Τη Δευτέρα 20 Οκτωβρίου στη Βίλα Ζωγράφου ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης παρουσίασε το καινούριο του βιβλίο με τίτλο «Οι Δωσίλογοι». Εκεί παρευρεθήκαμε και δύο μαθήτριες από την δημοσιογραφική ομάδα του σχολείου μας. Ο κ. Χαραλαμπίδης ανέλυσε διάφορα θέματα, όπως τη σχέση των  πολιτικών, στρατιωτικών, επιχειρηματιών, δημάρχων, δικαστών και άλλων ανθρώπων εξουσίας και δύναμης με τις «Δυνάμεις του Άξονα» κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Ακόμα, περιέγραψε τις δράσεις της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, των Ταγμάτων Ασφαλείας και των Ελλήνων πρακτόρων των Ες Ες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τους κατακτητές, και διευκρίνισε ότι οι περισσότεροι από αυτούς ποτέ δεν τιμωρήθηκαν και δεν φυλακίστηκαν. Η μελέτη του αυτή αφορά  κυρίως τον νομό της Αττικής. Μετά την ανάλυση ο κόσμος είχε την ευκαιρία να ρωτήσει διάφορες ερωτήσεις σχετικά με θέματα του βιβλίου. Τέλος, ο κ. Χαραλαμπίδης υπέγραψε τα βιβλία του κόσμου.

        Κατά την άποψή μου ήταν μία εκπαιδευτική ομιλία, καθώς μάθαμε διάφορες ενδιαφέρουσες και σχετικά άγνωστες πληροφορίες για την περίοδο της Κατοχής στη χώρα μας.

        Ο κ.  Χαραλαμπίδης μάς έκανε την τιμή να παραχωρήσει μία συνέντευξη για τη σχολική μας εφημερίδα.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

-        Καλησπέρα σας! Αρχικά θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που μας κάνατε την τιμή να παραχωρήσετε μια συνέντευξη για την εφημερίδα του σχολείου μας. Θα θέλαμε να σας κάνουμε κάποιες ερωτήσεις. Αρχικά, τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στην ιστορική έρευνα και στη συγγραφή μολονότι  σπουδάσατε οικονομικά;

-        Πολλά πράγματα στη ζωή γίνονται τυχαία. Το τυχαίο έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία για τις ζωές των ανθρώπων και όταν αυτό το τυχαίο οδηγεί σε καλό αποτέλεσμα είναι πάρα πολύ όμορφο. Το πρώτο μου πτυχίο ήταν στα Οικονομικά. Έδωσα μετά εξετάσεις, μπήκα στο Υπουργείο Οικονομικών, αλλά  παράλληλα διάβαζα ιστορία, γιατί ήταν η μεγάλη μου αγάπη. Δεν κατάφερα τελικά να σπουδάσω αυτό που αγαπούσα, όμως μου δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία. Όταν πλέον είχα πάρει το πτυχίο Οικονομικών, είχα τη δυνατότητα να δώσω γραπτές και προφορικές εξετάσεις για να μπω στο μεταπτυχιακό του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Ήμουν σίγουρος ότι δεν θα με παίρνανε. Δεν πήγα καν να δω τα αποτελέσματα. Κάποια στιγμή με ειδοποίησαν από τη γραμματεία του Μεταπτυχιακού Τμήματος να πάω να γραφτώ. Εγώ δεν πίστευα ότι έγραψα  καλύτερα απ’ όλους!  Μετά μου εξήγησαν βέβαια ότι είδαν έναν άνθρωπο μεγαλύτερης ηλικίας, που τον ενδιέφερε η ιστορία. Ήμουν 29 ετών. Είχα μια στρωμένη δουλειά στο Υπουργείο Οικονομικών, μια πολύ σημαντική δουλειά. Είχα και οικογένεια. Μου το πρότεινε τυχαία ένας φίλος μου που ήταν στο πρώτο μεταπτυχιακό, που έκανε τότε ο Αντώνης Λιάκος στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Γιατί, δυστυχώς, για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, είναι πολύ λίγα τα μαθήματα και οι δυνατότητες που έχουμε για να τη μάθουμε.

-        Γιατί ασχοληθήκατε κυρίως με τη δεκαετία του 1940;

-        Ο πατέρας μου ζούσε την περίοδο της Κατοχής, εδώ στην Αθήνα, συγκεκριμένα στον Βύρωνα. Οπότε πάντα μας  έλεγε ιστορίες για την Κατοχή. Έφυγε νωρίς ο πατέρας μου…. Τον έχασα μικρός… Μετά όταν έκανα αυτές τις σπουδές  και ήρθε η στιγμή να επιλέξω θέμα για την διπλωματική εργασία, για εμένα ήταν αυτονόητο ότι θα κάνω κάτι σε σχέση με τις ιστορίες που μου έλεγε ο πατέρας μου. Μου είχαν μείνει στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου! Οπότε για εμένα ήταν κάτι σαν δεδομένο ότι θα ασχοληθώ επιστημονικά πλέον μέσα από την έρευνα με τις ιστορίες που μου έλεγε από την Κατοχή για τον Βύρωνα, την Καισαριανή, τον Υμηττό, αυτές τις περιοχές στις οποίες ζούσε. Και αυτό ήταν το διδακτορικό μου. Από ό,τι αποδείχθηκε ήταν το πρώτο διδακτορικό για την Αντίσταση στην κατεχόμενη Αθήνα. Το γεγονός ότι ήρθε 70 ολόκληρα χρόνια μετά, δείχνει πολλά για το πόσο πίσω είναι η επιστημονική έρευνα για την σύγχρονη Ελλάδα. Για την αρχαία και τη Βυζαντινή ιστορία έχουμε πολλές αξιόλογες δουλειές. Για τη σύγχρονη Ελλάδα, όμως, έχουμε πολύ μεγάλα κενά.

-        Ποια γεγονότα εκείνης της ιστορικής περιόδου θεωρείτε πως είναι κομβικά για την ιστορία του τόπου μας;

-        Στην δεκαετία του ’40 το πιο σημαντικό γεγονός είναι η είσοδος της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Δηλαδή αυτό που λέμε 28^η Οκτωβρίου του 1940 δεν είναι απλά ένας ελληνοϊταλικός πόλεμος, καθώς μπήκαμε σε έναν πόλεμο που είχε ξεκινήσει 13 μήνες πριν. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα. Επίσης σημαντικά είναι και η περίοδος τής Κατοχής και της Αντίστασης (1941- 1944), τα Δεκεμβριανά (μεγάλη Μάχη της Αθήνας) που ακολουθούν αμέσως μετά την απελευθέρωση, που έκριναν πάρα πολλά πράγματα. Και βέβαια ο Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος (1946-1949). Η δεκαετία του ΄40 είναι η πιο καθοριστική δεκαετία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, η δεκαετία που συγκεντρώνει πολλές πολιτικές αντιπαραθέσεις και καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την μεταπολεμική πορεία της χώρας.

-        Το τελευταίο σας βιβλίο «Οι Δωσίλογοι» θεωρείται best seller. Πιστεύατε πως ένα ιστορικό βιβλίο θα είχε τόσο μεγάλη απήχηση;

-        Ήξερα ότι θα είχε μεγαλύτερη απήχηση από τα δύο προηγούμενα, τα οποία είχαν πάει πολύ καλά εκδοτικά. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ότι θα γινόταν αυτό το πράγμα. Ουσιαστικά είναι η επιστημονική μελέτη με τη μεγαλύτερη απήχηση διαχρονικά από ό,τι φαίνεται, και αυτό είναι κάτι που μου δίνει πάρα πολύ μεγάλη χαρά. Είναι πάρα πολύ σημαντικό τη δουλειά σου να τη διαβάζουν τόσο πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που έχουμε ξεσυνηθίσει να διαβάζουμε. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Έχουμε ξεσυνηθίσει, ακόμη και οι μεγαλύτερες ηλικίες, που είχαμε συνηθίσει να διαβάζουμε βιβλία, πλέον έχουμε ξεσυνηθίσει να διαβάζουμε μεγάλα κείμενα. Το να κάθονται τόσοι πολλοί άνθρωποι και να διαβάζουν 400 σελίδες βιβλίο, και μάλιστα βαριά επιστημονικό σύγγραμμα, είναι κάτι που μου δίνει μεγάλη χαρά. Αισθάνομαι τυχερός που συνέβη αυτό. Βλέπεις ότι δεν είσαι μόνος, ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για αυτά τα πράγματα και αυτό είναι πάρα πολύ παρήγορο.

-        Έχει απήχηση το έργο σας στους νέους;

-        Αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα… Ο τρόπος που διδάσκεται η ιστορία είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα, το οποίο μας κάνει να αντιπαθούμε την ιστορία. Και δεν έχει να κάνει αυτό ούτε με τους καθηγητές μας, ούτε με τα παιδιά. Έχει να κάνει με το πώς είναι σχεδιασμένο το μάθημα της ιστορίας από την πολιτική ηγεσία κάθε φορά του Υπουργείου Παιδείας. Η πραγματική ιστορία διαφέρει πάρα πολύ από την ιστορία που μαθαίνουμε στο σχολείο. Η πραγματική ιστορία δεν έχει να κάνει με την αποστήθιση, έχει να κάνει με την έρευνα, με την περιέργεια, την προσπάθειά μας να κατανοήσουμε το παρελθόν το οποίο ζήσαμε. Γιατί, μελετώντας την Κατοχή ή τον Εμφύλιο ή την Χούντα, βλέπουμε τα χρόνια που ζήσανε οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας, ή ακόμη οι πατεράδες και οι μανάδες μας. Δεν αφορά κάποιους άλλους, αλλά εμάς τους ίδιους. Καταλαβαίνουμε με αυτόν τον τρόπο και τη δική μας ιστορία, τη μικρή ιστορία μέσα στη μεγάλη ιστορία. Η γνώση της ιστορίας είναι κάτι απαραίτητο, που μας δίνει πολλά εφόδια για να καταλάβουμε τη ζωή μας στο σήμερα. Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της ιστορίας. Γι αυτό, λοιπόν, είναι πολύ σημαντικό οι νέοι να έχουν αυτό το όπλο, που μπορούν να το χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους. Είναι κρίμα να μην έχουμε αυτό το όπλο στη διάθεσή μας και δυστυχώς μες στη σύγχρονη κουλτούρα η ιστορία μάς απωθεί.  Οπότε, είναι ένας δύσκολος αγώνας να πειστούν οι νέοι άνθρωποι να ασχοληθούν με την  ιστορία. Αλλά νομίζω πως ποτέ δεν ασχολούνταν οι νέοι άνθρωποι με την ιστορία. Μεγαλώνοντας μπαίνει κάποιος σε αυτό το μονοπάτι, όταν πλέον καταλάβει και συνειδητοποιήσει την σημασία της ιστορίας. Όσον αφορά το μάθημα της   Ιστορίας στο σχολείο, πρέπει να το κάνουμε ελκυστικό, οι μαθητές να γίνουν μικροί ερευνητές, να αναπτύξουν την περιέργεια και  να δουν τον εαυτό τους μέσα στην ιστορία. Τότε θα την αγαπήσουν.

-        Πώς προσεγγίζετε μία νέα έρευνα;

-        Ένα μεγάλο θέμα για την έρευνα, που μπορεί να φανεί περίεργο, καθώς μιλάμε για επιστήμη, είναι η φαντασία. Δηλαδή, εμένα με ενδιέφερε η δεκαετία του ‘40, οπότε έπρεπε να σκεφτώ από πού θα πιάσω το θέμα αυτό, για να ξεκινήσω την μελέτη, καθώς είναι ένα θέμα με τεράστιο μέγεθος. Οπότε αρχικά, σκέφτηκα να μιλήσω με ηλικιωμένους, κάτι που δε συνηθιζόταν τότε. Αυτό που λέμε η «προφορική ιστορία». Τότε, άρχισα να σκέφτομαι πώς μπορώ να βρω ηλικιωμένους. Ήξερα κάποιους από το οικογενειακό περιβάλλον, αλλά χρειαζόμουν πολλούς. Έτσι, σκέφτηκα να πάω στα ΚΑΠΗ, όπου υπάρχουν ηλικιωμένοι άνθρωποι. Οπότε άρχισα από εκεί. Έτσι λοιπόν, η φαντασία βοήθησε πάρα πολύ στην αρχή, στο από πού θα ξεκινούσα την έρευνά μου. Το αντικείμενο, δηλαδή το τι θα κάνω, καθορίστηκε από τις προσωπικές μου βιωματικές εμπειρίες, δηλαδή από αυτά που μου έλεγε ο πατέρας μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε έρευνα που ξεκινάει ένας ή μία ιστορικός έχει ένα βιωματικό στοιχείο μέσα. Αλλά σε πολλές περιπτώσεις, το θέμα που επιλέγουμε είναι κάτι που μας απασχολεί και εμάς, και αυτό το γεγονός είναι ένας βασικός παράγοντας επιτυχίας.

-        Πολλοί λένε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Συμφωνείτε με αυτή την άποψη;

-        Υπάρχουν πολλά κλισέ για την ιστορία, όπως ότι άμα γνωρίζουμε ιστορία, δε θα κάνουμε τα ίδια λάθη με το παρελθόν. Όχι, δεν είναι έτσι. Η ιστορία δεν είναι κάτι άσχετο και μακρινό από εμάς. Εμείς κάνουμε την ιστορία. Η ιστορία έρχεται να καταγράψει τις δικές μας πράξεις, δηλαδή των ανθρώπων. Πολλές φορές οι πράξεις των ανθρώπων είναι που επαναλαμβάνονται, και η ιστορία απλώς τις καταγράφει. Όμως, αυτό που μας ενδιαφέρει, είτε επαναλαμβάνεται η ιστορία είτε όχι, είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί, δηλαδή πρέπει να μάθουμε ποιοι είναι οι κανόνες, οι νόμοι και οι αιτίες, που μας κάνουν να πιστεύουμε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται.

-        Σας ευχαριστούμε θερμά για την συνέντευξη αυτή!

-        Εγώ σας ευχαριστώ για τις πολύ ωραίες ερωτήσεις!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΦΗ ΜΠΑΚΑ

        Η δεύτερη ταινία με τίτλο Matilda Τhe Musical, στην οποία και θα εστιάσουμε, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2022 με σκηνοθέτη τον Matthew Warchus. Με πρωταγωνιστές μικρά παιδιά ( Αλίσα Γουέιρ, Μίσα Γκάρμπετ) αλλά και μεγάλους (Έμμα Τόμσον, Λασάνα Λιντς) κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού.

        Η Ματίλντα είναι ένα μικρό πανέξυπνο κορίτσι γεμάτο περιέργεια, φαντασία, ζωντάνια και αποφασιστικότητα, που αγαπά να εξερευνά τον κόσμο, να μαθαίνει και να διαβάζει λογοτεχνικά βιβλία. Ζει με τους γονείς της σε μια μικρή πόλη της Αγγλίας οι οποίοι, σε αντίθεση με εκείνη, αδιαφορούν για τη μάθηση και την εκπαίδευση και έχουν ως μόνα ενδιαφέροντα την τηλεόραση και τα χρήματα. Οι γονείς της συχνά την υποτιμούσαν, την παραμελούσαν και δεν της έδιναν την απαραίτητη σημασία που χρειάζεται ένα παιδί στην ηλικία της. Με μοναδικό καταφύγιο τα βιβλία σύχναζε στην βιβλιοθήκη-τροχόσπιτο της κυρίας Φελμπς, η οποία την υποδεχόταν καθημερινά προσφέροντάς της το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε κάποιος να της κάνει: μόρφωση μέσα από τους μαγικούς κόσμους των βιβλίων!

       Όταν επιτέλους οι γονείς της αναγκάστηκαν να την γράψουν στο δημοτικό σχολείο, ήρθε αντιμέτωπη με την απαίσια διευθύντρια Τράντσμπουλ, η οποία μισούσε τα παιδιά και είχε μετατρέψει το σχολείο σε μια παιδική φυλακή με τους πιο τρελούς κανόνες. Παρόλα αυτά κατάφερε να τα βγάλει πέρα μαζί με την φίλη της, τη Λάβεντερ, με την οποία πέρασαν μαζί όλη τη σχολική χρονιά. Την πρώτη μέρα του σχολείου γνώρισε την καινούργια της δασκάλα, η οποία, σε αντίθεση με την Τράντσμπουλ, ήταν ένας γλυκός υποστηρικτικός άνθρωπος που αγαπούσε την γνώση και τα παιδιά. Καθώς περνούσαν οι μέρες, η Ματίλντα ερχόταν αντιμέτωπη με προβλήματα και αδικίες καθώς και με τιμωρίες που επέβαλλε η Τράντσμπουλ για τους πιο ανούσιους λόγους. Παράλληλα, είχε μεγάλη απόδοση στα μαθήματα και εντυπωσίασε τη δασκάλα της με την ικανότητά της να λύνει δύσκολες ασκήσεις μαθηματικών. Στην πορεία συνειδητοποίησε τις υπερφυσικές της δυνάμεις, τις οποίες  σταδιακά έμαθε να ελέγχει. Θα καταφέρει άραγε να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες που έρχονται;

        Η ταινία περιέχει χορευτικά και θεατρικά στοιχεία, περιλαμβάνει 13 διαφορετικά μουσικά κομμάτια και κερδίζει τις εντυπώσεις με τα εμβληματικά σκηνικά και τις ζωντανές χορογραφίες, βάζοντας τους θεατές σε ένα ευχάριστο κλίμα. Είναι ιδανική για τους λάτρεις  του μιούζικαλ προσφέροντας μια αξέχαστη οικογενειακή εμπειρία.

        Γιατί όμως αυτή η ταινία τράβηξε την προσοχή τόσων θεατών; Έχοντας κάνει μεγάλη επιτυχία με τις καθηλωτικές ερμηνείες των ηθοποιών, η ταινία επικεντρώνεται στο θέμα της αδικίας, της αντίστασης κατά της τυραννίας και της δύναμης της μόρφωσης και της φαντασίας.

        Έχει λάβει πολύ θετικές κριτικές με τους περισσότερους να έχουν εντυπωσιαστεί από την ερμηνεία της Αλίσα Γουέιρ, η οποία στα 13 μόλις χρόνια της υποδύεται έναν χαρακτήρα αρκετά χρόνια μικρότερο από εκείνη. Παράλληλα, τα έξυπνα τραγούδια, το χιούμορ  και τα ζωντανά χορευτικά καθηλώνουν τον θεατή για δύο ώρες.

        Κλείνοντας, ως ομάδα θεωρούμε ότι η Matilda είναι μια πολύ διδακτική ταινία που περνάει σημαντικά μηνύματα, όπως να μην τα βάζουμε κάτω με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε και να διαλέγουμε τα πρότυπά μας για τη ζωή  χωρίς φόβο και με βάση τη δική μας κρίση.  Αξίζει σίγουρα να τη δει κάθε παιδί και τη συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε όσους αγαπούν τις ταινίες με δύναμη και αισιοδοξία.

Κωνσταντίνα Πουλάκου, Ζωή Βώσσου, Δήμητρα Γουβεδάρη, Νάγια Κατσίποδα

Στο δεύτερο τεύχος της σχολικής μας εφημερίδας, έχουμε ετοιμάσει μια ποικιλία θεμάτων που αφορούν στην λογοτεχνία, την επικαιρότητα και διάφορα άλλα κοινωνικά ζητήματα.

Στις βιβλιοπροτάσεις, έχουμε να σας προτείνουμε τρία μοναδικά έργα όπως, το ‘ Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρουκλιν’, ένα συγκινητικό μυθιστόρημα που εξερευνά την παιδική ηλικία και τις προκλήσεις της ζωής, το ‘Ταξίδι στο κέντρο της γης’, μια περιπέτεια που θα σας ταξιδέψει σε άγνωστα μέρη, και ‘Ο Βασίλης ο Αρβανίτης’ που αναδεικνύει την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Επίσης, ακόμα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με θέμα την πόλη μας επικεντρώνεται στις ονομασίες των οδών της πόλης μας.

Στην επικαιρότητα, γιορτάζουμε τα 100 χρόνια από την γέννηση του Μάνου Χατζιδάκι, έναν από τους πιο εμβληματικούς συνθέτες της ελληνικής μουσικής, αλλά και για το τι θα συμβεί στον κόσμο σε περίπτωση νέας πανδημίας.

Υπάρχει επίσης, αναλυτικό άρθρο με τα προγράμματα του σχολείου μας για την φετινή χρονιά.

Επιπλέον, έχουμε αναρτήσει και πολλές δημιουργίες των μαθητών, όπως διηγήματα και ζωγραφιές:

‘Οι ψυχές που δεν γύρισαν’, ‘Μια φιλία ανθίζει τον χειμώνα’, ‘Ο Δρόμος’, ‘ Ο καλύτερος φίλος’

Αναφερόμαστε και στις δράσεις του σχολείου μας καθώς υπάρχει διαγωνισμός για στίχους τραγουδιού με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό, αλλά και την επίσκεψή μας στο ΟΑΚΑ.

Ελπίζουμε να απολαύσετε το περιεχόμενο αυτού του τεύχους! Καλή ανάγνωση!

Με εκτίμηση, η ομάδα της ηλεκτρονικής σχολικής εφημερίδας

(Κυπραίου Κυριακή-Μπατίκα Μαρίλια)

 Την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, το σχολείο μας συμμετείχε σε μια δράση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, με το πρόγραμμα “Πάμε Μουσείο”. Σε ρόλο ξεναγού, τα παιδιά μάς σύστησαν διάφορες σπουδαίες ρωμαϊκές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων τον  Οκταβιανό  Αύγουστο και τον Αδριανό. Όλα τα αγάλματα των επιφανών αυτών Ρωμαίων ήταν από μάρμαρο, ενώ μόνο δύο από χαλκό.

Τα έργα που παρουσίασαν τα παιδιά ήταν:

• Μαρμάρινο άγαλμα του Ερμή
• Μαρμάρινο άγαλμα κοιμώμενης Μαινάδας
• Προτομή του Αντίνοου
• Προτομή του αυτοκράτορα Αδριανού
• Μαρμάρινο αγαλμάτιο Υγείας
• Μαρμάρινο αγαλμάτιο Ασκληπιού
• Ερμαϊκή στήλη του κοσμητή Σωσίστρατου
• Μαρμάρινη εικονιστική προτομή ηλικιωμένου άνδρα
• Σαρκοφάγος αττικού τύπου
• Μαρμάρινη οστεοθήκη σε σχήμα σαρκοφάγου
• Τμήμα της μαρμάρινης επιτύμβιας στήλης της Aλεξάνδρας
• Μαρμάρινο αναθηματικό ανάγλυφο από την Αρκαδία
• Μαρμάρινο αγαλμάτιο Eφεσίας Αρτέμιδος
• Μαρμάρινος ταυροβολικός βωμός
• Μαρμάρινη εικονιστική κεφαλή άνδρα
• Μαρμάρινο επιτύμβιο άγαλμα νέου
• Μαρμάρινη κολοσσική εικονιστική κεφαλή του αυτοκράτορα Aδριανού
• Προτομή του Ηρώδη Αττικού
• Μαρμάρινη εικονιστική προτομή του Πολυδευκίωνος
• Χάλκινο εικονιστικό άγαλμα της αυτοκράτειρας Ιουλίας Ακυλίας Σεβήρας
• Χάλκινο άγαλμα του αυτοκράτορα Oκταβιανού Aυγούστου

Μέσα από αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα δράση, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία, βρίσκοντας τις πληροφορίες οι ίδιοι, να κατανοήσουν καλύτερα την τέχνη της εποχής .

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2024:

- Εξέλιξη πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης:  Συγκέντρωσε την προσοχή της παγκόσμιας κοινότητας αλλά και επηρέασε τις πολίτικες συζητήσεις και τις διπλωματικές επαφές με πολλούς διεθνείς ηγέτες.

ΦΕΥΡΟΥΑΡΙΟΣ 2024:

- Οικονομία: Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε χρηματοδοτικό πακέτο κόστους 50 δισ. ευρώ για την υποστήριξη της Ουκρανίας, με στόχο τη σταθεροποίηση της οικονομίας της.

- 7 Φεβρουαρίου: Η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης και οι αυτονομιστές από το Μουσουλμανικό Ισλάμ στο νότιο τμήμα της χώρας συμφώνησαν σε μια πιθανή ειρηνευτική διαδικασία, για να σταματήσει μια εξέγερση που ξεκίνησε το 2004.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2024:

- Η Σουηδία γίνεται το 32^ο μέλος της βορειοατλαντικής συμμαχίας (ΝΑΤΟ): Η ένταξή της επικυρώθηκε σε τελετή στην Ουάσιγκτον, όπου ο Σουηδός πρωθυπουργός Ουλφ Κρίστερσον παρέδωσε τα απαραίτητα έγραφα ένταξης.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2024:

- Σεισμός στην Ταιβάν: Στις 3 Απρίλιου, η Ταιβάν επλήγη από έναν ισχυρό σεισμό 7,4 Ρίχτερ, στην ανατολική ακτή της χώρας. Μόλις 13 λεπτά αργότερα, ακολούθησε μια μετασεισμική δόνηση 6,4 Ρίχτερ. Τουλάχιστον 9 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, περίπου 1000 τραυματίστηκαν, ενώ δεκάδες παραμένουν αγνοούμενοι.

ΜΑΙΟΣ 2024:

- 1 Μαΐου: Η Ρωσία εισβάλει στην Ουκρανία, τρεις άνθρωποι σκοτώνονται και τρεις τραυματίζονται από ρωσικό βαλλιστικό πύραυλο στην πόλη της Οδησσού.

- EUROVISION 2024: Η Eurovision πραγματοποιήθηκε από τις 7 έως τις 11 του μήνα στο Mάλμε της Σουηδίας. Ολοκληρώθηκε με νικητή τη συμμέτοχή της Ελβετίας, που εκπροσωπήθηκε από το Νemo, με το τραγούδι «The Code». Η νίκη αυτή είναι η τρίτη για την Ελβετία στην ιστορία της Eurovision.

- Αθλητισμός:

1) Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε τον 7ο ευρωπαϊκό του τίτλο στη EuroLeague, στις 26 Μαΐου 2024, νικώντας τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 95-80, στον τελικό του FinalFour, που διεξήχθη στο Βερολίνο.

2) Ο Ολυμπιακός κατέκτησε τον ευρωπαϊκό τίτλο στο UEFA Europa Conference League, στις 29 Μαΐου 2024. Πρόκειται για τον πρώτο ποδοσφαιρικό ευρωπαϊκό τίτλο που κατακτά ελληνική ομάδα σε συλλογικό επίπεδο.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2024:

- Ευρωπαϊκές εκλογές 2024: Οι εκλογές αυτές διεξήχθησαν από τις 6 έως τις 9 Ιουνίου. Οι πολίτες της ΕΕ ψήφισαν για να εκλέξουν τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα οποία θα αναλάβουν τα καθήκοντά τους για την πενταετία 2024-2029.

- Αθλητισμός: Ο τελικός UEFA Champions League έγινε την 1η Ιουνίου και νικήτρια αναδείχθηκε η Ρεάλ Μαδρίτης ενάντια στην Μπορούσια Ντόρτμουντ. Παράλληλα, ξεκίνησε το EURO 2024 στη Γερμανία, καθώς και το Copa America στις ΗΠΑ.

ΙΟΥΛΙΟΣ 2024:

- Ολυμπιακοί αγώνες: Φέτος οι Ολυμπιακοί αγώνες ξεκίνησαν στο Παρίσι, με τη συμμετοχή 10.500 αθλητών από όλον τον κόσμο. Αυτή η διοργάνωση τράβηξε την παγκόσμια προσοχή και ανέδειξε παγκόσμιους πρωταθλητές. Η ελληνική αποστολή κέρδισε 2 χρυσά, 3 αργυρά και 5 χάλκινα μετάλλια.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2024:

- Πλημμύρες στην Ασία: Σημειώθηκαν σημαντικές φυσικές καταστροφές στην Ασία, με τραγικές πλημμύρες στη Βόρεια Κορέα και την Ινδία, κατά τη διάρκεια των οποίων έχασαν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι, ενώ αγνοούνται εκατοντάδες άλλοι.

- Ανταλλαγή κρατουμένων Ρωσίας-ΗΠΑ: Με τη μεσολάβηση της Τουρκίας, ΗΠΑ και Ρωσία πραγματοποίησαν την πιο εκτεταμένη ανταλλαγή κρατουμένων από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, δείχνοντας σημάδια συνεννόησης παρά την υπάρχουσα γεωπολιτική ένταση στην Ουκρανία.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2024:

- Επέτειος 50 ετών από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα: Ο εορτασμός επικεντρώθηκε στις δημοκρατικές κατακτήσεις του ελληνικού λαού από το 1974.

- Κλιματική Αλλαγή: Οι ακραίες θερμοκρασίες συνεχίστηκαν, με το Copernicus Data Space Ecosystem να αναφέρει ότι ο Σεπτέμβριος ήταν κατά 1°-2°C θερμότερος από τον μέσο όρο όλης της Ευρώπης.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2024:

- Φυσικές Καταστροφές:

1) Ο αριθμός των νεκρών από τον τυφώνα Έλεν ξεπερνά τα 160 άτομα, με τους περισσότερους θανάτους να σημειώνονται στη Βόρεια Καρολίνα, αποτελώντας τον δεύτερο φονικότερο τυφώνα που έπληξε τις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία πενήντα χρόνια, με πρώτο τον τυφώνα Κατρίνα.

2) Ο μήνας Οκτώβριος ήταν ο πιο βροχερός που έχει ποτέ καταγραφεί στην Ισπανία, σύμφωνα με την ισπανική μετεωρολογική υπηρεσία (Aemet). Η Aemet, αναφερόμενη στις φονικές πλημμύρες στη Βαλένθια, που κόστισαν τη ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους, κάνει λόγο για ένα ρεκόρ βροχοπτώσεων σε διάστημα μίας μόλις ώρας.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2024:

- Προεδρικές εκλογές της Αμερικής: Οι προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών του 2024 ήταν οι 60ές προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και έγιναν την Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2024. Ο Ντόναλντ Τραμπ από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κέρδισε την αντίπαλό του, Κάμαλα Χάρις των Δημοκρατικών, με 312 εκλεκτορικές ψήφους έναντι 226 της Χάρις και ποσοστό λαϊκής ψήφου 50,6% έναντι 47,9%.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΤΖΗΜΑ ΖΩΗ, ΤΟΣΚΑ ΡΟΜΙΝΑ

            Τα Χριστούγεννα είναι η αγαπημένη γιορτή πολλών παιδιών αλλά και μεγάλων σε ολόκληρο τον κόσμο. Η γέννηση του Χριστού γιορτάζεται από κάθε χώρα και κάθε περιοχή με ιδιαίτερα έθιμα, συνήθειες, φαγητά και ιστορίες. Έναν από τους πιο εντυπωσιακούς εορτασμούς των Χριστουγέννων τον συναντάμε στο μακρινό Μεξικό.

            Στο Μεξικό κατά τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης περιόδου, ο καιρός είναι  ήπιος. Ο εορτασμός των Χριστουγέννων ονομάζεται Las Posadas και ξεκινάει από τις 16 Δεκεμβρίου.

            Κατά τις πρώτες μέρες, οι οικογένειες αγοράζουν δώρα, στολίδια και χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά φαγητά, στα τοπικά, ειδικευμένα στα Χριστούγεννα, μαγαζιά, τα puestos. Τα σπίτια διακοσμούνται με κρίνα και έλατα. Ένα από τα παραδοσιακά έθιμα είναι κάθε οικογένεια να κόβει καφέ χάρτινες σακούλες, φτιάχνοντας με αυτές φαναράκια. Μέσα τοποθετούν ένα κερί και τα κρεμούν στα περβάζια, στις εξώπορτες και στους εξωτερικούς τοίχους. Με αυτόν τον τρόπο, μεταδίδουν σε όλη την κοινότητα το πνεύμα των Χριστουγέννων.

            Οι οικογένειες ξεκινούν τις 9 μέρες των Las Posadas, αναπαριστώντας το ταξίδι της Μαρίας και του Ιωσήφ, που έψαχναν για 9 μέρες καταφύγιο. Σε κάποια μέρη του Μεξικού, δύο παιδιά αναπαριστούν το ταξίδι σαν θεατρικό, κουβαλώντας δύο μικρά αγάλματα της Μαρίας και του Ιωσήφ. Στη συνέχεια, τραγουδούν ένα μικρό τραγούδι και τοποθετούν τα αγάλματα στη φάτνη της οικογένειας.

            Για τα παιδιά όμως το καλύτερο μέρος της γιορτής είναι το piñata πάρτι, που γιορτάζεται τις πρώτες 8 μέρες. Συνήθως το σχήμα της piñata είναι ένα αστέρι ή κάποιο ζώο, το οποίο περιβάλλεται από χρωματιστό χαρτί. Η πινιάτα κρέμεται από το ταβάνι με ένα σκοινί, και ένα ένα τα παιδιά με ένα μπαστούνι προσπαθούν να τη σπάσουν, με σκοπό να πάρουν τα δώρα και τα γλυκά που περιέχει.

             Η ένατη νύχτα της γιορτής ονομάζεται Buena Noche και είναι η ημέρα των Χριστουγέννων.  Ανήμερα, τα μικρά παιδιά τοποθετούν στην εκκλησία μια φιγούρα του Χριστού στη nacimiento, τη δικιά μας φάτνη. Η μέρα είναι αφιερωμένη στην εκκλησία και στην οικογένεια. Μετά την εκκλησία, ακολουθεί μεγάλο οικογενειακό  παραδοσιακό δείπνο. Το γεύμα ξεκινά με σούπα από φασόλια και ζεστό τσίλι. Στη συνέχεια, ακολουθεί γαλοπούλα και τέλος, ειδική σαλάτα με φρούτα και λαχανικά.

            Μετά τη λειτουργία, οι καμπάνες της εκκλησίας χτυπούν και εντυπωσιακά πυροτεχνήματα υψώνονται στον αέρα. Τα παιδιά παίρνουν δώρα από τον Άγιο Βασίλη το βράδυ και στη συνέχεια, βοηθούν τους γονείς τους να στήσουν τη φάτνη στο καλύτερο δωμάτιο του σπιτιού.

            Κάποια παιδιά όμως λαμβάνουν τα δώρα τους τη νύχτα της 5ης Ιανουαρίου από τους Reyes Magos, τους μάγους που ήταν στη Βηθλεέμ. Τα παιδιά αφήνουν έξω τα παπούτσια τους και οι τρεις μάγοι τα γεμίζουν με δώρα. Την 6η Ιανουαρίου, γίνεται ένα μεγάλο πάρτι, στο οποίο φίλοι και συγγενείς μαζεύονται για να απολαύσουν ζεστή σοκολάτα με γεύση βανίλιας ή κανέλας. Ακολουθεί ένα στρογγυλό κέικ, στο οποίο υπάρχει μια φιγούρα του Ιησού και,  όποιος την τύχει κάνει ένα μεγάλο πάρτι, στις 2 του Φλεβάρη, που ονομάζεται Candlemass Day. Ολόκληρη η οικογένεια βοηθάει στις ετοιμασίες του φαγητού, που συνήθως είναι κρέας και γεμιστό κοτόπουλο με καλαμπόκι στον ατμό. Είναι ένα θρησκευτικό γεγονός μεγάλης σημασίας που σημαίνει τη λήξη της περιόδου των Χριστουγέννων στο Μεξικό.

Σταυρούλα Ζιούρα

Στις 19/11/2024 το 6^ο γυμνάσιο Ζωγράφου και συγκεκριμένα  τα τμήματα Γ3, Γ4 και Γ5, επισκεφτήκαμε το Σκοπευτήριο της Καισαριανής και το Μουσείο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης Καισαριανής.  Συνοδευόμενα τα τμήματα από τους καθηγητές Λιβιεράτο Μάριο, Χήναρη Ιωάννη, Αρβανιτάκη Αναστασία και Χριστουλάκη Γιώργο παρακολουθήσαμε από κοντά το μέρος που εκτελέστηκαν οι 200 Έλληνες κομμουνιστές, ανάμεσα στους οποίους ήταν άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Οι συγκεκριμένοι πατριώτες εκτελέστηκαν ομαδικά ως εκδίκηση για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού, που έχασε τη ζωή του σε μάχη με τους αντάρτες στους Μολάους Λακωνίας. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε και μνημεία όπως του μικρού Αντρέα και τα πεύκα που συμβολίζουν τα σημεία που έβαζαν 20 20 τους αντιστασιακούς. Επιπλέον πήγαμε στο Μουσείο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης Καισαριανής και είδαμε διάφορα  προσωπικά αντικείμενα και γράμματα που έδιναν στον ιερέα οι άνθρωποι λίγο πριν εκτελεστούν, ένα από τα τρία πολυβόλα που χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί και κάποια από τα έπιπλα της Ηρώς Κωνσταντοπούλου. Με αυτήν μας την επίσκεψη νιώσαμε έντονη συγκίνηση και περηφάνια για τους προγόνους μας και για όλα όσα κατάφεραν με την θυσία τους.

Επιμέλεια: Παύλου Μαρία Αικατερίνη

Η Άννα και η Μυρτώ είναι δυο πολύ καλές φίλες που μένουν στην ίδια γειτονιά της Αθήνας και είναι συνέχεια μαζί. Κάθε μέρα επισκέπτονται τη γιαγιά της Άννας και εκείνη τους λέει διάφορες ιστορίες από τη ζωή της. Την μέρα που έκλεισαν τα 18, τους είπε την ιστορία για τον πρώτο της έρωτα.

-Παιδιά μου, νομίζω πως ήρθε η ώρα να σας πω μια διαφορετική ιστορία. Θα     σας πω την ιστορία της γνωριμίας μου με τον παππού σου.

-Για πες μας γιαγιά. Λέει η Άννα!

Αθήνα , Απρίλιος του 67

Δύσκολες μέρες για τη χώρα, δύσκολες και για μένα…εγώ τότε 20 χρονών. Μέναμε σε ένα ωραίο σπίτι στην Κηφισιά. Ο πατέρας μου είχε καταφέρει να αναπτύξει την οικογενειακή επιχείρηση. Εγώ τότε σπούδαζα στη Νομική δικηγόρος και ήμουν ερωτευμένη με έναν συμφοιτητή μου που ονομαζόταν Ισίδωρος. Ήταν γιός ενός γιατρού που τον είχαν εξορίσει στο εξωτερικό. Από την πρώτη στιγμή, ένιωσα κάτι πολύ δυνατό. Εκείνη τη μέρα, δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ. Ο Ισίδωρος με συνόδευσε μέχρι το στενό πριν το σπίτι μου. Όμως όταν ανέβηκα στο σπίτι μου, ο πατέρας μου μου ανακοίνωσε πως το βράδι θα ερχόταν ένας φίλος του με τον γιό του τον οποίο προόριζε για γαμπρό όταν θα τελείωνα τις σπουδές μου.

Έτσι και έγινε το βράδι της ίδιας μέρας έπρεπε να υποδεχθούμε τους καλεσμένους του πατέρα μου. Εγώ, παρόλο που δεν ήθελα να τον δω, έμεινα. Αλλά όταν μου ανακοίνωσαν ότι θα έπρεπε να παντρευτώ τον Γιώργο, δεν άντεξα και έτρεξα απευθείας στο δωμάτιό μου. Έπεσα στο κρεβάτι μου και άρχισα να κλαίω. Τότε ξαφνικά άκουσα τον ήχο μιας κιθάρας. Χωρίς να σκουπίσω τα δάκρυα μου, βγήκα στο μπαλκόνι και τον είδα. Ήταν ο Ισίδωρος. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Κατέβηκα και βρέθηκα κοντά του. Εκείνος μου σκούπισε τα δάκρυα, με χάιδευε και μου μιλούσε. Ένιωσα πώς είναι η πραγματική αγάπη και όχι τα ψεύτικα όνειρα του πατέρα μου και ο γάμος για να ενωθούν οι δύο οικογένειες, η δική μου και του Γιώργου. Ο Ισίδωρος με κοίταζε και προσπαθούσε να καταλάβει τι σκέφτομαι. Τον φίλησα και ανέβηκα στο δωμάτιό μου. Όταν κατέβηκα ξανά στο σαλόνι, οι καλεσμένοι είχαν φύγει και οι γονείς μου θυμωμένοι μού ανακοίνωσαν πως σε δέκα με δεκαπέντε μέρες το αργότερο θα παντρευόμουν τον Γιώργο.

Κόντευα να πεθάνω, δεν μπορούσα καν να το σκεφτώ ότι θα παντρευτώ τον Γιώργο και θα πρέπει μια ζωή να είμαι με έναν άνθρωπο που δεν αγαπάω. Δεν είπα τίποτα. Ανέβηκα στο δωμάτιό μου αποφασισμένη. Μάζεψα λίγα ρούχα και τα βιβλία της σχολής και έφυγα μέσα στη νύχτα. Ήξερα τη διεύθυνση του διαμερίσματος που νοίκιαζε. Σε λίγο ήμουν έξω από την πόρτα του. Μόλις άνοιξε την πόρτα και με είδε, χωρίς να πει λέξη, με πήρε αγκαλιά. Όλο το βράδυ μιλούσαμε και τελικά πήραμε μαζί την απόφαση: θα μέναμε μαζί, θα βρίσκαμε δουλειά και θα παντρευόμασταν!

Μετά από λίγο καιρό, είχαμε βρει και οι δύο δουλειά και σπουδάζαμε παράλληλα. Ήμασταν τόσο ευτυχισμένοι!

Βέβαια, οι γονείς μου δεν μπορούσαν με τίποτα να το δεχτούν. Μια μέρα, όταν γύρισε ο Ισίδωρος σπίτι, μου είπε πως τον πλησίασε ένας από τους σωματοφύλακες του πατέρα μου και του πρόσφερε αμοιβή 100.000 δραχμές για να με χωρίσει και να με διώξει από το σπίτι. Τότε πήρα μια απόφαση: θα πήγαινα στο σπίτι μου, για να μιλήσω με τους γονείς μου και να ξεκαθαρίσω τα πράγματα.

Την ίδια μέρα χτυπάω το κουδούνι, η πόρτα ανοίγει, η μητέρα μου στέκει αμίλητη και με κοιτά με δακρυσμένα μάτια, αμέσως με σφίγγει στην αγκαλιά της. Εγώ παγώνω. Τότε, ο πατέρας με καλωσορίζει πίσω στο σπίτι, διατάζει μια υπηρέτρια να ετοιμάσει το δωμάτιό μου και να στείλει γράμμα στον πατέρα του Γιώργου πως επέστρεψα και να ξαναβάλουν μπροστά τις ετοιμασίες για τον γάμο. Τότε σταματάω τον πατέρα μου και του ανακοινώνω τον πραγματικό λόγο που τους επισκέφτηκα και τους απαγόρευσα να ενοχλήσουν ξανά εμένα ή τον Ισίδωρο, διότι είχαμε σκοπό να παντρευτούμε σε έναν μήνα από εκείνη την μέρα. Τότε ακούω ξάφνου έναν ήχο σαν κλείδωμα πόρτας. Με είχαν κλειδώσει στο πατρικό μου! Κλαίγοντας, παρακαλούσα τον πατέρα μου να με αφήσει να φύγω μα εκείνος ήταν αντίθετος .

-           Και τι έκανες μετά γιαγιά;;; Ρωτάει η Άννα .

Δυστυχώς τα πράγματα αρχίσαν να περιπλέκονται. Αναγκάστηκα να συμφωνήσω να παντρευτώ τον Γιώργο και σε αντάλλαγμα ο πατέρας μου δεν θα ενοχλούσε ποτέ ξανά τον Ισίδωρο.

Η μέρα του γάμου μου έφτασε. Ο πατέρας του Γιώργου ήρθε και μου είπε :

-           Κορίτσι μου χαίρομαι που θα μπεις στην οικογένεια μας. Είναι προς τιμήν σου που παράτησες αυτόν τον άξεστο.

-           Κύριε Γιάννη…

-           Πατέρα φώναζέ με.

-           Εντάξει . Απλά θα ήθελα να μην μιλήσουμε ξανά για αυτό….

Η ώρα πέρασε και έπρεπε να φύγω με τον πατέρα μου για τον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη όπου θα γινόταν ο γάμος. Μπαίνουμε μέσα. Το μυστήριο ξεκίνησε. Όμως ξαφνικά άκουσα μια γνώριμη φωνή να λέει το όνομά μου…..και…

-           Εγώ διαφωνώ και θα στηρίξω την άποψή μου μέχρι τέλους!

-           Ποιος είναι αυτός που διακόπτει τον γάμο, φώναξε θυμωμένη η μητέρα του Γιώργου.

Εγώ είχα παγώσει…..δεν ήξερα τι να κάνω… Ο Ισίδωρος απέναντί μου με κοίταζε στα μάτια….Τότε, δεν ξέρω πώς αλλά είπα:

-           Επιτρέψτε μου να βγω λίγο έξω και θα επιστρέψω αμέσως ώστε να τελειώνουμε…

-           Εντάξει, μου είπε ο  πατέρας μου.

Βγαίνοντας από τον ναό με τον Ισίδωρο, συνέχιζα να αναρωτιέμαι πώς βρέθηκε εδώ.

Ο Ισίδωρος τότε μου είπε :

-           Σε παρακαλώ, έλα μαζί μου, να φύγουμε μακριά από όλους και από  όλα!

-           Ξέρεις πόσο το θέλω μα…

-           Κατάλαβα !!!,με διέκοψε εκείνος.

-           Όχι, ξέρεις πόσο σε αγαπάω, αλλά……

-           Αν με αγαπάς, πάμε να φύγουμε, τώρα!

Δεν του απάντησα ποτέ….μόνο κράτησα σφιχτά το χέρι του.

Τα χρόνια πέρασαν, η χούντα έπεσε, και των συνταγματαρχών και του πατέρα μου. Αναγκάστηκαν να το δεχτούν. Εμείς καταφέραμε όχι μόνο να είμαστε μαζί αλλά και να φτιάξουμε μια όμορφη και μεγάλη οικογένεια.

Κορίτσια μου, εγώ αυτό ήθελα να ξέρετε. Να προσπαθείτε πάντα για ό,τι θέλετε και σας κάνει χαρούμενες.

ΤΕΛΟΣ

Κατερίνα Χρονοπούλου

Αναμφίβολλα, η Ιωάννα της Λωρραίνης (ή Ιωάννα η Παρθένος) είναι μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της μεσαιωνικής Ευρώπης, η οποία παραμένει σύμβολο θάρρους, πίστης και ηρωισμού μέχρι και σήμερα. Ο θρύλος γύρω από τη ζωή και την ιστορία της έχει εμπνεύσει πλήθος καλλιτεχνικών έργων, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει και η εξαιρετική απεικόνιση της στο έργο του ζωγράφου Jean Auguste Dominique Ingres, ο οποίος κατάφερε να αποτυπώσει την ισχυρή προσωπικότητα και το μυστήριο γύρω από την Ιωάννα. Ο πίνακας αυτός, σε συνδυασμό με την ιστορία της, κρύβει πολλά περισσότερα από ό,τι φαντάζεται κανείς. Η Ιωάννα, που ξεκίνησε ως απλή κοπέλα της αγροτιάς και έγινε ηγετική φυσιογνωμία στη διάρκεια του 100ετούς πολέμου, έμελλε να ταυτιστεί με μια αποστολή θεϊκής προέλευσης.

Ωστόσο, η ζωή της Ιωάννας δεν ήταν μόνο ένας αγώνας για την ελευθερία της Γαλλίας από τη βρετανική κυριαρχία. Από την αρχή της ανακήρυξης της ως «εκλεκτή» του Θεού μέχρι την αιματηρή εκτέλεσή της στη Ρουέν, η Ιωάννα ανέπτυξε μια πορεία γεμάτη αμφισβητήσεις και αντιπαραθέσεις. Οι κατηγορίες εναντίον της και η δίκη της, που κατέληξε στη καταδίκη για αιρετικότητα, δημιούργησαν την εντύπωση μιας γυναίκας που, πέρα από τα σύνορα του καιρού της, είχε κάτι το μυστηριώδες και το υπερφυσικό.

Ο πίνακας του Ingres δεν είναι απλώς μια απεικόνιση της Ιωάννας. Είναι, στην ουσία, ένα κλειδί για την αποκωδικοποίηση της πολυσύνθετης προσωπικότητάς της. Μέσα από τη ζωγραφική, ο καλλιτέχνης αποτυπώνει την Ιωάννα σε μια στιγμή μεγαλοπρέπειας και θεϊκής έμπνευσης. Ο πίνακας, όμως, κρύβει και ένα μυστικό μήνυμα, ένα συμβολισμό που μας προσκαλεί να σκεφτούμε βαθύτερα την πορεία της Ιωάννας από την απλότητα στην ηγεσία, από την πίστη στην θυσία. Στην εικόνα της, μπορούμε να εντοπίσουμε στοιχεία που υποδεικνύουν ότι η Ιωάννα δεν ήταν απλώς μια ηρωίδα με στρατιωτική αποστολή, αλλά ένας πρόδρομος της γυναικείας ανεξαρτησίας και των πνευματικών αναζητήσεων που, ίσως, προμηνύουν τον επερχόμενο αγώνα για ισότητα και δικαιοσύνη.

Επιπλέον, αυτό το «κρυφό μήνυμα» του πίνακα σχετίζεται άμεσα με την αντίθεση που υπάρχει ανάμεσα στη φαινομενική ηρεμία της εικόνας της και την εσωτερική ένταση που φέρει η φιγούρα της Ιωάννας. Ο ζωγράφος δεν αποτυπώνει μια απλή στρατηγό, αλλά έναν άνθρωπο που μεταφέρει το βάρος μιας ολόκληρης χώρας και του λαού της, με την ευθύνη της θεϊκής της αποστολής. Το βλέμμα της, γεμάτο αφοσίωση και αντοχή, διατηρεί μια μυστική υπόνοια ότι πίσω από την αποστολή της υπήρχε μια βαθιά πίστη στον ίδιο τον Θεό, αλλά και ένα μυστικό όραμα για την κοινωνία και τις αξίες που θα έπρεπε να επαναστατήσουν.

Συνοπτικά, η Ιωάννα της Λωρραίνης παραμένει μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες στην ιστορία, συνδυάζοντας ηρωισμό, πίστη και θυσία. Παράλληλα,ο πίνακας του Ingres αποτυπώνει αυτή την πολύπλευρη προσωπικότητα, κρύβοντας ένα μυστικό μήνυμα για τη δύναμη του πνεύματος και της αλλαγής. Η Ιωάννα δεν υπήρξε απλώς μια στρατηγός, αλλά και σύμβολο πίστης και αντίστασης.

 ΠΗΓΕΣ:

-www.filosofikilithos.gr

-www.sansimera.gr

-www.historical-quest.com

-www.athensvoice.gr

Επιμέλεια: Σβάνα Παναγιώτα

Οι παροιμίες και οι λαϊκές ρήσεις αποτελούν έναν ανεκτίμητο θησαυρό της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Μέσα από αυτές μπορούμε να μεταφέρουμε με αποτελεσματικό τρόπο από γενιά σε γενιά σημαντικές αξίες, ηθικές αρχές και πρακτικές συμβουλές για τη ζωή. Στην καθημερινότητα μας όλοι μας τις χρησιμοποιούμε και ενώ γνωρίζουμε τι σημαίνουν, δεν γνωρίζουμε την προέλευση τους. Αν και δημιουργήθηκαν σε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους, η σημασία τους και τα μηνύματα που μπορεί να στέλνουν αυτές οι παροιμίες και οι λαϊκές ρήσεις, ισχύουν ακόμη και σήμερα, καθώς οι δυσκολίες και τα προβλήματα παραμένουν ίδια σε μεγάλο βαθμό. Στη στήλη αυτή θα παρουσιάσουμε την ιστορία τέτοιων εκφράσεων.

“Άρτζι μπούρτζι και λουλάς”

Η έκφραση “άρτζι μπούρτζι και λουλάς” χρησιμοποιείται με την έννοια άλλα αντί άλλων, απόλυτου πανικού και ανοργανωσιάς. Όπως πολλές άλλες παρόμοιες φράσεις, ξεχάστηκε μέσα στον χρόνο η κυριολεκτική της έννοια και μαζί η προέλευση της και η ανάγκη που την έκανε να χρησιμοποιηθεί.

Σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη, η φράση αυτή προέρχεται από το μεσαιωνικό ουσιαστικό αρτσιβούριον, κι από το αρμένικο arats-havoth, μαντατοφόρος, αγγελιοφόρος. Αναφέρεται στην πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου, κατά τη διάρκεια της οποίας οι Αρμένιοι ακολουθούσαν μια αυστηρή νηστεία.

Η λέξη κατέληξε να είναι συνώνυμη με την αταξία και την πλήρη ακαταστασία, γιατί οι Βυζαντινοί προσπαθώντας να ερμηνεύσουν την καθιέρωση αυτής της νηστείας, το έκαναν με πολλούς και συχνά παράλογους τρόπους ώστε να προκαλούν σύγχυση. Αργότερα η λέξη λουλάς συνδέθηκε για να ενταθεί εκφραστικά η σύγχυση. Ο λόγος που επιλέχτηκε η λέξη λουλάς και όχι κάποια άλλη λέξη μας είναι άγνωστο.

“Τα εξ αμάξης”

Άκουσα “τα εξ αμάξης”. Η έκφραση αυτή προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα και έχει στενή σύνδεση με τα Ελευσίνια Μυστήρια. Σήμερα υπάρχουν και άλλες παρόμοιες με αυτή εκφράσεις, όπως: “Του ‘συρε όσα σέρνει η σκούπα”, “Του τα ‘πε από την καλή”. Καμία από αυτές όμως δεν μπορεί να αποδώσει το ακριβές νόημα της έκφρασης “τα εξ αμάξης”. Τι σημαίνει, λοιπόν, η φράση αυτή και ποια η σχέση της με τα Ελευσίνια μυστήρια; Οι Αθηναίοι, όπως όλοι γνωρίζουμε, λάτρευαν ιδιαίτερα τη μεγάλη θεά Δήμητρα, προς τιμή της οποίας έκαναν αυτή τη μεγάλη και τόσο σημαντική για εκείνους γιορτή των Ελευσίνιων Μυστηρίων. Στην πομπή αυτή, που περνούσε από την Ιερά Οδό και πάνω από τον Κηφισό ποταμό (περίπου στην τοποθεσία που σήμερα βρίσκεται ο Άγιος Σάββας), είχαν την δυνατότητα να παρευρεθούν μόνο οι “γνήσιοι” Αθηναίοι.  Υπήρχε, όμως, και μια μερίδα ανθρώπων, οι οποίοι ήταν  “κατώτερης κοινωνικής τάξης” ή και “αλλόθρησκοι”, που δεν είχαν πρόσβαση στα Ελευσίνια Μυστήρια και φυσικά αισθάνονταν άσχημα για τη διάκριση αυτή. Θεωρούταν πως η παρουσία τους στην πομπή θα μόλυνε την όμορφη αυτή γιορτή των Αθηναίων. Εκείνοι βέβαια ένιωθαν βαθιά προσβεβλημένοι και επιθυμούσαν να πάρουν εκδίκηση με κάθε δυνατό τρόπο. Για τον σκοπό αυτό, συγκεντρώνονταν κοντά στη γέφυρα του Κηφισού περιμένοντας την επιστροφή όσων είχαν λάβει μέρος στα Ελευσίνια Μυστήρια. Μόλις τους έβλεπαν να περνούν με τις άμαξες τους άρχιζαν να βρίζουν χυδαιότατα και να κάνουν άσεμνες χειρονομίες. Αυτοί πάλι, που γύριζαν συνήθως πάνω σε αμάξια και είχαν πια κάνει το καθήκον τους προς τη θεά Δήμητρα, τους απαντούσαν με παρόμοιες βρισιές και χειρονομίες. Οι Αθηναίοι δεν μπορούσαν να το αφήσουν έτσι και απαντούσαν και εκείνοι ανάλογα. Τα λόγια όσων ήταν πάνω στη γέφυρα πήραν την ονομασία “γεφυρισμοί”, ενώ στις απαντήσεις των πανηγυριωτών Αθηναίων που, όπως αναφέραμε, βρίσκονταν πάνω στις άμαξες, δόθηκε το όνομα “Τα εξ αμάξης”. 

   Πηγές

• alfavita.gr
• mixanitouxronou.gr

Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Μιχαήλου - Έλενα Κοκόρου