Το πιο φημισμένο παραδοσιακό φαγητό της Κοζάνης είναι τα γιαπράκια. Δε λείπουν ποτέ από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Γίνονται με λάχανο τουρσί την «αρμιά». Στα φύλλα του λάχανου τυλίγεται κιμάς ανακατεμένος με ρυζι, νεροκρόμμυδα και μπαχαρικά. Θεωρείται πως συμβολίζουν το σπαργανωμένο Θείο Βρέφος, γι΄αυτό έχουν συνδεθεί με τα Χριστούγεννα. Εμένα μου αρέσουν και τις άλλες μέρες του χρόνου.

Τα τραχανά και τα πέτουρα είναι παραδοσιακά χειροποίητα ζυμαρικά. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις που καλύπτουν όλα τα γούστα. Ο ξινός τραχανάς γίνεται με γιαούρτι, αλεύρι, αυγά και προζύμι. Ενώ τα πέτουρα ζυμώνονται με γάλα αντί για γιαούρτι. Ο γλυκός τραχανάς γίνεται με πλιγούρι που βράζει μέσα σε γάλα.

Και ο τραχανάς και τα πέτουρα γίνονται σούπα με ή χωρίς σάλτσα ντομάτας και σερβίρονται κυρίως με τυρί φέτα. Ο τραχανάς προστίθεται στη γέμιση της πίτας ή γίνεται μαζί με τα πέτουρα τραχανόπιτα. Συχνά στις παραπάνω σούπες προστίθεται και κρόκος Κοζάνης, το μοναδικό αυτό μπαχαρικό της περιοχής μας με τις ευεργετικές ιδιότητες.

Δοκιμάστε τα! Θα σας μείνουν αξέχαστα!

Άννα Μαρία Πουλιοπούλου