Μ.Χ.

    Τα Λιοντάρια στο Ηράκλειο είναι η πλατεία της Φοντάνα Μοροζίνι, του περίτεχνου ενετικού σιντριβανιού με τα τέσσερα λιοντάρια από το στόμα των οποίων τρέχει το νερό. Η Fontana Morosini βρίσκεται στην πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου, στο κέντρο του Ηρακλείου αλλά οι κάτοικοι της πόλης δεν χρησιμοποιούν ποτέ την επίσημη ονομασία, συνήθως την αναφέρουν ως «Πλατεία Λιονταριών» ή εν συντομία «Τα Λιοντάρια». Η κρήνη με τα λιοντάρια είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία που χάρισαν οι Ενετοί στο Ηράκλειο και φτιάχτηκε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες ύδρευσης της πόλης. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας ανοίχτηκαν οπές στους λωβούς της κρήνης για να διευκολυνθεί το πλύσιμο των ανθρώπων, πριν μπουν στο τζαμί για να προσευχηθούν, και αργότερα προστέθηκαν  γύρω της μαρμάρινες κολόνες. Αυτές οι τροποποιήσεις αφαιρέθηκαν και η κρήνη αποκαταστάθηκε στο αρχικό της σχέδιο μετά την ανεξαρτησία της Κρήτης. Γενικότερα η Κρήνη Μοροζινι είναι από τα σημαντικότερα μνημεία του Ηρακλείου τα οποία διασώζονται μέχρι και σήμερα.

Κωνσταντίνος Αποστολάκης  Γ3

Πηγές: www.destinationcrete.gr

www.explorecrete.com

      Ο έφιππος Ερωτόκριτος αποχαιρετά την αγαπημένη του Αρετούσα. Οι πρωταγωνιστές της σκηνής έχουν πολλά κεφάλια και, σύμφωνα με την ερμηνεία του καλλιτέχνη,  γλύπτη Γιάννη Παρμακέλη, με αυτό τον τρόπο απεικονίζεται η δραματικότητα και η κίνηση του αποχαιρετισμού.

Η Πλατεία Κορνάρου πήρε το όνομα της από τον μεγάλο κρητικό ποιητή, Βιτσέντζο Κορνάρο. Ο Βιτσέντζος Κορνάρος (1553-1613)  καταγόταν  από τη Σητεία αλλά μεγάλωσε στον Χάνδακα (Ηράκλειο). Είναι από τους σημαντικότερους  εκπροσώπους της Κρητικής Αναγέννησης και το γνωστότερο έργο του είναι ο «Ερωτόκριτος».

Ένα εκπληκτικό ποίημα με μεγάλη λογοτεχνική αξία που δημιουργήθηκε στη Κρήτη τον 17ο αιώνα.

Πρόκειται για αφηγηματικό ποίημα ή έμμετρο μυθιστόρημα γραμμένο στο Κρητικό ιδίωμα, τη μητρική γλώσσα του ποιητή, που αποτελείται από χιλιάδες στίχους με θέμα τον έρωτα του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας.

Ο έρωτας ανάμεσα στους δύο νέους είναι το κεντρικό θέμα του αλλά γύρω από αυτό περιστρέφονται και άλλα θέματα όπως η τιμή, η φιλία, η γενναιότητα και το κουράγιο.

Το ποίημα αυτό παραμένει ζωντανό μέχρι και σήμερα στις καρδιές των Κρητικών και αποσπάσματα του απαγγέλλονται συχνά σε παρέες, αφού δεν υπάρχει κάποιος Κρητικός  που να μην γνωρίζει έστω και λίγους στίχους του.

Xαρακτηριστικοί στίχοι που όλοι έχουμε σιγοτραγουδήσει είναι οι εξής:

Τ`άκουσες Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα;
ο Κύρης σου μ’ εξόρισε σ’ τση ξενιτιάς τη στράτα.

Τέσσερεις μέρες μοναχά μου ’δωκε ν’ ανιμένω,
κι αποκείς να ξενιτευτώ, πολλά μακριά να πηαίνω.

Και πώς να σ’ αποχωριστώ και πώς να σου μακρύνω
και πώς να ζήσω δίχως σου τον ξωρισμόν εκείνο;

Kάλλιά ’χω εσέ µε Θάνατον, παρ’ άλλη µε ζωή µου,
για σένα εγεννήθηκε στον Kόσµον το κορµί µου.

http://erotokritos.users.uth.gr/erotokritos.htm

 Ειρήνη Μπεϊνά Α2

     Η Βικελαία  Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1908 στο Ηράκλειο της Κρήτης  από τον Δημήτριο Βικέλα,  λόγιο, ποιητή και πεζογράφο που κληροδότησε στο Δήμο Ηρακλείου τα βιβλία του.

Παρόλο που ο Βικέλας  καταγόταν  από την Σύρο και την Βέροια τελικά αποφάσισε να δωρίσει  τα βιβλία του (4.730 τίτλους)  στον Δήμο Ηρακλείου.

Η Βιβλιοθήκη αρχικά εγκαταστάθηκε στο ισόγειο του κτιρίου της  πρώην νομαρχίας  Ηρακλείου, το οποίο βρισκόταν  τότε στη θέση του σημερινού Πάρκου Θεοτοκόπουλου.

Το 1932 η Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στο Δημοτικό Μέγαρο των Αχτάρικων. Το 1987 ο Δήμος αποφάσισε να της παραχωρηθεί ολόκληρο το τριώροφο κτήριο των Αχτάρικων.

Σήμερα η Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη αριθμεί περί τους 180.000 τόμους βιβλίων. Στο περιεχόμενο αυτό συγκαταλέγονται διάφορες συλλογές οι οποίες περιήλθαν στη βιβλιοθήκη υπό μορφή δωρεάς.

Τέλος, η Βικελαία έχει και Δανειστικό Τμήμα με πάνω από 35.000 βιβλία διαθέσιμα.

Λευτέρης Καρούζος Γ1

Η παρασκευή μπουγάτσας έχει γίνει πλέον παράδοση στο Ηράκλειο και η παραδοσιακή μπουγάτσα αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα κάθε γιορτινού τραπεζιού. Εδώ και 100 περίπου χρόνια, τόσο οι Ηρακλειώτες όσο και οι τουρίστες πηγαίνουν στην πλατεία των Λιονταριών για να την απολαύσουν στα δύο μπουγατσάδικα «ορόσημα» του Ηρακλείου, το «Κιρκόρ» και τις «Φυλλοσοφίες».

Η ιστορία τού «Κιρκόρ» ξεκινάει μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Ο Γρηγόρης (Κιρκόρ) Χοσεφπιάν, αρμένικης καταγωγής, ήρθε πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία και κατέληξε να ζει στο Ηράκλειο, όπου άνοιξε το διάσημο κατάστημα. Το μαγαζί στέγαζε χαρτοπαικτική λέσχη στον πάνω όροφο. Οι νικητές κερνούσαν τους ηττημένους μπουγάτσα για να τους γλυκάνουν για την ήττα τους, ενώ οι ηττημένοι έπαιρναν μπουγάτσα για  το σπίτι, για να αποφύγουν την πιθανή γκρίνια των συζύγων τους. Με αυτόν τον τρόπο ήταν στο τέλος όλοι κερδισμένοι. Την περίοδο των γιορτών αυτή η συνήθεια γινόταν εντονότερη, αφού αυξανόταν η κίνηση στις λέσχες, και σταδιακά μετεξελίχθηκε σε ένα έθιμο για όλη την πόλη του Ηρακλείου.

Το γλυκοπωλείο «Τα Λεοντάρια» δημιουργήθηκε από τον Αποστόλη Σαλκιντζή, ο οποίος ήρθε από τη Σμύρνη στο Ηράκλειο το 1922. Μετά από τρεις γενιές «Τα Λεοντάρια» πέρασαν, το 2002, στον εγγονό, Γιάννη Σαλκιντζή, ο οποίος μετονόμασε το μαγαζί σε «Φυλλοσοφίες».

Σήμερα, τα μπουγατσάδικα στην πλατεία των Λιονταριών αποτελούν σημείο συνάντησης τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους επισκέπτες της πόλης.

Γιώργος Παπαδάκης  Γ2

Πηγή: Εφημερίδα Έθνος, Εφημερίδα Πατρίς

Η καθαριότητα μίας πόλης είναι ιδιαίτερα σημαντική για την καθημερινή ζωή των κατοίκων και τη δημόσια υγεία. Στην πόλη μας, το πρόβλημα των σκουπιδιών είναι ζωτικής σημασίας, καθώς ακόμα και σε μία βόλτα παρατηρείται αυτό το φαινόμενο. Στους δρόμους μας υπάρχουν πολλά απορρίμματα, όπως χρησιμοποιημένες συσκευασίες, τσίχλες, τσιγάρα, χαρτάκια κ.ά.

Αυτό το πρόβλημα δημιουργείται εξαιτίας της ανευθυνότητας και της αδιαφορίας των πολιτών. Αυτοί επιλέγουν τον «εύκολο δρόμο», πετώντας τα σκουπίδια στους δρόμους αντί στους κάδους απορριμμάτων. Υπάρχουν έτσι χιλιάδες απορρίμματα, που μολύνουν την πόλη μας και θέτουν σε κίνδυνο την υγεία μας. Παρόλα αυτά, πολλοί κάτοικοι αδιαφορούν για τις συνέπιες των πράξεων τους.

Όμως, «υπάρχει φως στο τούνελ». Αρχικά, θα μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο η σωστή εκπαίδευση και ενημέρωση των πολιτών. Αν μάθαιναν τις επιπτώσεις των πράξεων τους, θα έκαναν αυτοκριτική. Θα διδάσκονταν την σημασία της ανακύκλωσης, δηλαδή πώς τα χρησιμοποιημένα υλικά, μετά από επεξεργασία, μπορούν να γίνουν εκ νέου πρώτη ύλη για την δημιουργία νέων αντικειμένων και έτσι να μειωθεί ο όγκος των σκουπιδιών και να τονωθεί η κυκλική οικονομία. Μια ακόμη λύση θα ήταν  να τοποθετηθούν επιπλέον κάδοι ανακύκλωσης και απορριμμάτων.

Συνεπώς, ο Δήμος πρέπει να συνεργαστεί με τους κατοίκους, ώστε μαζί  να δουλέψουν για ένα καθαρότερο αύριο.

Πανουσοπούλου Μάγια   Γ5

Γεωργίου Ροζαλίνη    Γ4

Γεια σας και πάλι, αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες , τι κάνετε; Πραγματικά αναρωτιέμαι πόσοι διαβάζετε τα άρθρα μου αλλά, τελοσπάντων, δεν είμαι εδώ για να αναρωτιέμαι αλλά για να σας προτείνω βιβλία, όχι ότι κάποιος με ακούει, μόνη μου τα λέω, μόνη μου τα ακούω, αλλά τι πειράζει; Λοιπόν προχωράω, σας σπαταλάω που σας σπαταλάω τον χρόνο, να λέω και κάτι. Πρόσφατα βγήκε η ελληνική  μετάφραση του «Πολιορκία και Καταιγίδα», η συνέχεια του «Σκιές και  Οστά». Και ήταν τέλειο, Άριστα 10 με τόνο. Όμως δεν θα σας μιλήσω γι’ αυτό σήμερα, γιατί δεν γίνεται να  σας μιλάω για κάθε βιβλίο μιας σειράς· πρώτον θα ξημερώσουμε και δεύτερον δεν θα είναι ωραίο να σας μιλάω κάθε φορά για την ίδια σειρά. Οπότε θα σας μιλήσω για μια άλλη σειρά, τριλογία συγκεκριμένα, που την έχω διαβάσει δύο φορές ολόκληρη. Έχω κάτι κολλήματα κι εγώ…

Το όνομα της σειράς είναι «Έρωτας πέρα από τον χρόνο» της  Κέρστιν Γκίερ και το πρώτο βιβλίο έχει τον τίτλο «Το Κόκκινο Ρουμπίνι». Και προτού φανταστείτε  κάνα σενάριο όπου μια γυναίκα και ένας άντρας εγκλωβίζονται σε ένα ορυχείο με κρυστάλλους λόγω ενός σεισμού και ζουν εκεί πέρα ευτυχισμένοι, θα σας πω ότι είναι απολύτως λάθος. Είναι επιστημονικής φαντασίας (μην περιμένετε εξωγήινους) δράσης και ρομαντικό μυθιστόρημα.

Η πρωταγωνίστρια είναι η Γκουέντολιν, μια απλή έφηβη που ζει μια κανονική ζωή, δηλαδή σχεδόν κανονική. Η Γκουέντολιν μπορεί να βλέπει φαντάσματα.  Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η οικογένεια της είναι μία από τις δύο που μπορούν να κληρονομήσουν το γονίδιο του ταξιδιώτη στον χρόνο.  Και όλοι πιστεύουν ότι θα το κληρονομήσει η πάντα τέλεια ξαδέλφη της Γκουέντολιν, η Σάρλοτ. Μέχρι που η Γκουέντολιν κάνει ένα ταξίδι στον χρόνο. Τότε όλα περιπλέκονται και η Γκουέντολιν βρίσκεται χωμένη σε μία οργάνωση με ανθρώπους που θέλουν να μαζέψουν λίγο αίμα και από τους δώδεκα ταξιδιώτες του χρόνου, καθώς πιστεύουν ότι έτσι θα βρεθεί το αντίδοτο για όλες τις αρρώστιες. Αυτή και ο Γκιντεόν (οι τελευταίοι ταξιδιώτες του χρόνου) πρέπει να πάνε στο παρελθόν και  να πάρουν αίμα από τους υπόλοιπους. Όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα και περίπλοκα από ό,τι φαίνονται.

Η περίληψη ήταν χάλια αλλά το βιβλίο είναι τέλειο, πιστέψτε με. Και δεν χρειάζεται καν να το αγοράσετε· υπάρχει στη Βικελαία (διεύθυνση:   Ταξίαρχου Μαρκόπουλου 46, Ηράκλειο 712 01). Είναι ένα βιβλίο πολύ ωραία γραμμένο, με ζωντανές περιγραφές και αστεία σχόλια της πρωταγωνίστριας, για να μην βαριέσαι,  και πολλή αγωνία. Θα χαρώ πολύ, αν το διαβάσετε.

Μέχρι το επόμενο τεύχος της εφημερίδας να είστε όλοι καλά, τα λέμε…

Amy the bookworm    

Μεγάλωσα…

Κι ακόμα θυμάμαι την ζωή μου

σ’αυτή τη μεγάλη

κι όμως τόσο μικρή πόλη

το Ηράκλειο

Γεννήθηκα, μεγάλωσα

στην αγκαλιά του

Και τις κρύες νύχτες του

στα μικρά δρομάκια του

Περιπλανιόμουν

Έκανα όνειρα, χαιρόμουν

έκλαιγα, πόναγα, λυπόμουν

Κι αυτό πάντα στο πλευρό μου

Μάνα πιστή

Η αγκαλιά της σφιχτή

Θα γεράσω, θα ξεχάσω,

ο χρόνος θα με παρασύρει

Μα τίποτε δε θα σβηστεί

Οι αναμνήσεις μου εδώ

στην πόλη αυτή τη μαγική

Εριάννα Μελαμπιανάκη  Β5

      Τα αδέσποτα στους δρόμους της πόλης μας ολοένα και αυξάνονται. Μάλιστα, τα συναντάμε τόσο συχνά που προσωπικά θα μου φαινόταν περίεργη μία βόλτα στην περιοχή μου χωρίς να δω μία γάτα να ψάχνει φαγητό στα σκουπίδια.

Μερικές φορές είναι το γάβγισμα ενός σκύλου ή το ανατριχιαστικό κλάμα μιας γάτας που τραβά την προσοχή μας αλλά, επειδή δεν κάνει καμία διαφορά στη ζωή μας, το ξεχνάμε την επόμενη στιγμή. Αυτό που ξεχνάμε είναι ότι εμείς, ως άνθρωποι, έχουμε ευθύνη να βοηθάμε, να φροντίζουμε και να δίνουμε προσοχή στα πλάσματα που πολλές φορές εξαρτώνται από εμάς.

Όταν ένα άτομο αναλαμβάνει να φροντίζει μια γάτα ή έναν σκύλο, η ευθύνη περιλαμβάνει τη διασφάλιση ότι το κατοικίδιο ζώο του δεν απομακρύνεται από το σπίτι του. Συνήθως ο λόγος για την ύπαρξη αδέσποτων ζώων είναι η αποτυχία ορισμένων ανθρώπων να φροντίσουν σωστά το κατοικίδιό τους.

Οι άνθρωποι συχνά φοβούνται τα αδέσποτα ζώα, επειδή πιστεύουν ότι είναι φορείς ασθενειών που μπορεί να επηρεάσουν την υγεία τους. Τα αδέσποτα ζώα δίνουν την εντύπωση ότι είναι άρρωστα, γιατί συχνά είναι πολύ βρώμικα και απεριποίητα. Αυτός ο φόβος του αδέσποτου ζώου ενθαρρύνει τη δίωξή του. Η σκληρότητα προς τα αδέσποτα ζώα είναι αρκετά συχνή. Πολύ συχνά  κακοποιούνται, ζουν σε κατάσταση υποσιτισμού και εμπλέκονται σε πολλά ατυχήματα.

Στο εξωτερικό έχουν υπάρξει πολλές προσπάθειες για να δοθεί μία λύση στο πρόβλημα αυτό, καθιερώνοντας οργανώσεις όπως η Animal Aid Unlimited, η Best Friends Save Them All κ.α. που διαμορφώνουν προγράμματα για την καταπολέμηση του προβλήματος. Στην χώρα μας όμως ελάχιστες προσπαθειες έχουν γίνει με αποτέλεσμα τα αδέσποτα ζώα να αυξάνονται συνεχώς.

Σήμερα σε πολλές χώρες υπάρχει ένα κίνημα για την υιοθέτηση διασωθέντων ζώων αντί της υποστήριξης της υπερβολικής εκτροφής και της κακομεταχείρισης σκύλων και γατών από εκτροφείς. Η υιοθέτηση ενός κατοικίδιου ζώου που έχει εγκαταλειφθεί ή παραδοθεί από ιδιοκτήτες που δεν το θέλουν ή δεν μπορούν να το φροντίσουν πια αυξάνεται σε δημοτικότητα.  Ένα πρόγραμμα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια είναι το Trap, Neuter, Release. Με το ΤΝR  οι άγριες γάτες παγιδεύονται, στειρώνονται και στη συνέχεια απελευθερώνονται στο περιβάλλον. Αντί να μειώνουν άμεσα τους αριθμούς μέσω της αφαίρεσης, οι επαγγελματίες του TNR ελπίζουν να μειώσουν αργά τους πληθυσμούς με την πάροδο του χρόνου.

Δεν πρέπει να αγνοούμε  αυτά τα αθώα πλάσματα, γιατί η άγνοιά μας τα κάνει θύματα της πείνας, των ασθενειών και της ανθρώπινης σκληρότητας. Σίγουρα, τα αδέσποτα ζώα δημιουργούν ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να καταπολεμηθεί από την μία μέρα στην άλλη, αλλά με παραπάνω προσπάθεια πολλές ζωές θα μπορούσαν να σωθούν.

Ισμήνη Πλευράκη Γ6