από τις μαθήτριες Άννα Καρανάσιου και Σταυρίλια Ορδουλίδου
Πόσες φορές έχουμε ακούσει ότι κάτι «δεν είναι για κορίτσια» ή «δεν κάνει για τα αγόρια»; Αυτό οφείλεται στα στερεότυπα, δηλαδή τους συμβολικούς χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στα μέλη μιας ομάδας ανθρώπων και βασίζονται σε γενικεύσεις. Τα στερεότυπα για τα φύλα δημιουργούν περιορισμούς και επηρεάζουν την καθημερινή ζωή των παιδιών και των εφήβων, όμως κανένα παιδί δεν πρέπει να περιορίζεται από ταμπέλες ή προκαταλήψεις λόγω φύλου.
Οι ταμπέλες επηρεάζουν σημαντικά τη ζωή των ανθρώπων και κυρίως των εφήβων. Η «ταμπέλα» είναι η κατηγοριοποίηση ενός ατόμου και ο χαρακτηρισμός του με ένα επίθετο που δεν τον αντιπροσωπεύει. Τα συνηθέστερα παραδείγματα είναι ότι «τα κορίτσια δεν παίζουν ποδόσφαιρο», «τα αγόρια δεν κλαίνε» και ότι «οι γυναίκες δεν είναι καλές στα μαθηματικά». Οι ταμπέλες αυτές οδηγούν τα παιδιά και τους εφήβους στον φόβο να δοκιμάσουν νέα πράγματα και σε περιορισμένη αυτοπεποίθηση.
Ο κύριος λόγος που τα στερεότυπα έχουν τόσο μεγάλη επιρροή είναι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σε κάποιες περιπτώσεις δημιουργούνται από την οικογένεια, το σχολείο αλλά και από τα κοινωνικά δίκτυα.
Το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με πολλούς τρόπους. Αρχικά, μπορούμε να ενθαρρύνουμε κάθε παιδί να κάνει οτιδήποτε θέλει ανεξάρτητα από το φύλο του. Επιπλέον, πρέπει να προωθούμε πρότυπα και παραδείγματα που σπάνε τα στερεότυπα. Ακόμη, να μιλάμε και να συζητάμε με τους φίλους και την οικογένεια για την ισότητα των φύλων. Τέλος, καλό θα ήταν να αποφεύγουμε γλωσσικές εκφράσεις που δημιουργούν περιορισμούς, για παράδειγμα «αυτό δεν είναι για κορίτσια».
Συμπερασματικά, αν καταφέρουμε να βλέπουμε τα παιδιά ως άτομα και όχι ως φύλα, ο κόσμος θα γίνει πιο δίκαιος και δημιουργικός. Ας σπάσουμε λοιπόν όλες τις ταμπέλες και ας δώσουμε χώρο σε κάθε παιδί να ανακαλύψει τον εαυτό του.
