Γράφει η Νικολέτα Καψαλιάρη:
Τι είναι θέατρο; Η εύκολη απάντηση θα ήταν η ετυμολογία από ένα οποιοδήποτε
λεξικό. Ετυμολογικά προέρχεται από το ρήμα θεῶμαι, που σημαίνει βλέπω,
παρατηρώ. Είναι η δραματική τέχνη που, ακολουθώντας ορισμένες συμβάσεις,
αναπαριστά μπροστά σε κοινό μια σειρά γεγονότων με τη χρησιμοποίηση
ανθρώπων (ηθοποιών) που μιλούν και δρουν. Είναι επίσης το κτίριο, η αίθουσα ή η
κατασκευή που προορίζεται για θεατρικές παραστάσεις (λεξικό Τριανταφυλλίδη).
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πολλοί ονομάζουμε το θέατρο ως μόνο την αίθουσα.
Αλλά θέατρο είναι και αυτοί που δίνουν το χρόνο, το ταλέντο, και την υπομονή τους αυτό,
όπως σκηνοθέτες, οι σεναριογράφοι, οι ηθοποιοί και άλλοι τόσοι.
Το θέατρο είναι ένα διαχρονικό μέσο ψυχαγωγίας καθώς και παρουσιάζει ποικιλία
μορφών και ειδών, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται ο μονόλογος, η όπερα, το
μπαλέτο, η παντομίμα και πολλές ακόμη εκφάνσεις της παραστατικής
δημιουργίας. Εκτός αυτών υπάρχουν και τα μη- ευρωπαϊκά είδη θεάτρου το
Ιαπωνικό θέατρο. Σαρουγκάκου (Sarugaku) (εμπεριέχει το No και το Κυογκέν) Νο
(Noh) (Μουσικό θέατρο) Κυογκέν (Kyogen) (σύντομη μορφή θεάτρου πρόζας με
στερεοτυπικούς χαρακτήρες, παρωδιακά στοιχεία και στοιχεία σάτιρας) Καμπούκι
(Kabuki) (Χοροθεατρική μορφή με στοιχεία τραγουδιού) Μπούτο (Butoh)
(Χοροθεατρική μορφή με γκροτέσκα μοτίβα). Το Κινέζικο θέατρο.Θέατρο σκιών
Κινεζική όπερα (συνδυασμός θεάτρου πρόζας και μουσικού θεάτρου). Το Ινδικό
θέατρο. Κουτιγιαττάμ (Kutiyattam ή Koodiyattam) (θρησκευτικό δρώμενο). Όλα
τα παραπάνω προέρχονται από πολύ διαφορετικές κουλτούρες. Αυτά τα είδη
θεάτρου προσφέρουν όχι μόνο ποικιλία αλλά συμβάλλουν και σε μια πιο σφαιρική
αντίληψη του ακροατή για τις κουλτούρες αυτές.
Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο
Το θέατρο δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Αρχαία Αθήνα, σαν μια εξέλιξη
του διθυράμβου. Οι πρώτες μορφές του θεάτρου σε όλη τη διάρκεια της ελληνικής
αρχαιότητας ήταν η τραγωδία, η κωμωδία και το σατυρικό δράμα. Στο Αρχαίο
ελληνικό θέατρο πρωταγωνιστούσαν μονάχα άντρες και ακόμη και σε γυναικείους
ρόλους ντύνονταν οι ίδιοι γυναίκες.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τις παραμέτρους που χαρακτηρίζουν το αρχαίο
θέατρο στην ανάπτυξή του, θα χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα το θέατρο του
Διονύσου, καθώς οι σωζόμενες τραγωδίες και κωμωδίες του 5ου και του 4ου π.Χ.
αι. γράφτηκαν -τουλάχιστον οι περισσότερες- για να παιχτούν στο θέατρο του
Διονύσου στην Αθήνα. Το θέατρο του Διονύσου θεμελιώθηκε πιθανώς τον 6ο π.Χ.
αι., στην περίοδο της δυναστείας των Πεισιστρατιδών. Έκτοτε ανοικοδομήθηκε
και επεκτάθηκε πολλές φορές, και έτσι είναι δύσκολο να καθορίσουμε ποια ήταν η
αρχική μορφή του.
Σήμερα, στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 220 θεατρικοί χώροι στα οποία περνούν
μέρος επαγγελματικές αλλά και ερασιτεχνικές παραστάσεις.
Fun Fact: Το 1962, από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου, καθιερώθηκε η 27η
Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.
Κλείνουμε, λοιπόν, με τα λόγια του σπουδαίου Κάρολου Κουν (Έλληνας θεατρικός
σκηνοθέτης και δημιουργός του Θεάτρου Τέχνης):
“Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους
εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να
δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο
μας.“
Πηγές:
https://xristinaxar.wordpress.com/%CE%B8%CE%B5%CE%B1%CF%84%CF%
81%CE%B1/%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7-
%CE%B8%CE%B5%CE%AC%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%85/%CE%B5%CE%
AF%CE%B4%CE%B7-
%CE%B8%CE%B5%CE%AC%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%85-
%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%8C%CF%82-
%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7%CF%82/
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B
F_%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%C
E%B8%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF
