https://crosswordlabs.com/view/2022-04-03-154

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το επάγγελμα του φαρμακοποιού;

Η αλήθεια είναι πως στην  αρχή ήταν επιλογή των γωνιών μου καθώς πίστευαν πως είχα μία κλίση στα θετικά μαθήματα. Εγώ δεν ένιωθα έτοιμος να ξεκινήσω να σπουδάζω κάτι που δεν μου πολυάρεσε, εξάλλου δεν γνώριζα και κάτι για την επαγγελματική αποκατάσταση. Σιγά, σιγά όμως, αφού πέρασα στην φαρμακευτική Αθήνας και ξεκίνησαν τα πρώτα μαθήματα, αγάπησα αυτόν τον κλάδο της ιατρικής.

 Θα μπορούσατε να περιγράψετε μία μέρα στο φαρμακείο σας;

Ανοίγοντας το φαρμακείο γνωρίζω πως θα χρειαστεί να εξυπηρετήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους πελάτες μου. Εκείνοι έρχονται να παραλάβουν τις παραγγελίες τους, να αγοράσουν διαφόρων ειδών φάρμακα και, τέλος, αφού εξυπηρετηθούν όλοι τους, ελέγχω πως τα φάρμακα και όλα τα άλλα προϊόντα περιποίησης βρίσκονται στα σωστά ράφια και χωρισμένα στις σωστές κατηγορίες. Τέλος, βλέπω εάν υπάρχει κάποια έλλειψη  ώστε την επόμενη μέρα να κάνω την παραγγελία για να παραδοθούν.

 Πώς αντιμετωπίζετε τους πελάτες σας:

Πολλές φορές οι πελάτες μου μπορεί να είναι βιαστικοί, να βρίσκονται σε ανάγκη, να είναι εκνευρισμένοι. ¨Έτσι, καμιά φορά είναι απότομοι, όμως εγώ προσπαθώ να τους εξυπηρετήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Προσπαθώ να τους καταλάβω και έτσι τους φέρομαι ευγενικά. Δεν είναι πάντα τόσο εύκολο να συναναστρέφεσαι τόσο συχνά με άγνωστους ανθρώπους.

 Θα προτείνατε το επάγγελμά σας σε νεαρούς μαθητές;

Ο φαρμακοποιός πρέπει να είναι πάντα εκεί για όσους τον χρειαστούν. Για να σπουδάσει φαρμακευτική κάποιος χρειάζεται περίπου 7 χρόνια, ώστε να ολοκληρώσει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο και να εξειδικευτεί σε έναν τομέα. Αφού όμως ολοκληρώσει τα 7 χρόνια σπουδών, τότε είναι ελεύθερος να ασχοληθεί είτε με την έρευνα είτε να ανoίξει ένα δικό του Φαρμακείο. Τα δύο αυτά επαγγέλματα χρειάζονται κόπο για αγαπηθούν από νεαρούς φοιτητές.

Το πρώτο σημάδι ύπαρξης του Ιωάννη Βαρβάκη στην ιστορία, είναι η γέννησή του, στα τέλη του καλοκαιριού του 1750, σε ένα μικρό ψαροχώρι στα Ψαρά. Λίγα είναι γνωστά για τα παιδικά του χρόνια και την οικογένειά του, της οποίας το στίγμα χάνεται μετά την καταστροφή των Ψαρών. Ωστόσο, η πρώτη ηρωική του πράξη ως καταδρομέα πλοιάρχου της Ρωσίας ήταν η καταστροφή του τουρκικού στόλου και η πυροδότηση διεθνών πολιτικών εξελίξεων, το 1770, μετά τη ναυαχία του Τσεσμέ.

Εξάλλου, μετά και τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, το 1774, ο Βαρβάκης, αποφάσισε να ταξιδέψει πεζός και χωρίς χρήματα μέχρι την Πετρούπολη. Το ταξίδι του, γεμάτο περιπέτειες και κακουχίες, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μια μικρή “Οδύσσεια”. Με την άφιξή του στην Πετρούπολη, αν και ζητιάνος,  επισκέφθηκε  την αυτοκράτειρα Αικατερίνη, η οποία δέχθηκε —αφού πληροφορήθηκε τα κατορθώματα του ως πλοίαρχου στην υπηρεσία της Ρωσίας—να του προσφέρει ως δώρο 10.000 ρούβλια και άδεια εμπορίου διάρκειας 10 ετών με το δικαίωμα να διαλέξει εκείνος τον τόπο κατοικίας του. Μετά την εγκατάστασή του στο Αστραχάν, ασχολήθηκε με το εμπόριο αλιευμάτων, και κυρίως χαβιαριού, από την Κασπία Θάλασσα και τις επιχειρήσεις οινοπνεύματος.

Την εποχή του, τα εργοστάσια απασχολούσαν δούλους για τις εργασίες τους. Ο Βαρβάκης δεν συμφωνούσε με αυτό καθώς υποστήριζε πως και εκείνος προέρχονταν από χώρα που ήθελε να ελευθερωθεί, συνεπώς ο ίδιος δεν θα χρησιμοποιούσε δούλους στη δουλειά του. Για αυτόν τον λόγο αποφάσισε να προσλάβει μόνο ελεύθερους εργάτες και να τους πληρώνει μισθό ανάλογα με τη εργασία τους. Το αποτέλεσμα ήταν οι επιχειρήσεις του να φθάσουν να απασχολούν 3.000 εργάτες και να ανθίζουν διαρκώς ολοένα και περισσότερο. Αυτή η κίνηση σχετικά με τους δούλους ήταν πολύ σημαντική καθώς η Ρωσία κατήργησε τη δουλεία μετά από 100 χρόνια.

Καθώς, επίσης, ο Ιωάννης Βαρβάκης υπήρξε υποστηρικτής των γραμμάτων και της παιδείας, έχτισε ένα ιερό σπουδαστήριο στο Αστραχάν της Ρωσίας, σχολεία σε διάφορες περιοχές, χρηματοδότησε τον Καποδίστρια και ίδρυσε το Βαρβάκειο Λύκειο. Η συνεισφορά του στην επανάσταση ως ενεργού μέλους της Φιλικής Εταιρείας και υποστηρικτή της ελληνικής επανάστασης έμεινε στην προσωπική του ιστορία, ως η πιο μεγάλη και σημαντική ευεργεσία του. Η άφιξή του στην Ελλάδα, μετά την καταστροφή των Ψαρών και η δωρεά της περιουσίας του  έπειτα από τον θάνατό του προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των Ζακυνθινών, έκανε τη μνήμη του ονόματός του να μην ξεθωριάσει ποτέ.

Τέλος, με αυτή τη σύντομη περιήγηση στην ιστορική πορεία αυτής της πολύπλευρης προσωπικότητας αποδείχτηκε πως ο Βαρβάκης παρασημοφορήθηκε με το “Μετάλλιο του 1812”, δηλαδή την ανώτερη διάκριση του ρωσικού κράτους το 1814. Με τη φράση που είναι σκαλισμένη στο μετάλλιο “Η Ελλάδα με ενθουσιασμό Σας κοιτάει και την εικόνα Σας αιωνίως θα κρατάει στη μνήμη της” αντιλήφθηκα πως το όνομα “Ιωάννης Βαρβάκης” δεν ήταν απλώς το όνομα ενός ανθρώπου που ίδρυσε το σχολείο στο οποίο φοιτώ, αλλά ενός ευεργέτη που έκανε κάτι πολύ παραπάνω, στήριξε έμπρακτα την Ελλάδα και ποτέ δεν λησμόνησε την καταγωγή του.

Ξένη (Α2)

 Η απόφασή της θα προκαλέσει την οργή και τον βίαιο ανταγωνισμό της καλής κοινωνίας της περιοχής κι ειδικά της πλούσιας και δικτυωμένης Βάιολετ Γκάμαρτ (ερμηνεία η Πατρίσια Κλάρκσον), της οποίας η αριστοκρατική ανατροφή, την εμποδίζει να δεχτεί ότι το «Παλιό Σπίτι» γίνεται εμπορικό κατάστημα. Αλλά και τη συμπάθεια – έως και ρομαντικό θαυμασμό – του ερημίτη της περιοχής, μεγαλοαστού, καλλιεργημένου, μελαγχολικού αλλά βιβλιολάτρη Εντμουντ Μπράντις, που ενσαρκώνει με κομψότητα και γοητεία ο Μπιλ Νάι.   

Σκηνοθέτης και σεναριογράφος είναι η Isabel Coixet. Όλη η ταινία βασίζεται στο βιβλίο της Penelope Fitzgerald, αλλά είναι πολύ σωστή η επιλογή του να διατηρηθούν στοιχεία του μυθιστορήματος και στην ταινία. Αρχικά, ο θεατής έχει την ευκαιρία να βιώσει τις συνήθειες των Βρετανών εκείνης της εποχής και γενικότερα την “παλιά Αγγλία”, καθώς βλέπουμε τους χαρακτήρες να παραμένουν ευγενικοί παρά το γεγονός ότι είναι ξεκάθαρα οργισμένοι και θυμωμένοι με κάποιο πρόσωπο, το διακριτικό φλερτ, τις κοσμικές συναθροίσεις και φυσικά το τσάι. Η ταινία συστήνεται ανεπυφίλακτα εάν ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε μια διαφορετική, πιο απλή εποχή και να ταξιδέψετε πίσω στο 1959, ρίχνοντας μια ματιά στο παρελθόν.

Ξένια Καραβίτη

Η Καπέλα Σιξτίνα, κατά λέξη το παρεκκλήσι του Σίξτου, αποτελεί για 5 αιώνες το παρεκκλήσι της επίσημης κατοικίας του Πάπα, αλλά και τον χώρο όπου λαμβάνουν μέρος όλες οι σημαντικές θρησκευτικές και διοικητικές δραστηριότητες. Ακόμα, είναι το μέρος σύσκεψης του συλλόγου των Καρδιναλίων για την εκλογή του νέου πάπα. Η φήμη του όμως οφείλεται στις νωπογραφίες που κοσμούν το εσωτερικό του, αλλά κυρίως στο μαγευτικό πινέλο του σπουδαίου Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης, Μιχαήλ Αγγέλου.Κανείς όμως ποτέ δεν θα φανταζόταν τους συμβολισμούς που θα κρύβονταν όταν θα άνοιγε και επίσημα τις πόρτες της η Καπέλα Σιξτίνα στο κοινό, που θα αποτελούσε ένα από τα πιο θαυμαστά αξιοθέατα της Ρώμης.

Ο 33χρονος τότε Μιχαήλ Άγγελος ήταν κυρίως γνωστός για το πηγαίο ταλέντο του στην γλυπτική. Με τη ζωγραφική όμως δεν είχε ασχοληθεί επαγγελματικά και δεν είχε καμία εμπειρία. Όταν ο Πάπας του ζήτησε να φιλοτεχνήσει την οροφή του παρεκκλησίου, ο νεαρός καλλιτέχνης ξαφνιάστηκε και, σκεπτόμενος πως δεν έχει την κατάλληλη τεχνογνωσία και το ταλέντο, δεν ήθελε να αναλάβει τη δύσκολη και τεράστια αυτή ευθύνη.

Για να τον παρακινήσει, ο Πάπας παρήγγειλε 40 γλυπτά ως αποζημίωση για την κατασκευή της οροφής. Τελικά, ο Μιχαήλ Άγγελος αποδέχθηκε την πρόταση και ξεκίνησε τον σχεδιασμό του έργου που θα αποδεικνύονταν το μεγαλύτερο, πιο χρονοβόρο, αλλά και ψυχοφθόρο έργο της καριέρας του. Η οροφή της Καπέλα μπορεί να ήταν ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτεχνικούς θριάμβους, ήταν όμως και από τα πιο δύσκολα εγχειρήματα του μεγάλου δημιουργού. Μετά από μήνες εκμάθησης της τέχνης της νωπογραφίας, έρευνα στις τεχνικές αλλά και στα πιο σπάνια μυστικά τους, ο Μιχαήλ Άγγελος ένιωσε έτοιμος να ξεκινήσει το έργο του. Το προσωπικό ωστόσο στοιχείο της εφευρετικότητάς του δε θα μπορούσε να λείπει. Καθώς το ταβάνι ήταν αρκετά ψηλό, ο ζωγράφος ανακάλυψε τον δικό του ευφυή τρόπο προκειμένου να το φιλοτεχνήσει.

Συγκεκριμένα, δημιούργησε έναν πρωτότυπο τύπο σκαλωσιάς, χρησιμοποιώντας μία ξύλινη πλατφόρμα στην οποία στεκόταν όρθιος και ζωγράφιζε για ώρες τις θρυλικές φιγούρες που έμελλαν να μείνουν στην ιστορία. Ωστόσο, ο θόλος ήταν τόσο ψηλά που επινόησε ακόμα μία τεχνοτροπία, ζωγραφίζοντας παραμορφωμένες τις φιγούρες, έτσι ώστε ο θεατής, που βρίσκεται αρκετά μέτρα πιο κάτω, να τις βλέπει κανονικές! Ο Μιχαήλ Άγγελος στο κεντρικό σημείο του έργου του επέλεξε να απεικονίσει εννέα σκηνές από το Βιβλίο της Γένεσης, το πρώτο βιβλίο της Βίβλου, ενώ συνολικά φιλοτέχνησε περισσότερες από 300 βιβλικές φιγούρες. Οι τρεις πρώτες σκηνές παρουσιάζουν την δημιουργία του κόσμου, οι επόμενες τρεις την δημιουργία του ανθρώπου και τέλος την ιστορία του Νώε. Συνολικά, ολόκληρο το ταβάνι είναι μια συναισθηματική απεικόνιση της αφοσίωσης στον Θεό, που αντιπροσωπεύει τις διαφορετικές πλευρές του, από την εκδίκηση μέχρι την αγάπη.

Ξένια Καραβίτη

          Ένα από τα πιο ισχυρά μηνύματα των Χριστουγέννων αποτελεί εκείνο της ανιδιοτελούς προσφοράς. Η ανυστερόβουλη αγάπη, η στοργική φροντίδα και η γενναιόδωρη παροχή υλικών και συναισθηματικών αγαθών στο συνάνθρωπο είναι  ένα δίδαγμα το οποίο συχνά, λόγω της καθημερινότητάς μας, δεν είναι εύκολο να υιοθετηθεί. Παρόλα  αυτά, μέσω της προσφοράς μπορούμε να βελτιωθούμε και εμείς οι ίδιοι. Κάτι παρόμοιο αντιπροσωπεύει και η φιλανθρωπία μέσω της συνεισφοράς και της βοήθειάς μας προς άπορους συνανθρώπους μας. Μία, έστω και μικρή, οικονομική, υλική ή συναισθηματική βοήθεια αρκεί για να απαλυνθεί ο πόνος τους.

          Συνήθως τα δώρα συνδυάζονται με την ανταμοιβή μιας καλής πράξης που θα μπορούσε να είναι είτε ένας καλός βαθμός στο σχολείο, είτε ένα τακτοποιημένο δωμάτιο, είτε μια βοήθεια που προσφέρθηκε. Τα Χριστούγεννα είναι μία ευκαιρία να γίνει κατανοητό ότι η αγορά δώρων δεν είναι ένα αντάλλαγμα, αλλά μια πράξη αγάπης που προσφέρεται από καρδιάς και συμβολίζει την έγνοια του ενός προς τον άλλον.

          Ακόμα, τα Χριστούγεννα συνδέονται και με την ύπαρξη του Αγίου Βασίλη, Ο οποίος επισκέπτεται κάθε χρόνο την ίδια νύχτα όλα τα σπίτια των παιδιών και γνωρίζει ποιο ήτανε καλό και ποιο πιο κακό. Έτσι, κατανοούμε πως πίσω από την μορφή του άγιου Βασίλη κρύβεται ένας φιλάνθρωπο πρόσωπο που προσφέρει δώρα στα παιδιά για όλους τους παραπάνω λόγους.

          Την περίοδο των εορτών, η οικογένεια συνηθίζει να συγκεντρώνεται όλη μαζί για να γιορτάσει τη γέννηση του Χριστού. Μικροί και μεγάλοι παραμερίζουν, για λίγες ημέρες, τις υποχρεώσεις τους και φροντίζουν να ζήσουν στιγμές θαλπωρής με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Συχνά, οι αντιξοότητες της ζωής, δεν μας αφήνουν να χαρούμε τις στιγμές και αυτό μεταφέρεται και στην ψυχολογία των παιδιών.

          Την παραμονή των Χριστουγέννων, τα παλαιότερα χρόνια, στους δρόμους ξεχύνονταν αμέτρητα παιδιά, που επισκέπτονταν σπίτια, για να ενημερώσουν τραγουδώντας το γεγονός της γέννησης του Χριστού. Το χαρμόσυνο αυτό γεγονός φέρνει την ελπίδα ενός καλύτερου μέλλοντος, γεμίζοντας τις ψυχές των ανθρώπων με χαρά, ενέργεια και προσμονή.

          Ας διδάξουμε, λοιπόν, το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων και ας θυμόμαστε ότι κανένα δώρο δεν ικανοποιεί περισσότερο κάποιον από την αγάπη και τη ζεστή αγκαλιά των αγαπημένων του!

ΞΕΝΙΑ ΚΑΡΑΒΙΤΗ (Α2)