-Η εφηβεία είναι η περίοδος κατά την οποία τα παιδιά αναπτύσσονται σωματικά και διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους. Συχνά τα παιδία αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε αυτή την περίοδο της ζωής τους, και πολλές φορές αισθάνονται παραμελημένα από τους γονείς τους και όχι μόνο. Οι έφηβοι στην ηλικία αυτή προσπαθούν να ταιριάξουν με τους υπόλοιπους και να δημιουργήσουν όσες περισσότερες φιλίες μπορούν.
- Κατά την ηλικία της εφηβείας το πιο συχνό φαινόμενο είναι η αλλοίωση των σχέσεων γονιών-παιδιού, αυτό συμβαίνει επειδή πολλοί γονείς παραμελούν τα προβλήματα των παιδιών θεωρώντας τα ασήμαντα, με αποτέλεσμα την απομόνωση του εφήβου. Τα παιδιά συχνά πιστεύουν πως δεν λαμβάνουν αρκετή προσοχή και έτσι μερικές φορές ξεφεύγουν και κάνουν πράγματα ακατάλληλα για την ηλικία τους. Σε άλλες περιπτώσεις που οι γονείς είναι υποστηρικτικοί και τρυφεροί απέναντι στα παιδιά τους, οι σχέσεις μεταξύ τους δυναμώνουν και έρχονται πιο κοντά, με αυτόν τον τρόπο δεν υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ της οικογένειας και όλοι είναι χαρούμενοι.
-Οι έφηβοι σήμερα δεν έχουν πολλές ευθύνες προς την κοινωνία, η μόνη τους υποχρέωση είναι το διάβασμα. Ο έφηβος προσπαθεί να ταιριάξει με τους υπόλοιπους ώστε με αυτόν τον τρόπο να προσαρμοστεί στην κοινωνία. Το σχολείο παράλληλα προετοιμάζει των χαρακτήρα των παιδιών, και τους βάζει στο κλήμα μίας «μικρής κοινωνίας» έτσι τα παιδία μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες τις κοινωνίας, την αξία της συνεργασίας και την συνύπαρξη με άλλους.
Κατά την περίοδο της εφηβείας πολλά άτομα πιστεύουν ότι το να έχεις πολλούς φίλους είναι το πιο σημαντικό, βέβαια αυτό διαφέρει αναλόγως με το άτομο. Κάποιοι έφηβοι αισθάνονται άνετα να έχουν πολλούς φίλους στην ομάδα τους ενώ άλλοι μπορεί να έχουν λιγότεροι αυτοπεποίθηση και να έχουν λιγότερους φίλους. Σημαντικό είναι όμως να καταλαβαίνουν πως η θέση τους στην ομάδα συνομηλίκων δεν καθορίζει την αξία τους ως άτομα, και πως δεν χρειάζεται να αλλάξουν για να έχουν παρέες αλλά να βρούνε άτομα που τους αποδέχονται έτσι ακριβώς όπως είναι.
Κείμενο: Κοκόλη Ε.
