Τα μανιτάρια είναι το ορατό μέρος (καρποφορία) ορισμένων μυκήτων που αναπτύσσονται πάνω από το έδαφος ή και το υπόστρωμα. Συχνά μπερδεύονται με τα φυτά όμως ανήκουν στην κατηγορία των μυκήτων, καθώς δεν διαθέτουν χλωροφύλλη και δεν φωτοσυνθέτουν.
Οι μύκητες είναι ζωντανοί ετερότροφοι οργανισμοί όπως τα ζώα, διαφέρουν όμως από αυτά διότι δεν μπορούν να χωνέψουν τη τροφή, αλλά εκκρίνουν ειδικά ένζυμα που διαλύουν τις τροφές και μετά τις απορροφούν.
Το κυρίως μέρος του μύκητα είναι το μυκήλιο που αναπτύσσεται σαν ιστός με τη μορφή μυκηλιακών υφών. Το μυκήλιο αναπτύσσετai ακτινωτά και παράγει μανιτάρια στην περιφέρεια του. Μπορεί να ζήσει αρκετά χρόνια σε αντίθεση με τα καρποσώματα που ζουν από λίγες ώρες έως λίγες μέρες. Υπάρχουν κάποια είδη μανιταριών, οι πολύποροι που ζουν αρκετά χρόνια πάνω σε κορμούς.
Υπάρχουν πάνω από 100.000 διαφορετικοί μύκητες που έχουν καταγραφεί και πιθανόν πολύ περισσότεροι που είναι ακόμη άγνωστοι. Μόνο οι 10.000 περίπου είναι τόσο μεγάλοι ώστε να φαίνονται με γυμνό μάτι και ονομάζονται μανιτάρια. Τα μανιτάρια είναι πολύ αρχαίοι οργανισμοί των οποίων έχουν βρεθεί απολιθώματά τους που χρονολογούνται στα 400 εκατομμύρια χρόνια πριν από την εποχή μας.
Στην Ελλάδα είναι γνωστά περίπου 2.200 είδη άγριων μανιταριών από τα οποία τα περισσότερα δεν είναι ούτε δηλητηριώδη ούτε φαγώσιμα. Τα κύρια είδη που καλλιεργούνται είναι τα λευκά (Agaricus bisporus) με τις άλλες παραλλαγές τους portobello, crimini, πλευρώτους (Pleurotus ostreatus) και ο βωλίτης (Boletus edulis) (βασιλομανίταρο). Μέσα συντάσσεται και η τρούφα κυρίως η μαύρη αν και είναι πιο σπάνιο και έχει μεγάλη αξία.
Προσοχή στη Φύση! Αν και τα μανιτάρια είναι συναρπαστικά, ποτέ δεν συλλέγουμε ούτε τρώμε άγρια μανιτάρια από το δάσος χωρίς τη βοήθεια ειδικού. Πολλά δηλητηριώδη είδη μοιάζουν επικίνδυνα με τα φαγώσιμα, και ένα λάθος μπορεί να αποβεί μοιραίο. Η γνώση είναι ο καλύτερος σύμμαχος!
Γράφει και ζωγραφίζει η Κατερίνα Χατζηφραντζή Γ4
Πηγές
Οι δημιουργίες είναι της Κατερίνας Χατζηφραντζή
