Ένα γράμμα για τον Μενέλαο

Χρόνια πολλά έχουνε περάσει,
από τότε που στην Τροία ήμασταν μαζί,
τώρα την πόλη η στάχτη έχει σκεπάσει,
και κανείς από τότε δεν μας έχει δει.
Χρόνια πολλά έχουνε περάσει,
χρόνια σκοτεινά και ταραγμένα,
κι αν εσύ μ’ έχεις ξεχάσει,
δεν υπάρχει καμία ελπίδα για εμένα.
Βρίσκομαι στην Αίγυπτο τη μακρινή,
στα παλάτια του Πρωτέα,
η Ελλάδα όλη εμένα με μισεί,
για το πού βρίσκεσαι δεν έχω ιδέα.
Ω Μενέλαε,
σήκωσε του πλοίου τα κατάρτια,
με προορισμό του Πρωτέα τα παλάτια,
ταξίδι ξεκίνα μακρινό,
γιατί θέλω τόσο να σε δω,
στη Σπάρτη να γυρίσουμε,
κι επιτέλους μαζί να ξαναζήσουμε.

Ίριδα Γαραντζώτη, Γ1