Αγία Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Συντάκτες: Μαρία Δεληγιάννη & Κωνσταντίνα Κούρο

Μέντα

Mentha X piperita Sm Οικ Lamiaceae (Χειλανθή)

Λίγα λόγια για τη μέντα: Το όνομά της προέρχεται από το λατινικό mentha, το οποίο προέρχεται από το αρχαιοελληνικό μίνθη. Συναντάται και με την ονομασία δυόσμος.

Καταγωγή: Πατρίδα της μέντας θεωρούνται οι μεσογειακές χώρες και η Κίνα.

 Ιστορία-Μυθολογία: Ο Θεόφραστος την αναφέρει ως «Μίνθη η πιπερώδη». Ο Γαληνός χρησιμοποιούσε τη μέντα κατά της δυσπεψίας, κατά των νευρικών διαταραχών, κατά των ιλίγγων, της αϋπνίας και της γαστρίτιδας. Οι Άραβες ορκίζονταν στο όνομα της μέντας, γιατί την λάτρευαν. Λέγεται πως η Σεχραζάτ από τις Χίλιες και μια νύχτες έπινε κάθε αυγή αρκετά φλιτζάνια με ρόφημα από μέντα για να είναι φρέσκια και επιθυμητή. Από την αρχαιότητα πολλές αραβικές φυλές χρησιμοποιούσαν τη μέντα σε μορφή ροφήματος. Κατά την ελληνική μυθολογία πήρε το όνομά της από τη νύμφη Μίνθη, μια νύμφη του Άδη. Μια μέρα η Περσεφόνη περπατούσε στις όχθες του Αχέροντα και είδε το σύζυγό της Πλούτωνα να αγκαλιάζει μια όμορφη νύμφη. Τυφλωμένη από τη ζήλια μεταμόρφωσε τη νύμφη σε ένα ταπεινό βότανο με μοβ άνθη. Επειδή ο Πλούτωνας τη λυπήθηκε, της χάρισε μοναδική ευωδία προσφέροντάς της αθανασία. Για πρώτη φορά φύτρωσε στο βουνό Μίνθη της Τριφυλίας. Η μέντα είναι από τότε αφιερωμένη στο θεό του σκοταδιού.

Περιγραφή: Η μέντα είναι πολυετής πόα. Έχει βλαστό τετραγωνικό. Τα φύλλα της έχουν σκούρα πράσινο χρώμα , χνούδι πάνω στις νευρώσεις και εκφύονται αντίθετα ανά δύο και εναλλάσσονται σταυροειδώς. Έχει άνθη ευωδιαστά, λευκά ή ιώδη που σχηματίζουν ταξιανθία στάχυος. Το ύψος της φτάνει τα 60-70 εκ. Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει διάφορα είδη μέντας.

 Καλλιέργεια: Πολλαπλασιάζεται με ριζώματα, μοσχεύματα ή φυτάρια μικροπολλαπλασιασμού. Η κοπή των βλαστών της μέντας γίνεται δύο φορές το χρόνο. Αρχές Ιουλίου και το Σεπτέμβριο.

Συστατικά: Τα φύλλα της μέντας περιέχουν βιταμίνες Α και C, νιασίνη (βιταμίνη Β3), μαγνήσιο και σίδηρο.

Χρήσεις: Η μέντα καλλιεργείται κυρίως για την παραγωγή αιθέριου ελαίου και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, στην ζαχαροπλαστική, στην ποτοποιία (λικέρ), στην φαρμακευτική βιομηχανία και στα καλλυντικά. Είναι ισχυρά εντομοαπωθητικά. Κατά το Μεσαίωνα σκορπούσαν μέντα στο πάτωμα των χασάπικων για να φεύγουν οι μύγες και τα άλλα έντομα.

Θεραπευτικές ιδιότητες: Η μέντα βοηθάει πολύ στο κρυολόγημα και στο βήχα. Έχει αντισπασμωδικές, αντιεμετικές αντισηπτικές ιδιότητες. Το αφέψημα της μέντας χρησιμοποιείται ως ευστόμαχο στις ελαφριές γαστοεντερικές ανωμαλίες.