Δώδεκα μέρες ξεφάντωμα και γλέντι!

Οι δώδεκα ημέρες ανάμεσα στην Τσικνοπέμπτη και την Καθαρά Δευτέρα είναι μια περίοδος γεμάτη γλέντι, ξεγνοιασιά και άφθονη τρέλα για τους Κοζανίτες. Φυσικά δεν είναι άλλη από την φανταστική, μοναδική, εντυπωσιακή Κοζανίτικη Αποκριά!!! Αν έπρεπε να την περιγράψω θα ήταν αδύνατο να το κάνω χρησιμοποιώντας μόνο μια λέξη. Ακόμη και τα πιο σκοτεινά και άγνωστα στενά της Κοζάνης της απόκριες μεταμορφώνονται σε κέντρα διασκέδασης!!!
Κατά την διάρκεια των αποκριών πραγματοποιούνται παραδοσιακά παλιά αλλά και νέα έθιμα. Μερικά από αυτά είναι το γλέντι στους Φανούς, η παρέλαση με άρματα, μπάντες χάλκινων οργάνων που παίζουν μουσική, Sourd games, πάρτι νεολαίας και άλλα πολλά.
Ο εορτασμός της απόκριας ξεκινά πρώτα με την Κυριακή της Μικρής αποκριάς. Στην μικρή αποκριά χιλιάδες παιδιά ντύνονται καρναβάλια και χορεύουν σε όλη την πόλη πετώντας σερπαντίνες παντού. Είναι μια μέρα διασκέδασης και παιχνιδιού για όλα τα παιδιά.
Αργότερα ακολουθεί η Μεγάλη αποκριά. Το μεσημέρι της Μεγάλης αποκριάς ο κόσμος ξεχύνεται στους δρόμους της Κεντρικής πλατείας για να παρακολουθήσει την Παρέλαση των αρμάτων! Στις τρεις η ώρα η παρέλαση ξεκινά. Ακούγονται μουσικές που παίζουν μπάντες μαζί με μεταμφιεσμένες ομάδες που η καθεμία έχει το δικό της άρμα και παρελαύνει στους δρόμους της πόλης. Όμως το πραγματικό γλέντι γίνεται το βράδυ της Μεγάλης αποκριάς!! Κάθε πολιτιστικός σύλλογος γειτονιάς πηγαίνει προς την κεντρική πλατεία κρατώντας το λάβαρο του συλλόγου του και χορεύει ανάμεσα σε πλήθος ανθρώπων που παρακολουθούν. Οι άντρες και οι γυναίκες είναι ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές. Το ίδιο βράδυ κάθε σύλλογος γυρίζει στην πλατεία της γειτονιάς του και τότε ανάβει ο Φανός μια πυρά αναμμένη και γύρω της όλοι οι συμμετέχοντες. Μέχρι αργά το βράδυ παραμένουν εκεί χορεύοντας, πίνοντας και τρώγοντας χωρίς περιθώριο για παρατηρήσεις.
Αυτή είναι η γιορτή της αποκριάς στην Κοζάνη. Όλες οι εκδηλώσεις είναι υπέροχες και ξεχωριστές. Κατά την γνώμη μου αυτό που κάνει ξεχωριστές της απόκριες δεν είναι ούτε οι στολές, ούτε οι μουσικές, ούτε οι χοροί αλλά η μυστηριώδη ιστορία που κρύβουν πίσω τους όλα αυτά τα έθιμα.

Βασιλική Βρόντζου

Σχολιάστε