Η δίκη των αριθμών

Η Δίκη των Αριθμών

Το θεατρικό μονόπρακτο « Η Δίκη των Αριθμών» του κ.  Γιώργου  Γκαλανάκη  παρουσιάστηκε πέρυσι από τη θεατρική ομάδα μας  στο πλαίσιο εκδήλωσης που διοργάνωσε το σχολείο μου στις 19/4/2024 με θέμα: « Δικαίωμα στην διαφορετικότητα ».

Στο μονόπρακτο αυτό είχα τη χαρά να συμμετέχω και φέτος ένοιωσα την ανάγκη να μάθω από το δημιουργό του έργου, πώς κατάφερε να συνδέσει τη μαγεία των αριθμών με τη μαγεία της συμπερίληψης . Αποφάσισα λοιπόν  να αναλάβω έναν άλλο ρόλο αυτόν της δημοσιογράφου και να προσπαθήσω να βρω το συγγραφέα του σεναρίου και να μιλήσω μαζί του για το έργο αυτό.

Ο  κ. Γκαλανάκης , σπούδασε  μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Πατρών ,διδάσκει εδώ και  25 χρόνια σε δημόσια σχολεία εκ των οποίων τέσσερα  στην Γερμανία. Ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία και το χορό. Έχει  γράψει βιβλία μαθηματικών για μαθητές Λυκείου  αλλά και τα παραμύθια «Αστροζαράτ», «ο Ραν το χαλί και η χελώνα» και ένα κόμικ  για τη δημιουργία του σύμπαντος  «Η Μινόλι και το σύμπαν», για παιδιά δημοτικού.

Η συνέντευξη με τον κ. Γκαλανάκη έγινε  εξ αποστάσεως  με τηλεδιάσκεψη.

1.Τι στάθηκε αφορμή για να συνδέσετε τα μαθηματικά με το θέατρο και την ιδέα της συμπερίληψης , της αποδοχής της διαφορετικότητας, ειδικά όταν τη χρονική στιγμή που γράφτηκε το έργο η συμπερίληψη δεν είχε μπει στη ζωή μας;

«Αφορμή για να γράψω τη «Δίκη των αριθμών» ήταν τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ένας μαθητής μου στο σχολείο και στη μικρή κοινωνία που ζούσε, λόγω της ερωτικής του ταυτότητας»

2.Πώς πιστεύετε  ότι το έργο  μπορεί να γίνει «ωφέλιμο»  για τους μαθητές( διδακτικά ή /και παιδαγωγικά;)

«Σε συνεργασία με συναδέλφους ,σε ένα Λύκειο του Ν.Ηρακλείου το 2004 σχεδιάσαμε και υλοποιήσαμε ένα project με τίτλο «Δικαίωμα στη διαφορά» ,με δράσεις εικαστικές θεατρικές και μουσικές , με θέμα τις διάφορες μορφές ρατσισμού. Εκεί παρουσιάστηκε και το θεατρικό μου μονόπρακτο ,βάζοντας με συμβολικό και υπαινιχτικό τρόπο το δικαίωμα στον σεξουαλικό προσανατολισμό .Παράλληλα το έργο θέτει   και άλλα ζητήματα που αφορούν την δικαιοσύνη ,τους νόμους, την εξουσία , την ιστορία  και την θρησκεία.»

3. Η επιλογή του κενού στο τέλος του έργου.. τι μήνυμα θα θέλατε να περάσει στους μαθητές;

«Το ΚΕΝΟ μαθηματικά αλλά και φιλοσοφικά είναι μια ενδιαφέρουσα και αινιγματική έννοια, μια δυναμική οντότητα και η χρήση του στο τέλος του έργου ,δίνει την δυνατότητα για  πολλές ερμηνείες στον θεατή.»

 

 

 

Λίγα λόγια για το έργο…

Ένα θεατρικό κείμενο που μας μεταφέρει στο σύμπαν των ακέραιων αριθμών. Ένα σύμπαν όπου οι επιτρεπτές πράξεις ήταν αυτές που έδιναν αποκλειστικά ακέραιο αποτέλεσμα. Η πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμός μεταξύ ακέραιων ήταν επιτρεπτές μιας και το αποτέλεσμα είναι πάντα ακέραιος αριθμός. Όμως η διαίρεση δεν δίνει πάντα ακέραιο αποτέλεσμα… Για να προκύψει ακέραιος πρέπει ο διαιρετέος να είναι πολλαπλάσιο του διαιρέτη!

Παρακολουθώντας  την ιστορία του επτά και του εννιά, που σύμφωνα με τους νόμους του μαθηματικού σύμπαντος, δεν είχαν το δικαίωμα στον έρωτα, καθώς η διαίρεσή τους δεν ήταν τέλεια. Το επτά ένατα (ρητός αριθμός!) δικάζεται από όλους τους υπόλοιπους «άμεμπτους» ακέραιους αριθμούς . Το επτά και το εννέα δικάζονται γιατί, ‘’παραβάτες’’ με βάση τους κανόνες της τέλειας διαίρεσης, ένιωσαν το ομορφότερο συναίσθημα… Την αγάπη… και διεκδικούν την θέση τους στο σύμπαν των αριθμών. Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ.. Γιατί κρυμμένο χρόνια και ζώντας στο περιθώριο περιμένει την δική του αναγνώριση ένα άλλο μαγευτικό σύνολο αριθμών ..Το σύνολο των άρρητων  αριθμών!

Απόσπασμα του έργου

Τα πρόσωπα του έργου :

Πρόεδρος…….1

Εισαγγελέας……3

Υπεράσπιση…….2

Μάρτυρας κατηγορίας 6

Ένορκοι……..1789,1905,876,1917,1914

Κατηγορούμενος…..7/9 (δύο πρόσωπα)

Εισβολέας…..√2

 

….. Εισαγγελέας:Kατηγορούμενε.

Παραβιάσατε ένα θεμελιώδη και απαραβίαστο μέχρι σήμερα νόμο των πράξεων .Για να γίνω πιο συγκεκριμένος .Στο σύμπαν μας,  σύμπαν  των ακεραίων υπάρχει απόλυτη ελευθερία όσον αφορά τις πράξεις  της πρόσθεσης , αφαίρεσης και πολλαπλασιασμού μεταξύ των πολιτών μας.  Μόνο στην πράξη  της διαίρεσης που είναι και η σπουδαιότερη αφού συνδέεται με τον έρωτα υπάρχει ένας περιορισμός .Ο διαιρετέος πρέπει να είναι πολλαπλάσιο του διαιρέτη  και αυτό για να διασφαλίζεται ότι η διαίρεση θα είναι τέλεια και το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης πράξης ακέραιος.(πιο αυστηρά)Παραβιάσατε το νόμο ,αφού το επτά δεν είναι πολλαπλάσιο του εννιά και έτσι προέκυψε  (απαξιωτικά)  αυτό το αριθμοειδές  που  δεν ξέρουμε ούτε πώς ονομάζεται.

Μάρτυρας κατηγορίας 6:Σεβαστό δικαστήριο .ομολογώ ότι με  έκπληξη –περιέργεια αλλά και αποτροπιασμό πληροφορηθήκαμε το γεγονός εγώ και οι συνάδελφοι μου. Ως επιστήμονες έχουμε ανοιχτά  μυαλά αλλά μέσα σε  κάποια όρια βεβαίως ,που ορίζουν οι νόμοι και η ηθική. Εδώ όμως έχει ξεπεραστεί κάθε όριο .Θα ήθελα να ζητήσω εκ μέρους της επιστημονικής κοινότητας  να σκεφτείτε δύο προτάσεις  μας. Η πρώτη είναι να μας δοθεί η δυνατότητα να μελετήσουμε και να πειραματιστούμε με αυτό το τέρας…πρίν την οριστική εξαφάνιση του ,κάτι που ελπίζουμε ότι θα αποφασίσετε .Η δεύτερη είναι , τόσο το γεγονός της ύπαρξης του αριθμοειδούς όσο και η ίδια η δίκη με όσα διαδραματίζονται εδώ μέσα να μη καταγραφούν ,να μη μπουν στην ιστορία μας.

Υπεράσπιση: Θλίψη…Απογοήτευση…..Αυτά τα συναισθήματα  μου γεννήθηκαν ακούγοντας σας .Θέλετε να πειραματισθείτε πάνω σε συμπολίτες μας…μα είναι ανατριχιαστικό…θέλετε να αλλοιώσετε την μνήμη μας την ιστορία μας…μα είναι εφιαλτικό… Αν είναι έτσι τα ανοιχτά μυαλά και μάλιστα επιστημόνων τότε το μέλλον μας θα είναι σκοτεινό …τρομακτικό… ολοκληρωτικό…..

Απόλυτες  αλήθειες και βεβαιότητες  κρύβονται πολλές φορές πίσω από τους νόμους. Νομίζω είναι εκφράσεις αλαζονείας .Ίσως νάναι   χαρακτηριστικό των νοημόνων όντων  σε όλα τα σύμπαντα αν κρίνουμε και από το σύμπαν των ανθρώπων που έχουμε την δυνατότητα να παρατηρούμε .Η δική τους αλαζονεία φτάνει στο σημείο να θεωρούν το δικό μας σύμπαν σαν δικό τους δημιούργημα.

Η σημερινή δίκη ας γίνει η αφορμή να ξανασκεφτούμε πάνω σε βασικά στοιχεία της ύπαρξης μας.

Σήμερα ,δεν δικάζεται μόνο το επτά ένατα.Σήμερα δικάζεται κυρίως το δικαίωμα στη διαφορά.

Υπενθυμίζω στον κύριο εισαγγελέα ότι κάποτε δεν είχε το δικαίωμα να βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Κάποτε ως περιττός αριθμός  που είναι εθεωρείτο κατώτερος .Μιλώ βεβαίως για την εποχή άλλων διακρίσεων που ευτυχώς ξεπεράστηκαν.

Το σύμπαν μας έχει ήδη μία μεγάλη ποικιλία από άρτιους, περιττούς, τέλειους πρώτους, σύνθετους, αρνητικούς θετικούς αριθμούς  και τώρα δίδεται η δυνατότητα να γίνει ακόμη πιο ποικίλο .Νομίζω  ότι η μονοτονία της ομοιομορφίας  είναι κάτι πολύ βαρετό!

Το επτά ένατα είναι ένας αριθμός .Έχει θέση ανάμεσα μας. Αυτό που δεν έχει θέση είναι η προκατάληψη και ο ρατσισμός.

Σεβαστοί ένορκοι.

Συμμετέχετε σε μια ιστορική  δίκη  που στο μέλλον θα μνημονεύεται ελπίζω σαν μια δίκη που τίμησε το δικαίωμα στη διαφορετικότητα ,που τίμησε τον έρωτα ,που τίμησε την  ελευθερία!

 

Περιστεράκη Ιωάννα