Το κείμενο που ακολουθεί θα ήθελα να το αφιερώσω σε όλους τους συμμαθητές μου, φίλους και μη, και όλους τους καθηγητές μου, αγαπημένους και μη, που ήτανε δίπλα μας τρία γεμάτα χρόνια! Είναι γραμμένο με πολλή αγάπη και νοσταλγία για όσα περάσαμε, καλές και άσχημες στιγμές, με γέλια αλλά και αποτυχίες. Καλό διάβασμα!!!!!!
Τρία χρόνια μπορεί να ακούγονται λίγα, όμως μέσα σε αυτά χωράνε αμέτρητες στιγμές, εμπειρίες και συναισθήματα. Για εμάς, τους μαθητές της τρίτης, αυτά τα τρία χρόνια δεν ήταν απλώς μια περίοδος σχολικής ζωής. Ήταν ένα ταξίδι γεμάτο γέλια, άγχος, δυσκολίες και αναμνήσεις που θα θυμόμαστε και σίγουρα θα νοσταλγούμε για πάντα. Μπήκαμε στο Γυμνάσιο ως παιδιά γεμάτα απορίες και αβεβαιότητα, όπου όλα μας φαίνονταν άγνωστα. Με τον καιρό οι διάδρομοι έγιναν γνώριμοι, οι αίθουσες γέμισαν αναμνήσεις, άγνωστοι συμμαθητές έγιναν οι καλύτεροί μας φίλοι και άγνωστοι καθηγητές έγιναν πρόσωπα που μπορούμε να συζητάμε και να εμπιστευόμαστε τις σκέψεις μας…
Αλήθεια, θα θυμόμαστε τα πάντα… Κάθε συναίσθημα είναι μοναδικό! Πόσες όμορφες στιγμές μπορούν να χωρέσουν μέσα σε μία τάξη; Πόσα θρανία μπορούν να γεμίσουν με άγχος, αγωνία και κάποιες φορές απογοήτευση με κάποιες επιδόσεις; Θα θυμόμαστε ακόμη πως δεν ήταν κάθε μέρα εύκολη. Υπήρξαν στιγμές κούρασης, διαγωνίσματα που μας άγχωσαν, παρεξηγήσεις με φίλους, μέρες που θέλαμε απλώς να τελειώσει το σχολείο και να φύγουμε, όμως τελικά υπήρχαν και αυτά στο πρόγραμμα και ήταν μέρος της διαδρομής αυτής.
Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια αλλάξαμε πολύ. Από προσωπική μου τουλάχιστον εμπειρία, νιώθω πολύ όμορφα που μπορώ να φύγω γεμάτη από αυτό το σχολείο. Γεμάτη καινούριες γνώσεις, καινούριες γνωριμίες στις μπορώ να βασιστώ αλλά και καινούριες εμπειρίες που είχα την ευκαιρία να ζήσω. Κλείνει ένας κύκλος, όμως ανοίγει ένας νέος. Κι όσο κι αν προχωρήσουμε, θα θυμόμαστε πάντα πως εδώ ζήσαμε «τρία χρόνια γεμάτα χίλιες στιγμές». Αν μπορούσα να πω κάτι τελευταίο στα παιδιά της δευτέρας και της πρώτης γυμνασίου, θα ήτανε να ζήσουν όσο πιο ευχάριστα μπορούν τα χρόνια αυτά, γιατί δεν θα τα ξαναζήσουν, να διευρύνουν όχι μόνο τις μαθησιακές γνώσεις τους αλλά και τις γνώσεις τους για τους ίδιους και να προσπαθούν για να καταφέρουν ό,τι επιθυμούν.
Θάλεια Παππά
