Μετάβαση στο padlet.com

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ

Από τις 13 έως τις 15 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας το 1ο Μαθητικό Συνέδριο Προσομοίωσης Διεθνών Οργανισμών “ SMD : Simulating Modern Diplomacy”. Περίπου 100 μαθητές από τα Λύκεια της πόλης μας, Γενικά και Επαγγελματικό, με την καθοδήγηση φοιτητών Νομικής, Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Ιατρικής και Πολιτικής Επιστήμης έγιναν διπλωμάτες ξένων κρατών μαχόμενοι για την προώθηση της ειρήνης, για την ψυχική υγεία των εφήβων, για τα έμφυλα στερεότυπα, τον τουρισμό, την τεχνητή νοημοσύνη.

Αυτό το διήμερο  των διαβουλεύσεων οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να επιχειρηματολογήσουν, να αποκτήσουν φωνή, να μυηθούν στην αξία της δημοκρατίας, αλλά και να κοινωνικοποιηθούν, να συνεργαστούν και να μοιραστούν μοναδικές στιγμές με συνομηλίκους τους.

Το σχολείο μας πλημμύρισε από  φωνές, φωτίστηκε από εφηβικά χαμόγελα, ζωντάνεψε με την παρουσία και επισκεπτών που παρακολούθησαν τις εργασίες του συνεδρίου.

Ευχαριστούμε θερμά τους φοιτητές που είχαν την ιδέα αυτής της διοργάνωσης και έδωσαν  την ευκαιρία στους  μαθητές μας να βιώσουν αυτή την εμπειρία ενός MUN συνεδρίου εφάμιλλου με όσα εδώ και χρόνια διοργανώνονται στην πρωτεύουσα, αλλά και όλους όσοι βοήθησαν για την υλοποίηση αυτής της πρωτοβουλίας!

Μαρτυρίες  μαθητών για τη συμμετοχή τους στο 1^ο Μαθητικό Συνέδριο Προσομοίωσης Διεθνών Οργανισμών.

« Είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω στο πρώτο SMD, Simulating Modern Diplomacy, μαθητικό συνέδριο Προσομοίωσης Διεθνών Οργανισμών  που έλαβε χώρα στο Ρέθυμνο και νιώθω ιδιαίτερη χαρά γι αυτό! Δόθηκε η ευκαιρία σε εμένα και πολλά άλλα παιδιά από τα Λύκεια της  πόλης μας να δούμε στην πράξη τη δύναμη του λόγου, των επιχειρημάτων, της συνεργασίας και της ανταλλαγής απόψεων πάνω σε επίκαιρα θέματα που απασχολούν τους νέους διεθνώς.

Προσωπικά ανέλαβα, εκπροσωπώντας το Ηνωμένο Βασίλειο, να αναπτύξω θέματα που αφορούν στην ψυχική υγεία των εφήβων,

γεγονός που με έκανε να ψάξω, να πληροφορηθώ και να βρίσκομαι  σε θέση να αναπτύξω τις διάφορες παραμέτρους του θέματος, όπως και να ενημερωθώ για τη διεθνή πολιτική πάνω σε αυτές.

Η επιτροπή μας, αποτελούμενη από φοιτήτριες της Νομικής Αθηνών,  ήταν πολύ ενθαρρυντική και όλοι οι φοιτητές που οργάνωσαν αυτή τη πρωτοβουλία ήταν πολύ φιλικοί και βοηθητικοί.

Παρότι το SMD διήρκησε ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο, δεν ήταν καθόλου κουραστικό, αλλά αντίθετα αποτέλεσε μια πολύ εποικοδομητική, δημιουργική και ενδιαφέρουσα διαδικασία.»

Μαραβελάκη Ελένη, μαθήτρια της Α τάξης

« Το SMD ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία. Αν θέλω να είμαι ειλικρινής, στην αρχή μπήκα για προσωπικό όφελος για το βιογραφικό μου και για το επάγγελμα που θέλω να ακολουθήσω, δικηγόρος,

αλλά γρήγορα συνειδητοποίησα ότι αυτό το συνέδριο είναι κάτι ιδιαίτερο! Πέρα από το γεγονός ότι οι φοιτητές ήταν πολύ φιλικοί, αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν οι υπόλοιποι συμμετέχοντες !

Προσωπικά, ήμουν στην προσομοίωση του ΕΔΔΑ, του Ανωτάτου Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη. Αποφάσισα να πάρω το μέρος της τεχνητής νοημοσύνης, παρόλο που δεν συμφωνώ με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξή της τα τελευταία χρόνια. Πίστευα ότι δεν θα έχω ανταγωνισμό, αλλά διαψεύστηκα πολύ γρήγορα. Όλοι ήταν ετοιμοπόλεμοι! Αν έπρεπε να το περιγράψω, ένιωθα σαν τον Ναπολέοντα στη μάχη στο Βατερλώ! Απόλαυσα πολύ τη διαδικασία και χάρηκα που ήρθα κοντά με μαθητές  και από τα άλλα σχολεία της πόλης μας.

Εν ολίγοις, το συνέδριο ήταν πολύ καλό και μεταξύ μας νιώθω μια λύπη που δεν θα έχω ξανά την ευκαιρία να συμμετάσχω, αφού είμαι μαθητής της Γ Λυκείου!»

Φουρναράκης Δημήτρης , Γ5

 

Στις 18 Απριλίου είχαμε την χαρά να πάρουμε συνέντευξη από μια υπέροχη φοιτήτρια της Νομικής, τη Χαρά Βιδιαδάκη, απόφοιτη του 2^ου ΓΕΛ Ρεθύμνου. Αυτή η συνέντευξη έγινε με αφορμή ένα συνέδριο προσομοίωσης διεθνών οργανισμών  που είχε γίνει στο σχολείο μας 10-13 Μαρτίου , το οποίο διοργανώθηκε από την Χαρά και έναν συμφοιτητή της, το Στέφανο Γεωργόπουλο

    Ακολουθεί η συνέντευξη με μικρές τροποποιήσεις

• Ποια ήταν η βασική σας έμπνευση για τη διοργάνωση του συγκεκριμένου μαθητικού συνεδρίου προσομοίωσης διεθνών οργανισμών ;

Το ότι συμμετείχαμε εμείς οι ίδιοι σαν παίκτες σε άλλα παρόμοια συνέδρια για φοιτητές  στην Ελλάδα  και είχαμε περάσει  πάρα πολύ όμορφα. Όταν είχαμε πάει ως προεδρείο σε μαθητικό συνέδριο στην Αθήνα  είδαμε παιδιά λυκείου και γυμνασίου να παίζουν  και «ζηλέψαμε» , νιώσαμε κάτι σαν παράπονο, γιατί δεν είχαμε εμείς αυτή την ευκαιρία όταν ήμασταν παιδιά και είπαμε ότι θέλουμε κάτι τέτοιο για την πόλη μας ,έτσι και το αποφασίσαμε.

• Πώς επιλέγονται οι θεματικές ενότητες, όπως ψυχική υγεία των εφήβων ή τα έμφυλα στερεότυπα ;Ποια είναι η σημασία τους για τη σημερινή κοινωνία ;

Επιδιώκουμε  να διαλέγουμε θέματα που είναι πιο επίκαιρα και πιο σημαντικά για τα παιδιά του λυκείου δηλαδή προσπαθούμε να είναι ζητήματα που έχουν συζητήσει στο σχολείο, για να έχουν όλοι κάποιες προσλαμβάνουσες και να είναι προβλήματα που τους αφορούν ώστε να έχουν σχηματίσει προσωπικές απόψεις. Επιλέγουμε θεματικές που θεωρούμε ότι είναι χρήσιμες για την ανάπτυξη των παιδιών, που εξασκούν το μυαλό τους που ίσως τους εξυπηρετήσουν στην μετέπειτα ζωή.

• Πώς αξιολογείς την συνολική εμπειρία από την διοργάνωση που συνεδρίου ;

Είμαι πάρα πολύ ικανοποιημένη, πραγματικά,  επειδή ήταν η πρώτη φορά, είχα πάρα πολύ άγχος και πάρα πολλή αγωνία.  Τις τελευταίες εβδομάδες δεν ήξερα τι να περιμένω,αλλά τελικά πήγε πολύ καλύτερα από ό,τι φανταζόμουν,  γιατί πρώτον τα παιδιά ήταν διαβασμένα και ξέρανε να παίξουν,  που φοβόμουν ότι μπορεί να μην είχαν καταλάβει, οπότε είχε ροή η διαδικασία. Περάσανε καλά, έβλεπα να το διασκεδάζουν -η πλειοψηφία τουλάχιστον. Είχαμε επίσης  πολύ καλή συνεργασία σαν ομάδα δηλαδή τα άτομα που επιλέξαμε για προεδρεία ήταν πολύ βοηθητικά, οπότε είμαι πολύ ικανοποιημένη.

Πιο μεγάλη πρόκληση ήταν να πείσουμε τα παιδιά να συμμετέχουν σε κάτι τέτοιο,δεδομένου ότι δεν ήξεραν τι είναι, μπορεί  πολλοί να  ήταν επιφυλακτικοί, φοβισμένοι, να βαριούνταν, να μην ήθελαν να χάσουν το χρόνο τους. Κάτι που καταλαβαίνω, γιατί άμα κάποιος δεν ξέρει μπορεί να πιστεύει ότι είναι βλακεία, δικαιολογημένα,αλλά αυτό έπρεπε να κερδίσουμε.  Οπότε προσπαθήσαμε πολύ,πήγαμε πολλές φορές στο σχολείο για να τα συναντήσουμε, κάναμε παρουσιάσεις, ανεβάσαμε post,  το προωθήσαμε για να τους πείσουμε να έρθουν. Χρειαζόμασταν  περίπου 80 άτομα για να μπορέσουμε να παίξουμε. Αυτό  το καταφέραμε και το ξεπεράσαμε κιόλας,δηλαδή οι αρχικές συμμετοχές ήταν 120, το οποίο ήταν πέρα από τη φαντασία μας και ό,τι ποτέ είχαμε ονειρευτεί. Είμαστε πολύ χαρούμενοι.

• Ποια ήταν η πιο ευχάριστη στιγμή αυτού του τριημέρου στο συνέδριο και ποια η λιγότερο ευχάριστη;

Η πιο όμορφη στιγμή που θέλω να κρατήσω για πάντα ήταν η τελετή έναρξης. Τη στιγμή που άρχισαν να παρουσιάζονται οι ομιλητές και καλωσορίσαμε τον κόσμο, κοίταξα μπροστά μου και είδα όλο αυτό το κοινό. Σκέφτηκα: «Όλος αυτός ο κόσμος είναι εδώ για εμάς, για αυτό που δημιουργήσαμε». Με τον Στέφανο κοιταζόμασταν και δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε ότι βρισκόμαστε σε έναν τέτοιο χώρο.

Η λιγότερο ευχάριστη στιγμή ήταν πριν οργανώσουμε την τελετή λήξης. Υπήρχε μια αβεβαιότητα και διαφωνία σχετικά με το πώς θα την πραγματοποιήσουμε.

Συγκεκριμένα, δεν ήμασταν σίγουροι αν θα βάλουμε τα παιδιά να εκφωνήσουν τα κείμενα που είχαμε ετοιμάσει ή αν θα τους ζητήσουμε να μοιραστούν τη δική τους εμπειρία. Είχαμε μια μικρή αναποφασιστικότητα και δυσκολευτήκαμε να καταλήξουμε, τελικά όμως,το ξεπεράσαμε.

Τι πιστεύεις πως αποκόμισαν τα παιδιά από αυτήν την εμπειρία ;

Πάρα πολλά πράγματα ελπίζω. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι ανέπτυξαν  την κριτική τους σκέψη και τον λόγο τους,δηλαδή την επιχειρηματολογία τους για κάποια ζητήματα. Έβαλαν τους εαυτούς τους  στη διαδικασία να αποφασίσουν και να λάβουν  θέση σε ένα ζήτημα που είναι αμφιλεγόμενο και να βρουν και λύσεις.Πολύ καλοί είμαστε στη θεωρία και στην διατύπωση μίας άποψης αλλά δεν ξέρουμε πραγματικά τι χρειάζεται για να επιλυθούν καίρια προβλήματα, καθώς δεν είναι δική μας αρμοδιότητα η λύση τους.

Επίσης δούλεψαν πολύ τη δεξιότητα της συνεργασίας, επειδή έπρεπε να καταλήξουν σε λύσεις που θα τους ευνοούσαν όλους. Ταυτόχρονα κλήθηκαν να δείξουν σεβασμό, γιατί έπρεπε να σέβονται το χρόνο και τις απόψεις του άλλου, δεν μπορούσαν  να διακόπτουν ούτε να προσβάλλουν. Επίσης, έμαθαν να οργανώνονται καθώς χρειάστηκε να οργανώσουν τις  σκέψεις, τα επιχειρήματά και το χρόνο τους. Καλλιεργήθηκε και  η αυτοπεποίθησή τους , γιατί χρειάστηκε να σηκωθούν να μιλήσουν μπροστά σε  κόσμο ,να βγουν από την ζώνη ασφαλείας τους, κάτι που δεν είναι ούτε αυτονόητο, ούτε εύκολο για κανέναν σε καμία ηλικία. Ακόμα και πειθαρχία, γιατί το ότι έπρεπε να βρίσκονται στο ίδιο μέρος όπου βρίσκονται κάθε μέρα ,στο σχολείο δηλαδή, ολόκληρο το σαββατοκύριακο,ενώ θα μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε άλλο.

• Γιατί θα πρότεινες σε έναν νέο να συμμετέχει σε ένα τέτοιο συνέδριο;

Πιστεύω ότι, όλα όσα είπα πριν ότι κέρδισαν τα παιδιά ,θα τα αποκομίσει κάποιος νέος σε όποιο συνέδριο και να συμμετέχει. Καθώς μόνο που θα μπει σε μια διαδικασία να κάνει κάτι διαφορετικό από αυτά που προσφέρονται στην εκπαιδευτική βαθμίδα που βρίσκεται,  είτε  σχολείο είτε  πανεπιστήμιο, μόνο που θα κάνει κάτι εθελοντικά και δεν θα  έχει κανένα απτό κέρδος θα νιώσει πιο παραγωγικός και  πιο δημιουργικός, θα έχει δηλαδή απασχολήσει τις σκέψεις του και το μυαλό του με κάτι πιο σύνθετο. Και όλα αυτά που είπαμε, η ομαδικότητα, να συνεργαστεί με άλλους που δεν ξέρει, να κοινωνικοποιηθεί και να διευρύνει τον κύκλο του, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να γνωρίσει καινούρια άτομα και επίσης να πάει σε άλλα μέρη, γιατί το δικό μας συνέδριο έγινε μόνο στο πλαίσιο των σχολείων της πόλης, αλλά κανονικά τα συνέδρια αυτά είναι ανοιχτά για να έρθουν φοιτητές και μαθητές από όλη την Ελλάδα, άρα είναι πολύ πιθανό να ταξιδέψει κάπου όμορφα. Θα περάσει ένα πολύ όμορφο σαββατοκύριακο που θα αναπτύξει το μυαλό του και τις ικανότητες του.

• Εσύ τι αποκόμισες από συμμετοχή σου ως παίκτρια στο συνέδριο προσομοίωσης διεθνών οργανισμών; Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι;

Πέρα από το ότι τα πανεπιστημιακά συνέδρια είναι στα αγγλικά και σχεδόν κανείς μας δεν έχει μάθει να μιλάει για πολιτική στα αγγλικά,με δυσκόλευε το να προσπαθώ να βρω λύσεις που να συνάδουν με την πολιτική μιας χώρας.Οπότε, πέρα από το ότι ήταν δύσκολο από μόνο του το να βρω λύσεις για πράγματα που άνθρωποι έχουν ασχοληθεί χρόνια και δεν έχουν βρει, έπρεπε να φροντίσω να είμαι και μέσα στα πλαίσια της πολιτικής της χώρας. Αυτό ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι.

Εγώ αυτό που απόλαυσα και με κέρδισε πιο πολύ σε αυτά τα  συνέδρια και ξαναπήγαινα ήταν το ότι έμπαινα στην διαδικασία να πείσω κάποιον άλλον για την γνώμη μου και έτσι τέσταρα  και τις ικανότητες πειθούς μου και επιχειρηματολογίας και τον δημόσιό μου λόγο. Αυτό πιο πολύ,πέρα από όλα τα προηγούμενα που ισχύουν και για μένα.  Αυτά τα δύο ήταν καθοριστικά καθώς  σηκώθηκα, μίλησα, προσπάθησα να έχω δομή στον λόγο μου, να είμαι σε θέση να απαντήσω αν κάποιος μου κάνει κάποια ερώτηση.

• Ποια χώρα ανάλαβες να εκπροσωπήσεις;

Πρώτη φορά είχα την Ερυθραία που είναι μια πάρα πολύ μικρή αφρικανική χώρα. Δεν την ξέρουμε οι περισσότεροι, ούτε εγώ την ήξερα.

Ο Στέφανος δεν με αφήνει να πω τι απόψεις  έχει, γιατί είναι, λέει, politically incorrect, αλλά θα σας  πω ότι είχε απόψεις διαφορετικές από τις δικές μου,μακράν διαφορετικές .Οπότε εγώ δεν μπορούσα να σκεφτώ τι σκέφτεται ένας τέτοιος άνθρωπος, γιατί εγώ δεν είμαι έτσι. Τότε ήταν και πιο δύσκολο το ζήτημα που διαπραγματευόμασταν καθώς είχε να κάνει με τον πόλεμο και την ειρήνη. Την δεύτερη φορά είχα την Ιταλία με θέματα κυβερνοασφάλειας, σε ένα πιο φιλικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα, σε μια Ευρωπαϊκή Επιτροπή που δεν είχε καθόλου αντίθετα συμφέροντα και τότε ήταν  πιο εύκολο να βρω πληροφορίες για την πολιτική της χώρας στο ίντερνετ. Την τρίτη φορά ήταν το μεγαλύτερο challenge. Το συνέδριο έγινε στη Νέα Υόρκη ,ήμασταν 75 χώρες και 150 άτομα, δύο άτομα ανά χώρα.Ήμουν πάλι μια πολύ μικρή χώρα, οι Μπαχάμες και φοβόμουν ότι πραγματικά δεν θα είχε καμία σημασία ο λόγος μου. Μιας που τα παιδιά που αντιπροσώπευαν την Κίνα, την Σαουδική Αραβία, χώρες με πολύ πιο μεγάλη δύναμη και ισχύ, ήταν πάρα πολύ διαβασμένα.Εκεί τέσταρα πάρα πολύ την πειθώ μου. Έπρεπε επίσης να έχω ωραίες ιδέες, ωραία επιχειρήματα,να μην το βάλω κάτω, να μην σταματήσω,γιατί  πολλοί βαριόντουσαν, από τις 75οι 30 χώρες έπαιζαν πραγματικά. Αλλά επειδή ήταν τόσο αντίθετα τα συμφέροντα, σε αυτή την επιτροπή σχηματίστηκαν τρία έγγραφα. Τρία γραπτά υπομνήματα όχι ένα, καθώς δεν συμφωνούσαμε όλοι. Οπότε χωριστήκαμε όλη η αίθουσα σε τρεις ομάδες και εγώ έπρεπε να αποφασίσω σε ποια ομάδα  θα πάω που θα έχει τις πιο καλές απόψεις ώστε να περάσω τις δικές μου και να μπω και εισηγητής, γιατί εκεί πέρα μπαίνουν περίπου 9-8 εισηγητές  και 30 υπογραφές από χώρες.Ήθελα να μπω εισηγητής για να έχω μεγαλύτερη ισχύ στο έγγραφο,οπότε ήταν πολύ δύσκολο, αλλά όλα καλά.

• Εκεί πήρες και κάποιον τίτλο σωστά ;

Ναι ,εκεί πέρα είχα πάρει δεύτερη θέση.

• Πώς σε βοήθησαν οι σπουδές σου στην νομική να πετύχεις ως διοργανώτρια του προγράμματος και ως παίκτρια ;

Λίγο μπορώ να πω ,γιατί αυτά τα συνέδρια προορίζονται για φοιτητές από όλα τα τμήματα και για μαθητές που θέλουν να σπουδάσουν το οτιδήποτε καθώς σχετίζονται  κυρίως με την πολιτική και την διπλωματία οπότε οι νομικές μου γνώσεις με βοήθησαν να καταλάβω κυρίως τι αρμοδιότητα έχουν αυτά τα όργανα, τι δύναμη έχουν, δηλαδή, στην κάθε χώρα οι αποφάσεις του ΟΗΕ, οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι αποφάσεις των οργανισμών. Και λίγο τον λόγο μου, γιατί όλα μας τα βιβλία είναι γραμμένα με πολύ σοβαρό λόγο, οι καθηγητές μας μιλάνε έτσι, ο νόμος είναι γραμμένος έτσι, οπότε η επιχειρηματολογία μου είχε καθαρά τέτοιο χαρακτήρα, τέτοιο ύφος. Αυτό, κατά τα άλλα, η διοργάνωση του συνεδρίου, είναι αποτέλεσμα της συμμετοχής μου σε οποιαδήποτε εθελοντική οργάνωση. Όταν ήμουν εγώ ως παίκτρια ή οπουδήποτε έχω πάει ως εθελόντρια έμαθα πολύ καλά τι σημαίνει διαχείριση χρόνου, διαχείριση προσώπων, διαχείριση προθεσμιών, να γράψεις ένα email, να πείσεις κάποιον να μπει, να φτιάξεις ένα instagram post. Η νομική δεν με βοήθησε όσον αφορά σε  αυτά. Αν δεν είχα συμμετάσχει σε τέτοια εθελοντικά προγράμματα δεν θα είχε πετύχει.

• Τι θα συμβούλευες όσους σκέφτονται να ακολουθήσουν νομικές σπουδές;

Είναι μια πανέμορφη επιστήμη. Εξαιρετικές σπουδές. Σε βοηθάει να σκέφτεσαι και να καταλάβεις τον κόσμο γύρω σου, τον λόγο που συμβαίνουν κάποια πράγματα και με ποιο τρόπο πρέπει να αξιολογείς  και να κατηγοριοποιείς τις συμπεριφορές του κόσμου γύρω σου σε σωστές,θεμιτές ή μη.Θέλω να τονίσω πως δεν είναι τίποτα παπαγαλία, Οπότε δεν καις τον εγκέφαλό σου με μια λειτουργία αυτοματοποιημένη όπως είναι η αποστήθιση. Αλλά αντίθετα τον βάζεις να δουλέψει, να καταλάβει και να ερμηνεύσει.

Η Νομική έχει πάρα πολλούς κλάδους, οπότε σίγουρα κάποιος θα μπορούσε  να φανταστεί τον εαυτό του σε κάποιον από αυτούς. Αν όχι στη δικηγορία, γιατί όλοι έχουν συνδέσει αυτές τις σπουδές  με τη δικηγορία,έχει πάρα πολλές διεξόδους.

Αν είχα να δώσω μια πιο απτή συμβουλή είναι ότι έχει πολύ διάβασμα, οπότε πρέπει να έχει υπομονή, να έχει πρόγραμμα,να μην το βάλει κάτω, να μην βαριέται, τεμπελιάζει και τα λοιπά. Πραγματικά θέλει λίγο συνέπεια και να του αρέσει αυτό που κάνει και θα πάει μια χαρά.

• Μπορείς να μας περιγράψεις μία καθημερινή σου πρόκληση ή μια ευχάριστη εμπειρία από τις σπουδές σου;

Συνήθως στην εξεταστική υπάρχει μια καθημερινή πρόκληση.Συγκεκριμένα ένα μήνα τουλάχιστον πριν , μην σας πω και δύο μήνες, πρέπει κάθε μέρα να γίνεται δίωρο ή και τρίωρο διάβασμα οπωσδήποτε.

Τώρα αν μιλάμε για όλο το χρόνο θα έλεγα ότι να πηγαίνεις στα μαθήματα, να κρατάς μία επαφή με τους καθηγητές και  με το αντικείμενο  είναι μια πρόκληση που δεν είναι καθόλου αυτονόητη.Υπάρχουν φοιτητές που δεν χάνουν διάλεξη για διάλεξη και διαβάζουν έναν ολόκληρο χρόνο και υπάρχουν και παιδιά που δεν πάνε ποτέ, διαβάζουν τρεις μέρες και ό,τι γράψουν.Εγώ πιστεύω ότι η πραγματική πρόκληση είναι να μπορείς να διατηρήσεις μία ισορροπία.

Τώρα μια ευχάριστη εμπειρία. Έχω πάρα πολλές. Έχω περάσει πανέμορφα χρόνια και θα ήθελα να κρατάνε και άλλο. Αυτό συνέβη γιατί εγώ βρήκα τι μ” αρέσει και το ακολούθησα,δηλαδή, εμένα μ” αρέσουν πολύ οι εξωσχολικές δραστηριότητες, τα συνέδρια, οι διαγωνισμοί και η εθελοντική εργασία,πράγματα γύρω από το αντικείμενο της νομικής, αλλά που δεν έχουν να κάνουν με το διάβασμα και τους βαθμούς . Οπότε, ό,τι κι αν έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια, έχω περάσει καλά, σίγουρα άλλες φορές σε μεγαλύτερο και άλλες σε μικρότερο βαθμό.

Αν έπρεπε να διαλέξω μία ευχάριστη εμπειρία, θα πω μία από τις πολλές. Δεν είναι η καλύτερη, γιατί δεν μπορώ να τις κατατάξω. Είχα πάρει μέρος στην ευρωπαϊκή ένωση νέων νομικών, είναι ένα ευρωπαϊκό σωματείο, που υπάρχει από το 1980 ξεκίνησε στην Αυστρία και πλέον υπάρχει σε 43 χώρες της Ευρώπης . Το σωματείο αυτό  κάνει δράσεις σχετικά με τη νομική, που βοηθάνε τους φοιτητές να μαθαίνουν λίγα παραπάνω πράγματα που δεν τα έχει η σχολή. Έχει πολλά, δηλαδή, συνέδρια, διαγωνισμούς και πρακτική άσκηση.Εγώ ήμουνα τρία χρόνια  στο οργανωτικό κομμάτι, ως ειδική συνεργάτιδα.  Οργανώναμε δηλαδή με μία ομάδα εκδηλώσεις που ανέφερα. Με αυτήν την ομάδα έχω περάσει πάρα πολλές ωραίες εμπειρίες. Μία από τις πιο ωραίες ήταν όταν είχαμε διοργανώσει το πρώτο μας συνέδριο, ήταν  μια μέρα που την περιμέναμε πάρα πολύ. Είχαμε πολλούς ομιλητές, μπορεί και παραπάνω από δέκα. Είχαμε κλείσει ένα πολύ ωραίο χώρο, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνάς , που έχει μία μεγάλη αίθουσα, η οποία έχε γεμίσει καθώς είχαν μαζευτεί περίπου διακόσιοι φοιτητές. Θυμάμαι ήμασταν όλη η ομάδα εκεί και δίναμε καρτελάκια, φαγητά,μαζεύαμε ονόματα, μιλούσαμε με τους ομιλητές ανταλλάσσαμε απόψεις και βγάζαμε φωτογραφίες.

Είναι μεγάλο το αίσθημα της ικανοποίησης και της χαράς,όταν έχετε δουλέψει όλοι μαζί μια ομάδα για κάτι και το βλέπετε να παίρνει σάρκα και οστά και να παίρνει και ο κόσμος κάτι από αυτό. Πολλές όμορφες εμπειρίες  έχω να πω, αυτή είναι μια μέρα που θυμάμαι, επειδή είχαμε προσπαθήσει και δουλέψει πολύ και πήγε καλά.

• Πώς είναι μια τυπική διάλεξη;

Η τυπική διάλεξη εξαρτάται από τον καθηγητή πάντα.Υπάρχουν καθηγητές που δεν έχουν καθόλου παραστατικό μάθημα και μας δείχνουν απλά μία παρουσία σε powerpoint, ενώ υπάρχουν άλλοι που σηκώνονται, κάνουν ερωτήσεις, κάνουν ασκήσεις, βάζουν τους φοιτητές στη διαδικασία να σκεφτούν,να απαντήσουν και να λύσουν. Οι διαλέξεις διαρκούν συνήθως δύο ώρες,  με ένα διάλειμμα δέκα λεπτών. Τηρείται το ακαδημαϊκό τέταρτο και γίνεται διάλεξη 40-45 λεπτά περίπου.

Δεν έχουν καθόλου αντίκτυπο.Μπορεί να λύσουμε μια άσκηση μαζί, αλλά είναι απλά ανάλυση των ζητημάτων. Οι καθηγητές αφήνουν χώρο για ερωτήσεις και όταν κάποιος δεν καταλαβαίνει κάτι εννοείται πως σηκώνει το χέρι του. Δεν είναι σχεδόν ποτέ γεμάτα τα αμφιθέατρα,υπάρχουν όμως  καθηγητές που τα γεμίζουν σε μεγάλο βαθμό,  αλλά και κάποιοι άλλοι που δεν έχουν καθόλου κοινό.

• Εσύ πόσες ώρες αφιερώνεις στο διάβασμα καθημερινά; Πιστεύεις ότι είναι δύσκολο για έναν φοιτητή,  ειδικά στην Νομική, όπου απαιτείται πολύ μελέτη,  να συνδυάσει το διάβασμα με την προσωπική του ζωή;

Όχι πολύ.Δεν είναι ακατόρθωτο, είναι λίγο δύσκολο. Η μεγάλη πρόκληση είναι να είναι κάποιος άριστος ή πολύ καλός σε όλα, δηλαδή να είναι πολύ εκεί στην προσωπική ζωή,πολύ εκεί στα χόμπι του ,σε οτιδήποτε έξω από την νομική  και παράλληλα πολύ εκεί στην Νομική. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, επειδή πραγματικά κάτι πρέπει να αφήσει πίσω.

Ουσιαστικά πιστεύω ότι θέλει απλά να έχει καλό πρόγραμμα και να κρατά μια συνέπεια και μια πειθαρχία, δηλαδή θα πει ότι θα διαβάσω τέσσερις ώρες σοβαρά και μετά θα βγω για καφέ. Εγώ δεν έχω στερηθεί τίποτα τέσσερα χρόνια, τίποτα.  Προφανώς, αν κάτι θυσιάστηκε στην δική μου περίπτωση,ήταν οι βαθμοί μου, δεν κυνηγάω το άριστα. Αλλά έχω έναν αξιοπρεπή μέσο όρο και κάποιους αξιοπρεπείς  βαθμούς και φρόντισα να μην αφήσω τίποτα πίσω. Σίγουρα στην εξεταστική δεν θα βγω με τους φίλους μου για ένα μήνα. Θα μιλάμε όμως στο τηλέφωνο.

Τώρα πόσες ώρες διάβασμα… Εγώ δεν διαβάζω καθημερινά, κάτι για  το οποίο δεν είμαι περήφανη ,  αλλά ξέρω ότι δεν είναι καθόλου του χαρακτήρα μου και δεν θα τα περνούσα καλά.  Μπορώ να σας πω με το χέρι στην καρδιά ότι η πλειοψηφία είναι έτσι. Η πλειοψηφία δεν διαβάζουμε καθημερινά. Ένα μεγάλο ποσοστό ξεκινάνε τα διάβασμα περίπου δύο μήνες πριν από την εξεταστική. Αυτές τις περιόδους το διάβασμα ξεκινάει από δύο – τρία ώρες και αυξάνεται.  Όταν έχουμε εξεταστική είναι όλη μέρα. Όλη μέρα.  Μπορεί να είναι δέκα ώρες, μπορεί να είναι δώδεκα, μπορεί να είναι οχτώ.

• Πέρα από το πρόγραμμα προσομοίωσης των Διεθνών Ευρωπαϊκών Οργανισμών, στο Πανεπιστήμιο σου έχει τραβήξει στην προσοχή κάποιο άλλο πρόγραμμα;

Ναι, οι νομικές σχολές έχουν άπειρα προγράμματα. Ο οργανισμός ELSA, που είναι μια ευρωπαϊκή οργάνωση, μου τράβηξε πολύ το ενδιαφέρον  από την πρώτη μέρα και έμεινα μαζί του τρία ολόκληρα  χρόνια από τα τέσσερα των σπουδών μου και το συστήνω σε φοιτητές νομικούς.Αν δεν σας αρέσει η εθελοντική δράση και η οργάνωση , γιατί πιο πολύ οργανωτικό είναι, υπάρχουν νομικές εφημερίδες, στις οποίες οι φοιτητές έχουν την δυνατότητα να γράφουν άρθρα και να ασχολούνται με την αυτογραφία. Εμένα με κέρδισε πολύ και το Erasmus . Πέρασα πάρα πολύ ωραία, το συστήνω ανεπιφύλαχτα  στον καθένα. Μεγάλη ή μικρή πόλη, σε ποια χώρα, αυτά είναι γούστα του καθενός .Εγώ πιστεύω ότι όπου και να πάει κάποιος  θα περάσει καλά. Καλό θα ήταν να φροντίσει να του ταιριάζει το κλίμα της χώρας και να μην σκεφτεί τόσο  το Πανεπιστήμιο, γιατί τα ακαδημαϊκά οφέλη είναι πολύ λίγα, δηλαδή, πιο πολύ πας για την εμπειρία.

Εκτός του Elsa, υπάρχουν και άλλα προγράμματα που δίνουν πρακτικές ασκήσεις internship για εταιρείες ,το οποίο το έχω κάνει και επίσης είναι πολύ χρήσιμο. Εκεί γύρω στο τρίτο, τέταρτο έτος που κάποιος έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι του αρέσει, είναι πολύ καλό να πάει να το δει. Οι δικηγορικές εταιρίες το θέλουν πάρα πολύ.

Ακόμα και δουλειά στο εξωτερικό μπορείς να βρει κάποιος  μέσα από οργανισμούς στη Νομική. Επιπλέον οι εικονικές δίκες είναι πάρα πολύ σημαντικές . Υπάρχουν σε πολλά πανεπιστήμια και έχουν πολύ μεγάλο κύρος, γιατί οι περισσότερες εικονικές δίκες  είναι διεθνείς οργανισμοί, οπότε εκπροσωπείτε το ΕΚΠΑ και την Ελλάδα  σε διεθνείς οργανισμούς. Είναι πολύ δύσκολο, αλλά μαθαίνετε πολύ καλά ένα κομμάτι δικαίου.

Εγώ συμμετέχω σε έναν ελληνικής δικαιοδοσίας , δηλαδή μέσα στην Ελλάδα. Οι αντίπαλοι μου είναι φοιτητές από τη νομική της Θεσσαλονίκης και της Κομοτηνής.

Υπάρχουν και  άλλα πολλά που μπορεί να ξεχνάω

• Κατά την γνώμη σου, υπάρχει κάποιος μύθος για τη Νομική, τον οποίο πολλοί πιστεύουν αλλά δεν είναι αλήθεια;

Πολλοί. Καταρχάς ότι οι ασκούμενοι είναι μόνο για να βγάζουν φωτοτυπίες και να φτιάχνουν καφέ. Ψέματα.Είναι που θα πέσει κάποιος.Η πλειοψηφία  λέει ότι δεν είναι έτσι.  Σίγουρα μπορεί να είναι άτυχος και να πέσει σε κάποιον ο οποίος πραγματικά δεν θέλει να τον εμπιστευτεί, αλλά αποκλείεται να ασχολείται μόνο με τις φωτοτυπίες. Καταρχάς οι μεγάλες εταιρείες και τα σοβαρά γραφεία, δεν σας λέω 200 άτομα, σε μια εταιρεία με δέκα δικηγόρους υπάρχει ειδικό προσωπικό η γραμματεία που αναλαμβάνει αυτήν την δουλεία. Είναι πιθανό να μην πάρει δική του υπόθεση, ούτε να  κάνει όλη την αγωγή για το καλό του πελάτη.  Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ασχοληθεί με  νομική δουλειά,  θα κάνει έρευνα, θα γράψει ένα τμήμα στην αγωγή.

Επιπλέον ότι μαθαίνουμε νόμους απ” έξω δεν είναι αλήθεια. Υπάρχουν οι κώδικες που έχουν τα άρθρα, που τους αγοράζουμε για κάθε μάθημα, το οποίο είναι έξτρα να πω σε αυτό το σημείο ότι η  σχολή μας δίνει δωρεάν μόνο τα βιβλία.Ο κώδικας έχει μέσα τα άρθρα, τον διαβάζουμε, τον καταλαβαίνουμε, τον ερμηνεύουμε και εξετάσεις δίνουμε μ” αυτόν.Οπότε δεν μαθαίνεται τίποτα απ” έξω. Τίποτα. Μπορεί να θυμόμαστε κάποια νούμερα απέξω, επειδή τα έχουμε διαβάσει πολλές φορές

Ακόμα ότι σε όλους μας αρέσει το ποινικό είναι μεγάλο ψέμα.  Είναι πολύ ελκυστικός κλάδος, έχει πολλούς θαυμαστές, πάρα πολλούς, αλλά πια είναι πολύ ξεκάθαρο γιατί το επιλέγει κάποιος και γιατί όχι. Ας πούμε, είναι πιο σκληροπυρηνικό,είναι πιο ψυχοφθόρο, αφορά πιο βαριές υποθέσεις,  ενώ υπάρχουν πολλοί άλλοι τομείς που δεν έχουν καθόλου ψυχολογική πίεση και εκεί πρέπει να εφαρμόζεται  μόνο ο νόμος .

• Ευχαριστούμε πολύ για την τόσο διαφωτιστική συζήτηση, εύχομαι να τα ξαναπούμε

Το σχολείο μας είχε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσει στη βιβλιοθήκη του τον επιφανή Ρεθεμνιώτη δημοσιογράφο κ. Βασίλη Σκουντή.

Ο κ. Σκουντής παραχώρησε μια εφ” όλης της ύλης συνέντευξη στις μαθήτριες της Β΄ Λυκείου, Κάτια Ασουμανάκη, Νάντια Καλλιτσουνάκη και Μαρία Κιαγιά, με κεντρικό θέμα τα Fake News και τις προκλήσεις της ενημέρωσης στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.

Στο πλαίσιο του προγράμματος EPAS

Η δράση αυτή εντάσσεται στο πρόγραμμα EPAS (European Parliament Ambassador School), υπηρετώντας τον βασικό του στόχο: την καλλιέργεια ενεργών, ενημερωμένων και κριτικά σκεπτόμενων νέων πολιτών.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναλύθηκαν:

• Το φαινόμενο της παραπληροφόρησης και οι μηχανισμοί διάδοσης ψευδών ειδήσεων.
• Η ζωτική ανάγκη για διασταύρωση και αξιολόγηση των πηγών.
• Η σημασία του ψηφιακού γραμματισμού για τη διαχείριση του καθημερινού όγκου πληροφοριών.

Οι μαθήτριες, επιδεικνύοντας εξαιρετικά ανακλαστικά, έθεσαν εύστοχα ερωτήματα για τη δημοσιογραφική δεοντολογία και την αξιοπιστία των μέσων, αναπτύσσοντας έναν ιδιαίτερα γόνιμο διάλογο.

Η καταγραφή της συζήτησης υπάρχει στο κανάλι μας στο YouTube

(Ηχητική μορφή Podcast)

[video ΣΚΟΥΝΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 2025 2026 "Η αλήθεια στην εποχή των Fake News"]

Συνέντευξη με τον αθλητικογράφο Βασίλη Σκουντή

Αρχικά, πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Θα σας πω λίγα λόγια για μένα. Όταν ήμουν στη δική σας ηλικία, στη δευτέρα λυκείου, μου ήρθε η «φλασιά» να ασχοληθώ με αυτό που κάνω μέχρι σήμερα  και που δεν το θεωρώ απλώς δουλειά. Συχνά λέμε «κάνω το χόμπι μου επάγγελμα»· κάπως έτσι έγινε και με εμένα.

Αγαπούσα πολύ τον αθλητισμό, αλλά κυρίως το γράψιμο. Λέω καμιά φορά ότι «γραφιάς γεννήθηκα, γραφιάς ζω και γραφιάς θα πεθάνω». Το θεωρώ κάτι βαθιά δημιουργικό.

Στο σχολείο έβγαζα μαθητικές εφημερίδες — μάλιστα, είχα τιμωρηθεί κιόλας με πενθήμερη αποβολή και διαγωγή κοσμία, γιατί εκείνη την εποχή τέτοιες πρωτοβουλίες δεν ήταν πάντα αποδεκτές.

Αργότερα πέρασα στη Νομική Αθηνών με υποτροφία, τέταρτος στη σειρά. Ωστόσο, γρήγορα κατάλαβα ότι, παρόλο που οι σπουδές με ενδιέφεραν, ήθελα να ακολουθήσω αυτό που αγαπούσα από μικρός. Προσπάθησα να τα συνδυάσω, αλλά αυτό αποδείχθηκε δύσκολο. Έτσι, επέλεξα τελικά τον δρόμο που με εξέφραζε περισσότερο.
Και ευτυχώς, μετά από 48 χρόνια —από το 1978 μέχρι σήμερα— συνεχίζω να το κάνω με την ίδια αγάπη. Αυτό που λέω πάντα στα παιδιά είναι να προσπαθούν να κάνουν κάτι που τους αρέσει πραγματικά, ώστε να μη το βλέπουν σαν αγγαρεία.

Τι είδους εφημερίδες γράφατε στο σχολείο;

Ήταν μαθητικές εφημερίδες. Η μία λεγόταν «Εύθυμος Κόσμος» και ήταν χειρόγραφη. Την έγραφα μόνος μου, με κολλάζ και σατιρικό περιεχόμενο — σατιρίζαμε ακόμη και τους καθηγητές και γράφαμε διάφορα «κουτσομπολιά» της τάξης.

Η άλλη λεγόταν «Μαθητικά Μηνύματα» και ήταν πιο σοβαρή, τυπωμένη σε τυπογραφείο. Είχαμε διοργανώσει και εκδηλώσεις, προσκαλώντας σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων, όπως τον Αντώνη Σαμαράκη. Εκείνη την εποχή, μάλιστα, ο Ελύτης είχε μόλις βραβευτεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Για την εποχή εκείνη, όλα αυτά ήταν αρκετά πρωτοποριακά. Χρειάστηκε χρόνος για να γίνει αποδεκτό ότι οι μαθητές μπορούν να κάνουν και κάτι πέρα από τα στενά όρια του σχολείου.

Πώς αποφασίσατε να εστιάσετε στην καλαθοσφαίριση;

Η δημοσιογραφία είναι ένας χώρος που σου ανοίγει πολλούς δρόμους: πολιτικό, κοινωνικό, καλλιτεχνικό ρεπορτάζ  και φυσικά αθλητικό.

Στην περίπτωσή μου, η ενασχόληση με το μπάσκετ προέκυψε κάπως τυχαία. Μου άρεσε πολύ ως άθλημα και το περιβάλλον του μου φαινόταν πιο οικείο. Παρ’ όλα αυτά, έχω ασχοληθεί και με το ποδόσφαιρο, κάνοντας ρεπορτάζ και μεταδόσεις, ενώ έχω ιδιαίτερη αγάπη και για τα υγρά αθλήματα, όπως η κολύμβηση και το πόλο.

Πιστεύω ότι ένας δημοσιογράφος δεν πρέπει να περιορίζεται σε έναν μόνο τομέα. Η εξειδίκευση είναι χρήσιμη, αλλά εξίσου σημαντικό είναι να έχει μια συνολική εικόνα και άποψη για πολλά πεδία.

Πώς θα ορίζατε τα fake news με απλά λόγια;

Τα fake news, δηλαδή οι ψευδείς ειδήσεις, αποτελούν ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα — όχι μόνο για τη δημοσιογραφία, αλλά για την κοινωνία συνολικά.

Θα μπορούσαμε να τα περιγράψουμε ως παραπληροφόρηση ή ψευδοειδήσεις. Παρόλο που υπήρχαν και στο παρελθόν, τα τελευταία χρόνια έχουν ενταθεί λόγω του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που επιτρέπουν τη γρήγορη και ανεξέλεγκτη διάδοσή τους.

Πρόκειται για πληροφορίες που συχνά εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα και μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά την κοινή γνώμη.

Μπορούν τα fake news να επηρεάσουν τη δημοκρατία;

Βεβαίως και μπορούν. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο σοβαρό απ’ ό,τι φαίνεται. Δεν έχουν καμία σχέση με αθώα ψέματα, όπως τα πρωταπριλιάτικα αστεία.

Οι ψευδείς ειδήσεις μπορούν να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη, ακόμη και να επηρεάσουν πολιτικές εξελίξεις. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι πολλές φορές δεν προέρχονται μόνο από ανεπίσημες πηγές, αλλά μπορεί να αναπαραχθούν και από σοβαρά μέσα ενημέρωσης χωρίς επαρκή έλεγχο.

Στη δημοσιογραφία υπάρχει ένας βασικός κανόνας δεοντολογίας: καμία είδηση δεν πρέπει να δημοσιεύεται αν δεν έχει διασταυρωθεί και τεκμηριωθεί. Ωστόσο, στην προσπάθεια για ταχύτητα ή προβολή, αυτός ο κανόνας συχνά παραβιάζεται.

Μπορούν οι ψευδείς ειδήσεις να εξυπηρετήσουν σκοπιμότητες και στον αθλητισμό;

Ναι, φυσικά. Στον αθλητισμό, για παράδειγμα, μπορεί να διαδοθεί μια ψευδής πληροφορία για έναν τραυματισμό ή μια μεταγραφή, με στόχο να επηρεαστεί ο αντίπαλος.

Ο αθλητισμός είναι ένας έντονα ανταγωνιστικός χώρος — πολλές φορές και συγκρουσιακός. Σε τέτοιο περιβάλλον, η παραπληροφόρηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «όπλο».

Ακόμη και σε κορυφαία πρωταθλήματα, όπως το NBA, έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου ομάδες τιμωρήθηκαν επειδή απέκρυψαν ή παραποίησαν πληροφορίες για παίκτες. Μπορεί αυτό να μην αλλάζει την ιστορία, αλλά δείχνει πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα.

Εσείς θέλετε να τονίσετε κάτι από αυτό το βιβλίο που σας έκανε εντύπωση ;

Μου έχει κάνει εντύπωση κάτι που το είχαμε στο μυαλό μας,   ότι υπήρχαν τέτοια συμπτώματα από την αρχαιότητα και ότι δεν είναι μόνο τα fake news, γιατί τα fake news είναι μόνο μία παραφιάδα αυτής της ιστορίας.

Είναι ότι υπάρχουν και άλλα, παράλληλα και συγγενή το ένα με το άλλο,  δηλαδή, έχετε ακούσει προφανώς για τις θεωρίες της συνομωσίας , για τον υβριδικό πόλεμο. Αυτό που σίγουρα έχετε ζήσει είναι η πανδημία, δηλαδή γιατί να πάμε στην εποχή του Μέγα Αλεξάνδρου όταν μπορούμε να αναλογιστούμε τις θεωρίες συνομωσίας που υπήρχαν στην πανδημία. Ο Κορωνοϊός είναι η αποθέωση και των fake news , της παραπληροφόρησης και των θεωριών συνομωσίας που σχετίζονταν με το  αν τα εμβόλια κάνουν καλό,αν στον Μπέργαμο τα καμιόνια που μετέφεραν τους νεκρούς ήταν αληθινά ή δεν ήταν, ή αν το πλύσιμο των χεριών ή αν οι νοσοκόμοι. Πολλές φορές  είμαστε και πολύ ευάλωτοι ως κοινωνία στο τρόπο που θα διαχειριστούμε  τα conspiracy theories , γιατί η ζωή μας είναι έτσι πλέον που πρέπει να ελέγχεις και να προσπαθείς να διασταυρώσεις οτιδήποτε ακούς, ακόμα και την καλημέρα.

Κάποτε ξέρετε τι γινόταν ;  δεν υπήρχαν ραδιόφωνα, δεν υπήρχε τηλεόραση και αν ένας δημοσιογράφος πριν από 40-50 χρόνια έλεγε ότι είναι μεσάνυχτα, έξω έχει 50 βαθμούς και βρίσκεται στη Χαβάη,  ο κόσμος θα το πίστευε. Παρόλο που εκείνος θα βρισκόταν ας πούμε στο Ρέθυμνο. Ο κόσμος δηλαδή δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει ούτε να αποδείξει ότι αυτός λέει ψέματα. Αντίθετα τώρα, πολλές φορές εγώ για παράδειγμα κάνω εκπομπή στο ραδιόφωνο, στη τηλεόραση  και επειδή εκείνη τη στιγμή κάνω κάτι συγκεκριμένο, μπορεί να έχει συμβεί κάτι που δεν το ξέρω, ενώ εσείς να το ξέρετε. Άρα, αντιλαμβάνεται κάποιος λοιπόν ότι τώρα πια ο κόσμος είναι και πιο ενημερωμένος  και πιο προβληματισμένος από ότι ήταν στο παρελθόν, αλλά πάντοτε χρειάζεται μέτρο και αξιολόγηση της πληροφορίας.

Θεωρώ εγκληματικό το να γράψει κάποιος κάτι για να εξυπηρετήσει κάποιο συμφέρον. Πρέπει να είναι αναίσθητος εντελώς , δηλαδή εγκληματίας.

Ποιος είναι ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην αντιμετώπιση των fake news ;

Αυτή είναι μια πολύ σοβαρή ερώτηση, πραγματικά. Είναι προφανές ότι  το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει από τη σκοπιμότητα του, την καλώς εννοούμενη σκοπιμότητα του δηλαδή,  τη δυνατότητα να νομοθετεί ή  να επιβάλλει στους εταίρους και στα μέλη του μια συγκεκριμένη αντιμετώπιση των πραγμάτων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο Ωστόσο χωρίς να ξέρω με σιγουριά θεωρώ ότι  υπάρχουν  στο πλαίσιο των διαφόρων επιτροπών που λειτουργούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πολλές περιπτώσεις, δεν ξέρω συγκεκριμένα για τα fake news, έχω δει από άλλες περιπτώσεις, επειδή είχα συνεργαστεί κιόλας σε ένα πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου  πριν από μερικά χρόνια,ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πολύ δύναμη σε παρόμοια θέματα της κοινωνίας.

Η Ελλάδα, σαν χώρα, καταγράφει από τα υψηλότερα ποσοστά εκθέσεις σε ψευδείς ειδήσεις στην Ευρώπη.  Τι πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει ώστε να μειωθούν τα ποσοστά ;

Παιδιά, εδώ, ξέρετε, κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει ένα σύστημα ελεγκτικό. Να ποινικοποιηθεί το ψέμα, να ποινικοποιηθούν τα fake news όμως δεν είναι εύκολο. Είχα ακούσει κάτι ενδιαφέρον πάνω σε αυτό το θέμα, ήταν ένας δημοσιογράφος, συνταξιούχος πλέον και έδινε μια συνέντευξη. Στη συνέντευξη λοιπόν του ζήτησα να κάνει έναν απολογισμό της καριέρας του ως δημοσιογράφος και εκείνος είπε κάτι φοβερό,  τότε γέλασα, μετά κατάλαβα ότι είχε δίκιο.

Απάντησε ότι είχε μια καριέρα 40 ετών, την άρχισε στα 25 του και την τελείωσε στα 65. Από αυτά τα  40 χρόνια, στα 20 έγραφε για πράγματα που δεν ήξερε και στα υπόλοιπα 20 δεν έγραφε για αυτά που ήξερε. Επομένως , το συμφέρον και η σκοπιμότητα υπάρχει σε όλα τα επαγγέλματα. Είναι θέμα συνειδησιακό, δεν έχω άλλη απάντηση να σας δώσω.  Μπορεί να είναι πολύ απλοϊκή, αλλά είναι συνειδησιακό θέμα. Συγκεκριμένα να μην θες να γράψεις κάτι για το εφήμερο συμφέρον, για ένα like. Δυστυχώς οι δημοσιογράφοι με τα social media πολλές φορές ανεβάζουν πράγματα μόνο και μόνο από αυταρέσκεια, από ναρκισσισμό, δηλαδή, μόνο και μόνο για να μπουν 10 άνθρωποι να τους κάνουν like, ας πούμε. Αυτό καταλήγει σε χυδαιότητα όμως.

Ποια διαδικασία οφείλει  να ακολουθεί ένας δημοσιογράφος για την εξακρίβωση της εγκυρότητας μιας πηγής  ;

Μπράβο. Πολύ καλή ερώτηση .Δεν είναι μόνο ότι μαθαίνω μια είδηση το ζήτημα είναι να τσεκάρω και ποιος μου την είπε αυτήν την είδηση. Μπράβο, δηλαδή, τώρα σημαδέψατε στην καρδιά του προβλήματος. Καθώς αν εγώ έχω αυτοψία δηλαδή είμαι εκεί την στιγμή που θα συμβεί ένα γεγονός μπορώ να ενημερώσω τον κόσμο χωρίς φόβο. Αν όμως κάποιος μου το μεταφέρει, εκεί η δυσκολία είναι μεγαλύτερη γιατί πρέπει να τσεκάρω και την πηγή.

Από την άλλη στην δημοσιογραφία πολλές φορές κάποιος δεν θέλει να εκτεθεί δηλαδή περισσότερο στο εξωτερικό βέβαια θα δείτε σε πάρα πολλά δημοσιεύματα πολύ έγκριτων και σοβαρών media  ‘sources say’ , είπαν οι πηγές , καθώς δεν θέλει να το χρεωθεί κάποιος ότι ήταν δική του είδηση.

Άρα λοιπόν εδώ έχουμε δύο υποχρεώσεις, όταν μία πληροφορία είναι δική μας να την έχουμε τσεκάρει και όταν μας μεταφέρουν μια πληροφορία που μπορεί να εξυπηρετεί κάποιο συμφέρον να ελέγχουμε και την ίδια την πληροφορία και τον πληροφοριοδότη.

Υπάρχουν και περιπτώσεις που αυτός που δίνει την πληροφορία είναι δικός μας , έμπιστος άνθρωπος που τον έχουμε ελέγξει πολλές φορές .Θα καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ αν ψάξετε την ιστορία του water gate που σχετίζεται με ένα τρομερό σκάνδαλο στα τέλη της δεκαετίας του 60, το οποίο έριξε την αμερικανική κυβέρνηση, τον Νίξον συγκεκριμένα. Τότε λοιπόν υπήρχε ένας πληροφοριοδότης μέσα στον λευκό οίκο που έδωσε σε δύο δημοσιογράφους της Washington post όλη την πληροφορία για ένα μεγάλο σκάνδαλο το οποίο εν τέλει έριξε την κυβέρνηση. Αυτοί οι δημοσιογράφοι συναντιούνταν μαζί με τον πληροφοριοδότη νύχτες σε κάτι απόμερα σημεία της Washington και τους έδινε τις πληροφορίες, δεν χρησιμοποίησαν ποτέ όμως το όνομά του, ξέρουμε μόνο το ψευδώνυμο που του δώσανε, το βαθύ λαρύγγι. Ήταν άνθρωπος της CAE στον οποίο προφανώς είχαν εμπιστοσύνη.

Παρολ΄ αυτά τα fake news δυστυχώς υπάρχουν παντού, ειδικά τώρα που συμβαίνουν πόλεμοι. Υπάρχει μία ατάκα που λέει ότι τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται πριν από τις εκλογές, στην διάρκεια πολέμου και μετά το κυνήγι.

Τι συμβουλές θα δίνατε στους νεαρούς δημοσιογράφους  ;

Να είναι τίμιοι , να προσπαθούν πάντοτε να διασταυρώνουν τις πηγές τους και τις ειδήσεις , να αγαπάνε αυτό που κάνουν, να μην θέλουν να γίνουν εισαγγελείς, γιατί στην δημοσιογραφία ανθίζει και ο δημοσιογράφος-εισαγγελέας που κουνάει το χέρι στην κοινωνία , ενώ ο δημοσιογράφος πρέπει να είναι ταπεινός , να κάνει ερευνητική δημοσιογραφία πιο απλά δημοσιογραφία του δρόμου παρά να κάθεται στο γραφείο του πιστεύοντας ότι τα ξέρει όλα . Το σημαντικότερο είναι ο δημοσιογράφος να τεκμηριώνει αυτό που γράφει γιατί αλλιώς θα καταντήσει σε κανένα δικαστήριο ή χαντάκι. Αν και την αλήθεια να γράφει πάλι κινδυνεύει να πάθει και τα δύο καθώς πολλές φορές είναι δυσάρεστος ο ρόλος των δημοσιογράφων όταν ανακαλύπτουν διάφορα πράγματα τα οποία θίγουν με αποτέλεσμα να γίνονται δυσάρεστοι οι δημοσιογράφοι, αλλά αν το σκεφτείτε αυτός είναι και ο ρόλος μας ο κόσμος δηλαδή μας ακούει  μας βλέπει για να τον ενημερώνουμε για πραγματικά γεγονότα όχι για να τον κοροϊδεύουμε.

Σε ποιο βαθμό πιστεύετε ότι ο δημοσιογράφος πρέπει να περιλαμβάνει την γνώμη του ;

Καλή ερώτηση. Εγώ πιστεύω ότι έχουμε δύο διαφορετικά δοχεία ας πούμε, το ένα είναι η είδηση και το άλλο το σχόλιο. Δεν υπάρχει σχόλιο χωρίς είδηση, καθώς το σχόλιο το γεννάει ένα γεγονός . Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από τον δικό μου χώρο όταν μια ομάδα κερδίζει ένα ματς πρώτα από όλα έχω την υποχρέωση να μεταφέρω το γεγονός και έπειτα να  το σχολιάσω. Ασφαλώς και πρέπει ο δημοσιογράφος να εκφράζει την άποψή του με την  προϋπόθεση ότι θα το κάνει τεκμηριωμένα και επώνυμα.

Πως αλλάζει η τεχνολογία το μέλλον της ενημέρωσης  ;

Δραματικά. Εγώ έχω προλάβει σχεδόν όλες τις μορφές και τις εξελίξεις της δημοσιογραφίας  που κατά βάση είναι τεχνολογικές γιατί η δημοσιογραφία εξαρτάται πολύ από την τεχνολογία. Όταν το 78 άρχισα να γράφω , έγραφα στο χέρι , μετά στο πανεπιστήμιο οι γονείς μου μου πήραν δώρο μία γραφομηχανή. Στα μέσα της δεκαετία του 90 εμφανίστηκαν οι υπολογιστές και τα λάπτοπ και ξαφνικά πολλοί λινοτύπες και τυπογράφοι έχασαν την δουλεία τους και μπήκε η φωτοσύνθεση . Μετά βγήκαν τα τάμπλετ και τα κινητά τηλέφωνα . Παλαιότερα φανταστείτε για να καλύψουμε μία είδηση στο εξωτερικό χρειαζόταν καμεραμαν , ηχολήπτες κλπ τώρα όμως το κινητό είναι αρκετό. Άλλαξε επίσης πάρα πολύ η μορφή της δημοσιογραφίας στις αρχές της δεκαετίας του 90 με το ελεύθερο ραδιόφωναφού μέχρι τότε υπήρχαν μόνο κρατικά ραδιόφωνα, την ελεύθερη τηλεόραση, με τα κανάλια antenna , mega ,skai, star , open που υπάρχουν ακόμη χάρει αυτών η δημοσιογραφία έγινε ένα πολύ δημοφιλές επάγγελμα , πάρα πολλά παιδιά θέλουν να γίνουν δημοσιογράφοι. Κάθε μέρα αλλάζει η δημοσιογραφία από την τεχνολογία , διότι εξοικονομεί χρόνο, πράγματα που χρειαζόντουσαν ώρες για να συμβούν τώρα γίνονται ταχύτατα. Κάποτε αν γινόταν κάτι το βράδυ οι άνθρωποι το μάθαιναν την επόμενη μέρα από την εφημερίδα ενώ τώρα μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα ενημερωνόμαστε για ό,τι συμβαίνει από τα social,τα ραδιόφωνα, το ίντερνετ.  Μίας που ζούμε στην εποχή της εξέλιξης πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να δεχτούμε το οτιδήποτε θα συμβεί στο μέλλον. Υπάρχουν ήδη για παράδειγμα ρομποτικές κάμερες σε λίγα χρόνια μπορεί να υπάρχουν και δημοσιογράφοι ρομπότ .

Πως μπορούν οι μαθητές να αναγνωρίσουν μία ψεύτικη είδηση  ;

Αν είναι φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πολύ πιστευτή τότε είναι δύσκολο ακόμα και για πιο έμπειρους ανθρώπους. Πιστεύω ότι έχει να κάνει με την εμπειρία περισσότερο. Οι μαθητές θα πρέπει να είναι συνεχώς υποψιασμένοι, να επιβεβαιώνουν  και να σκέφτονται κάθε νέα πληροφορία να μην την αποδέχονται απλά.

Θέλετε να προσθέσετε κάτι άλλο;

Όχι θέλω να σας ευχαριστήσω πολύ για την ευκαιρία που μου δώσατε να μιλήσουμε. Ήταν πολύ ωραία κουβέντα , πολύ ωραίες ερωτήσεις. Θέλω να σας δώσω συγχαρητήρια κιόλας γιατί με την κατάλληλη καθοδήγηση θίξατε ένα πολύ σοβαρό θέμα και πρόβλημα της κοινωνίας , μιας που ζούμε σε μια κοινωνία ελεγχόμενοι με βάση την εξουσία είναι πολύ συχνό οι δημοσιογράφοι να γίνονται παπαγαλάκια για να ικανοποιήσουν συμφέροντα.

Συγχαίρουμε τις μαθήτριές μας για την άρτια δημοσιογραφική τους προσπάθεια και εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στον κ. Βασίλη Σκουντή για την πολύτιμη, διαφωτιστική και τιμητική παρουσία του.

                                                                  Υπεύθυνη καθηγήτρια Αθηνά Πανακάκη

Στις 3-7 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε η εκδρομή μας στην Γερμανία/Γαλλία . Μια από τις Γερμανικές πόλεις που επισκεφτήκαμε ήταν η Νυρεμβέργη. Η πόλη αυτή με εξέπληξε ευχάριστα λόγω της ιστορίας της.

Επισκεφθήκαμε το χώρο όπου διαδραματίστηκε η διάσημη δίκη της Νυρεμβέργης στην αίθουσα 600 και, ειλικρινά, ήταν μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω. Στην αρχή νόμιζα ότι θα είναι απλώς άλλη μια «βαρετή» στάση, αλλά τελικά με έκανε να σκεφτώ πολλά.

Μπαίνοντας μέσα, υπήρχε μια περίεργη ατμόσφαιρα, όλα ήταν πολύ ήσυχα και κάπως βαριά. Το μουσείο είχε εκθέματα από την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ειδικά από τα γεγονότα που συνέβησαν στη Νυρεμβέργη. Είδαμε φωτογραφίες, αντικείμενα και βίντεο που έδειχναν πόσο δύσκολη ήταν εκείνη η εποχή.

Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν οι προσωπικές ιστορίες ανθρώπων. Δεν ήταν απλώς γεγονότα από το βιβλίο της ιστορίας, αλλά πραγματικές ζωές. Εκεί συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να μαθαίνουμε από το παρελθόν για να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.

Στο τέλος της επίσκεψης, παρόλο που ήμουν σοκαρισμένη, χάρηκα που πήγα. Ήταν από αυτές τις εκδρομές που δεν είναι μόνο για διασκέδαση, αλλά σε κάνουν να βλέπεις τον κόσμο με άλλο μάτι.

Ζαχαρένια Σαββάκη  Β’2

Από τη Β’ Λυκείου αρχίζουμε να ακούμε τη λέξη «Πανελλήνιες» όλο και πιο συχνά, μέσα και έξω από το σχολείο. Αν και οι εξετάσεις είναι στη Γ’ Λυκείου, νιώθουμε ότι η πίεση ξεκινά πολύ νωρίτερα. Φροντιστήρια, διαγωνίσματα, μεγάλη ύλη και συνεχείς συζητήσεις για το μέλλον μας δημιουργούν άγχος στην καθημερινότητά μας.

Πολλές φορές νιώθουμε ότι πρέπει ήδη να έχουμε αποφασίσει τι θέλουμε να σπουδάσουμε και να αρχίσουμε σοβαρή προετοιμασία. Αυτό μας κουράζει, γιατί η μέρα μας γεμίζει με σχολείο και διάβασμα και ο ελεύθερος χρόνος μειώνεται σημαντικά.

Όμως η ζωή μας δεν είναι μόνο υποχρεώσεις. Εκτός σχολείου προσπαθούμε να βρίσκουμε χρόνο για φίλους, βόλτες, αθλήματα, μουσική ή απλά ξεκούραση. Αυτές οι στιγμές μάς βοηθούν να αποφορτιζόμαστε από την πίεση και να συνεχίζουμε πιο ήρεμα την καθημερινότητά μας.

Παρόλα αυτά, συχνά υπάρχει η αίσθηση ότι ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο μας θα έπρεπε να διαβάζουμε, κάτι που μας δημιουργεί επιπλέον άγχος. Έτσι, βρισκόμαστε ανάμεσα σε δύο πλευρές: στις απαιτήσεις του σχολείου και στην ανάγκη μας για προσωπική ζωή.

Συμπερασματικά, οι Πανελλήνιες είναι ένας σημαντικός στόχος, όμως η πίεση δεν θα έπρεπε να ξεκινά τόσο νωρίς. Χρειάζεται ισορροπία, ώστε να μπορούμε να προετοιμαζόμαστε χωρίς να χάνουμε την καθημερινότητά μας και τον χρόνο που χρειαζόμαστε για εμάς.
Δημήτρης Οικονομάκης

Η ταινία «Whiplash» είναι μία από τις αγαπημένες μου, γιατί συνδυάζει ένταση, πάθος και βαθιά συναισθήματα. Η ιστορία ακολουθεί έναν νεαρό ντράμερ που προσπαθεί να πετύχει στον χώρο της μουσικής, αντιμετωπίζοντας έναν αυστηρό και απαιτητικό καθηγητή. Αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι το πώς παρουσιάζεται η προσπάθεια για την τελειότητα και οι θυσίες που χρειάζονται για να φτάσει κάποιος στην κορυφή. Η μουσική της ταινίας, κυρίως η τζαζ, δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα και κρατά τον θεατή σε αγωνία. Παράλληλα, η ταινία μας κάνει να σκεφτούμε αν αξίζει να πιέζουμε τον εαυτό μας στα άκρα για την επιτυχία. Συνολικά, το «Whiplash» είναι μια δυνατή και εμπνευσμένη ταινία που αξίζει να δει κανείς.

΄Αρμπιους Νάσκα

Το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου  λειτουργεί από το 1997. Επισκεφτήκαμε το Κέντρο και μιλήσαμε με την υπεύθυνη, κ. Ανδρονίκη Μπογά, η οποία μας εξηγεί τη δράση του Κέντρου και τη σημασία της πρόληψης στην καθημερινή ζωή.

Τι είναι τα Κέντρα Πρόληψης; Τα Κέντρα Πρόληψης είναι δομές που δραστηριοποιούνται στον τομέα της πρωτογενούς πρόληψης, με στόχο την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας και την πρόληψη των εξαρτήσεων. Στην Ελλάδα λειτουργούν περίπου 75 Κέντρα Πρόληψης, τα οποία προσφέρουν υπηρεσίες σε διάφορες κοινότητες.

Τι προσφέρουν τα Κέντρα Πρόληψης; Τα Κέντρα Πρόληψης επικεντρώνονται στην ενδυνάμωση των ανθρώπων και των κοινωνικών συστημάτων, όπως η οικογένεια, το σχολείο και η κοινότητα. Στόχος τους είναι η προαγωγή υγιών προτύπων συμπεριφοράς, ώστε τα άτομα να μπορούν να διαχειριστούν με υγιείς τρόπους πιθανούς κινδύνους.

Εκτός από την ενημέρωση για εξαρτησιογόνες ουσίες, τα Κέντρα Πρόληψης παρέχουν πληροφόρηση και υποστήριξη για ζητήματα όπως η κατάχρηση του διαδικτύου, ο σχολικός εκφοβισμός και άλλες συμπεριφορές που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο παιδιά και εφήβους.

Η δράση τους περιλαμβάνει επισκέψεις σε σχολεία, όπου πραγματοποιούνται παρεμβάσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα. Παράλληλα, διοργανώνονται μακροχρόνιες ομάδες γονέων και εφήβων, όπου διδάσκονται δεξιότητες που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση, την κριτική σκέψη, την αποτελεσματική επικοινωνία και την ικανότητα αντίστασης στις πιέσεις, ειδικά από συνομηλίκους.

Ποιοι τα λειτουργούν; Τα Κέντρα Πρόληψης συνεργάζονται με τον Εθνικό Οργανισμό Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (Ε.Ο.Π.Ε.), ο οποίος αποτελεί τον επιστημονικό τους επόπτη και καθορίζει τις δράσεις που υλοποιούνται. Η χρηματοδότησή τους προέρχεται από το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Εσωτερικών. Ωστόσο, λειτουργούν ως αστικές εταιρείες με διοικητικά συμβούλια σε κάθε νομό, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου.

Γιατί είναι σημαντικά τα Κέντρα Πρόληψης; Η πρόληψη παίζει πολύ σημαντικό πόλο για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων και άλλων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Αποτρέπει σοβαρές καταστάσεις και προάγει έναν υγιή τρόπο ζωής. Παρόλο που είναι μια απαιτητική διαδικασία, είναι εξαιρετικά ωφέλιμη τόσο για τα άτομα όσο και για την κοινωνία.

Για παράδειγμα, στα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αντιληφθούν τη σημασία της πρόληψης, ώστε να εφαρμόσουν προληπτικές δράσεις που θα προστατεύσουν τους μαθητές. Επιπλέον, η πρόληψη συμβάλλει στη διαμόρφωση υγιών στάσεων και αντιλήψεων απέναντι σε ζητήματα όπως η εξάρτηση και άλλα κοινωνικά προβλήματα.

Από οικονομικής άποψης, η σωστή λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης εξοικονομεί σημαντικούς πόρους για το κράτος, καθώς μειώνει τη μελλοντική ανάγκη για αντιμετώπιση προβλημάτων που προκύπτουν από τις εξαρτήσεις. Ωστόσο, τα Κέντρα Πρόληψης στη χώρα μας αντιμετωπίζουν δυσκολίες, καθώς αντί να ενισχύονται, αποδυναμώνονται. Για παράδειγμα, σε ορισμένα κέντρα, το επιστημονικό προσωπικό έχει μειωθεί, ενώ οι ανάγκες συνεχώς αυξάνονται, χωρίς να προβλέπονται νέες προσλήψεις και χωρίς επαρκή στήριξη από την πολιτεία.

Ποιος είναι ο ρόλος σας και ποιες είναι οι κύριες αρμοδιότητές σας; Τα στελέχη πρόληψης σχεδιάζουν και υλοποιούν δράσεις ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης για διάφορες ομάδες πληθυσμού.

Συγκεκριμένα, πραγματοποιούνται ομάδες γονέων, όπου συζητούνται ζητήματα που αφορούν την ανατροφή των παιδιών και παρέχεται υποστήριξη για την ενδυνάμωση του ρόλου ενός γονέα. Αντίστοιχα, γίνονται παρεμβάσεις σε καθηγητές, καθώς και ομάδες ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης εφήβων, οι οποίες εστιάζουν στην προσωπική ανάπτυξη και την καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της δουλειάς μας είναι ο βιωματικός τρόπος προσέγγισης. Δεν περιοριζόμαστε σε απλές ομιλίες, αλλά εφαρμόζουμε μεθόδους που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των ατόμων και την αλληλεπίδραση σε ομάδες.

Τι είδους εκδηλώσεις διοργανώνονται; Τα Κέντρα Πρόληψης διοργανώνουν ημερίδες, ομιλίες και συνεργασίες με σχολεία και άλλους φορείς. Ένα παράδειγμα είναι η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο 2ο Λύκειο, όπου παρουσιάστηκε μια ταινία που είχε γυριστεί πριν από δύο χρόνια και αφορούσε τη θεματική της έμφυλης βίας και την αποδοχή της διαφορετικότητας σε σχέση με το φύλο.

Τέτοιου είδους δράσεις στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση της κοινότητας και τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας με περισσότερη κατανόηση και αλληλεγγύη.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε στην καθημερινή σας εργασία;

Οι μεγαλύτερες προκλήσεις στην παρούσα φάση να μπορέσουμε να μιλήσουμε με τους εφήβους και τα παιδιά.Και το λέω πρόκληση γιατί πλέον, είναι δύσκολο να μιλήσουμε, γενικός.

Αυτή την εποχή, ή και παλαιότερα, συνέβαινε κάτι αντίστοιχο;

Όλοι έχουμε περάσει μία περίοδο καραντίνας, και βγαίνοντας από αυτή, οι έφηβοι ήταν πιο ομιλητικοί, εκφραστικοί και ανοιχτοί στη συζήτηση για διάφορα θέματα. Τα τελευταία χρόνια, όμως, και ιδιαίτερα φέτος, παρατηρούμε μια αυξανόμενη δυσκολία στο να εκφράσουν την άποψή τους και τα συναισθήματά τους σε σχέση με όσα συμβαίνουν γύρω τους. Βέβαια, αυτό μπορεί να διαφέρει από ομάδα σε ομάδα, καθώς κάποιοι έφηβοι εξακολουθούν να είναι ανοιχτοί και εκφραστικοί.

Παράλληλα, υπάρχει μια άλλη πρόκληση: πολλές φορές παρατηρείται έντονη επιθετικότητα και έλλειψη σεβασμού, τόσο μεταξύ των παιδιών όσο και απέναντι στους ενήλικες που επιχειρούν να παρέμβουν, ιδιαίτερα στον σχολικό χώρο.

Όσον αφορά τους γονείς, η πρόκληση πλέον είναι να μπορέσεις να τους βρεις. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα δύσκολο να διατηρηθεί ουσιαστική επαφή μαζίτους.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ίσως οι απαιτητικοί ρυθμοί της καθημερινότητας να έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο. Οι γονείς φαίνεται να είναι πιο αγχωμένοι, πιο πιεσμένοι και να διαθέτουν λιγότερο χρόνο για να ασχοληθούν με ζητήματα που αφορούν την επικοινωνία με τα παιδιά τους.

Παρατηρούμε, επίσης, μια μετατόπιση της ευθύνης στα παιδιά. Πολλοί γονείς που ανησυχούν για τη συμπεριφορά του παιδιού τους αναζητούν τη βοήθεια ενός ειδικού, θεωρώντας ότι το παιδί είναι το πρόβλημα και ότι εκείνο χρειάζεται “διόρθωση”. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές, το παιδί δεν έχει ανάγκη από ψυχολόγο, αλλά από γονείς που θα το ακούσουν και θα το κατανοήσουν.

Η δυσκολία, βέβαια, έγκειται στο γεγονός ότι και οι ίδιοι οι γονείς μπορεί να είναι κουρασμένοι, πιεσμένοι ή μπερδεμένοι. Έτσι, συχνά επιλέγουν ατομικές θεραπείες, με αποτέλεσμα η συλλογική υποστήριξη και η ομαδική προσέγγιση να έχουν αποδυναμωθεί.

Διοργανώνονται προγράμματα και δράσεις για την πρόληψη των εξαρτησιογόνων ουσιών;

Φυσικά! Ο απώτερος σκοπός είναι πάντα η πρόληψη. Διοργανώνουμε προγράμματα στα σχολεία, με ιδιαίτερη έμφαση στο αλκοόλ, καθώς είναι η πιο διαδεδομένη ουσία μεταξύ των εφήβων.

Πόσο σημαντική είναι η ψυχική υγεία για τα άτομα; Η ψυχική υγεία είναι απαραίτητη για να μπορέσει κανείς να ζήσει τη ζωή του με πληρότητα και ισορροπία. Σήμερα, τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν το άγχος τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να απολαύσουν την καθημερινότητά τους. Ένα από τα βασικά προβλήματα που παρατηρούμε είναι ότι οι άνθρωποι δεν χαίρονται τη ζωή τους. Το άγχος, η πίεση και η συνεχής προσπάθεια για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας τους στερούν τη χαρά. Η ψυχική υγεία, όμως, περιλαμβάνει την ικανότητα να χαμογελάς, να βρίσκεις ευχαρίστηση στις μικρές στιγμές, να νιώθεις ικανοποίηση για τις προσπάθειές σου.  Δυστυχώς, το επίπεδο της ψυχικής υγείας φαίνεται να μειώνεται. Όλο και περισσότερα παιδιά εμφανίζουν διαταραχές άγχους, κρίσεις πανικού και συμπτώματα κατάθλιψης, ενώ και οι ενήλικες αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις, που τους εμποδίζουν να ζήσουν την καθημερινότητά τους όμορφα.

Ποιες αλλαγές μπορεί να φέρει η ψυχολογική υποστήριξη σε έναν άνθρωπο;Η ψυχολογική υποστήριξη είναι εξαιρετικά σημαντική, γιατί δίνει στον άνθρωπο ένα πλαίσιο υποστήριξης. Μέσα από αυτή, το άτομο μαθαίνει να στηρίζεται κάπου, να εκφράζει ελεύθερα τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του, χωρίς να φοβάται την κριτική. Πολλοί άνθρωποι δεν χρειάζονται συμβουλές ή κριτική. Χρειάζονται έναν άνθρωπο να τους ακούσει και να τους καταλάβει, χωρίς να τους πει τι πρέπει ή δεν πρέπει να αισθάνονται. Δεν βοηθάει να ακούν φράσεις όπως “μην αγχώνεσαι”, “μη στεναχωριέσαι, όλα θα πάνε καλά”. Αυτό που χρειάζονται είναι να νιώσουν ότι κάποιος τους ακούει πραγματικά. Μέσα από την ψυχολογική υποστήριξη, το άτομο ανακαλύπτει τη δική του λύση, μια λύση που ταιριάζει στη δική του ζωή, στις δικές του εμπειρίες και ανάγκες.

Ποιες ηλικίες έχουν περισσότερη ανάγκη από ψυχολογική υποστήριξη κατά τη γνώμη σας;

Στην εποχή που ζούμε, όλοι χρειαζόμαστε ψυχολογική υποστήριξη, ανεξαρτήτως ηλικίας.Αν δούμε την ψυχολογική υποστήριξη με την ευρεία έννοια, καταλαβαίνουμε ότι η κοινωνία στο σύνολό της χρειάζεται στήριξη και αλληλοβοήθεια. Σε διάφορες φάσεις της ζωής μας, όλοι έχουμε στιγμές που νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο να μας ακούσει, να μας στηρίξει και να μας βοηθήσει να βρούμε τις δικές μας λύσεις.

Πιστεύετε ότι η συμπεριφορά των γονιών επηρεάζει τα παιδιά;

Σίγουρα, η οικογένεια είναι καθοριστικός παράγοντας στην ανάπτυξη ενός παιδιού. Ωστόσο, μπορεί να λειτουργήσει είτε ως προστατευτικός παράγοντας, βοηθώντας το παιδί να αναπτύξει υγιείς συμπεριφορές, είτε ως παράγοντας κινδύνου, αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης εξαρτήσεων ή άλλων προβληματικών συμπεριφορών.\

Μια οικογένεια που είναι ευέλικτη, προστατευτική και αποδέχεται το παιδί γι’ αυτό που είναι, προσφέρει ένα υγιές περιβάλλον. Τα όρια που τίθενται μέσα στην οικογένεια δεν υπάρχουν για να καταπιέσουν το παιδί, αλλά για να το προστατεύσουν. Η ανοιχτή επικοινωνία είναι επίσης πολύ σημαντική. Όταν οι γονείς ακούν και κατανοούν τις ανάγκες του παιδιού τους, δημιουργούν ένα περιβάλλον που ενισχύει την πρόληψη και την ψυχική υγεία.

Από την άλλη, μια αυταρχική οικογένεια, που έχει εξαιρετικά υψηλές απαιτήσεις από το παιδί και προσπαθεί να το μεταμορφώσει σύμφωνα με τις δικές της φιλοδοξίες, μπορεί να δημιουργήσει έντονο άγχος και ανασφάλεια. Το ίδιο ισχύει και για μια οικογένεια που είναι τελείως ελαστική, δεν θέτει όρια και δεν συζητά με το παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η οικογένεια μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας κινδύνου.

Γι’ αυτό, στην πρόληψη δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην ενδυνάμωση της οικογένειας. Ο ρόλος της μπορεί να είναι είτε πολύ θετικός είτε εξαιρετικά επιβαρυντικός για το παιδί.

Ποιες συμβουλές θα δίνατε στα παιδιά που δίνουν Πανελλήνιες και στους γονείς τους;

Για τους μαθητές που προετοιμάζονται για τις Πανελλήνιες, είναι πολύ σημαντικό να μην βλέπουν τις εξετάσεις σαν μια επικίνδυνη κατάσταση. Πολλοί μαθητές αισθάνονται φόβο, αναρωτιούνται “Τι θα γίνει αν αποτύχω;”, ανησυχούν για τις αντιδράσεις των γονιών τους, που συχνά έχουν επενδύσει πολλά στην προσπάθειά τους.

Είναι, όμως, σημαντικό να θυμούνται ότι οι Πανελλήνιες δεν είναι το τέλος του κόσμου. Αποτελούν απλώς μια δοκιμασία, και αν κάποιος δεν περάσει στη σχολή που επιθυμεί, υπάρχουν πάντα δεύτερες ευκαιρίες.

Επιπλέον, είναι απαραίτητο οι μαθητές να φροντίζουν τον εαυτό τους καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας τους. Όπως το να κοιμούνται καλά, να τρέφονται σωστά, να γυμνάζονται και να διατηρούν επαφή με φίλους και γνωστούς.

Η κοινωνική ζωή είναι σημαντικό υποστηρικτικό πλαίσιο, καθώς βοηθά τους μαθητές να εκτονώνουν την πίεση και το άγχος τους. Είναι επίσης κρίσιμο να οραματίζονται τα θετικά αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας και να διατηρούν μια ψύχραιμη και οργανωμένη προσέγγιση.

Όταν αισθάνονται ότι το άγχος τους κατακλύζει, δεν πρέπει να κλείνονται στον εαυτό τους. Είναι σημαντικό να μιλούν σε ανθρώπους που εμπιστεύονται—είτε σε γονείς, είτε σε καθηγητές, είτε ακόμα και σε ειδικούς, αν το χρειαστούν.

Τέλος, η ισορροπία είναι το κλειδί. Όταν το διάβασμα συνδυάζεται με ξεκούραση και ευχάριστες δραστηριότητες, η μελέτη γίνεται πιο αποτελεσματική.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι δεν είναι όλοι οι μαθητές το ίδιο προσηλωμένοι στις Πανελλήνιες. Υπάρχουν παιδιά που δεν είναι σίγουρα για την κατεύθυνση που θέλουν να ακολουθήσουν, και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.

Πώς προσεγγίζονται περιστατικά κακοποίησης ή βίας ανηλίκων;

Δυστυχώς, ως κέντρο πρόληψης δεν έχουμε τη δυνατότητα να διαχειριστούμε άμεσα περιστατικά κακοποίησης. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε, όταν λαμβάνουμε γνώση ενός τέτοιου περιστατικού, είναι να το αναφέρουμε στις αρμόδιες αρχές.

Όσον αφορά τη βία στο σχολικό περιβάλλον, επειδή η δουλειά μας είναι προληπτική, αυτό που κάνουμε είναι να ενημερώνουμε και να προτείνουμε λύσεις σε σχολεία και συλλόγους γονέων, ώστε να αντιμετωπίσουν τέτοια περιστατικά με πιο οργανωμένο τρόπο.

Τα τελευταία χρόνια, στο Κέντρο Πρόληψης Ρεθύμνου, έχουμε δώσει μεγάλη έμφαση σε ενημερωτικές δράσεις γύρω από:

τη διαφορετικότητα και την αποδοχή της ,τον σχολικό εκφοβισμό

τη σχολική διαμεσολάβηση δηλαδή πώς οι ίδιοι οι μαθητές μπορούν να επιλύουν συγκρούσεις και την εκπαίδευση εκπαιδευτικών για τη διαχείριση συγκρούσεων

Η σύγκρουση, δυστυχώς, είναι ένα παρεξηγημένο φαινόμενο. Πολλοί θεωρούν ότι είναι κάτι αρνητικό, αλλά στην πραγματικότητα, η ύπαρξη μιας σύγκρουσης υποδηλώνει ένα πρόβλημα που ζητά επίλυση. Όταν μια σύγκρουση αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των σχέσεων και καλύτερη κατανόηση μεταξύ των ατόμων που εμπλέκονται.

Σε ποιο βαθμό πιστεύετε ότι επηρεάστηκε η ψυχολογία των ανθρώπων κατά τη διάρκεια της πανδημίας αλλά και μετά από αυτήν;

Από τη δική μας εμπειρία, αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι οι άνθρωποι είχαν έντονη ανάγκη να μιλήσουν και να επικοινωνήσουν. Ωστόσο, από ένα σημείο και μετά, είναι σαν να έχουν κλειστεί περισσότερο στον εαυτό τους και να δυσκολεύονται να εκφραστούν και να αλληλοεπιδράσουν. Στα σχολεία, παρατηρούμε μία γενικότερη ένταση. Δεν θα το χαρακτήριζα σχολικό εκφοβισμό, αλλά περισσότερο μία ένταση που εκδηλώνεται ορισμένες φορές με επιθετικότητα. Γενικά, φαίνεται ότι οι άνθρωποι δυσκολεύονται να μιλήσουν και να εκφραστούν ελεύθερα, ενώ παράλληλα παρατηρούνται πολύ υψηλά επίπεδα άγχους.

Σας προσφέρει ικανοποίηση το επάγγελμά σας;

Η αλήθεια είναι πως αγαπώ πολύ τη δουλειά μου. Μου προσφέρει ικανοποίηση όταν βλέπουμε ότι δίνουμε στους ανθρώπους την ευκαιρία να μιλήσουν, να δουν μία άλλη οπτική σε κάποια θέματα ή να “ξεμπλοκάρουν” από δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Από την άλλη, η δουλειά μας έχει και πολύ υψηλά επίπεδα ματαίωσης, γιατί πολλές φορές η προσπάθεια που γίνεται σε ένα επίπεδο μπορεί να ακυρωθεί από ένα άλλο, κάτι που είναι απογοητευτικό.

Ποια είναι η σχέση του Κέντρου Πρόληψης με το σχολείο μας;

Τα τελευταία χρόνια έχουμε πολύ καλή συνεργασία με τα σχολεία. Οφείλω να ομολογήσω ότι μετά από μία περίοδο επιφυλακτικότητας από τις σχολικές μονάδες στο να δεχτούν ψυχολόγους για συζητήσεις με μαθητές, πλέον είμαστε σε μία φάση όπου μας δείχνουν μεγάλη εμπιστοσύνη. Αυτή η εμπιστοσύνη προέρχεται τόσο από τη διεύθυνση της δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όσο και από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Βέβαια, για να μπούμε σε ένα σχολείο, πρέπει πάντα να υπάρχει πρόσκληση από τη σχολική μονάδα.

Πόσο σημαντικά είναι τα όρια στη ζωή μας;

Τα όρια είναι πολύ σημαντικά στη ζωή μας, γιατί είναι αυτά που μας κρατούν ασφαλείς. Τα όρια εκφράζουν τις αξίες μας, τις αρχές μας και καθορίζουν τι μπορούμε να δεχτούμε ή όχι από τους άλλους. Στις μικρές ηλικίες, η οριοθέτηση είναι ευθύνη των γονιών, οι οποίοι πρέπει να θέτουν όρια στα παιδιά τους με σεβασμό, σύμφωνα με τις αρχές της οικογένειας και πάντα με γνώμονα την ασφάλειά τους. Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα προσωπικά τους όρια και να αυτο-οριοθετούνται μεγαλώνοντας. Τα όρια είναι εξίσου σημαντικά και σε περιπτώσεις που μπορεί να βρεθούμε σε κίνδυνο, καθώς μας προστατεύουν από καταστάσεις που μπορούν να μας βλάψουν.

Νάντια Καλιτσουνάκη

& Κάτια Ασουμανάκη

O Σουηδός χημικός μηχανικός εφευρέτης και βιομήχανος ,ήταν εκείνος που δημιούργησε το Βραβείο Νόμπελ το 1895,για να αναγνωριστεί η εξαιρετική προσφορά επιστημόνων στους τομείς της Φυσικής, της Χημείας, της Ιατρικής, της Λογοτεχνίας και των Οικονομικών.

Ο Νόμπελ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη Χημεία και κυρίως με τις εκρηκτικές ύλες. Τελειοποίησε τον τρόπο παρασκευής της νιτρογλυκερίνης και ίδρυσε εργοστάσιο παραγωγής της σε μεγάλες ποσότητες. Έλαβε πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και απέκτησε μεγάλη περιουσία.   Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι οι εφευρέσεις του στόχευαν στο καλό της ανθρωπότητας, αλλά στην πράξη οι άνθρωποι τις χρησιμοποιούσαν για να αλληλοσκοτώνονται. Το γεγονός αυτό τον δυσαρεστούσε και η φήμη του πολεμοκάπηλου δεν τον τιμούσε καθόλου. Εκείνος που ήταν έξυπνος, καλλιεργημένος και με μεγάλο πλούτο έπρεπε λοιπόν ,να κάνει κάτι εντυπωσιακό για την υστεροφημία του. Και το έκανε: στην τελική διαθήκη του (1895) όριζε ότι 9 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή περίπου 250 εκατομμύρια σημερινά δολάρια, θα πήγαιναν για τα ετήσια βραβεία που θα είχαν το όνομά του!

Το βραβείο Νόμπελ δεν έχει καθιερωθεί για τα Μαθηματικά. Τα βραβεία Άμπελ και Φίλντς το έχουν αντικαταστήσει. Οι λόγοι για αυτήν την παράλειψη παραμένουν ασαφείς, με πολλές θεωρίες να αναφέρονται σε προσωπικές σχέσεις του Νόμπελ. Λέγεται ότι είχε αντιπαλότητες με έναν μαθηματικό της εποχής, ωστόσο δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να το επιβεβαιώνουν. Παρά το γεγονός ότι το Νόμπελ δεν καλύπτει τα Μαθηματικά, ορισμένοι μαθηματικοί το έχουν λάβει για το έργο τους στην  Οικονομική θεωρία. Ένας από αυτούς ήταν ο John Nash ο οποίος βραβεύτηκε με το Νόμπελ Οικονομικών το 1994 για το έργο στη θεωρία των παιγνίων.

Η χώρα μας ευτύχησε να έχει δύο νομπελίστες τον Γιώργο Σεφέρη που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963 και τον Οδυσσέα Ελύτη που τιμήθηκε με το ίδιο βραβείο το 1979.

Νάντια Σταυρουλάκη