Και ολίγη…. ποίηση

Οι μαθητές Δουλαράκη Ευαγγελία, Δουλάκης Γιώργος και Καλαμπούκας Περικλής εμπνεύστηκαν από το ποίημα «Με πλοίο» του Νάνου Βαλαωρίτη, που διδάχτηκαν φέτος στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, και έγραψαν τη δική τους εκδοχή ενός ταξιδιού (στα Γιάννενα αυτή τη φορά)….

 

Στον πηγαιμό για τα Γιάννενα

 

Ένα πρωί ξεκίνησα στα Γιάννενα να πάω

Τ’ ανίψια μου συνάντησα πάνω στ’ αεροπλάνο.

Ο φόβος με κατέκλυσε γι’ αυτήν εδώ την πτήση

μόλις στο μπάνιο έμπηκα και άνοιξα τη βρύση.

Έπλυνα το πρόσωπο και σκούπισα τα μάτια

μα το μπουρνούζι ξέχασα να πάρω απ’ τη ντουλάπα,

το βρήκαν τα ανίψια μου και το ‘καναν κομμάτια.

Καθώς το μαξιλάρι μου έβαζα στη βαλίτσα

αντίκρισα από μακριά μια πονηρή νυφίτσα,

όμως την ελυπήθηκα, της έκανα αγκαλίτσα.

Στο δρόμο που επήγαινα ν’ ανέβω στ’ αεροπλάνο

οι σκέψεις με κατέπνιξαν, σαν φτάσω τι θα κάνω;

Και μόλις εκατέβηκα στην κεντρική πλατεία

στο δρόμο μου συνάντησα μια ψηλή κυρία

το όνομά της ρώτησα, μου είπε Ευανθία.

Και τότε εγώ εκίνησα να την επλησιάσω,

τα μάτια της αντίκρισα και κόντεψα να κλάψω.

 

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης