάδοση και εξέλιξη (Περσία – Αραβία – Ευρώπη)

• Περσία: Οι Πέρσες το υιοθέτησαν και το ονόμασαν Shatranj, εισάγοντας βασικές έννοιες όπως το «Σαχ» (Βασιλιάς) και το «Σαχ Ματ» (Ο βασιλιάς είναι νεκρός).
• Αραβικός κόσμος: Οι Άραβες το «αγκάλιασαν» μετά την κατάκτηση της Περσίας, διατηρώντας κανόνες και ονόματα (π.χ. Ίππος, Πύργος), και το μετέφεραν στη Βόρεια Αφρική, τη Σικελία, την Ιβηρική Χερσόνησο (9ος-10ος αιώνας).
• Ευρώπη: Οι Βίκινγκς το έφεραν βόρεια (Ισλανδία, Αγγλία), ενώ στην νότια Ευρώπη έφτασε μέσω Αράβων, εξελισσόμενο στο σημερινό σκάκι με την αύξηση της δύναμης της Βασίλισσας και του Αξιωματικού (15ος αιώνας).

Η σύγχρονη εποχή

• 19ος αιώνας: Εμφανίζονται τα πρώτα επίσημα πρωταθλήματα, εκδίδονται βιβλία θεωρίας και οι κανόνες σταθεροποιούνται.
• 20ος/21ος αιώνας: Το σκάκι γίνεται παγκόσμιο άθλημα με FIDE, παγκόσμια πρωταθλήματα και την εμφάνιση πανίσχυρων σκακιστικών προγραμμάτων

Σάμου Ιουλία Α3

Η επιβίωση στην φύση βασίζεται κυρίως στη σωστή προετοιμασία, στην παρατήρηση και στη ψυχραιμία .Πριν από κάθε εξόρμηση είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την περιοχή και τον καιρό ,έχοντας μαζί μας νερό, φακό, χάρτη και βασικά είδη πρώτων βοηθειών. Αν χαθούμε, μπορούμε να προσανατολιστούμε με τον ήλιο, τα αστέρια ή φυσικά σημάδια του τοπίου. Η εύρεση καθαρού νερού(όπως αυτό του καταρράχτη), αποτελεί πάντα την πρώτη προτεραιότητα πριν από την τροφή. Ένα απλό καταφύγιο από κλαδιά και φύλλα προσφέρει προστασία από τα στοιχεία της φύσης, αρκεί να επιλεγεί ασφαλές σημείο.  Πάνω από όλα, η ψυχραιμία είναι το μεγαλύτερο εργαλείο επιβίωσης, καθώς μας βοηθά να σκεφτούμε καθαρά και να πάρουμε σωστές αποφάσεις. Για μεγάλες εξορμήσεις στη φύση πρέπει να γνωρίζεις κάποιες βασικές γνώσεις σε σχέση με το μαγείρεμα, τον προσανατολισμό, την περιοχή, τον καιρό και πρώτες βοήθειες.

Για να ξέρουμε πού βαδίζουμε … ελλείψει πυξίδας

• Για να προσανατολιστείς σωστά στο βουνό μπορείς να τοποθετήσεις ένα αντικείμενο στο έδαφος και να περιμένεις δέκα λεπτά να μετακινηθεί η σκιά του. Τότε βάζεις ένα ακόμη αντικείμενο εκεί που έφτασε η σκιά και ανάμεσα στα δύο αντικείμενα βρίσκεται ο βορράς.
• Ακόμη με τον πολικό αστέρα. Αντικρίζοντας την μικρή άρκτο, παρατηρείς το τελευταίο της αστέρι. Όταν το δεις έχεις στραμμένη την πλάτη σου στον Νότο.
• Άμα βρεθείς σε μια εκκλησία, πρέπει να γνωρίζεις πως το Ιερό της είναι στραμμένο στην Ανατολή.

 Κίνδυνοι που καραδοκούν…

Αν σε δαγκώσει φίδι στο βουνό, προσπάθησε πρώτα να μείνεις όσο γίνεται ήρεμος και να ζητήσεις αμέσως βοήθεια από το 112 ή από κάποιον ενήλικο. Απομακρύνσου από το φίδι και χωρίς να πανικοβληθείς, βγάλε απαλά ό,τι σε σφίγγει γύρω από το σημείο του δαγκώματος, όπως βραχιόλι, δαχτυλίδι ή λαστιχάκι, γιατί η περιοχή μπορεί να πρηστεί. Μπορείς να την τυλίξεις την περιοχή με έναν απαλό επίδεσμο μόνο για ελαφριά προστασία, χωρίς να την σφίξεις και να κρατήσεις το μέλος ακίνητο (κάτω από το ύψος της καρδιάς). Είναι καλό όταν πηγαίνεις στο βουνό, να έχεις ΠΑΝΤΑ μαζί σου ένα μικρό φαρμακείο πρώτων βοηθειών, ώστε να μπορέσεις να βοηθήσεις τον εαυτό σου μέχρι να φτάσει η βοήθεια.

Η συνέχεια στο επόμενο τεύχος…

Χρυσάφη Βάγια Β3

• Τα Βιβλία των νεκρών

   Τα Βιβλία των Νεκρών περιέχουν συλλογές από επωδούς, αριθμούς και μαγικές επικλήσεις για χρήση από τους νεκρούς στη μεταθανάτια ζωή. Είχαν το ρόλο να καθοδηγήσουν τους νεκρούς στις διάφορες δοκιμασίες που θα συναντούσαν, πριν φθάσουν στον Κάτω Κόσμο (Ντουάτ). Υπάρχουν περίπου 200 μαγικές επικλήσεις.

   Συνήθως περιείχαν εικόνες που έδειχναν τις δοκιμασίες στις οποίες θα υποβαλλόταν ο νεκρός, αλλά και το χάρτη του Ντουάτ. Τα εμπόδια αυτά περιλάμβαναν διάφορα τέρατα και λίμνες φωτιάς. Η μούμια ήταν οπλισμένη με τη Βίβλο, ώστε να τα καταπολεμήσει. Η πιο σημαντική δοκιμασία ήταν το ζύγισμα της ψυχής του νεκρού( βλέπε εικόνα που ακολουθεί), που έκανε ο θεός Άνουβις: η καρδιά του νεκρού ζυγιζόταν σε σχέση με το Φτερό της Αλήθειας της θεάς Μά’ατ. Αν η καρδιά ήταν πιο ελαφριά από το φτερό, επιτρεπόταν να προχωρήσει, αν όχι, καταβροχθιζόταν από το τέρας Αμμούτ, ένα συνδυασμό κροκόδειλου, λιονταριού και ιπποπόταμου. Ο θεός Θωθ κατέγραφε το αποτέλεσμα.

• Η ταφική τελετουργία 

   Η ταφική τελετουργία περιλαμβάνει τα έθιμα και τις διαδικασίες που ακολουθούν τον θάνατο, από την προετοιμασία του νεκρού μέχρι την ταφή, συνδυάζοντας αρχαίες παραδόσεις. Οι μούμιες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της.

   Επειδή λοιπόν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν πως η ζωή συνεχίζεται και μετά το θάνατο, θεώρησαν αναγκαία τη διατήρηση του σώματος, της κατοικίας της ψυχής. Άρχισαν να θάβουν αρχικά τους νεκρούς μέσα σε χώρους άνετους, βάζοντας κοντά τους τρόφιμα και καθετί αγαπητό στο νεκρό. Μα στη συνέχεια, βλέποντας πως η φθορά ερχόταν αναπόφευκτα, βρήκαν τρόπους ταρίχευσης. Η τέχνη της μουμιοποίησης έγινε επιστήμη, κυρίως στην Αίγυπτο. Οι αιγυπτιακές μούμιες σώζονται μέχρι σήμερα . Ο τρόπος που έκαναν την ταρίχευση ήταν πολύπλοκος. Άνοιγαν το νεκρό σ” ορισμένα σημεία και του αφαιρούσαν για λίγο τα σπλάχνα και τον εγκέφαλο, που έβαζαν για λίγο στην αλμύρα. Έπλεναν εσωτερικά κι εξωτερικά το πτώμα με αρώματα και αντισηπτικές ουσίες. Μετά επανατοποθετούσαν τα σπλάχνα, άλειφαν το σώμα με περισσότερες αντισηπτικές ουσίες, το τύλιγαν με επιδέσμους και το τοποθετούσαν στις σαρκοφάγους ή τα νεκροταφεία.

                                                                                                                                                         Σάμου Ιουλία Α3

Οι πυραμίδες

Το σχήμα των αιγυπτιακών πυραμίδων θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει τον αρχέγονο λόφο από τον οποίοι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι δημιουργήθηκε ο κόσμος. Επίσης θεωρείται ότι είναι το σχήμα των ακτινών του ήλιου έτσι όπως κατεβαίνουν από αυτόν, και οι περισσότερες πυραμίδες ήταν καλυμμένες με γυαλιστερό άσπρο ασβεστόλιθο που είχε εκθαμβωτική εμφάνιση όταν βλεπόταν από μακριά. Κάποιες φορές επίσης το όνομα των πυραμίδων έκανε αναφορά στη λάμψη του ήλιου. Για παράδειγμα, το όνομα της Κυρτής Πυραμίδας στο Νταχσούρ ήταν «Η Νότια Λαμπρή Πυραμίδα», και εκείνης του Σενουσρέτ στο Ελ Λαγιούν ήταν «Ο Σενουσρέτ Λάμπει».

Αν και γενικά υπάρχει συμφωνία στο ότι οι πυραμίδες ήταν ταφικά μνημεία, υπάρχει συνεχή διαφωνία για τις συγκεκριμένες θεολογικές αρχές στις οποίες βασίστηκε η κατασκευή πυραμίδων. Μια πρόταση είναι ότι σχεδιάστηκαν για ένα είδους «κατασκευής για την ανάσταση»^.

Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι το σκοτεινό μέρος του ουρανού γύρω από το οποίο φαίνεται να περιστρέφονται τα αστέρια ήταν η πύλη για τους ουρανούς. Ένα από τα στενά φρεάτια από το ταφικό θάλαμο διαπερνά όλη την πυραμίδα και στοχεύει κατευθείαν στο κέντρο αυτού του μέρους του ουρανού. Αυτό υποδηλώνει ότι η πυραμίδα μπορεί να σχεδιάστηκε για μεταφέρει μαγικά την ψυχή του νεκρού Φαραώ στην κατοικία των θεών

Η Σφίγγα

Η Σφίγγα είναι μυθικό πλάσμα με σώμα λιονταριού, φτερά αετού και κεφάλι γυναίκας (στην ελληνική μυθολογία) ή άνδρα (στην αιγυπτιακή), γνωστή κυρίως για το αίνιγμα που έθετε στους περαστικούς, το οποίο έλυσε ο Οιδίποδας, αλλά αναφέρεται και ως μεγάλο αρχαίο άγαλμα στην Αίγυπτο (Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας) και ως φυσικός σχηματισμός στη Ρουμανία. Συνοπτικά, η Σφίγγα είναι ένα πολυδιάστατο σύμβολο που αντιπροσωπεύει το μυστήριο, την πρόκληση και τη γνώση, εμφανιζόμενη σε μύθους, τέχνη και ακόμη και τη φύση.

Το Αίνιγμα της σφίγγας  

Σύμφωνα με τον μύθο του Οιδίποδα, η Σφίγγα, ένα τέρας με κεφαλή γυναίκας από τη μέση και πάνω και σώμα λιονταριού από τη μέση και κάτω, στάλθηκε από την Ήρα ή τον Άρη, να φρουρεί την είσοδο της Θήβας και να αναγκάζει τους κατοίκους ή τους περαστικούς να δώσουν σωστή απάντηση στον γρίφο της, ο οποίος έλεγε: «Ποιο ον στην αρχή στέκεται στα τέσσερα, έπειτα στα δύο και προς το τέλος της ζωής του στα τρία;». Όποιος δεν έδινε την σωστή απάντηση, η Σφίγγα τον θανάτωνε. Από αυτό το μαρτύριο, γλίτωσε τους Θηβαίους ο Οιδίποδας, ο οποίος απάντησε σωστά στο ερώτημα λέγοντας: «Ο άνθρωπος είναι εκείνο τον ον, που το ξημέρωμα της ζωής του κινείται στα τέσσερα, το βράδυ της ζωής του στα τρία, με την βοήθεια του μπαστουνιού, ενώ στο μεσοδιάστημα (μεσημέρι) της ζωής κινείται με σιγουριά στα δυο». Σύμφωνα με την παράδοση η Σφίγγα είπε κι έναν άλλο γρίφο στον Οιδίποδα: «Υπάρχουν δύο αδελφές: η μία γεννά την άλλη και, με τη σειρά της, γεννά την πρώτη. Ποιες είναι οι δύο αδελφές;». Ο Οιδίποδας απάντησε σωστά λέγοντας ότι οι δύο αδελφές είναι η Ημέρα και η Νύχτα.

 Ο θάνατος της ΣΦΙΓΓΑΣ

Κατά τον επαναπροσδιορισμό του θρύλου του Οιδίποδα, η Σφίγγα λέει στον Οιδίποδα την απάντηση στο αίνιγμα για να αυτοκτονήσει, ώστε να μην χρειάζεται να σκοτώσει πια τους Θηβαίους, και επίσης να τον κάνει να την αγαπήσει. Φεύγει ο Οιδίποδας χωρίς να την ευχαριστήσει που του έδωσε την απάντηση στο αίνιγμα.

Υπάρχουν μυθικές, ανθρωπολογικές, ψυχαναλυτικές και παρωδικές ερμηνείες του γρίφου της Σφίγγας και της απάντησης του Οιδίποδα σε αυτό.  περιγράφει «το ερώτημα από πού προέρχονται τα μωρά» ως αίνιγμα της Σφίγγας.

 Τα μυστικά της ΣΦΙΓΓΑΣ

Η Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας είναι ένα τεράστιο, μονολιθικό γλυπτό με κεφάλι ανθρώπου (Φαραώ Χεφρήνος) και σώμα λιονταριού, σύμβολο της αρχαίας Αιγύπτου, και δεν έχει γνωστές «παγίδες» με την έννοια των μηχανικών παγίδων όπως οι ελληνικές σφίγγες, αλλά περιβάλλεται από μυστήρια, όπως η κατασκευή της, τα χαμένα μέρη της (μύτη, γένι), και υπόγειες σήραγγες που ερευνώνται ακόμα, όπως η Στήλη του Ονείρου που ανακαλύφθηκε ανάμεσα στα πόδια της.

«Παγίδες» και Μυστήρια:

• Η Στήλη του Ονείρου: Ανάμεσα στα πόδια της Σφίγγας βρίσκεται μια γρανιτένια πλάκα (η Στήλη του Ονείρου), που στήθηκε από τον Φαραώ Τούθμωσις Δ’, αναφέροντας ένα όνειρο που τον ώθησε να την θάψει στην άμμο.
• Υπόγεια Δίκτυα: Υπάρχουν φήμες και ενδείξεις για άγνωστους υπόγειους θαλάμους ή σήραγγες κάτω από τη Σφίγγα, που δεν έχουν ακόμη εξερευνηθεί πλήρως.
• Φθορές: Η απώλεια της μύτης και του γενιού οφείλεται σε φθορές από τον χρόνο και πιθανές επιθέσεις εισβολέων, όχι σε παγίδες.
• Αντίστοιχες Ελληνικές Σφίγγες: Η ελληνική σφίγγα ήταν ένα μυθικό πλάσμα που έθετε γρίφους, ενώ η αιγυπτιακή είναι ένα άγαλμα-φύλακας, αν και και οι δύο φέρουν τον μύθο του γρίφου.

Συνοπτικά: Η Σφίγγα δεν έχει «παγίδες» με τη μηχανική έννοια, αλλά η ίδια και ο περιβάλλων χώρος της είναι γεμάτος από αρχαιολογικά μυστήρια και θεωρίες, με την «Στήλη του Ονείρου» να αποτελεί το πιο γνωστό «αίνιγμα» που βρέθηκε στο χώρο της.

Το συγκρότημα της Γκίζας, δυτικά του Καΐρου, περιλαμβάνει τις πυραμίδες του Χέοπα, του Χεφρήνου και του Μυκερίνου, καθώς και τη Μεγάλη Σφίγγα. Όλα τα μνημεία παραμένουν καλυμμένα με μυστήριο, λόγω των ασαφών μεθόδων κατασκευής τους, της ακριβούς αστρονομικής τους ευθυγράμμισης και του αμφιλεγόμενου σκοπού τους.

Σάμου Ιουλία Α3

Η λατινική ονομασία του Βορείου και του Νότιου Σέλαος είναι αντίστοιχα «Aurora Borealis» και «Aurora Australis». Προς το τέλος της διάρκειας του φαινομένου που φθάνει και τις 6 ώρες μπορεί να παρατηρηθεί, αν και όχι πάντα, το «στέμμα του Σέλαος» (corona aurorae). Από το κέντρο του ουράνιου θόλου εμφανίζεται αιφνίδια ένα κυκλικό φως σαν στεφάνι από την περιφέρεια του οποίου εκτείνονται κάθετες λευκές ακτίνες προς το έδαφος δημιουργώντας την εντύπωση ενός γιγάντιου φωτεινού στέμματος και που στρέφεται με ταχύτητα, με ενδιάμεσες αιφνίδιες στάσεις. Αυτό το χαρακτηριστικό φαινόμενο διαρκεί από μόλις λίγα δευτερόλεπτα μέχρι μισό λεπτό της ώρας και στη συνέχεια εξαφανίζεται.

Το βόρειο Σέλας  στην Ελλάδα:

Το Βόρειο Σέλας εμφανίστηκε σπάνια στην Ελλάδα, με πιο πρόσφατα εντυπωσιακά φαινόμενα τον Ιανουάριο του 2026 (Χορτιάτης, Κέρκυρα) και τον Νοέμβριο του 2023, λόγω ισχυρών γεωμαγνητικών καταιγίδων (G4). Λόγω του χαμηλού γεωγραφικού πλάτους, το σέλας εμφανίζεται με κόκκινες/μοβ αποχρώσεις, ορατό κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα.

Βασικά Στοιχεία για το Βόρειο Σέλας στην Ελλάδα:

• Χρώμα: Το σέλας στην Ελλάδα εμφανίζεται συνήθως με κοκκινωπή απόχρωση λόγω της μεγάλης απόστασης από τον Βόρειο Πόλο, σε αντίθεση με το πράσινο που παρατηρείται σε βορειότερα πλάτη
• Συχνότητα: Είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο για τη χώρα, έχοντας εμφανιστεί περίπου 10-12 φορές τα τελευταία 100-120 χρόνια.

Αιτία: Οφείλεται σε ισχυρές ηλιακές εκρήξεις (εκπομπές κοροναϊκής μάζας) που αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο της Γης.

Η ταυτότητα της παράστασης

Συγγραφείς του έργου : Πλαύτος – Μολιέρος * Θεατρική Διασκευή για παιδιά : Θάνος Ζήκας * Σκηνοθεσία : Θάνος Ζήκας * Μουσική επιμέλεια : Χριστόφορος « ΟΝΕΙΡΟ ΑΛΗΘΕΙΑ » * Χορογραφίες : Έυα Πετροπούλου * Σκηνογραφία Σκηνικά : Magic Art * Κοστούμια Εποχής: Μαρία Στρατάκη * Γραφιστικά : Magic Art *Παραγωγή: Θέατρο Αθηνών ο Θέσπης * Καλλιτεχνικός Διευθυντής : Θάνος Ζήκας

Παίζουν οι ηθοποιοί : Θάνος Ζήκας,Παύλος Γεωργίου, Μάριος Χριστοφόρου, Άννα Βιτζάνο και η Μαρία Λεκάκη.

Μετά το τέλος της παράστασης, ο σκηνοθέτης Θάνος Ζήκας, απάντησε σε μερικές ερωτήσεις μας.

Υποστήριξε ότι πρόκειται για έργο διαχρονικό και οι αξίες που προβάλλει και αναλύει, βρίσκονται στην καθημερινότητά μας. Παραδειγματιζόμαστε με τη συμπεριφορά του φιλάργυρου, που αρχικά ήταν εγωιστής και αδιάφορος, τελικά όμως μεταμορφώνεται σε έναν άνθρωπο που νοιάζεται για τους άλλους.

Πιστεύει ότι τα παιδιά είναι πιο δύσκολοι κριτές από τους ενήλικες, γιατί κρίνουν με πιο αυστηρά κριτήρια. Ο ηθοποιός όταν έχει να αντιμετωπίσει παιδιά, πρέπει να είναι πιο άμεσος, να κατέβει να τους εξηγήσει με πιο απλά λόγια το έργο.